João 6
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs VC
1 A vaɗ nahaŋ Yezu òru ke ledi ga dəluv Gelili. Təzalay dəluv gani nani dəluv Tiberiyat daya.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Ka ya ti naŋ àbu akoru ni ti mis dal-dal taɗəboru naŋ kələŋ, aɗaba tìpia gayaŋ ya àhəŋgaraba mis ya tèɓesey do na ti àgri ejep ana tay dal-dal.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Eslini Yezu akaba ndam maɗəbay naŋ ni tə̀cəliyu a həma vu, tànjəhaɗ.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Ka sarta gani nani wuməri ga ndam *Zʉde ya təzalay *Pak ni ènjia wuɗak.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Nday tə̀bu ka ahàr ga həma nahkay ti Yezu àmənjoru mis dal-dal tə̀bu tərəkia. Àra èpia tay a ti àhi ana Filip ahkado : « Mawayay məvi zlam məzumani ana mis nday hini ti, makoru məsəkumibiyu *dipeŋ ana tay nihi ti eley ? »
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Yezu àhi nahkay ti, awayay ahəlfəŋa eyʉ a, aɗaba naŋ àsəra ere ye ti ara agray na palam.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Filip àhəŋgrifəŋ, àhi : « Ku tamal məsəkumibiyu dipeŋ ana tay ge jik diŋ diŋ cʉ, misi ana tay gʉzit gʉzit nəŋgu ni èsliki ka tay do timey ! »
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Bay maɗəbay naŋ nahaŋ slimi gani Andre, wur ga məŋ ga Simu Piyer, àhi :
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 « Wur nahaŋ nihi dipeŋ ga manjaɓara tə̀fəŋ zlam akaba kilif cʉ, ay ti təvi ana way bəlaŋani way ? »
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Eslini Yezu àhi ana ndam maɗəbay naŋ ni ahkado : « Humi ana mis ni tânjəhaɗa digʉs-gʉs. » Kʉzir àbu eslini dal-dal, nahkay mis ni tànjəhaɗki. Mis zawalani ye eslini ni agray dəbu zlam.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Yezu nakəŋ àhəl dipeŋ ni, àgri sʉsi ana Melefit, èsekaba, mək tìdi ana mis ni. Àra àhəla kilif na day àgray nahkay : mis ni ɗek tə̀zuma zlam na, tə̀rəha.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Mis nakəŋ tə̀rəhkaba nahkay ti, Yezu àhi ana ndam maɗəbay naŋ ni ahkado : « Həlum məgəjəni gani, kə̀mbrəŋumbu araŋa gani gʉzit ba. »
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Nahkay tə̀həlaba məgəjəni ge dipeŋ zlamani ya mis tə̀zum na, tə̀rəhvù hətək kru mahar cʉ àna naŋ.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Mis ni tàra tìpia zlam ga Yezu ya àgray na ti àgria ejep ana tay a, tə̀ɗəm : « Maslaŋa hini ti bay mahəŋgaray *pakama ge Melefit ya tə̀ɗəm amara a duniya va na eɗeɗiŋ. »
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Eslini Yezu àsəra tara təgəs naŋ ga njəɗa ti mîgi bay gatay. Àra àsəra nahkay ti àsləkafəŋa kà tay a, àcəloru gwar ka məlaŋ nahaŋ naŋ bəlaŋ.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Məlakarawa àra ègia, ndam *maɗəbay Yezu ni tàhəraya kà gəvay ga dəluv ka sagdala.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Eslini tə̀cəliyu a *slalah ga yam vu, tawayay takoru ke ledi ga dəluv ni a Kafarnahum. Ka sarta gani nani məlaŋ èɗiza, Yezu àdi ahàr ana tay faŋ ndo. Nday nakəŋ mək tàsləka.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Nday tə̀bu takoru nahkay ni ti aməɗ àkəzlabiyu ga njəɗa, àdaɗay dəluv ni.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Tàgaroru slalah ga yam gatay ni ezeweɗ kru kru zlam ahkay do ni agray kru kru muku. Eslini tìpioru Yezu naŋ àbu asawaɗakibiyu ka ahàr ga dəluv ni, ahəɗakfəŋbiyu kà gəvay ga slalah ga yam gatay ni. Tàra tìpia naŋ a ti tàgra aŋgwaz a dal-dal.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Ay Yezu àhi ana tay : « Aŋgwaz àwər kʉli ba, nu timey. »
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Yezu nakəŋ àra àhia ana tay a nahkay ti, tə̀hi mə̂cəlaya a slalah ga yam ni va, ay tə̀sərki ti slalah ga yam gatay ni ènjʉa ka məlaŋ ya tawayay takoru na.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Hajəŋ gani mis dal-dalani ya ndam *maɗəbay Yezu tə̀mbərbu tay ke ledi ga dəluv ni tə̀sərki ti *slalah ga yam ya ndam maɗəbay Yezu tàsləka àna naŋ a ni ti bəlaŋ, ndahaŋ tə̀bi. Mis ni tə̀səra Yezu àcəliyu a slalah ga yam nani vu akaba ndam maɗəbay naŋ ni ndo ; tə̀səra ndam maɗəbay Yezu ni tàsləka ka ahàr gatay a ciliŋ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Eslini slalah ga yam ndahaŋ tàsləkabiya a Tiberiyat a, tòru ka məlaŋ ya ti Bay geli àgri sʉsi ana Melefit, mis tə̀zum *dipeŋ ni.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Mis ni tàra tə̀səra Yezu naŋ àbi eslini bi, ndam maɗəbay naŋ ni day tàsləka nahəma, tə̀cəliyu a slalah ga yam ya ti tàsləkabiya a Tiberiyat a ni vu, mək tòru a Kafarnahum, tàɗəboru Yezu.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Tòru tìnjʉa ke ledi ga dəluv na ti, tə̀di ahàr ana Yezu nakəŋ mək tə̀hi : « Mʉsi, kàra ahalay hi a ti ananaw ? »
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Yezu àhəŋgarfəŋ, àhi ana tay ahkado : « Nəhi ana kʉli nahəma, kìpʉma tʉwi goro ya nagray, agri ejep ana mis na, ay ti kəɗəbum nu ti aɗaba nani do ; kəɗəbum nu ti aɗaba nə̀via dipeŋ ana kʉli a, kə̀rəhuma àna naŋ a palam.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Kə̀grum tʉwi ga məŋgət zlam məzumani ya ti ezi ni ba, grum tʉwi ti ga məŋgət zlam məzumani ya avi sifa ana mis, àndav ɗay-ɗay do ni sawaŋ. Zlam məzumani gani nani ti, anəvi ana kʉli ti nu *Wur ge Mis ciliŋ, aɗaba Bəŋ goro Melefit àvua divi gana, àɗafaki bay ya ti esliki magrani ti nu gani. »
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Tàra tìcia ma gayaŋ na ti tìhindifiŋa, tə̀hi : « Ti mâgray tʉwi ge Melefit ya awayay ni ti magray mam ? »
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Yezu àhi ana tay ahkado : « Tʉwi ya ti Melefit awayay kə̂grumi ni ti, awayay kə̂fumki ahàr ka Bay ya ti àslərbiyu ni. »
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Nday nakəŋ tə̀hi : « Tamal kawayay ti mə̂fəkuk ahàr ti, griaya zlam magray ejep ana leli a, ti mîpi. Kəgriaya mam ana leli a nihi a mam ?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Ata bəŋ ga bəŋ geli tə̀zumbiya *man a huɗ ge gili ba, akaɗa ya ti àbu məbəkiani a Wakita ge Melefit bu ni : “Àvi dipeŋ ya ti àsləkabiya a huɗ melefit ba ni ana tay, tə̀zuma.” »
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Yezu àhi ana tay : « Nəhi ana kʉli nahəma, bay ya ti àvi dipeŋ ya àsləkabiya a huɗ melefit ba ana kʉli ni ti Mʉwiz do. Avi dipeŋ eɗeɗiŋ eɗeɗiŋeni ya asləkabiya e melefit ba ana kʉli ti Baba.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Aɗaba dipeŋ ya Melefit avay nahəma, Bay ya àsləkabiya a huɗ melefit ba, avi sifa ana mis ga duniya ni. »
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Tàra tìcia ma gayaŋ na ti tə̀hi : « Mʉsi, vi dipeŋ gani nani ana leli kəlavaɗ ti ! »
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Yezu àhi ana tay : « Dipeŋ ya ti avi sifa ana mis ni ti nu. Maslaŋa ya ti ara afa goro a ni ti lʉwir aməwər naŋ ɗay-ɗay do. Maslaŋa ya ti afəku ahàr ni ti yam amakaɗ naŋ ɗay-ɗay do.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Ay nə̀hia ana kʉli a àndava : Kìpʉma nu a mək kə̀fumku ahàr do.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Ndam ya ti Baba abu tay ni ɗek atara afa goro a. Maslaŋa ya ti ara afa goro a nahəma, anagarakaba naŋ a ɗay-ɗay do.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Aɗaba nàsləkabiya e melefit ba ti ga magray ere ye ti nu nawayay ni do. Nàsləkabiya ti ga magray ere ye ti Bay ya ti àslərbiyu nu ni awayay ni.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ere ye ti Bay ya ti àslərbiyu nu ni awayay ni ti nihi : awayay ti ndam ya ti naŋ àbuvu tay a ahar vu ni ku bəlaŋ gatay èjifua ba. Awayay ti ka mandav ga duniya ti nâhəŋgaraba tay e kisim ba.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Iy nahkay, ere ye ti Baba awayay ni ti nihi : awayay ti ku way way do èpia Wur ge Melefit a, afəki ahàr ti mə̂ŋgət *sifa ya àndav ɗay-ɗay do ni. Ku tamal maslaŋa gani àməta nəŋgu ni, Baba awayay ti ka mandav ga duniya ti nâhəŋgaraba maslaŋa gani nana e kisim ba. »
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Yezu àra àɗəma ma na nahkay ti, ndam *Zʉde tə̀zlapaki e kiɗiŋ gatay bu aɗaba àɗəm naŋ dipeŋ ya àsləkabiya a huɗ melefit ba ni.
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Tə̀ɗəm ahkado : « Naŋ Yezu wur ge Zʉzef ni do waw ? Mə̀səra ata bəŋana ata məŋana ti, àɗəm àsləkabiya a huɗ melefit ba ti ahəmamam ? »
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Eslini Yezu àhi ana tay : « Kàzlapumku e kiɗiŋ gekʉli bu va ba.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Maslaŋa àbi esliki marana afa goro a bi, si tamal Baba naŋ ya àslərbiyu nu ni àzəbiya naŋ a kwa. Nahkay ti ka mandav ga duniya ti anahəŋgaraba maslaŋa gani nana e kisim ba.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Ndam mahəŋgaray *pakama ge Melefit tə̀bəki a wakita gatay bu nahkay hi : “Mis ɗek Melefit amacahi zlam ana tay.” Nahkay ku way way do èciikia ma ga Baba na, àgəskabá zlam ya ti àcahi na ti, ara afa goro a.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Ku nə̀ɗəma nahkay nəŋgu ni, maslaŋa ya ti èpia Baba ni ti àbi. Maslaŋa ya èpia Baba Melefit a ni ti si Bay ya ti àsləkabiya afa gana ni kwa.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 « Nəhi ana kʉli nahəma, maslaŋa ya ti àfəkua ahàr a ni ti naŋ àbu àna sifa ya àndav ɗay-ɗay do ni.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Dipeŋ ya ti avi sifa ana mis ni ti nu.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ata bəŋ ga bəŋ gekʉli tə̀zuma *man a huɗ gili ba, nihi ti tə̀mət ndo waw ?
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Ay dipeŋ ya asləkabiya a huɗ melefit ba ni ti maslaŋa ya ti àzuma nahəma àmət ɗay-ɗay do.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Dipeŋ ya àsləkabiya a huɗ melefit ba, naŋ àbu àna sifa ni ti nu. Maslaŋa ya ti àzuma dipeŋ nana ti àmət ɗay-ɗay do. Dipeŋ ya ti anəvi ni ti aslu ga vu goro. Anavay ti mis ga duniya ɗek tə̂ŋgət sifa àna naŋ. »
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Ndam Zʉde ni tàra tìcia ma ga Yezu na ti tàləgavakivu, tə̀ɗəm : « Maslaŋa hini àɗəm avi aslu ga vu gayaŋ ana leli mahəpəɗ ti ahəmamam ? »
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Yezu àhi ana tay ahkado : « Nəhi ana kʉli nahəma, tamal kàhəpəɗum aslu ga vu ga Wur ge Mis akaba kìsʉm mimiz ga vu gayaŋ ndo ni ti, sifa aməniviyu ana kʉli bi.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Maslaŋa ya ti ahəpəɗ aslu ga vu goro akaba esi mimiz ga vu goro ni ti, naŋ àbu àna sifa ya àndav ɗay-ɗay do ni ; ka mandav ga duniya anəhəŋgaraba naŋ e kisim ba.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Aɗaba zlam məzumani eɗeɗiŋeni ti aslu ga vu goro, zlam miseni eɗeɗiŋeni ti mimiz ga vu goro.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Maslaŋa ya ti ahəpəɗ aslu ga vu goro akaba esi mimiz ga vu goro nahəma, anjəhaɗ akaba nu akaɗa mis bəlaŋ, nu day nanjəhaɗ akaba naŋ akaɗa mis bəlaŋ.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Baba àslərbiya nu a ; naŋ ti naŋ àbu àna sifa. Nu day nə̀bu àna sifa azuhva naŋ. Nahkay maslaŋa ya ti ahəpəɗ nu ni ti naŋ àbu àna sifa azuhva nu.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Dipeŋ ya ti àsləkabiya a huɗ melefit ba ni ti nu gani. Dipeŋ gani nani ti akaɗa ga ata bəŋ ga bəŋ gekʉli ya tə̀zum mək tə̀mət ni do. Dipeŋ gani nani ti maslaŋa ya ti àzuma ni ti, naŋ àbu àna sifa ga kaŋgay-kaŋgayani. »
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Yezu àɗəm ma hini ti ka ya ti naŋ a Kafarnahum, acahi zlam ana mis a ahay ga *mahəŋgalavù Melefit bu ni.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ndam ya taɗəbay Yezu ni tàra tìcia ma gayaŋ na ti, mis kay e kiɗiŋ gatay bu tə̀ɗəm ahkado : « Ma hini zləzlaɗa àsaɓay ; way esliki məgəskabani way ? »
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Yezu àra àsəra ndam ya taɗəbay naŋ ni tə̀bu təzlapaki nahkay ti, àhi ana tay ahkado : « Ma goro ya nə̀ɗəm ni awəri ɓəruv ana kʉli aw ?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Ay tamal ekipʉm nu *Wur ge Mis nə̀bu nəcəloru ka məlaŋ ya ti nu nə̀biyu ahaslani ni ti akəɗəmum mam ?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Avi sifa ana mis ti *Məsuf ge Melefit. Aslu ga vu ge mis ni ti ni zlam masakani. Ma goro ya nə̀hi ana kʉli ɗek ni ti Məsuf ge Melefit avi sifa ana kʉli àna naŋ.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Ay mis ndahaŋ tə̀bu e kiɗiŋ gekʉli bu tə̀fəku ahàr do. » Yezu àɗəm nahkay ti aɗaba kwa ka mənjəki ge tʉwi gayaŋ àsəra ndam ya tə̀fəki ahàr do akaba maslaŋa ya ti aməsəkumoru naŋ na àndava.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Àhi ana tay keti : « Nə̀hi ana kʉli, maslaŋa àbi esliki marana afa goro a bi, si Baba àvia njəɗa gana kwa ti, nahkay. »
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Kwa ka sarta gani nani ndam ya taɗəbay Yezu ni dal-dal tàsləkafəŋa, tə̀mbrəŋ maɗəbay naŋ.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Nahkay Yezu àhi ana ndam maɗəbay naŋ kru mahar cʉeni ni ahkado : « Lekʉlʉm day kawayum məsləkumfuana waw ? »
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simu Piyer àhəŋgrifəŋ, àhi : « Bay geli, masləkafuka ti makoru afa ga way, way geli nahaŋ àbu way ? Pakama gayak ya kəɗəm ni avi sifa ya àndav ɗay-ɗay do ni ana mis.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Mə̀bu məfəkuk ahàr, mə̀səra nak ti Bay *njəlatani ya Melefit àslərbiyu ni. »
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Yezu àhi ana tay ahkado : « Lekʉlʉm kru mahar cʉeni ni ti, nu nə̀daba kʉli a do waw ? Ay bəlaŋ gekʉli ti araŋa jəbəɗani. »
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Àɗəm nahkay ti, àɗəmki ka Zʉdas wur ga Simu Iskariyot, naŋ bəlaŋ e kiɗiŋ gatay nday kru mahar cʉeni ni bu ; aməsəkumoru naŋ ti naŋ.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.