João 11
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NTLH
1 Zal nahaŋ àbu, slimi gani Lazar, arməwər àzəgaɗiya naŋ a. Kəsa gayaŋ Betani, nday akaba bəza ga məŋani walani ata Mari nday ata Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Mari ti nani, Mari ya ti àbəki tersel ka asak ga Bay geli mək àtəmaɗkia àna məhər gayaŋ a ni. Lazar naŋ ya ti èɓesey do ni ti wur ga məŋani.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Nahkay bəza ga məŋ ga Lazar nakəŋ tə̀slərkioru mis ka Yezu ti mə̂hi : « Bay geli, zləba gayak Lazar èɓesey do. »
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Yezu àra ècia ma na nahkay ti àɗəm : « Arməwər ga Lazar ni ti àkaɗ naŋ do. Ay ti mis atəsər njəɗa ge Melefit àna naŋ sawaŋ. Nahkay atazləbay Melefit, atazləbay nu Wur ge Melefit daya. »
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Lazar akaba bəza ga məŋani ata Mari nday ata Marta ti Yezu awayay tay ;
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 ay àra ècia ga Lazar ya èɓesey do na ti òru weceweci ndo, àpəskivu ka ahàr gani vaɗ cʉ.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Kələŋ gani àhi ana ndam maɗəbay naŋ ni ahkado : « Nihi ti sarta ènjʉa ga maŋgona e Zʉde a. »
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ndam maɗəbay naŋ ni tə̀hi ahkado : « Mʉsi, nihi guhwa hʉya ndam *Zʉde ni tawayay tizligi kur àna akur, tawayay takaɗ kur ti, kəŋgoru eslini keti aw ? »
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Yezu àhi ana tay : « Məlafat ti njemdi kru mahar cʉ do aw ? Tamal mis asawaɗay ga məlafat ti èji asak do, aɗaba naŋ a məlaŋ maslaɗani bu, epi divi lala.
9 Jesus respondeu:
10 Ay tamal mis asawaɗay ga məlavaɗ ti eji asak, aɗaba naŋ àbi a məlaŋ maslaɗani bu bi, èpi divi lala do. »
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Yezu àra àhia ma ana tay a nahkay ti àhi ana tay : « Zləba geli Lazar àdiya e ɗʉwir va, ay nakoru nepiɗekababiya naŋ a. »
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Eslini ndam maɗəbay naŋ ni tə̀hi ahkado : « Bay geli, tamal àdiya e ɗʉwir va ti, amaŋgaba a arməwər gayaŋ ni ba do waw ? »
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Ga Yezu ya àhi ana tay nahkay ti awayay ahi ana tay Lazar àməta. Ay ndam *maɗəbay Yezu ni tə̀hi ana ahàr hi ti Yezu àɗəmki ma ti ke ɗʉwir ɗʉwireni eɗeɗiŋ.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Nahkay Yezu àhi ana tay vay-vay : « Lazar àməta.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Nu nə̀bi ka məlaŋ gani bi ti nə̀bu nəmərvu azuhva kʉli, aɗaba akəfumku ahàr àkivu. Ay nihi ti takomum mədəgumkioru. »
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Eslini Tumas naŋ ya təzalay naŋ Didim ni àhi ana ndam maɗəbay Yezu ndahaŋ ni ahkado : « Leli day takomum maɗəboru naŋ, ti tôru tâbazla leli akaba naŋ a. »
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Yezu akaba ndam maɗəbay naŋ ni tìnjʉa a Betani a wuɗak ti, tə̀hi ana tay Lazar àgra vaɗ a faɗ e mindiviŋ ba.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betani ti driŋ driŋ akaba Zerʉzalem kay do, èsli ezeweɗ kru kru mahkər do.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Nahkay ndam Zʉde kay tòra eslina ga məgrikabiyu ezekw ana Marta nday ata Mari ga wur ga məŋ gatay ya àməta na.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Marta àra ècia Yezu naŋ àbu ènjia wuɗak ti àŋgwivoru a ma vu. Mari ti ni naŋ a magam manjəhaɗani digʉsa.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Ata Marta tàra tàbakabá ahàr ata Yezu a ti Marta nakəŋ àhi ahkado : « Tamal nak kə̀ləbu ahalay ti, akal wur ga mma ni àmət ndo.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ay nə̀səra ku nihi day ere ye ti kihindifiŋa kè Melefit a ɗek day Melefit aməvuk. »
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Yezu àhəŋgrifəŋ, àhi ahkado : « Wur ga muk ni amaŋgaba e kisim ba. »
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Marta àhi : « Iy, nə̀səra ka fat ga mandav ga duniya mis ataŋgaba e kisim ba ni ti, naŋ day amaŋgaba. »
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Yezu àhi keti : « Mis taŋgaba e kisim ba, tə̀bu àna sifa ti azuhva nu, aɗaba nu nə̀bu palam. Maslaŋa ya ti àfəkua ahàr a ti ku tamal àməta nəŋgu ni amələbu àna sifa.
25 Então Jesus afirmou:
26 Maslaŋa ya ti naŋ àbu àna sifa, àfəkua ahàr a ti, amanjəhaɗ ga kaŋgay-kaŋgayani, àmət do. Kə̀hi ana ahàr ma goro hini ya nə̀huk ni ma ge jiri do waw ? »
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Eslini Marta nakəŋ àhi ahkado : « Ma ge jiri, Bay goro ni ; nə̀səra nak *Krist *Bay gəɗakani ya Melefit àslərbiyu a duniya vu ni, nak Wur ge Melefit. »
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Marta àra àhia ma na nahkay ti àsləka, àŋgoru a magam, mək àzalay wur ga məŋani Mari, àhi ma akal-akal, àhi ahkado : « Mʉsi geli àra, naŋ àbu ehindi kur. »
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mari àra ècia ma ga wur ga məŋani ya àhi na ti ècikaba cəkwaɗ, àrəkioru ka Yezu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Ka sarta nani ti Yezu àhuriyu a kəsa ni vu faŋ ndo, kekileŋa naŋ àbu ka məlaŋ ya tàbakabu ahàr nday ata Marta ni mba.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Ndam Zʉde ya tə̂vu a ahay bu, tòru eslini ga məgri ezekw ana tay ni tàra tìpia Mari nakəŋ ècikaba cəkwaɗ àhəraya e mite va ti tàɗəbabiyu naŋ. Tàɗəboru naŋ ti, tə̀hi ana ahàr bi akoru kè mindiviŋ, akoru etʉwibiyu eslini.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Mari òru ènjʉa ka məlaŋ ga Yezu na, èpia naŋ a ti àbəhaɗi mirdim, àhi ahkado : « Bay goro ni, tamal nak kə̀ləbu ahalay ti, akal wur ga mma ni àmət ndo. »
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Yezu àra èpia Mari a naŋ àbu etʉwi, ndam Zʉde ya taɗəbabiyu Mari ni day tə̀bu titʉwi ti, àhəlia ahàr a dal-dal, ɓəruv àwəra naŋ a.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Mək àhi ana tay ahkado : « Kə̀fumiyu naŋ e mindiviŋ vu eley ? » Nday nakəŋ tə̀həŋgrifəŋ, tə̀hi : « Bay geli, ra kara kipibiya məlaŋ gana. »
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Eslini Yezu ètʉwi.
35 Jesus chorou.
36 Ndam Zʉde ni tàra tìpia naŋ a naŋ àbu etʉwi ti tə̀ɗəm : « Mənjumki day ti, àwaya naŋ a dal-dal ni. »
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ay mis ndahaŋ e kiɗiŋ gatay bu tə̀ɗəm ahkado : « Àhəlikaba eri ana zal wuluf a ti, ti Lazar àmət ba ti èsliki magrani koksah aw ? »
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Eslini ɓəruv àwəra Yezu a keti, mək òru ke mindiviŋ ni. Mindiviŋ nani ti ahuzl, tə̀zləkləŋ ma gani àna belim gəɗakani.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Tòru tìnjʉa ti Yezu nakəŋ àhi ana tay ahkado : « Zumləŋa belim na kà ma ge mindiviŋ na. » Eslini Marta wur ga məŋ ga maslaŋa ya ti àmət ni àhi ahkado : « Bay goro, àgra vaɗ a faɗ nihi e mindiviŋ ni ba ni ti èzia àndava timey. »
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Yezu àhi ahkado : « Nə̀huka àndava : tamal kə̀fəkua ahàr a nahəma ekipi zlam, akəsər Melefit ti naŋ njəɗa-njəɗani, akazləbay naŋ ti, kìci ndo waw ? »
40 Jesus respondeu:
41 Nahkay mis ni tə̀zələŋa belim na kà ma ge mindiviŋ na. Eslini Yezu nakəŋ àmənjoru agavəla, àɗəm : « Sʉsi gayak Bəba goro ni, aɗaba kə̀grua ere ye ti nìhindilʉk na.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Nu ti nə̀səra nak kə̀bu kəgru ere ye ti nihindilʉk ni ɗek kəlavaɗ. Ay nə̀ɗəm ma hini ti, nawayay ti mis ya tə̀bu ahalay teveliŋ nu ni tîci, ti tə̂sər nak kə̀slərbiyu nu eɗeɗiŋ. »
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Yezu àra àɗəma ma na nahkay ti àzlah kay kay, àɗəm : « Lazar, həraya e mindiviŋ ni ba. »
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Nahkay maslaŋa ya ti àmət ni àhəraya, asak mitʉwiɗeni, ahar day mitʉwiɗeni àna gabaga, ahàr gayaŋ makambahani àna azana. Eslini Yezu nakəŋ àhi ana mis ni ahkado : « Picehʉmaba naŋ a, ti mâsawaɗay. » Lazar ahəraya e mindiviŋ ba|src="CN01768C.TIF" size="col" ref="11.44"
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Ndam *Zʉde ya tàra afa ga Mari a, tìpi ere ye ti Yezu àgray ni ti, mis ndahaŋ kay e kiɗiŋ gatay bu tə̀fəkia ahàr ka Yezu a.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ay mis ndahaŋ e kiɗiŋ gatay bu tə̀rəkioru ka ndam *Feriziyeŋ, tàŋgəhaɗi ere ye ti Yezu àgray ni ana tay.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Gəɗákani ga ndam *maŋgalabakabu mis akaba Melefit ni akaba ndam Feriziyeŋ ni tàra tìcia ma na ti, tə̀zalakabu gəɗákani ga ndam Zʉde ni ɗek, tə̀ɗəm : « Nihi maslaŋa hini agray zlam magray ejep dal-dal ti, məgrum ahəmamam ?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Tamal mə̀mbrəŋa naŋ a, naŋ àbu agroru zlam gayaŋ ni nahkay ti, mis ɗek atəfəki ahàr. Nahkay ndam *Rom atəmbrəŋ leli do : etembeɗkaba *ahay gəɗakani *njəlatani geli na, etijiŋ jiba geli ɗek. »
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Zal nahaŋ àbu, naŋ gəɗakani ga ndam *maŋgalabakabu mis akaba Melefit ke vi nani, slimi gayaŋ Kayif. Naŋ nakəŋ àhi ana tay ahkado : « Lekʉlʉm ti kə̀sərum araŋa do simiteni.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Ahàr àɗəm mis bəlaŋ amət azuhva ndam jiba geli ɗek, ti ndam jiba geli ni tə̀mət ba. Amət nahkay ti aŋgivu ana kʉli ti kə̀sərum do waw ? »
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Àɗəm nahkay ti pakama gayaŋ gayaŋani do ; àhəŋgaraya pakama ge Melefit a, aɗaba Kayif ti gəɗakani ga ndam maŋgalabakabu mis akaba Melefit ke vi nani palam. Pakama ge Melefit ya àhəŋgaraya ni ti nihi : ahàr àɗəm Yezu amət azuhva ndam jiba gayaŋ kwa.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Yezu amət ti azuhva ndam jiba gayaŋ ciliŋ do, amət ti ga maŋgasikabu ahàr ana bəza ge Melefit ya medeveni ka haɗ gərgərani ni ɗek.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Kwa ka fat nani nday nakəŋ tawayay makaɗ naŋ.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Yezu àra ècia ma gana ti, àmbrəŋ masawaɗani e kiɗiŋ ga ndam Zʉde bu hʉya, àsləka òru a kəsa nahaŋ vu. Kəsa nani ti təzalay Efreyim, kà gəvay ge gili. Àra enjʉa ti ànjəhaɗ eslini akaba ndam maɗəbay naŋ ni.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Ka sarta gani nani ti *Pak, wuməri gəɗakani ga ndam Zʉde ni, ènjia wuɗak. Nahkay ndam Zʉde kay ya a kəsa ndahaŋ bu ni tàsləka, tòru a Zerʉzalem ga məbarani ti tîgi njəlatani day kwa ti tâgray wuməri ni.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Mis ni tòru tìnjʉa a Zerʉzalem a ti teheliŋ eri ga Yezu, ay ti tə̀di ahàr ndo. Ka ya ti nday tə̀bu a dalaka ga *ahay gəɗakani ge Melefit ni bu nahəma, tə̀zlapay e kiɗiŋ gatay bu, tə̀ɗəm : « Kə̀humi ana ahàr mam ? Kə̀humi ana ahàr ti amara ga magray wuməri na waw ? »
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Gəɗákani ga ndam maŋgalabakabu mis akaba Melefit ni akaba ndam Feriziyeŋ ni tawayay təgəs naŋ, nahkay tə̀hi ana mis ahkado : « Ku way way do tamal àsəra məlaŋ ga Yezu ya naŋ àbu na ti mə̂hi ana leli. »
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.