2 Coríntios 7
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs NVT
1 Yaiau, avaha Yaubada ya vona‑dabadaba wayahika avona‑havinemi deina. Wayahina, itoka nau‑wawanika yawaika, kadu ininika, kadu nuaka kahadahadani dewa gawagawami wayahia. Nau‑wawanika kadedewei deina, kadu nau‑wawanika kadewa‑didiguna Yaubada wayahina, iuna tauna kamatamatautei. Ka munia, kamamaei ahihikata.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Avona‑havinemi, itomi nau‑wawanimi ami nau‑dadana habuhabuna uhaeyeai ivinꞌ‑omo wayahiaia, anꞌ‑anamane‑yehaimi. Eha aitam koiaka wayahimia ata‑dewa‑goyona wayahina. Ka kadu eha aitam koiaka wayahimia yawaina ata‑vi‑goyo, ka eha aitam ata‑nono.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Yau vonana a pai mini wayahina eha ayapoyapomi, iuna avaha nuai uepei. Ka avaha avonemi, adune‑nuanuaiemi ananina. Wayahina, aituhu nui kamamaei o aituhu nui kanꞌ‑aniga, akanai ainua wayahia adewa‑haiawa.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Ka avaha anamanemi yami nuanua dewa tunuhina udedewei, ka adewa‑haiawa vaneami‑nana wayahina. Ka kadu yau nuanua avaha vidoha wayahimi. Ataina tuta wayahina yama vita ivi‑habu, kate akanai, wayahimi adewa‑haiawa ananina.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Nonova, tutana aomo papani Masedonia wayahina, eha au pata avi‑yawai. Iuna tuta‑nana wayahina maꞌ vitana habuhabuna ininiu nihenina avaniahei, kadu nuau nihenina amatamatauta.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Kate Yaubada yana dewa taina deina. Aituhu aviyaivia inua‑vita, tauna vo‑vi‑dewa‑haiawi. Ka kadu tauna vo‑vi‑dewa‑haiawiu deina, iuna tauna Titusi omanei wayahiua.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Ka kadu avaha vaneami Titusi wayahina anononi, akanai adewa‑haiawa ananina. Iuna tauna voneu, ivona, “Me Korinita yai nuanua ananina enꞌ‑omo enau‑vi‑taui. Ka taui inua‑vita ananina yai dewa goyona wayahi, ka avaha yam vona pai vo‑vi‑tunuha iawaehei aitamoata, ka kadu yai tou wayahina inua‑vinana yai goyona wayahi, ka kadu inuanua ananina taum wayahim.” Vonana wayahina ama inua adewa‑haiawa ananina.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Nonova yami leta aginumi, ka leta‑nana nihenina nau‑wawaniu vona panina atotohi, ka leta‑nana nuami vitevitei. Ka nonova anua‑vita nau‑wawaniu vonaia aginumi deina. Kate tuta ataina wayahina eha anua‑vita vonana panina aginumi ava‑tawanei omo wayahimia. Iuna tuta kutakutana ana heta wayahina unua‑vita.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Ka tuta ataina wayahina adewa‑haiawa. Yau dewa‑haiawa taina eha ta‑vinꞌ‑omo yami nua‑vita wayahina. Vona ahiahina, yami nua‑vita eta‑naoemi unua‑vinana. Ka yau dewa‑haiawa omo yami nua‑vinana wayahina. Yaubada tauna ya nuanua nua‑vitana uvaniahei, iuna ya nuanua ananina unua‑vinana. Wayahina, yau dewa wayahimia eha dewa goyona, kadu eha avitavitami.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Vona ahiahina, aituhu nua‑vita kavaniahei iuna Yaubada matana kaini‑yauyau yaka goyona wayahia, nua‑vita‑nana vivane dewa ahiahina. Iuna nua‑vita‑nana eta‑naoeka kanua‑vinana, ka ito‑yavuha kavaniahei deina. Kate tanopi a nua‑vita eta‑naoeka kanꞌ‑aniga‑vavaha.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Ka aviani vinꞌ‑omo yami nua‑vitana wayahina? Udueyei! Dewa ahiahi habuhabui ivinꞌ‑omo wayahimia nua‑vitana wayahina, iuna nua‑vitana omo Yaubada wayahina. Ataina tuta wayahina ubebebewa tunuhina Yaubada ya etawana uvenauei. Ka kadu yami nuanua ananina dewa goyo‑naia ubou‑ohoi uni‑tawanei. Ka Yaubada ana pata dudueyemi yami nuanua tunutunuhina. Ka kadu itomi nuami vi‑tupatupa, kadu magami bawe goyo‑nana wayahina. Umatamatauta dewa‑yaiyai uvaniahei Yaubada wayahina, ka kadu itomi yami nuanua ananina anꞌ‑omo wayahimia kanau‑vi‑tauka. Ka yama vona wayahimia yami leta‑nana nihenina unuanua ananina wayahi. Ka kadu yami nuanua ananina adueyei dewa tunuhina ivinꞌ‑omo yami ekalesia nihenina. Wayahina, tuta ataina wayahina au pata avonemi, yami dewa habuhabuna mataua ahiahina ana noe, ka eha aitam aviani goyona itupwa tuta nonova wayahina. Dewaia avaha iakwa.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Vona ahiahina, yami leta‑nana nihenina yau vona panina mamaei. Kate eha leta‑nana ata‑ginumi omo tauna ya goyona ananina wayahina, ka kadu eha leta‑nana ata‑ginumi omo tomotaui vitana ivaniahei onoto‑nana yana dewa goyona wayahina wayahia. Eha. Leta‑nana aginumi omo itomi tau ekalesia wayahimi. Ka yau nuanua itomi unꞌ‑anamanemi yau vonana wayahimia uvi‑ateteyei. Ka nau‑wawanimi Yaubada matana uvaniahei deina.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Ka dewa habuhabui ivinꞌ‑omo wayahimia ivo‑vi‑dewa‑haiawiai, kadu ate‑vatu.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Nonova Titusi nui amamae ka yauke awa‑vidovidohemi tauna matana, ka eha ini‑yauyau uta‑veneu. Vona habuhabuna Yaubada wayahina avonemi vona tunutunuhina, ka kadu vona habuhabuna Titusi avonei wayahimi kadu vona tunutunuhina.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Iuna tutana Titusi omo wayahimia, itomi eha uta‑nua‑vane, kate yami nua‑opu wayahina kadu yami tatatava wayahina unau‑kaiwei. Kadu tauna nuani dewaia habuhabui leta‑nana nihenina uvi‑ateteyei. Wayahina, ataina tuta wayahina tauna dune‑nuanuaiemi ananina.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Ka yauke kadu adewa‑haiawa, iuna yami dewa ahiahina habuhabuna usi‑vinꞌ‑omanei. Wayahina, yau vitumahana yami dewa ahiahina wayahina eha awakabina.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.