Apocalipse 6
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs NTLH
1 Ka yauke adunedune, e Lami‑nanaV pai ginuma nunumina a pai bou‑pota naona bwege‑yavunei. Ka aitam vahitau yawayawai wayahia movina anitana deina anononi, ivona, “Enꞌ‑omoi.”
1 Então vi o Cordeiro quebrar o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz forte como o barulho de um trovão: — Venha!
2 Ka adunedune, ka tepaua aitam osiV kavukavuna mimini adueyei, ka a tau vi‑ata nimana nau‑havia a pwapwayovu poyꞌ‑avini. Ka tauna a kunu‑nabanaba vaniahei, e vi‑ata ine tau vane‑tawane deina, ka ya nuanua papani habuhabuna vi‑peui.
2 Olhei e vi um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e lhe deram uma coroa de rei. E ele saiu vencendo e conquistando.
3 Ka Lami‑nanaV pai ginuma nunumina a pai bou‑pota vꞌ‑inuana bwege‑yavunei. Ka vꞌ‑inuana vahitau yawayawai wayahia movina anononi, ivona, “Enꞌ‑omoi.”
3 Depois o Cordeiro quebrou o segundo selo. E ouvi o segundo ser vivo dizer: — Venha!
4 Akaka kadu aitam osiV omo, ka tauna yabebenina ai ananata deina, ka a tau vi‑ata bagibagi vaniahei, e tauna ana pata maꞌ gomagomanina tanopia nꞌ‑epa‑yavunei, ka tauna ana pata tomotau veimeyei taui yaiai inau‑vi‑anigi. Ka tauna inama ananina vaniahei.
4 Aí saiu outro cavalo, que era vermelho. O seu cavaleiro recebeu o poder de trazer a guerra ao mundo a fim de que as pessoas matassem umas às outras. E ele recebeu uma grande espada.
5 Ka Lami‑nanaV pai ginuma nunumina a pai bou‑pota vꞌ‑itonuna bwege‑yavunei. Ka vꞌ‑itonuna vahitau yawayawai wayahia movina anononi, ivona, “Enꞌ‑omoi.” Ka adunedune, ka tepaua aitam osiV nigenigena mimini adueyei, ka a tau vi‑ata aitam pai ito‑pwapwa aniani wayahina nimana poyꞌ‑avini.
5 Então o Cordeiro quebrou o terceiro selo. E ouvi o terceiro ser vivo dizer: — Venha! Olhei e vi um cavalo preto. O seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Ka aitam putuna anononi vahitau yawayawai wayahia, a nonona movina deina, ka movi‑nana osiV a tau vi‑ata vonei, ivona, “Tomotau ai nau‑pata yai paisewa auyewa aitamoata wayahina kikituna, vivane witiV a ito‑pwapwa aitamoata, o kadi baliV a ito‑pwapwa aitonu. Ka eha oliveV wetona evi‑goyoi, ka eha wainaV evi‑goyoi.”
6 Ouvi o que parecia ser uma voz, que vinha do meio dos quatro seres vivos e dizia: — Meio quilo de trigo custa o que vocês ganham num dia inteiro de trabalho; e um quilo e meio de
7 Ka Lami‑nanaV pai ginuma nunumina a pai bou‑pota vi‑nau‑punina bwege‑yavunei. Ka vi‑nau‑punina vahitau yawayawai wayahia movina anononi, ivona, “Enꞌ‑omoi.”
7 Depois o Cordeiro quebrou o quarto selo. E ouvi o quarto ser vivo dizer: — Venha!
8 Ka adunedune, ka tepaua aitam osiV mimini adueyei, ka ana dune tau mate wagana deina, ka a tau vi‑ata ana wava Aniga, ka kadu tauna munina nepena HadesiV vi‑muniei. Ka taui bagibagi ivaniahei, e tomotau inau‑vi‑anigi. Aituhu tau maꞌ tanopi habuhabui katana‑vewani gwau ai yau 4 wayahia, akanai Aniga a niam nui ai pata gwau aitamoata wayahia inau‑vi‑anigi inama wayahina, ka am navovo wayahina, ka muya wayahina, ka kadu vahitau udaudana wayahia.
8 Olhei e vi um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Estes receberam poder sobre a quarta parte da terra, para matar por meio de guerras, fome, doenças e animais selvagens.
9 Ka Lami‑nanaV pai ginuma nunumina a pai bou‑pota vi‑5‑na bwege‑yavunei. Ka vi‑nomu a pai vi‑ai ipuna adunedune, e tomotau nuai adueyei. Tuta nonova wayahina tanopia Yaubada yana vona ivitumahanei kadu ihaehaeyei toyoina. Wayahina, ai havia inau‑vi‑anigi.
9 Então o Cordeiro quebrou o quinto selo. E vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos porque haviam anunciado a mensagem de Deus e tinham sido fiéis no seu testemunho.
10 Ka taui movi anani ivivi‑hone, ivonavona kadu ivi‑tanatanai, “Kauvea, wamke Tau Bagibagi‑vainem! Ka wamke ahihimata ka tunutunuhim. Itoai avaha apotapota a itoava wamke tau maꞌ tanopi enau‑yanahi wayahina, e ai dewa‑yaiyai evi‑nua‑dadani evenei ivaniahei, vivane ai nau‑pata ama aniga wayahi. Ka ai vi‑am auyewa kadu nau‑wawaniai apotapota?”
10 Eles gritavam com voz bem forte: — Ó Todo-Poderoso, santo e verdadeiro! Quando julgarás e condenarás os que na terra nos mataram?
11 Ka yai vonana iakwa, e aitamoata aitamoata wayahia kwama kavukavuna ka mamanaina ivaniahei, ka aitam movi vonei, ivona, “Itomi nau‑wawanimi yaiami kadu vavaneimi upotapotai. Iuna tuta eha ani‑hoina na‑iakwa wayahina, e tau maꞌ tanopi taui inau‑vi‑anigi taumi aitamoata deinake. Wayahina, nau‑wawanimi upotapota a itoava avaha taui habuhabui ai yau inau‑yehai iakwa wayahina.”
11 Cada um deles recebeu uma roupa branca. E foi dito a eles que descansassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus companheiros no trabalho de Cristo, que eram seus irmãos e que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Ka adunedune, e Lami‑nanaV pai ginuma nunumina a pai bou‑pota vi‑6‑na bwege‑yavunei. Ka yoyoyo ananina si‑putu, ka babau vi‑nigenige, kwama moimoiana nigenigena gotiV vutuvutuna wayahina inau‑vevewanei deina,
12 Em seguida vi o Cordeiro quebrar o sexto selo. Houve um violento terremoto, o sol se tornou negro como uma roupa de luto, e a lua ficou toda vermelha como sangue.
13 ka wadima wahuma ipeu iopu‑me tanopia, ai madaiba uana pai nau‑yehata memeanina imaumaua tanopia yahina bagibagina hunahuna wayahina deina.
13 As estrelas caíram do céu sobre a terra, como os figos verdes caem da figueira sacudida por um vento forte.
14 Ka wahuma adueyei nunumi maiova, ana dune pai ginuma nunumina tomotau inunumi deina. Ka tanopia adunedune, ka oya aitamoata aitamoata kadu bonabona aitamoata aitamoata adueyei ai avutu ivenau‑tawanei.
14 O céu desapareceu como um rolo de papel que se enrola de novo, e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Ka kiniV habuhabui tanopia, ka kiniV natunatui, ka tau nau‑havia ai tau veimea, ka tau kaikaiwabo, ka tau bagibagi, ka tau paisewa‑kavokavovo aitamoata aitamoata, ka taui ai pata ai heta yawai iveimeyei, aitamoata aitamoata wayahia inovo‑tawanei ineine guba wayahia, o kadi oya ai hanu anani wayahia ihivahivai.
15 Então os reis do mundo inteiro, os governadores e os chefes militares, os ricos e os poderosos e todas as outras pessoas, escravas ou livres, se esconderam nas cavernas e debaixo das rochas das montanhas.
16 Ka ivivi‑hone oya wayahia, o hanu wayahia, ivonavona, “Oya! Hanu! Upeupeu ka uopupu‑me hetaia! Ka uhivai tauna pai manuena ahihi‑vaine‑nana hetana manuena tepana wayahina, ka uhivai Lami‑nanaV ya nua‑goyo wayahina!
16 E gritavam para os montes e para as rochas: — Caiam sobre nós e nos escondam dos olhos daquele que está sentado no trono e nos protejam da
17 Iuna taui ainuai yai nua‑goyo anꞌ auyewa avaha omoi, ka eha aitam koiaka ana pata taui mataia na‑mini.”
17 Pois já chegou o grande dia da ira deles, e quem poderá aguentá-la?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.