2 Coríntios 7
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs VC
1 Yaiau, avaha Yaubada ya vona‑dabadaba wayahika avona‑havinemi deina. Wayahina, itoka nau‑wawanika yawaika, kadu ininika, kadu nuaka kahadahadani dewa gawagawami wayahia. Nau‑wawanika kadedewei deina, kadu nau‑wawanika kadewa‑didiguna Yaubada wayahina, iuna tauna kamatamatautei. Ka munia, kamamaei ahihikata.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Avona‑havinemi, itomi nau‑wawanimi ami nau‑dadana habuhabuna uhaeyeai ivinꞌ‑omo wayahiaia, anꞌ‑anamane‑yehaimi. Eha aitam koiaka wayahimia ata‑dewa‑goyona wayahina. Ka kadu eha aitam koiaka wayahimia yawaina ata‑vi‑goyo, ka eha aitam ata‑nono.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Yau vonana a pai mini wayahina eha ayapoyapomi, iuna avaha nuai uepei. Ka avaha avonemi, adune‑nuanuaiemi ananina. Wayahina, aituhu nui kamamaei o aituhu nui kanꞌ‑aniga, akanai ainua wayahia adewa‑haiawa.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Ka avaha anamanemi yami nuanua dewa tunuhina udedewei, ka adewa‑haiawa vaneami‑nana wayahina. Ka kadu yau nuanua avaha vidoha wayahimi. Ataina tuta wayahina yama vita ivi‑habu, kate akanai, wayahimi adewa‑haiawa ananina.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Nonova, tutana aomo papani Masedonia wayahina, eha au pata avi‑yawai. Iuna tuta‑nana wayahina maꞌ vitana habuhabuna ininiu nihenina avaniahei, kadu nuau nihenina amatamatauta.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Kate Yaubada yana dewa taina deina. Aituhu aviyaivia inua‑vita, tauna vo‑vi‑dewa‑haiawi. Ka kadu tauna vo‑vi‑dewa‑haiawiu deina, iuna tauna Titusi omanei wayahiua.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ka kadu avaha vaneami Titusi wayahina anononi, akanai adewa‑haiawa ananina. Iuna tauna voneu, ivona, “Me Korinita yai nuanua ananina enꞌ‑omo enau‑vi‑taui. Ka taui inua‑vita ananina yai dewa goyona wayahi, ka avaha yam vona pai vo‑vi‑tunuha iawaehei aitamoata, ka kadu yai tou wayahina inua‑vinana yai goyona wayahi, ka kadu inuanua ananina taum wayahim.” Vonana wayahina ama inua adewa‑haiawa ananina.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Nonova yami leta aginumi, ka leta‑nana nihenina nau‑wawaniu vona panina atotohi, ka leta‑nana nuami vitevitei. Ka nonova anua‑vita nau‑wawaniu vonaia aginumi deina. Kate tuta ataina wayahina eha anua‑vita vonana panina aginumi ava‑tawanei omo wayahimia. Iuna tuta kutakutana ana heta wayahina unua‑vita.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Ka tuta ataina wayahina adewa‑haiawa. Yau dewa‑haiawa taina eha ta‑vinꞌ‑omo yami nua‑vita wayahina. Vona ahiahina, yami nua‑vita eta‑naoemi unua‑vinana. Ka yau dewa‑haiawa omo yami nua‑vinana wayahina. Yaubada tauna ya nuanua nua‑vitana uvaniahei, iuna ya nuanua ananina unua‑vinana. Wayahina, yau dewa wayahimia eha dewa goyona, kadu eha avitavitami.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Vona ahiahina, aituhu nua‑vita kavaniahei iuna Yaubada matana kaini‑yauyau yaka goyona wayahia, nua‑vita‑nana vivane dewa ahiahina. Iuna nua‑vita‑nana eta‑naoeka kanua‑vinana, ka ito‑yavuha kavaniahei deina. Kate tanopi a nua‑vita eta‑naoeka kanꞌ‑aniga‑vavaha.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Ka aviani vinꞌ‑omo yami nua‑vitana wayahina? Udueyei! Dewa ahiahi habuhabui ivinꞌ‑omo wayahimia nua‑vitana wayahina, iuna nua‑vitana omo Yaubada wayahina. Ataina tuta wayahina ubebebewa tunuhina Yaubada ya etawana uvenauei. Ka kadu yami nuanua ananina dewa goyo‑naia ubou‑ohoi uni‑tawanei. Ka Yaubada ana pata dudueyemi yami nuanua tunutunuhina. Ka kadu itomi nuami vi‑tupatupa, kadu magami bawe goyo‑nana wayahina. Umatamatauta dewa‑yaiyai uvaniahei Yaubada wayahina, ka kadu itomi yami nuanua ananina anꞌ‑omo wayahimia kanau‑vi‑tauka. Ka yama vona wayahimia yami leta‑nana nihenina unuanua ananina wayahi. Ka kadu yami nuanua ananina adueyei dewa tunuhina ivinꞌ‑omo yami ekalesia nihenina. Wayahina, tuta ataina wayahina au pata avonemi, yami dewa habuhabuna mataua ahiahina ana noe, ka eha aitam aviani goyona itupwa tuta nonova wayahina. Dewaia avaha iakwa.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Vona ahiahina, yami leta‑nana nihenina yau vona panina mamaei. Kate eha leta‑nana ata‑ginumi omo tauna ya goyona ananina wayahina, ka kadu eha leta‑nana ata‑ginumi omo tomotaui vitana ivaniahei onoto‑nana yana dewa goyona wayahina wayahia. Eha. Leta‑nana aginumi omo itomi tau ekalesia wayahimi. Ka yau nuanua itomi unꞌ‑anamanemi yau vonana wayahimia uvi‑ateteyei. Ka nau‑wawanimi Yaubada matana uvaniahei deina.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Ka dewa habuhabui ivinꞌ‑omo wayahimia ivo‑vi‑dewa‑haiawiai, kadu ate‑vatu.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Nonova Titusi nui amamae ka yauke awa‑vidovidohemi tauna matana, ka eha ini‑yauyau uta‑veneu. Vona habuhabuna Yaubada wayahina avonemi vona tunutunuhina, ka kadu vona habuhabuna Titusi avonei wayahimi kadu vona tunutunuhina.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Iuna tutana Titusi omo wayahimia, itomi eha uta‑nua‑vane, kate yami nua‑opu wayahina kadu yami tatatava wayahina unau‑kaiwei. Kadu tauna nuani dewaia habuhabui leta‑nana nihenina uvi‑ateteyei. Wayahina, ataina tuta wayahina tauna dune‑nuanuaiemi ananina.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Ka yauke kadu adewa‑haiawa, iuna yami dewa ahiahina habuhabuna usi‑vinꞌ‑omanei. Wayahina, yau vitumahana yami dewa ahiahina wayahina eha awakabina.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.