João 6
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NVT
1 A vaɗ nahaŋ Yezu òru ke ledi ga dəluv Gelili. Təzalay dəluv gani nani dəluv Tiberiyat daya.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Ka ya ti naŋ àbu akoru ni ti mis dal-dal taɗəboru naŋ kələŋ, aɗaba tìpia gayaŋ ya àhəŋgaraba mis ya tèɓesey do na ti àgri ejep ana tay dal-dal.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Eslini Yezu akaba ndam maɗəbay naŋ ni tə̀cəliyu a həma vu, tànjəhaɗ.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Ka sarta gani nani wuməri ga ndam *Zʉde ya təzalay *Pak ni ènjia wuɗak.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Nday tə̀bu ka ahàr ga həma nahkay ti Yezu àmənjoru mis dal-dal tə̀bu tərəkia. Àra èpia tay a ti àhi ana Filip ahkado : « Mawayay məvi zlam məzumani ana mis nday hini ti, makoru məsəkumibiyu *dipeŋ ana tay nihi ti eley ? »
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Yezu àhi nahkay ti, awayay ahəlfəŋa eyʉ a, aɗaba naŋ àsəra ere ye ti ara agray na palam.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Filip àhəŋgrifəŋ, àhi : « Ku tamal məsəkumibiyu dipeŋ ana tay ge jik diŋ diŋ cʉ, misi ana tay gʉzit gʉzit nəŋgu ni èsliki ka tay do timey ! »
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Bay maɗəbay naŋ nahaŋ slimi gani Andre, wur ga məŋ ga Simu Piyer, àhi :
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 « Wur nahaŋ nihi dipeŋ ga manjaɓara tə̀fəŋ zlam akaba kilif cʉ, ay ti təvi ana way bəlaŋani way ? »
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Eslini Yezu àhi ana ndam maɗəbay naŋ ni ahkado : « Humi ana mis ni tânjəhaɗa digʉs-gʉs. » Kʉzir àbu eslini dal-dal, nahkay mis ni tànjəhaɗki. Mis zawalani ye eslini ni agray dəbu zlam.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Yezu nakəŋ àhəl dipeŋ ni, àgri sʉsi ana Melefit, èsekaba, mək tìdi ana mis ni. Àra àhəla kilif na day àgray nahkay : mis ni ɗek tə̀zuma zlam na, tə̀rəha.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Mis nakəŋ tə̀rəhkaba nahkay ti, Yezu àhi ana ndam maɗəbay naŋ ni ahkado : « Həlum məgəjəni gani, kə̀mbrəŋumbu araŋa gani gʉzit ba. »
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Nahkay tə̀həlaba məgəjəni ge dipeŋ zlamani ya mis tə̀zum na, tə̀rəhvù hətək kru mahar cʉ àna naŋ.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Mis ni tàra tìpia zlam ga Yezu ya àgray na ti àgria ejep ana tay a, tə̀ɗəm : « Maslaŋa hini ti bay mahəŋgaray *pakama ge Melefit ya tə̀ɗəm amara a duniya va na eɗeɗiŋ. »
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Eslini Yezu àsəra tara təgəs naŋ ga njəɗa ti mîgi bay gatay. Àra àsəra nahkay ti àsləkafəŋa kà tay a, àcəloru gwar ka məlaŋ nahaŋ naŋ bəlaŋ.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Məlakarawa àra ègia, ndam *maɗəbay Yezu ni tàhəraya kà gəvay ga dəluv ka sagdala.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Eslini tə̀cəliyu a *slalah ga yam vu, tawayay takoru ke ledi ga dəluv ni a Kafarnahum. Ka sarta gani nani məlaŋ èɗiza, Yezu àdi ahàr ana tay faŋ ndo. Nday nakəŋ mək tàsləka.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Nday tə̀bu takoru nahkay ni ti aməɗ àkəzlabiyu ga njəɗa, àdaɗay dəluv ni.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Tàgaroru slalah ga yam gatay ni ezeweɗ kru kru zlam ahkay do ni agray kru kru muku. Eslini tìpioru Yezu naŋ àbu asawaɗakibiyu ka ahàr ga dəluv ni, ahəɗakfəŋbiyu kà gəvay ga slalah ga yam gatay ni. Tàra tìpia naŋ a ti tàgra aŋgwaz a dal-dal.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Ay Yezu àhi ana tay : « Aŋgwaz àwər kʉli ba, nu timey. »
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Yezu nakəŋ àra àhia ana tay a nahkay ti, tə̀hi mə̂cəlaya a slalah ga yam ni va, ay tə̀sərki ti slalah ga yam gatay ni ènjʉa ka məlaŋ ya tawayay takoru na.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Hajəŋ gani mis dal-dalani ya ndam *maɗəbay Yezu tə̀mbərbu tay ke ledi ga dəluv ni tə̀sərki ti *slalah ga yam ya ndam maɗəbay Yezu tàsləka àna naŋ a ni ti bəlaŋ, ndahaŋ tə̀bi. Mis ni tə̀səra Yezu àcəliyu a slalah ga yam nani vu akaba ndam maɗəbay naŋ ni ndo ; tə̀səra ndam maɗəbay Yezu ni tàsləka ka ahàr gatay a ciliŋ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Eslini slalah ga yam ndahaŋ tàsləkabiya a Tiberiyat a, tòru ka məlaŋ ya ti Bay geli àgri sʉsi ana Melefit, mis tə̀zum *dipeŋ ni.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Mis ni tàra tə̀səra Yezu naŋ àbi eslini bi, ndam maɗəbay naŋ ni day tàsləka nahəma, tə̀cəliyu a slalah ga yam ya ti tàsləkabiya a Tiberiyat a ni vu, mək tòru a Kafarnahum, tàɗəboru Yezu.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Tòru tìnjʉa ke ledi ga dəluv na ti, tə̀di ahàr ana Yezu nakəŋ mək tə̀hi : « Mʉsi, kàra ahalay hi a ti ananaw ? »
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Yezu àhəŋgarfəŋ, àhi ana tay ahkado : « Nəhi ana kʉli nahəma, kìpʉma tʉwi goro ya nagray, agri ejep ana mis na, ay ti kəɗəbum nu ti aɗaba nani do ; kəɗəbum nu ti aɗaba nə̀via dipeŋ ana kʉli a, kə̀rəhuma àna naŋ a palam.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Kə̀grum tʉwi ga məŋgət zlam məzumani ya ti ezi ni ba, grum tʉwi ti ga məŋgət zlam məzumani ya avi sifa ana mis, àndav ɗay-ɗay do ni sawaŋ. Zlam məzumani gani nani ti, anəvi ana kʉli ti nu *Wur ge Mis ciliŋ, aɗaba Bəŋ goro Melefit àvua divi gana, àɗafaki bay ya ti esliki magrani ti nu gani. »
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Tàra tìcia ma gayaŋ na ti tìhindifiŋa, tə̀hi : « Ti mâgray tʉwi ge Melefit ya awayay ni ti magray mam ? »
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Yezu àhi ana tay ahkado : « Tʉwi ya ti Melefit awayay kə̂grumi ni ti, awayay kə̂fumki ahàr ka Bay ya ti àslərbiyu ni. »
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Nday nakəŋ tə̀hi : « Tamal kawayay ti mə̂fəkuk ahàr ti, griaya zlam magray ejep ana leli a, ti mîpi. Kəgriaya mam ana leli a nihi a mam ?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Ata bəŋ ga bəŋ geli tə̀zumbiya *man a huɗ ge gili ba, akaɗa ya ti àbu məbəkiani a Wakita ge Melefit bu ni : “Àvi dipeŋ ya ti àsləkabiya a huɗ melefit ba ni ana tay, tə̀zuma.” »
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Yezu àhi ana tay : « Nəhi ana kʉli nahəma, bay ya ti àvi dipeŋ ya àsləkabiya a huɗ melefit ba ana kʉli ni ti Mʉwiz do. Avi dipeŋ eɗeɗiŋ eɗeɗiŋeni ya asləkabiya e melefit ba ana kʉli ti Baba.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Aɗaba dipeŋ ya Melefit avay nahəma, Bay ya àsləkabiya a huɗ melefit ba, avi sifa ana mis ga duniya ni. »
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Tàra tìcia ma gayaŋ na ti tə̀hi : « Mʉsi, vi dipeŋ gani nani ana leli kəlavaɗ ti ! »
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Yezu àhi ana tay : « Dipeŋ ya ti avi sifa ana mis ni ti nu. Maslaŋa ya ti ara afa goro a ni ti lʉwir aməwər naŋ ɗay-ɗay do. Maslaŋa ya ti afəku ahàr ni ti yam amakaɗ naŋ ɗay-ɗay do.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Ay nə̀hia ana kʉli a àndava : Kìpʉma nu a mək kə̀fumku ahàr do.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Ndam ya ti Baba abu tay ni ɗek atara afa goro a. Maslaŋa ya ti ara afa goro a nahəma, anagarakaba naŋ a ɗay-ɗay do.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Aɗaba nàsləkabiya e melefit ba ti ga magray ere ye ti nu nawayay ni do. Nàsləkabiya ti ga magray ere ye ti Bay ya ti àslərbiyu nu ni awayay ni.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Ere ye ti Bay ya ti àslərbiyu nu ni awayay ni ti nihi : awayay ti ndam ya ti naŋ àbuvu tay a ahar vu ni ku bəlaŋ gatay èjifua ba. Awayay ti ka mandav ga duniya ti nâhəŋgaraba tay e kisim ba.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Iy nahkay, ere ye ti Baba awayay ni ti nihi : awayay ti ku way way do èpia Wur ge Melefit a, afəki ahàr ti mə̂ŋgət *sifa ya àndav ɗay-ɗay do ni. Ku tamal maslaŋa gani àməta nəŋgu ni, Baba awayay ti ka mandav ga duniya ti nâhəŋgaraba maslaŋa gani nana e kisim ba. »
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Yezu àra àɗəma ma na nahkay ti, ndam *Zʉde tə̀zlapaki e kiɗiŋ gatay bu aɗaba àɗəm naŋ dipeŋ ya àsləkabiya a huɗ melefit ba ni.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Tə̀ɗəm ahkado : « Naŋ Yezu wur ge Zʉzef ni do waw ? Mə̀səra ata bəŋana ata məŋana ti, àɗəm àsləkabiya a huɗ melefit ba ti ahəmamam ? »
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Eslini Yezu àhi ana tay : « Kàzlapumku e kiɗiŋ gekʉli bu va ba.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Maslaŋa àbi esliki marana afa goro a bi, si tamal Baba naŋ ya àslərbiyu nu ni àzəbiya naŋ a kwa. Nahkay ti ka mandav ga duniya ti anahəŋgaraba maslaŋa gani nana e kisim ba.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Ndam mahəŋgaray *pakama ge Melefit tə̀bəki a wakita gatay bu nahkay hi : “Mis ɗek Melefit amacahi zlam ana tay.” Nahkay ku way way do èciikia ma ga Baba na, àgəskabá zlam ya ti àcahi na ti, ara afa goro a.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Ku nə̀ɗəma nahkay nəŋgu ni, maslaŋa ya ti èpia Baba ni ti àbi. Maslaŋa ya èpia Baba Melefit a ni ti si Bay ya ti àsləkabiya afa gana ni kwa.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 « Nəhi ana kʉli nahəma, maslaŋa ya ti àfəkua ahàr a ni ti naŋ àbu àna sifa ya àndav ɗay-ɗay do ni.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Dipeŋ ya ti avi sifa ana mis ni ti nu.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Ata bəŋ ga bəŋ gekʉli tə̀zuma *man a huɗ gili ba, nihi ti tə̀mət ndo waw ?
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Ay dipeŋ ya asləkabiya a huɗ melefit ba ni ti maslaŋa ya ti àzuma nahəma àmət ɗay-ɗay do.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Dipeŋ ya àsləkabiya a huɗ melefit ba, naŋ àbu àna sifa ni ti nu. Maslaŋa ya ti àzuma dipeŋ nana ti àmət ɗay-ɗay do. Dipeŋ ya ti anəvi ni ti aslu ga vu goro. Anavay ti mis ga duniya ɗek tə̂ŋgət sifa àna naŋ. »
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Ndam Zʉde ni tàra tìcia ma ga Yezu na ti tàləgavakivu, tə̀ɗəm : « Maslaŋa hini àɗəm avi aslu ga vu gayaŋ ana leli mahəpəɗ ti ahəmamam ? »
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Yezu àhi ana tay ahkado : « Nəhi ana kʉli nahəma, tamal kàhəpəɗum aslu ga vu ga Wur ge Mis akaba kìsʉm mimiz ga vu gayaŋ ndo ni ti, sifa aməniviyu ana kʉli bi.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Maslaŋa ya ti ahəpəɗ aslu ga vu goro akaba esi mimiz ga vu goro ni ti, naŋ àbu àna sifa ya àndav ɗay-ɗay do ni ; ka mandav ga duniya anəhəŋgaraba naŋ e kisim ba.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Aɗaba zlam məzumani eɗeɗiŋeni ti aslu ga vu goro, zlam miseni eɗeɗiŋeni ti mimiz ga vu goro.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Maslaŋa ya ti ahəpəɗ aslu ga vu goro akaba esi mimiz ga vu goro nahəma, anjəhaɗ akaba nu akaɗa mis bəlaŋ, nu day nanjəhaɗ akaba naŋ akaɗa mis bəlaŋ.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Baba àslərbiya nu a ; naŋ ti naŋ àbu àna sifa. Nu day nə̀bu àna sifa azuhva naŋ. Nahkay maslaŋa ya ti ahəpəɗ nu ni ti naŋ àbu àna sifa azuhva nu.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Dipeŋ ya ti àsləkabiya a huɗ melefit ba ni ti nu gani. Dipeŋ gani nani ti akaɗa ga ata bəŋ ga bəŋ gekʉli ya tə̀zum mək tə̀mət ni do. Dipeŋ gani nani ti maslaŋa ya ti àzuma ni ti, naŋ àbu àna sifa ga kaŋgay-kaŋgayani. »
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Yezu àɗəm ma hini ti ka ya ti naŋ a Kafarnahum, acahi zlam ana mis a ahay ga *mahəŋgalavù Melefit bu ni.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ndam ya taɗəbay Yezu ni tàra tìcia ma gayaŋ na ti, mis kay e kiɗiŋ gatay bu tə̀ɗəm ahkado : « Ma hini zləzlaɗa àsaɓay ; way esliki məgəskabani way ? »
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Yezu àra àsəra ndam ya taɗəbay naŋ ni tə̀bu təzlapaki nahkay ti, àhi ana tay ahkado : « Ma goro ya nə̀ɗəm ni awəri ɓəruv ana kʉli aw ?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Ay tamal ekipʉm nu *Wur ge Mis nə̀bu nəcəloru ka məlaŋ ya ti nu nə̀biyu ahaslani ni ti akəɗəmum mam ?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Avi sifa ana mis ti *Məsuf ge Melefit. Aslu ga vu ge mis ni ti ni zlam masakani. Ma goro ya nə̀hi ana kʉli ɗek ni ti Məsuf ge Melefit avi sifa ana kʉli àna naŋ.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Ay mis ndahaŋ tə̀bu e kiɗiŋ gekʉli bu tə̀fəku ahàr do. » Yezu àɗəm nahkay ti aɗaba kwa ka mənjəki ge tʉwi gayaŋ àsəra ndam ya tə̀fəki ahàr do akaba maslaŋa ya ti aməsəkumoru naŋ na àndava.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Àhi ana tay keti : « Nə̀hi ana kʉli, maslaŋa àbi esliki marana afa goro a bi, si Baba àvia njəɗa gana kwa ti, nahkay. »
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Kwa ka sarta gani nani ndam ya taɗəbay Yezu ni dal-dal tàsləkafəŋa, tə̀mbrəŋ maɗəbay naŋ.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Nahkay Yezu àhi ana ndam maɗəbay naŋ kru mahar cʉeni ni ahkado : « Lekʉlʉm day kawayum məsləkumfuana waw ? »
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Simu Piyer àhəŋgrifəŋ, àhi : « Bay geli, masləkafuka ti makoru afa ga way, way geli nahaŋ àbu way ? Pakama gayak ya kəɗəm ni avi sifa ya àndav ɗay-ɗay do ni ana mis.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Mə̀bu məfəkuk ahàr, mə̀səra nak ti Bay *njəlatani ya Melefit àslərbiyu ni. »
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Yezu àhi ana tay ahkado : « Lekʉlʉm kru mahar cʉeni ni ti, nu nə̀daba kʉli a do waw ? Ay bəlaŋ gekʉli ti araŋa jəbəɗani. »
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Àɗəm nahkay ti, àɗəmki ka Zʉdas wur ga Simu Iskariyot, naŋ bəlaŋ e kiɗiŋ gatay nday kru mahar cʉeni ni bu ; aməsəkumoru naŋ ti naŋ.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.