João 11
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NAA
1 Zal nahaŋ àbu, slimi gani Lazar, arməwər àzəgaɗiya naŋ a. Kəsa gayaŋ Betani, nday akaba bəza ga məŋani walani ata Mari nday ata Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mari ti nani, Mari ya ti àbəki tersel ka asak ga Bay geli mək àtəmaɗkia àna məhər gayaŋ a ni. Lazar naŋ ya ti èɓesey do ni ti wur ga məŋani.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Nahkay bəza ga məŋ ga Lazar nakəŋ tə̀slərkioru mis ka Yezu ti mə̂hi : « Bay geli, zləba gayak Lazar èɓesey do. »
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Yezu àra ècia ma na nahkay ti àɗəm : « Arməwər ga Lazar ni ti àkaɗ naŋ do. Ay ti mis atəsər njəɗa ge Melefit àna naŋ sawaŋ. Nahkay atazləbay Melefit, atazləbay nu Wur ge Melefit daya. »
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Lazar akaba bəza ga məŋani ata Mari nday ata Marta ti Yezu awayay tay ;
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 ay àra ècia ga Lazar ya èɓesey do na ti òru weceweci ndo, àpəskivu ka ahàr gani vaɗ cʉ.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Kələŋ gani àhi ana ndam maɗəbay naŋ ni ahkado : « Nihi ti sarta ènjʉa ga maŋgona e Zʉde a. »
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ndam maɗəbay naŋ ni tə̀hi ahkado : « Mʉsi, nihi guhwa hʉya ndam *Zʉde ni tawayay tizligi kur àna akur, tawayay takaɗ kur ti, kəŋgoru eslini keti aw ? »
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yezu àhi ana tay : « Məlafat ti njemdi kru mahar cʉ do aw ? Tamal mis asawaɗay ga məlafat ti èji asak do, aɗaba naŋ a məlaŋ maslaɗani bu, epi divi lala.
9 Jesus respondeu:
10 Ay tamal mis asawaɗay ga məlavaɗ ti eji asak, aɗaba naŋ àbi a məlaŋ maslaɗani bu bi, èpi divi lala do. »
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yezu àra àhia ma ana tay a nahkay ti àhi ana tay : « Zləba geli Lazar àdiya e ɗʉwir va, ay nakoru nepiɗekababiya naŋ a. »
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Eslini ndam maɗəbay naŋ ni tə̀hi ahkado : « Bay geli, tamal àdiya e ɗʉwir va ti, amaŋgaba a arməwər gayaŋ ni ba do waw ? »
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ga Yezu ya àhi ana tay nahkay ti awayay ahi ana tay Lazar àməta. Ay ndam *maɗəbay Yezu ni tə̀hi ana ahàr hi ti Yezu àɗəmki ma ti ke ɗʉwir ɗʉwireni eɗeɗiŋ.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Nahkay Yezu àhi ana tay vay-vay : « Lazar àməta.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Nu nə̀bi ka məlaŋ gani bi ti nə̀bu nəmərvu azuhva kʉli, aɗaba akəfumku ahàr àkivu. Ay nihi ti takomum mədəgumkioru. »
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Eslini Tumas naŋ ya təzalay naŋ Didim ni àhi ana ndam maɗəbay Yezu ndahaŋ ni ahkado : « Leli day takomum maɗəboru naŋ, ti tôru tâbazla leli akaba naŋ a. »
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Yezu akaba ndam maɗəbay naŋ ni tìnjʉa a Betani a wuɗak ti, tə̀hi ana tay Lazar àgra vaɗ a faɗ e mindiviŋ ba.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betani ti driŋ driŋ akaba Zerʉzalem kay do, èsli ezeweɗ kru kru mahkər do.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Nahkay ndam Zʉde kay tòra eslina ga məgrikabiyu ezekw ana Marta nday ata Mari ga wur ga məŋ gatay ya àməta na.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Marta àra ècia Yezu naŋ àbu ènjia wuɗak ti àŋgwivoru a ma vu. Mari ti ni naŋ a magam manjəhaɗani digʉsa.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ata Marta tàra tàbakabá ahàr ata Yezu a ti Marta nakəŋ àhi ahkado : « Tamal nak kə̀ləbu ahalay ti, akal wur ga mma ni àmət ndo.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ay nə̀səra ku nihi day ere ye ti kihindifiŋa kè Melefit a ɗek day Melefit aməvuk. »
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yezu àhəŋgrifəŋ, àhi ahkado : « Wur ga muk ni amaŋgaba e kisim ba. »
23 Jesus disse a ela:
24 Marta àhi : « Iy, nə̀səra ka fat ga mandav ga duniya mis ataŋgaba e kisim ba ni ti, naŋ day amaŋgaba. »
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yezu àhi keti : « Mis taŋgaba e kisim ba, tə̀bu àna sifa ti azuhva nu, aɗaba nu nə̀bu palam. Maslaŋa ya ti àfəkua ahàr a ti ku tamal àməta nəŋgu ni amələbu àna sifa.
25 Então Jesus declarou:
26 Maslaŋa ya ti naŋ àbu àna sifa, àfəkua ahàr a ti, amanjəhaɗ ga kaŋgay-kaŋgayani, àmət do. Kə̀hi ana ahàr ma goro hini ya nə̀huk ni ma ge jiri do waw ? »
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Eslini Marta nakəŋ àhi ahkado : « Ma ge jiri, Bay goro ni ; nə̀səra nak *Krist *Bay gəɗakani ya Melefit àslərbiyu a duniya vu ni, nak Wur ge Melefit. »
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Marta àra àhia ma na nahkay ti àsləka, àŋgoru a magam, mək àzalay wur ga məŋani Mari, àhi ma akal-akal, àhi ahkado : « Mʉsi geli àra, naŋ àbu ehindi kur. »
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mari àra ècia ma ga wur ga məŋani ya àhi na ti ècikaba cəkwaɗ, àrəkioru ka Yezu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Ka sarta nani ti Yezu àhuriyu a kəsa ni vu faŋ ndo, kekileŋa naŋ àbu ka məlaŋ ya tàbakabu ahàr nday ata Marta ni mba.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ndam Zʉde ya tə̂vu a ahay bu, tòru eslini ga məgri ezekw ana tay ni tàra tìpia Mari nakəŋ ècikaba cəkwaɗ àhəraya e mite va ti tàɗəbabiyu naŋ. Tàɗəboru naŋ ti, tə̀hi ana ahàr bi akoru kè mindiviŋ, akoru etʉwibiyu eslini.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mari òru ènjʉa ka məlaŋ ga Yezu na, èpia naŋ a ti àbəhaɗi mirdim, àhi ahkado : « Bay goro ni, tamal nak kə̀ləbu ahalay ti, akal wur ga mma ni àmət ndo. »
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Yezu àra èpia Mari a naŋ àbu etʉwi, ndam Zʉde ya taɗəbabiyu Mari ni day tə̀bu titʉwi ti, àhəlia ahàr a dal-dal, ɓəruv àwəra naŋ a.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Mək àhi ana tay ahkado : « Kə̀fumiyu naŋ e mindiviŋ vu eley ? » Nday nakəŋ tə̀həŋgrifəŋ, tə̀hi : « Bay geli, ra kara kipibiya məlaŋ gana. »
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Eslini Yezu ètʉwi.
35 Jesus chorou.
36 Ndam Zʉde ni tàra tìpia naŋ a naŋ àbu etʉwi ti tə̀ɗəm : « Mənjumki day ti, àwaya naŋ a dal-dal ni. »
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ay mis ndahaŋ e kiɗiŋ gatay bu tə̀ɗəm ahkado : « Àhəlikaba eri ana zal wuluf a ti, ti Lazar àmət ba ti èsliki magrani koksah aw ? »
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Eslini ɓəruv àwəra Yezu a keti, mək òru ke mindiviŋ ni. Mindiviŋ nani ti ahuzl, tə̀zləkləŋ ma gani àna belim gəɗakani.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Tòru tìnjʉa ti Yezu nakəŋ àhi ana tay ahkado : « Zumləŋa belim na kà ma ge mindiviŋ na. » Eslini Marta wur ga məŋ ga maslaŋa ya ti àmət ni àhi ahkado : « Bay goro, àgra vaɗ a faɗ nihi e mindiviŋ ni ba ni ti èzia àndava timey. »
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yezu àhi ahkado : « Nə̀huka àndava : tamal kə̀fəkua ahàr a nahəma ekipi zlam, akəsər Melefit ti naŋ njəɗa-njəɗani, akazləbay naŋ ti, kìci ndo waw ? »
40 Jesus respondeu:
41 Nahkay mis ni tə̀zələŋa belim na kà ma ge mindiviŋ na. Eslini Yezu nakəŋ àmənjoru agavəla, àɗəm : « Sʉsi gayak Bəba goro ni, aɗaba kə̀grua ere ye ti nìhindilʉk na.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Nu ti nə̀səra nak kə̀bu kəgru ere ye ti nihindilʉk ni ɗek kəlavaɗ. Ay nə̀ɗəm ma hini ti, nawayay ti mis ya tə̀bu ahalay teveliŋ nu ni tîci, ti tə̂sər nak kə̀slərbiyu nu eɗeɗiŋ. »
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Yezu àra àɗəma ma na nahkay ti àzlah kay kay, àɗəm : « Lazar, həraya e mindiviŋ ni ba. »
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Nahkay maslaŋa ya ti àmət ni àhəraya, asak mitʉwiɗeni, ahar day mitʉwiɗeni àna gabaga, ahàr gayaŋ makambahani àna azana. Eslini Yezu nakəŋ àhi ana mis ni ahkado : « Picehʉmaba naŋ a, ti mâsawaɗay. » Lazar ahəraya e mindiviŋ ba|src="CN01768C.TIF" size="col" ref="11.44"
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Ndam *Zʉde ya tàra afa ga Mari a, tìpi ere ye ti Yezu àgray ni ti, mis ndahaŋ kay e kiɗiŋ gatay bu tə̀fəkia ahàr ka Yezu a.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ay mis ndahaŋ e kiɗiŋ gatay bu tə̀rəkioru ka ndam *Feriziyeŋ, tàŋgəhaɗi ere ye ti Yezu àgray ni ana tay.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Gəɗákani ga ndam *maŋgalabakabu mis akaba Melefit ni akaba ndam Feriziyeŋ ni tàra tìcia ma na ti, tə̀zalakabu gəɗákani ga ndam Zʉde ni ɗek, tə̀ɗəm : « Nihi maslaŋa hini agray zlam magray ejep dal-dal ti, məgrum ahəmamam ?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Tamal mə̀mbrəŋa naŋ a, naŋ àbu agroru zlam gayaŋ ni nahkay ti, mis ɗek atəfəki ahàr. Nahkay ndam *Rom atəmbrəŋ leli do : etembeɗkaba *ahay gəɗakani *njəlatani geli na, etijiŋ jiba geli ɗek. »
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Zal nahaŋ àbu, naŋ gəɗakani ga ndam *maŋgalabakabu mis akaba Melefit ke vi nani, slimi gayaŋ Kayif. Naŋ nakəŋ àhi ana tay ahkado : « Lekʉlʉm ti kə̀sərum araŋa do simiteni.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Ahàr àɗəm mis bəlaŋ amət azuhva ndam jiba geli ɗek, ti ndam jiba geli ni tə̀mət ba. Amət nahkay ti aŋgivu ana kʉli ti kə̀sərum do waw ? »
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Àɗəm nahkay ti pakama gayaŋ gayaŋani do ; àhəŋgaraya pakama ge Melefit a, aɗaba Kayif ti gəɗakani ga ndam maŋgalabakabu mis akaba Melefit ke vi nani palam. Pakama ge Melefit ya àhəŋgaraya ni ti nihi : ahàr àɗəm Yezu amət azuhva ndam jiba gayaŋ kwa.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Yezu amət ti azuhva ndam jiba gayaŋ ciliŋ do, amət ti ga maŋgasikabu ahàr ana bəza ge Melefit ya medeveni ka haɗ gərgərani ni ɗek.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Kwa ka fat nani nday nakəŋ tawayay makaɗ naŋ.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Yezu àra ècia ma gana ti, àmbrəŋ masawaɗani e kiɗiŋ ga ndam Zʉde bu hʉya, àsləka òru a kəsa nahaŋ vu. Kəsa nani ti təzalay Efreyim, kà gəvay ge gili. Àra enjʉa ti ànjəhaɗ eslini akaba ndam maɗəbay naŋ ni.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ka sarta gani nani ti *Pak, wuməri gəɗakani ga ndam Zʉde ni, ènjia wuɗak. Nahkay ndam Zʉde kay ya a kəsa ndahaŋ bu ni tàsləka, tòru a Zerʉzalem ga məbarani ti tîgi njəlatani day kwa ti tâgray wuməri ni.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Mis ni tòru tìnjʉa a Zerʉzalem a ti teheliŋ eri ga Yezu, ay ti tə̀di ahàr ndo. Ka ya ti nday tə̀bu a dalaka ga *ahay gəɗakani ge Melefit ni bu nahəma, tə̀zlapay e kiɗiŋ gatay bu, tə̀ɗəm : « Kə̀humi ana ahàr mam ? Kə̀humi ana ahàr ti amara ga magray wuməri na waw ? »
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Gəɗákani ga ndam maŋgalabakabu mis akaba Melefit ni akaba ndam Feriziyeŋ ni tawayay təgəs naŋ, nahkay tə̀hi ana mis ahkado : « Ku way way do tamal àsəra məlaŋ ga Yezu ya naŋ àbu na ti mə̂hi ana leli. »
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.