Mateus 21
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT
1 Mazi avunak niigi ŋino kazi Bezpeja ajɔŋzɔ ki Jerusalɛm biye o kazi Kiŋiroc, ŋinaante itoonun Yesu nuyawe ogin ram karaktɛ.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Anek nɔɔgɔ nɛ, “Ɔɔtɔ korogjowe ci ɛɛl igeet ɔɔwa neke. Avɔ tedec ajowanu zigir ci acabje kibeen jɔrɔn ŋinaante. Ɔɔkta zin nɔɔgɔ dook ramantiya ka anyaaktayaŋ ŋina.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Mã anyak eet ci ajinuŋ, enektek nɛ, Arɔɔŋ Manyi nɔɔgɔ. Anyuŋ tedec niini igeet anyaakta labak.”
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Agooni gi nici nɔkɔ o ka kɛlɛɛmnyai zɔɔz baal aduwa nyakaŋani azi nɛ,
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Enektek ɔl o Jerusalɛm nɛ, Icinit di, iiyayuŋ alaani unooŋ. Acɛlbɛzɛn niini ɛlɛ, ma awɔ joronte ci zigiro.”
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Ɔɔt ni nuyawa ceen ram noko, ma avɔ agɔɔn eona aduwakɛ Yesu e ɛlɛ.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Anyaakta zigir been jɔrɔn, ma avu ataadek niigi rumanɛ ugeec zigir bawuc, ma anyek Yesu kɔtɔɔt.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Maje kɔlɛ ci meelik gɛr avetek rumane gɔl kɛŋ. Maje ogɛn acarkiza bɔlɔk, ci keenu, ma avu avetek gɔl buk.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Maje kɔlɛ ci araki Yesu ɔɔwa o kibeen ci awɔ nɔɔnɔ vurta o agɛrɛny azi nɛ, “Kidiŋdiŋanit Ŋɛɛrti Devid! Amayuk Jooi nɔɔnɔ o aku zaare o Jook ona! Abil diŋdiŋɔnti ŋaaten Jook!”
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Mazi akɔ arum Yesu Jerusalɛm, adɔŋnyai ɔl dook kutura dɔŋ. Ma ajinɔ anɔ nɛ, “Eet jaŋ tɛ nici?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Ma anek kɔlɛ ci ano Yesu o nɔɔgɔ nɛ, “Nicini Yesu ween nyakaŋan o aku kuture o kazi Nazarɛt abil Galiliya.”
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Ook ni Yesu kaluwawe o ceeze o Joowo eecitɔ, ma akɔ atɔɔwa ɔl o gɔɔn ataalinɛ kaal been ɔl o ataali dook bitaala lai. Ma uup tarabɛzɛt ci ɔl o abali guruc ŋinaante kibeen lɛcɛrɛ ci ɔl o ataalinɛ yɛɛla.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Ayeedi waragewe o Joowo zɔɔz ci anɛ Jooi nɛ, Ceez cane o ceez ci ŋaryiinto. Maje bar niiga avu anyeku kizi ŋinti aroodinɛ agoryawa.”
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Ma ŋinaante ivitak nɔɔnɔ ɔl ci ŋɔɔlik ki ci ruben, ma arogoz niini nɔɔgɔ dook lai.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Mazi akɔ acin alaata o ceez o Joowo kibeen ɔl o gɔɔn ademzek ɔl lotinok kaal ci atɛɛt ɔl biye agɔɔn Yesu noko, otoborit niigi nɔŋ ɔrɔɔt. Ma abor buk niigi nɔŋ, eeci dɔl o miliny aavtiz ceeze o Joowo agɛrɛny atal Yesu azi nɛ, “Kidiŋdiŋanit ŋɛɛrti Devid.”
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Ma anek ɔl ci abor nɔŋ noko Yesu nɛ, “Inoko azii gi ci aduwa niigi o?”
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Enico ɔtɔɔ Yesu otoŋek nɔɔgɔ looc ook kuture o kazi Bezani, ma akɔ ɔɔŋ baalin codoi ŋinaante.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Ma ŋeere ririwɔna iitene ci ano gɔn o ɔlɔwa Yesu Bezaniya ŋaabaal ɔɔŋɛ e abadaak Jerusalɛm. Ma gɔla adawun nɔɔnɔ magiz.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Ma acin kɛɛt ceen moneec gɔl kabanyca, ma anyaaŋonek azi nɛ, Coma abiir. Mazi akɔ acin, bar akɔm kɛbɛrɛ kina, olla anyak bɔlɔk doon. Enek ni niini kɛɛt nico nɛ, “Alaŋ bai bodo katin niina abiir nɔkɔ been nɛɛn.” Enico ɛlɛ araabjai kɛɛt nici kɔdɔk kak.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Mazi acin nuyawa gi nico, ibiirit nɔɔgɔ ooti, ma anɔ nɛ, “Araabjai yo kɛɛt nici taman nɔkɔ ku?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ enek nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, mã atuwenu niiga kɔkɔm gi oma ci abakbayanuŋ zinzeeti, animnyu koca buk utuguz gi ci abil kiyo ci kagoonei naana kɛɛt nico noko. Alaŋ zin buk bar een gi nico doon, bar animnyu buk koca enektek bɛ nico nɛ, Piya ɛlɛ ŋina. Bitɔ jukozek liil, ma aziiŋnu koca niini igeet.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Mã atuwenu, anyuŋ koca gɔɔn Jooi kaal o ajinu ŋaatin dook.”
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Abadaak ni Yesu ceez o Joowo, ma aku adɛmɛz ɔl. Mazi ŋaan adɛmzɛ nɔkɔ, ivitak nɔɔnɔ alaata o ceez o Joowo ki ɔl o Juz adikir, ma avu ajin niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Ma dim alaazɛt ci agɔɔnɛ kaal nicoko o anyin ineet ŋɛnɛ?”
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Karooŋ buk kijinuŋ naana igeet gi codoi ṯɔr nɔkɔ ce. Mã aduwakaŋ, kaduwakuŋ buk koca naana igeet alaazɛt can kagɔɔnɛ kaal nicoko o.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Baale Jɔn o oony ɔl ajowa alaazɛt baal oonyi ɔl e ɔla yo Joowa da?”
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Bar mã kanek nɛ, Ajowa eete ci deer, aborneket koca ɔl nici dook nɔŋ, eeci baale atu niigi Jɔn anyek kizi nyakaŋan.”
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Ɛbɛdɛkɛ ni niigi Yesu enektek nɛ, “Alaŋ kagaya.”
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Abaabanit di gi ce. Anyak baale eet ci anyak lɔgɔz ram. Ook ni ɛɛti logote cin een abuu o, ma akɔ anek nɛ, “Bitɔ liŋliŋ mana waanico.”
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Abɛdɛkɛ niini baatin anek nɛ, “Kajura,” bar bodo ŋintimiliny nɔkɔ itiŋa ook mana eona aduwaki baatinɛ nɔɔnɔ e.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Ook ni bodo baatinɛ logote ween tutur, ma akɔ anek buk nɔɔnɔ nɛ, “Bitɔ liŋliŋ waanico mana.”
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Inoko logoze ceen ram noko jaŋ ci iziik gi o aduwak baatinɛ nɔɔnɔ?”
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Eeci baale iiyayuŋ Jɔn o oonyi igeet ka kiiya keyeleyuŋ gɔl o abon ka waan oneec, ma bar alaŋ aziiŋnu niiga nɔɔnɔ. Maje bar waanice ɔl o gɔɔn alot meeri ki ŋaai ween waaŋnyak iziiyit niigi zɔɔz onin. Mayo nuun icintu niiga gi nice e, alaŋ arooŋnyu otoweec ooti ugooc ka utuweec nɔɔnɔ been nɛɛn.”
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Iziiyit di bodo yabziin oma ce. Anyak baale eet oma ci aḏok mana ci keenu, ma alok juruŋ, ma agɔɔna ŋinti ka gɔɔn kocoortek ɔl nyaantanɛ, ma ɛɛnyca vaaco ci beyiinto. Mazi akɔ adotiz, ook anyaa ɔl ci ka gɔɔn kiliŋliŋit mana. Ɔtɔɔ ni niini.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Mazi akɔ ajɔn iiteni o teedinto, itoona niini gabara ogin kɔɔt ole o aliŋliŋ mana ka kɔɔt kanyaaktak nɔɔnɔ kɛɛn kɛbɛrɛ cigin.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Mazi avɔ arum gabara nici ɔl o aliŋliŋ mana, agamit niigi gabara nicoko, ma arɔɔk codoi, ma aruk codoi kadaak, ma avac codoi biyɛnɛ.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Ma iitene oman itoona bodo ɛɛti ci mano o gabara oogi ci meel kujuk baal oowu e. Mazi avɔ arum niigi mana, utuguzek bodo ɔl ci aliŋliŋ mana o nɔɔgɔ gi baal rak agoonek gabara baal oowu e ɛlɛ.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Ma vurta itoonek niini nɔɔgɔ ŋɛɛrin onin ɛlɛ azi nɛ, “Kaga naana aŋole tiŋeere niigi ŋɛɛran.”
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Mazi bar avɔ acin ɔl ci aliŋliŋ mana noko ŋɛɛrti eet ci mano o, izitɔ nɛ, “Ŋɛɛrti eet o mano nɛɛn nici. Ivita kuruyit kadaak ka kula kaalyan cigin o dook kizi cigaac.”
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Agamit ni niigi nɔɔnɔ ooti mana bawuca, ma avɔ aruk kadaak.”
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Ijin ni Yesu ɔl o aziirar nɔɔnɔ e enek nɛ, “Mazi yo inoko ma akɔ aku ɛɛti ci mano o, agoonek ɔl nicoko naa?”
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Ma abɛdɛkɛ niigi Yesu anek nɛ, “Aku koca aruk ɔl ci gɛr noko kadaayitɔ, ma anyek mana ɔl ci abon kiliŋliŋit ka gɔɔn keŋerit ki nɔɔnɔ kaal ci abiirna mana o juruŋ.”
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Ma ajin Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Ŋaan ekeebit zɔɔz o waragɛ o Joowo azi nɛ, Ma bɛ o abor ɔl o gɔɔn ɛɛnyɛt ceezi biyɛnɛ, ma apɛz kizi gi ci labak, bar bɛ o titiny ɔrɔɔt kujuk biyɛn o enyciinto dook nɛɛn. Ma gi nico agɔɔn Jooi niini alya kizi titiny ɔrɔɔt ɛlɛ.
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Zin kaduwakuŋ igeet, abuluzu katin niiga baliin o Joowo, ma bar akɔ anyonek ɔl oogi ci atuwe, ma aliŋliŋ juruŋ eeci abornaŋ niiga aneet.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Ma ɛɛti ci adir bɛ nici, aduuli yivyiv. Ma ɛɛti ci iinak bɛ nici nɔɔnɔ, uurti kututut.”
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Mazi azii alaata o ceez o Joowo kibeen ɔl o Parici zoozok ci aduwa Yesu yabziinta noko, agaac niigi ariik niini nɔɔgɔ.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Orooŋit ni niigi gɔl ci ka kagamti nɔɔnɔ, bar olla bodo otoŋole kɔlɛ ci aromɛ kibeen Yesu o, eeci anyek niigi Yesu kizi nyakaŋan.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.