Apocalipse 6
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs NVT
1 Ka yauke adunedune, e Lami‑nanaV pai ginuma nunumina a pai bou‑pota naona bwege‑yavunei. Ka aitam vahitau yawayawai wayahia movina anitana deina anononi, ivona, “Enꞌ‑omoi.”
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Ka adunedune, ka tepaua aitam osiV kavukavuna mimini adueyei, ka a tau vi‑ata nimana nau‑havia a pwapwayovu poyꞌ‑avini. Ka tauna a kunu‑nabanaba vaniahei, e vi‑ata ine tau vane‑tawane deina, ka ya nuanua papani habuhabuna vi‑peui.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Ka Lami‑nanaV pai ginuma nunumina a pai bou‑pota vꞌ‑inuana bwege‑yavunei. Ka vꞌ‑inuana vahitau yawayawai wayahia movina anononi, ivona, “Enꞌ‑omoi.”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Akaka kadu aitam osiV omo, ka tauna yabebenina ai ananata deina, ka a tau vi‑ata bagibagi vaniahei, e tauna ana pata maꞌ gomagomanina tanopia nꞌ‑epa‑yavunei, ka tauna ana pata tomotau veimeyei taui yaiai inau‑vi‑anigi. Ka tauna inama ananina vaniahei.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Ka Lami‑nanaV pai ginuma nunumina a pai bou‑pota vꞌ‑itonuna bwege‑yavunei. Ka vꞌ‑itonuna vahitau yawayawai wayahia movina anononi, ivona, “Enꞌ‑omoi.” Ka adunedune, ka tepaua aitam osiV nigenigena mimini adueyei, ka a tau vi‑ata aitam pai ito‑pwapwa aniani wayahina nimana poyꞌ‑avini.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Ka aitam putuna anononi vahitau yawayawai wayahia, a nonona movina deina, ka movi‑nana osiV a tau vi‑ata vonei, ivona, “Tomotau ai nau‑pata yai paisewa auyewa aitamoata wayahina kikituna, vivane witiV a ito‑pwapwa aitamoata, o kadi baliV a ito‑pwapwa aitonu. Ka eha oliveV wetona evi‑goyoi, ka eha wainaV evi‑goyoi.”
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Ka Lami‑nanaV pai ginuma nunumina a pai bou‑pota vi‑nau‑punina bwege‑yavunei. Ka vi‑nau‑punina vahitau yawayawai wayahia movina anononi, ivona, “Enꞌ‑omoi.”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Ka adunedune, ka tepaua aitam osiV mimini adueyei, ka ana dune tau mate wagana deina, ka a tau vi‑ata ana wava Aniga, ka kadu tauna munina nepena HadesiV vi‑muniei. Ka taui bagibagi ivaniahei, e tomotau inau‑vi‑anigi. Aituhu tau maꞌ tanopi habuhabui katana‑vewani gwau ai yau 4 wayahia, akanai Aniga a niam nui ai pata gwau aitamoata wayahia inau‑vi‑anigi inama wayahina, ka am navovo wayahina, ka muya wayahina, ka kadu vahitau udaudana wayahia.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Ka Lami‑nanaV pai ginuma nunumina a pai bou‑pota vi‑5‑na bwege‑yavunei. Ka vi‑nomu a pai vi‑ai ipuna adunedune, e tomotau nuai adueyei. Tuta nonova wayahina tanopia Yaubada yana vona ivitumahanei kadu ihaehaeyei toyoina. Wayahina, ai havia inau‑vi‑anigi.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Ka taui movi anani ivivi‑hone, ivonavona kadu ivi‑tanatanai, “Kauvea, wamke Tau Bagibagi‑vainem! Ka wamke ahihimata ka tunutunuhim. Itoai avaha apotapota a itoava wamke tau maꞌ tanopi enau‑yanahi wayahina, e ai dewa‑yaiyai evi‑nua‑dadani evenei ivaniahei, vivane ai nau‑pata ama aniga wayahi. Ka ai vi‑am auyewa kadu nau‑wawaniai apotapota?”
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Ka yai vonana iakwa, e aitamoata aitamoata wayahia kwama kavukavuna ka mamanaina ivaniahei, ka aitam movi vonei, ivona, “Itomi nau‑wawanimi yaiami kadu vavaneimi upotapotai. Iuna tuta eha ani‑hoina na‑iakwa wayahina, e tau maꞌ tanopi taui inau‑vi‑anigi taumi aitamoata deinake. Wayahina, nau‑wawanimi upotapota a itoava avaha taui habuhabui ai yau inau‑yehai iakwa wayahina.”
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Ka adunedune, e Lami‑nanaV pai ginuma nunumina a pai bou‑pota vi‑6‑na bwege‑yavunei. Ka yoyoyo ananina si‑putu, ka babau vi‑nigenige, kwama moimoiana nigenigena gotiV vutuvutuna wayahina inau‑vevewanei deina,
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 ka wadima wahuma ipeu iopu‑me tanopia, ai madaiba uana pai nau‑yehata memeanina imaumaua tanopia yahina bagibagina hunahuna wayahina deina.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Ka wahuma adueyei nunumi maiova, ana dune pai ginuma nunumina tomotau inunumi deina. Ka tanopia adunedune, ka oya aitamoata aitamoata kadu bonabona aitamoata aitamoata adueyei ai avutu ivenau‑tawanei.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Ka kiniV habuhabui tanopia, ka kiniV natunatui, ka tau nau‑havia ai tau veimea, ka tau kaikaiwabo, ka tau bagibagi, ka tau paisewa‑kavokavovo aitamoata aitamoata, ka taui ai pata ai heta yawai iveimeyei, aitamoata aitamoata wayahia inovo‑tawanei ineine guba wayahia, o kadi oya ai hanu anani wayahia ihivahivai.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Ka ivivi‑hone oya wayahia, o hanu wayahia, ivonavona, “Oya! Hanu! Upeupeu ka uopupu‑me hetaia! Ka uhivai tauna pai manuena ahihi‑vaine‑nana hetana manuena tepana wayahina, ka uhivai Lami‑nanaV ya nua‑goyo wayahina!
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Iuna taui ainuai yai nua‑goyo anꞌ auyewa avaha omoi, ka eha aitam koiaka ana pata taui mataia na‑mini.”
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.