2 Coríntios 7
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs NAA
1 Yaiau, avaha Yaubada ya vona‑dabadaba wayahika avona‑havinemi deina. Wayahina, itoka nau‑wawanika yawaika, kadu ininika, kadu nuaka kahadahadani dewa gawagawami wayahia. Nau‑wawanika kadedewei deina, kadu nau‑wawanika kadewa‑didiguna Yaubada wayahina, iuna tauna kamatamatautei. Ka munia, kamamaei ahihikata.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Avona‑havinemi, itomi nau‑wawanimi ami nau‑dadana habuhabuna uhaeyeai ivinꞌ‑omo wayahiaia, anꞌ‑anamane‑yehaimi. Eha aitam koiaka wayahimia ata‑dewa‑goyona wayahina. Ka kadu eha aitam koiaka wayahimia yawaina ata‑vi‑goyo, ka eha aitam ata‑nono.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Yau vonana a pai mini wayahina eha ayapoyapomi, iuna avaha nuai uepei. Ka avaha avonemi, adune‑nuanuaiemi ananina. Wayahina, aituhu nui kamamaei o aituhu nui kanꞌ‑aniga, akanai ainua wayahia adewa‑haiawa.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ka avaha anamanemi yami nuanua dewa tunuhina udedewei, ka adewa‑haiawa vaneami‑nana wayahina. Ka kadu yau nuanua avaha vidoha wayahimi. Ataina tuta wayahina yama vita ivi‑habu, kate akanai, wayahimi adewa‑haiawa ananina.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Nonova, tutana aomo papani Masedonia wayahina, eha au pata avi‑yawai. Iuna tuta‑nana wayahina maꞌ vitana habuhabuna ininiu nihenina avaniahei, kadu nuau nihenina amatamatauta.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Kate Yaubada yana dewa taina deina. Aituhu aviyaivia inua‑vita, tauna vo‑vi‑dewa‑haiawi. Ka kadu tauna vo‑vi‑dewa‑haiawiu deina, iuna tauna Titusi omanei wayahiua.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Ka kadu avaha vaneami Titusi wayahina anononi, akanai adewa‑haiawa ananina. Iuna tauna voneu, ivona, “Me Korinita yai nuanua ananina enꞌ‑omo enau‑vi‑taui. Ka taui inua‑vita ananina yai dewa goyona wayahi, ka avaha yam vona pai vo‑vi‑tunuha iawaehei aitamoata, ka kadu yai tou wayahina inua‑vinana yai goyona wayahi, ka kadu inuanua ananina taum wayahim.” Vonana wayahina ama inua adewa‑haiawa ananina.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Nonova yami leta aginumi, ka leta‑nana nihenina nau‑wawaniu vona panina atotohi, ka leta‑nana nuami vitevitei. Ka nonova anua‑vita nau‑wawaniu vonaia aginumi deina. Kate tuta ataina wayahina eha anua‑vita vonana panina aginumi ava‑tawanei omo wayahimia. Iuna tuta kutakutana ana heta wayahina unua‑vita.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Ka tuta ataina wayahina adewa‑haiawa. Yau dewa‑haiawa taina eha ta‑vinꞌ‑omo yami nua‑vita wayahina. Vona ahiahina, yami nua‑vita eta‑naoemi unua‑vinana. Ka yau dewa‑haiawa omo yami nua‑vinana wayahina. Yaubada tauna ya nuanua nua‑vitana uvaniahei, iuna ya nuanua ananina unua‑vinana. Wayahina, yau dewa wayahimia eha dewa goyona, kadu eha avitavitami.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Vona ahiahina, aituhu nua‑vita kavaniahei iuna Yaubada matana kaini‑yauyau yaka goyona wayahia, nua‑vita‑nana vivane dewa ahiahina. Iuna nua‑vita‑nana eta‑naoeka kanua‑vinana, ka ito‑yavuha kavaniahei deina. Kate tanopi a nua‑vita eta‑naoeka kanꞌ‑aniga‑vavaha.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ka aviani vinꞌ‑omo yami nua‑vitana wayahina? Udueyei! Dewa ahiahi habuhabui ivinꞌ‑omo wayahimia nua‑vitana wayahina, iuna nua‑vitana omo Yaubada wayahina. Ataina tuta wayahina ubebebewa tunuhina Yaubada ya etawana uvenauei. Ka kadu yami nuanua ananina dewa goyo‑naia ubou‑ohoi uni‑tawanei. Ka Yaubada ana pata dudueyemi yami nuanua tunutunuhina. Ka kadu itomi nuami vi‑tupatupa, kadu magami bawe goyo‑nana wayahina. Umatamatauta dewa‑yaiyai uvaniahei Yaubada wayahina, ka kadu itomi yami nuanua ananina anꞌ‑omo wayahimia kanau‑vi‑tauka. Ka yama vona wayahimia yami leta‑nana nihenina unuanua ananina wayahi. Ka kadu yami nuanua ananina adueyei dewa tunuhina ivinꞌ‑omo yami ekalesia nihenina. Wayahina, tuta ataina wayahina au pata avonemi, yami dewa habuhabuna mataua ahiahina ana noe, ka eha aitam aviani goyona itupwa tuta nonova wayahina. Dewaia avaha iakwa.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Vona ahiahina, yami leta‑nana nihenina yau vona panina mamaei. Kate eha leta‑nana ata‑ginumi omo tauna ya goyona ananina wayahina, ka kadu eha leta‑nana ata‑ginumi omo tomotaui vitana ivaniahei onoto‑nana yana dewa goyona wayahina wayahia. Eha. Leta‑nana aginumi omo itomi tau ekalesia wayahimi. Ka yau nuanua itomi unꞌ‑anamanemi yau vonana wayahimia uvi‑ateteyei. Ka nau‑wawanimi Yaubada matana uvaniahei deina.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Ka dewa habuhabui ivinꞌ‑omo wayahimia ivo‑vi‑dewa‑haiawiai, kadu ate‑vatu.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Nonova Titusi nui amamae ka yauke awa‑vidovidohemi tauna matana, ka eha ini‑yauyau uta‑veneu. Vona habuhabuna Yaubada wayahina avonemi vona tunutunuhina, ka kadu vona habuhabuna Titusi avonei wayahimi kadu vona tunutunuhina.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Iuna tutana Titusi omo wayahimia, itomi eha uta‑nua‑vane, kate yami nua‑opu wayahina kadu yami tatatava wayahina unau‑kaiwei. Kadu tauna nuani dewaia habuhabui leta‑nana nihenina uvi‑ateteyei. Wayahina, ataina tuta wayahina tauna dune‑nuanuaiemi ananina.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ka yauke kadu adewa‑haiawa, iuna yami dewa ahiahina habuhabuna usi‑vinꞌ‑omanei. Wayahina, yau vitumahana yami dewa ahiahina wayahina eha awakabina.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.