Mateus 21
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA
1 Mazi avunak niigi ŋino kazi Bezpeja ajɔŋzɔ ki Jerusalɛm biye o kazi Kiŋiroc, ŋinaante itoonun Yesu nuyawe ogin ram karaktɛ.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 Anek nɔɔgɔ nɛ, “Ɔɔtɔ korogjowe ci ɛɛl igeet ɔɔwa neke. Avɔ tedec ajowanu zigir ci acabje kibeen jɔrɔn ŋinaante. Ɔɔkta zin nɔɔgɔ dook ramantiya ka anyaaktayaŋ ŋina.
2 dizendo-lhes:
3 Mã anyak eet ci ajinuŋ, enektek nɛ, Arɔɔŋ Manyi nɔɔgɔ. Anyuŋ tedec niini igeet anyaakta labak.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Agooni gi nici nɔkɔ o ka kɛlɛɛmnyai zɔɔz baal aduwa nyakaŋani azi nɛ,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Enektek ɔl o Jerusalɛm nɛ, Icinit di, iiyayuŋ alaani unooŋ. Acɛlbɛzɛn niini ɛlɛ, ma awɔ joronte ci zigiro.”
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Ɔɔt ni nuyawa ceen ram noko, ma avɔ agɔɔn eona aduwakɛ Yesu e ɛlɛ.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Anyaakta zigir been jɔrɔn, ma avu ataadek niigi rumanɛ ugeec zigir bawuc, ma anyek Yesu kɔtɔɔt.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Maje kɔlɛ ci meelik gɛr avetek rumane gɔl kɛŋ. Maje ogɛn acarkiza bɔlɔk, ci keenu, ma avu avetek gɔl buk.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Maje kɔlɛ ci araki Yesu ɔɔwa o kibeen ci awɔ nɔɔnɔ vurta o agɛrɛny azi nɛ, “Kidiŋdiŋanit Ŋɛɛrti Devid! Amayuk Jooi nɔɔnɔ o aku zaare o Jook ona! Abil diŋdiŋɔnti ŋaaten Jook!”
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Mazi akɔ arum Yesu Jerusalɛm, adɔŋnyai ɔl dook kutura dɔŋ. Ma ajinɔ anɔ nɛ, “Eet jaŋ tɛ nici?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Ma anek kɔlɛ ci ano Yesu o nɔɔgɔ nɛ, “Nicini Yesu ween nyakaŋan o aku kuture o kazi Nazarɛt abil Galiliya.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Ook ni Yesu kaluwawe o ceeze o Joowo eecitɔ, ma akɔ atɔɔwa ɔl o gɔɔn ataalinɛ kaal been ɔl o ataali dook bitaala lai. Ma uup tarabɛzɛt ci ɔl o abali guruc ŋinaante kibeen lɛcɛrɛ ci ɔl o ataalinɛ yɛɛla.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Ayeedi waragewe o Joowo zɔɔz ci anɛ Jooi nɛ, Ceez cane o ceez ci ŋaryiinto. Maje bar niiga avu anyeku kizi ŋinti aroodinɛ agoryawa.”
13 E disse-lhes:
14 Ma ŋinaante ivitak nɔɔnɔ ɔl ci ŋɔɔlik ki ci ruben, ma arogoz niini nɔɔgɔ dook lai.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Mazi akɔ acin alaata o ceez o Joowo kibeen ɔl o gɔɔn ademzek ɔl lotinok kaal ci atɛɛt ɔl biye agɔɔn Yesu noko, otoborit niigi nɔŋ ɔrɔɔt. Ma abor buk niigi nɔŋ, eeci dɔl o miliny aavtiz ceeze o Joowo agɛrɛny atal Yesu azi nɛ, “Kidiŋdiŋanit ŋɛɛrti Devid.”
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Ma anek ɔl ci abor nɔŋ noko Yesu nɛ, “Inoko azii gi ci aduwa niigi o?”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Enico ɔtɔɔ Yesu otoŋek nɔɔgɔ looc ook kuture o kazi Bezani, ma akɔ ɔɔŋ baalin codoi ŋinaante.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Ma ŋeere ririwɔna iitene ci ano gɔn o ɔlɔwa Yesu Bezaniya ŋaabaal ɔɔŋɛ e abadaak Jerusalɛm. Ma gɔla adawun nɔɔnɔ magiz.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ma acin kɛɛt ceen moneec gɔl kabanyca, ma anyaaŋonek azi nɛ, Coma abiir. Mazi akɔ acin, bar akɔm kɛbɛrɛ kina, olla anyak bɔlɔk doon. Enek ni niini kɛɛt nico nɛ, “Alaŋ bai bodo katin niina abiir nɔkɔ been nɛɛn.” Enico ɛlɛ araabjai kɛɛt nici kɔdɔk kak.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Mazi acin nuyawa gi nico, ibiirit nɔɔgɔ ooti, ma anɔ nɛ, “Araabjai yo kɛɛt nici taman nɔkɔ ku?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ enek nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, mã atuwenu niiga kɔkɔm gi oma ci abakbayanuŋ zinzeeti, animnyu koca buk utuguz gi ci abil kiyo ci kagoonei naana kɛɛt nico noko. Alaŋ zin buk bar een gi nico doon, bar animnyu buk koca enektek bɛ nico nɛ, Piya ɛlɛ ŋina. Bitɔ jukozek liil, ma aziiŋnu koca niini igeet.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Mã atuwenu, anyuŋ koca gɔɔn Jooi kaal o ajinu ŋaatin dook.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Abadaak ni Yesu ceez o Joowo, ma aku adɛmɛz ɔl. Mazi ŋaan adɛmzɛ nɔkɔ, ivitak nɔɔnɔ alaata o ceez o Joowo ki ɔl o Juz adikir, ma avu ajin niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Ma dim alaazɛt ci agɔɔnɛ kaal nicoko o anyin ineet ŋɛnɛ?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Karooŋ buk kijinuŋ naana igeet gi codoi ṯɔr nɔkɔ ce. Mã aduwakaŋ, kaduwakuŋ buk koca naana igeet alaazɛt can kagɔɔnɛ kaal nicoko o.
24 Jesus respondeu:
25 Baale Jɔn o oony ɔl ajowa alaazɛt baal oonyi ɔl e ɔla yo Joowa da?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Bar mã kanek nɛ, Ajowa eete ci deer, aborneket koca ɔl nici dook nɔŋ, eeci baale atu niigi Jɔn anyek kizi nyakaŋan.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Ɛbɛdɛkɛ ni niigi Yesu enektek nɛ, “Alaŋ kagaya.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Abaabanit di gi ce. Anyak baale eet ci anyak lɔgɔz ram. Ook ni ɛɛti logote cin een abuu o, ma akɔ anek nɛ, “Bitɔ liŋliŋ mana waanico.”
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Abɛdɛkɛ niini baatin anek nɛ, “Kajura,” bar bodo ŋintimiliny nɔkɔ itiŋa ook mana eona aduwaki baatinɛ nɔɔnɔ e.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 Ook ni bodo baatinɛ logote ween tutur, ma akɔ anek buk nɔɔnɔ nɛ, “Bitɔ liŋliŋ waanico mana.”
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Inoko logoze ceen ram noko jaŋ ci iziik gi o aduwak baatinɛ nɔɔnɔ?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Eeci baale iiyayuŋ Jɔn o oonyi igeet ka kiiya keyeleyuŋ gɔl o abon ka waan oneec, ma bar alaŋ aziiŋnu niiga nɔɔnɔ. Maje bar waanice ɔl o gɔɔn alot meeri ki ŋaai ween waaŋnyak iziiyit niigi zɔɔz onin. Mayo nuun icintu niiga gi nice e, alaŋ arooŋnyu otoweec ooti ugooc ka utuweec nɔɔnɔ been nɛɛn.”
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Iziiyit di bodo yabziin oma ce. Anyak baale eet oma ci aḏok mana ci keenu, ma alok juruŋ, ma agɔɔna ŋinti ka gɔɔn kocoortek ɔl nyaantanɛ, ma ɛɛnyca vaaco ci beyiinto. Mazi akɔ adotiz, ook anyaa ɔl ci ka gɔɔn kiliŋliŋit mana. Ɔtɔɔ ni niini.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Mazi akɔ ajɔn iiteni o teedinto, itoona niini gabara ogin kɔɔt ole o aliŋliŋ mana ka kɔɔt kanyaaktak nɔɔnɔ kɛɛn kɛbɛrɛ cigin.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Mazi avɔ arum gabara nici ɔl o aliŋliŋ mana, agamit niigi gabara nicoko, ma arɔɔk codoi, ma aruk codoi kadaak, ma avac codoi biyɛnɛ.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Ma iitene oman itoona bodo ɛɛti ci mano o gabara oogi ci meel kujuk baal oowu e. Mazi avɔ arum niigi mana, utuguzek bodo ɔl ci aliŋliŋ mana o nɔɔgɔ gi baal rak agoonek gabara baal oowu e ɛlɛ.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Ma vurta itoonek niini nɔɔgɔ ŋɛɛrin onin ɛlɛ azi nɛ, “Kaga naana aŋole tiŋeere niigi ŋɛɛran.”
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Mazi bar avɔ acin ɔl ci aliŋliŋ mana noko ŋɛɛrti eet ci mano o, izitɔ nɛ, “Ŋɛɛrti eet o mano nɛɛn nici. Ivita kuruyit kadaak ka kula kaalyan cigin o dook kizi cigaac.”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Agamit ni niigi nɔɔnɔ ooti mana bawuca, ma avɔ aruk kadaak.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Ijin ni Yesu ɔl o aziirar nɔɔnɔ e enek nɛ, “Mazi yo inoko ma akɔ aku ɛɛti ci mano o, agoonek ɔl nicoko naa?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ma abɛdɛkɛ niigi Yesu anek nɛ, “Aku koca aruk ɔl ci gɛr noko kadaayitɔ, ma anyek mana ɔl ci abon kiliŋliŋit ka gɔɔn keŋerit ki nɔɔnɔ kaal ci abiirna mana o juruŋ.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Ma ajin Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Ŋaan ekeebit zɔɔz o waragɛ o Joowo azi nɛ, Ma bɛ o abor ɔl o gɔɔn ɛɛnyɛt ceezi biyɛnɛ, ma apɛz kizi gi ci labak, bar bɛ o titiny ɔrɔɔt kujuk biyɛn o enyciinto dook nɛɛn. Ma gi nico agɔɔn Jooi niini alya kizi titiny ɔrɔɔt ɛlɛ.
42 Então Jesus perguntou:
43 Zin kaduwakuŋ igeet, abuluzu katin niiga baliin o Joowo, ma bar akɔ anyonek ɔl oogi ci atuwe, ma aliŋliŋ juruŋ eeci abornaŋ niiga aneet.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Ma ɛɛti ci adir bɛ nici, aduuli yivyiv. Ma ɛɛti ci iinak bɛ nici nɔɔnɔ, uurti kututut.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Mazi azii alaata o ceez o Joowo kibeen ɔl o Parici zoozok ci aduwa Yesu yabziinta noko, agaac niigi ariik niini nɔɔgɔ.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Orooŋit ni niigi gɔl ci ka kagamti nɔɔnɔ, bar olla bodo otoŋole kɔlɛ ci aromɛ kibeen Yesu o, eeci anyek niigi Yesu kizi nyakaŋan.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.