Apocalipse 14

Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ka adunedune, e Lami‑nanaV mataua adueyei. Tauna Oya Sioni hetana mimini, ka tomotau‑naia ai yau 144,000 tauna nui imamaei. Tomotaui avaha tauna ana wava kadu tauna Amana ana wava ivaniahei tepaia.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ka wahuma aitam putuna ananina anononi, a nonona daudau anani itaitaina deina, kadu anitana ananina deina. Ka putu‑nana a nonona kadu tomotau yai pai viam‑toutou inavinavia, vivane a nonona ahiahina.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Ka tomotaui Yaubada ya pai manuena ahihi‑vaine‑nana matana imimini, ka vahitau yawayawai na nau‑punina mataia imimini, ka kadu ononotoi anani mataia imimini ahe vovouna iaheahei. Ka eha kadu aitam koiaka ana pata ahena vovouna tanoi na‑iavi, akanai tomotau‑naia ai yau 144,000 ai heta ai pata iaheahei. Tau Ito‑yavuha taui vi‑maie‑havinei tanopi wayahina.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Ka tomotau‑naia eha ita‑vi‑gawagawami vaivine wayahia, iuna taui ahihinata imamaei. Ka aveta baina Lami‑nanaV neine, akanai taui ivi‑muni‑waiwaiei. Tauna tau maꞌ tanopi wayahia vi‑maiei, ka taui vivane vi‑nomu naona Yaubada wayahina kadu Lami‑nanaV wayahina.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Ka eha aitam tuta ivitupu. Akanai taui tau tunutunuhi ana noe.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Ka aitam anelose adueyei hetana yaveyaveha, ka tauna ya paisewa Vaneana Ahiahina maꞌ‑vavaha haehaeyei tau maꞌ tanopi habuhabui wayahia, papani aitamoata aitamoata wayahia, ka dede aitamoata aitamoata wayahia, ka movi aitamoata aitamoata wayahia, ka yoko aitamoata aitamoata wayahia.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ka tauna movina ananina wayahina ivona,
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Iakwa, ka anelose vꞌ‑inuana omo, e tauna ivona,
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Iakwa, ka anelose vꞌ‑itonuna vi‑muniei, omo, e tauna movina ananina wayahina ivona,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 akanai, taui kadu Yaubada ya nua‑goyo ananina a wainaV inimnim. Ika, wainaV bagibagina tanoi avaha tauna ya nua‑goyo ananina ana vei nihenina ito‑iwahi, potapotai. Ka taui kadu inahe ani‑vainena sulipuraV ananata nihenina ivaniahei anelose ahihinata mataia kadu Lami‑nanaV matana.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Ka sulipuraV ananata tanoi ana bawa vanevane‑vavaha, tomotau‑naia ai viha aitamoata deina. Ka aituhu aviyaivia vahitau simai‑nana wayahina ina‑iwaodu, o aituhu tauna ya itupwana wayahina ina‑iwaodu, o aituhu tauna ana wava a pai ainana iginumina ivaniahei, akanai taui eha ai pata ivi‑yawai auyewa wayahina o kadi ioyoma wayahina.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Vona ahiahina, Yaubada ya tau ekalesia nau‑wawani itoha‑vi‑anai, e dewaia tanoi ivane‑tawanei. Ika, tau ekalesia‑naia Yaubada ya veimea ivi‑ateteyei, kadu taui yai vitumahana Iesu wayahina toyoina.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ka wahuma movi anononi, ivona,
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ka adunedune, ka you kavukavuna adueyei, ka you‑nana hetana aitam koiaka manuena mamaei. Ka tauna ana dune vivane Tauna Vi‑tomotau deinake. Ka unununa wayahina kunu‑nabanaba goulaV weteweteni, ka nimana ya kwasikwasi manimaninina vo‑vi‑avini.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ka kadu aitam anelose Manua Vito‑pota nihenina wayahina ni‑ubau iopu, e tauna vi‑hone movina ananina wayahina tauna you‑nana manuena wayahina, ka ivona, “Yam kwasikwasi wayahina enꞌ‑aihana. Ika, aihana ana tuta tanopia avaha vinꞌ‑omo, iuna ua‑nana goyona avaha ihou.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Wayahina, tauna you hetana manuena ya kwasikwasi si‑wadi‑onei, e tanopi anꞌ aihana tane‑gwaugwaui.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ka kadu aitam anelose Manua Vito‑pota wahuma nihenina wayahina ni‑ubau iopu, ka tauna kadu kwasikwasi manimaninina nimana.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ka kadu aitam anelose pai vi‑nomu wayahina omo. Tauna pai vi‑nomu anꞌ ai ananata dune‑vi‑avini, ka a niam na kwasikwasina wayahina vi‑hone movina ananina wayahina, ivona, “Yam kwasikwasi wayahina etanei, e dunina wainaV uana manawa wayahina tanopia enꞌ‑aihana‑neiei. Iuna ua‑nana goyona avaha ihou.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Ka anelose‑nana ya kwasikwasi si‑wadi‑onei, ka wainaV uana tanopia aihana‑neiei. Ka tauna duninaia habuhabui onei inui Yaubada ya nua‑goyo a pai va‑buyo ananina nihenina.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Ka osiV na tau vi‑ataia iomo, e tomotaui iva‑taunei iva‑buyoi pai va‑buyo‑nana nihenina meagai upuna wayahina. Ka tomotaui dayahi taitaina opuopu pai va‑buyo wayahina, ka dayaha vanevane a itoava ya vi‑bebega osiV unununa vaniahei wayahina deina, ka dayaha taitaina diwaya deina, ka ya vi‑manamana vivane 300 kilomitaV deina.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.