Mateus 15
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT
1 Ivitak ni Yesu ɔl o Parici ki ɔl oogi ole o gɔɔn ademzek ɔl lotinok Jerusalɛma, ma avu anek nɔɔnɔ nɛ,
1 Então alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus e lhe perguntaram:
2 “Ma dim nuyawa cugune o alaŋ azooni lotinok o jijitigaac rɛɛn o naa? Alaŋ rak gɔɔn niigi oony azɛɛn juruŋ iŋaan kadaktɔ eo aduwan kɛɛranɛ ogaac naa?”
2 “Por que seus discípulos desobedecem à tradição dos líderes religiosos? Eles não respeitam a cerimônia de lavar as mãos antes de comer!”.
3 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Ma niiga buk alaŋ azoonu lotinok o Joowo, ma bar anuyu demziinok cugooc doon o naa?
3 Jesus respondeu: “E por que vocês, com suas tradições, desobedecem ao mandamento de Deus?
4 Azi gɔɔn Jooi nɛ, Tɔŋɔlɛ baatun ki yaatun. Mã alam eet ci aduwak yaatin ki baatin gi ci gɛr, abon aruwe niini kadaak.
4 Pois Deus ordenou: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
5 Maje bar niiga ademzonu anonu nɛ, Mã anyewun ɛɛti kaal ogin anyak dook Jook, alaŋ bodo niini aganɔ ŋaati atiriti baatin karabɔŋ een yaatin.
5 Em vez disso, vocês ensinam que, se alguém disser a seus pais: ‘Sinto muito, mas não posso ajudá-los; jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’,
6 Gole nico ɛɛti nici alaŋ aŋole baatin ki yaatin. Buk gole nico epeztu niiga zɔɔz o Joowo, ma bar unuyu zoozok cugooc doon.
6 não precisará mais honrar seus pais. Com isso, vocês anulam a palavra de Deus em favor de sua própria tradição.
7 Igeet ɔl ci abuuku eleeti o! Alɛɛma didi Jooi zɔɔz o akanuŋ igeet baal aduwa nyakaŋane o kazi Izaya anɛ nɛ,
7 Hipócritas! Isaías tinha razão quando assim profetizou a seu respeito:
8 Gɔɔn ɔl nicigi adiŋdiŋanan aneet utugetinɛ doon, maje bar zinzeeti cigeec o adɛyai ŋaatan many.
8 ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
9 Alaŋ zin niigi aganɔ ŋaati adiŋdiŋanan aneet, eeci arican niigi demziin ci kɛɛranɛ ugeecik ɔrɔɔt kujuk demziin ci zɔɔz onan.”
9 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam ideias humanas como se fossem mandamentos divinos’”.
10 Otowa ni Yesu kɔlɛ dook, ma aku anek nɛ, “Iziiktɔ di! Aryek kɛŋ ci zɔɔz co zinzeeti juruŋ.
10 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam e procurem entender.
11 Akɔm gi ci adak ɛɛti otoga ci anyek eet kizi ririny ŋume o Joowo, bar zin kaal o gɔɔn aduwa ɛɛti otoge onin nɛɛn o anyek nɔɔnɔ kizi ririny.”
11 Não é o que entra pela boca que os contamina; vocês se contaminam com as palavras que saem dela”.
12 Ma vurta ivitak Yesu nuyawa oginɛ, ma avu anek nɛ, “Zoozok ona aduwa e anyigit ɔl o Parici ɔrɔɔt ɛlɛ.”
12 Então os discípulos vieram e perguntaram: “O senhor sabe que ofendeu os fariseus com isso que acabou de dizer?”.
13 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Mã anyak gi ci ŋaan laadun baaba tammu tadena koḏok, ma bar aduŋna niini doon, adaacak koca bitaalin.
13 Jesus respondeu: “Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada pela raiz.
14 Má areku zin niiga nɔɔgɔ zinzeeti gaga. Niigi olla alaat ci ruben. Gɔɔn laadun mã ayit ɛɛti ci ruben gɔn ci buk ruben, iinak koca niigi dook look.”
14 Portanto, não façam caso deles. São guias cegos conduzindo cegos e, se um cego conduzir outro, ambos cairão numa vala”.
15 Ma ajin Pitɔr Yesu anek nɛ, “Duwayet di kɛŋ ci yabziin nico.”
15 Então Pedro disse: “Explique-nos a parábola de que as pessoas não são contaminadas pelo que comem”.
16 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Ma een buk igeet nuyak ogan ɛlɛ, ŋaan aleekuŋ kɛŋ ci zɔɔz nico nɔkɔ?
16 “Ainda não entendem?”, perguntou Jesus.
17 Alaŋ agayu dayiin ci adak ɛɛti ci deer otoga avɔ kɛŋa, ma bodo avɔ aduŋna o?
17 “Tudo que comem passa pelo estômago e vai para o esgoto,
18 Bar zin kaal o anyek eet ci deer kizi ririny ŋume o Joowo nɛɛn o aduŋna zinize onin.
18 mas as palavras vêm do coração, e é isso que os contamina.
19 Eeci ziniz anyaa baabaninok ci meel gɛr kiyo monyɛnɛt ci kamonyi ɔl ci deer, ki zoocmazit, ki rɛɛcanzɛt, ki gorziin, ki vɔlɔŋ, been ŋomtiin.
19 Pois do coração vêm maus pensamentos, homicídio, adultério, imoralidade sexual, roubo, mentiras e calúnias.
20 Avu kaal nicigi dook eet ziniza, ma anyek nɔɔnɔ kizi ririny ŋume o Joowo. Maje bar gi ci kadayin iŋaan kotoonyit azɛɛn o alaŋ anyek eet kizi ririny ŋume o Joowo.”
20 São essas coisas que os contaminam. Comer sem lavar as mãos não os contaminará.”
21 Ɔtɔɔ ni Yesu looce ci kazi Genezaret noko ook looce ci ajɔŋzɔ ki looc o kazi Tayor been Sidon.
21 Então Jesus deixou a Galileia, rumo ao norte, para a região de Tiro e Sidom.
22 Maje ŋinaante anyak ŋaa ceen borit ci ɔl o kazi Kanan abaak ŋinaante, ma akunak niini Yesu, ma agɛrɛny ŋaati aluwi ɔrɔɔt ɛlɛ, ma ilalek nɔɔnɔ anek nɛ, “Manyi ween ŋɛɛrti Devid, ɛɛlawan da! Tiritan! Kanyei bɛɛnyan ɔlɔ ci anyak miniŋit ci Loryento alya, ma apirnanɛ nɔɔnɔ ɔrɔɔt ɛlɛ.”
22 Uma mulher cananeia que ali morava veio a ele, suplicando: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim! Minha filha está possuída por um demônio que a atormenta terrivelmente”.
23 Maje Yesu ajaki niini labak. Akɔm gi ci aduwak nɔɔnɔ kina. Ivitak ni Yesu nuyawa oginɛ, ma avu anek nɔɔnɔ nɛ, “Anyek ŋaa nico kɔtɔɔ, eeci anuyet, ma awudeket luwanta.”
23 Jesus não disse uma só palavra em resposta. Então os discípulos insistiram com ele: “Mande-a embora; ela não para de gritar atrás de nós”.
24 Ma abɛdɛkɛ Yesu, azi nɛ, “Kitoonnyai laadun o ka kiiya kɛɛla ɔl o Juz doon, eeci niigi atobɔ ki ɛɛza ci akoloni.”
24 Jesus disse à mulher: “Fui enviado para ajudar apenas as ovelhas perdidas do povo de Israel”.
25 Mazi azii ŋaa nici zɔɔz nico, iiya, ma aku akani kozoŋti looc Yesu ŋuma, ma alu azi nɛ, “Manyi, tiritan!”
25 A mulher, porém, aproximou-se, ajoelhou-se diante dele e implorou mais uma vez: “Senhor, ajude-me!”.
26 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaŋ abon ŋaati kaamanɛ dɔl dayiin, ma kanyek orze.”
26 Jesus respondeu: “Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
27 Ma ilalek niini Yesu anek nɛ, “Manyi, alɛɛma didi zɔɔz nico. Zin mayo nuun een orze o ɛlɛ avɛr zurzuryak o gɔɔn iinanɛ ɔl dayiinta o labak.”
27 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros comem as migalhas que caem da mesa de seus donos.”
28 Ɛbɛdɛkɛ ni Yesu nɔɔnɔ enek nɛ, “Een ŋaa ci anyei tuwɛn ci appe ɔrɔɔt. Ŋaan zin agoononekin ineet gi ci ona arooŋ o.” Enico ɛlɛ orok didi dole oninɛ.
28 “Mulher, sua fé é grande”, disse-lhe Jesus. “Seu pedido será atendido.” E, no mesmo instante, a filha dela foi curada.
29 Ɔtɔɔ ni Yesu ŋinaante, ma akɔ ano liil o kazi Galili otok. Ma bodo ooŋ liil otok, ma atɔɔt akɔ taden, ma akɔ aavi loota biyɛnɛ ŋinaante.
29 Deixando aquele lugar, Jesus voltou ao mar da Galileia e subiu a um monte, onde se sentou.
30 Ma avunak ɔl ci meel gɛr nɔɔnɔ ŋinaante. Anyaak niigi nɔɔnɔ ɔl ci ŋɔɔlik, ki ɔl ci ruben, ki ɔl ci dɔkɔm azɛɛna, ki ɔl ci adiiti iina ki alemeti, been ɔl oogi ci amɔɔr meelik gɛr. Ma avu arekɛ niigi Yesu looc, ma arogoz niini ɔl nicoko dook lai.
30 Uma grande multidão veio e colocou diante dele aleijados, cegos, paralíticos, mudos e muitos outros, e ele curou a todos.
31 Mazi avɔ acin kɔlɛ dook ŋinaante, ɔl o adiiti iina ki alemeti e iziiktɔ ma azɔɔz labak, ki ɔl o dɔkɔm azɛɛna e ɔzɔlantɛ azɛɛna ugeec, ki ɔl o ŋɔɔlik e ɔtɔɔzɔ bɛrbɛr, ki ɔl o rubenik icintɔ, ibiirit nɔɔgɔ ooti giye nico, ma adiŋdiŋan niigi Jook ɔrɔɔt ɛlɛ.
31 As pessoas ficavam admiradas e louvavam o Deus de Israel, pois os que eram mudos agora falavam, os paralíticos estavam curados, os aleijados andavam e os cegos podiam ver.
32 Otowa ni Yesu nuyak ogin, ma aku anek nɛ, “Awucnekan ɔl nici ɔrɔɔt ɛlɛ, eeci karomena ki nɔɔgɔ iinya ceen iiyu noko dook, ma ɔkɔm niigi gi ci adak. Alaŋ zin karooŋ kanyek nɔɔgɔ kazaantɛ kɔtɔɔzɔ nɔkɔ kɔkɔm gi ci adak, gɛrzɛ ŋaan avɔ aval magizeeti gɔla.”
32 Então Jesus chamou seus discípulos e disse: “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer. Se eu os mandar embora com fome, podem desmaiar no caminho”.
33 Ma abɛdɛkɛ nuyawa nɔɔnɔ anek nɛ, “Ka zin yo kojokta balale nico dayiin ci alɛɛnɔ ki kɔlɛ nicoko dook ŋaaḏaŋ?”
33 Os discípulos disseram: “Onde conseguiríamos comida suficiente para tamanha multidão neste lugar deserto?”.
34 Ma ajin Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Anyaku inoko ḏɔkɛn izɔk?”
34 Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete, e alguns peixinhos”, responderam eles.
35 Uduwak ni Yesu ɔl dook kaavtiyɔ loota.
35 Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão.
36 Ma adoma ḏɔkɛn ceen torgɛrɛm noko ki kuluk nicoko, ma anyek Jook zany, ma atɛɛt ḏɔkɛn nicoko, ma anyek nuyak keŋeryek ɔl.
36 Tomou os sete pães e os peixes, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Ma adake ɔl oke dook zɛɛ been paŋ. Ma alota nuyawa ḏɔkɛn ci anyigjai o zɛɛ ma abitiz gilanya torgɛrɛm.
37 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram, ainda, sete cestos grandes com as sobras.
38 Maje ɔl ci baal adake neke een maczɛt doon eet tur lak eet ram (4000) calaŋ kakeebek ŋaai ki dɔl.
38 Os que comeram foram quatro mil homens, sem contar mulheres e crianças.
39 Mazi adotiz ɔl dayiinta, anyek Yesu ɔl kɔtɔɔzɔ. Ma atɔɔt niini kavool, ma abaayiz liil akɔ looce o ajɔŋzɔ ki kutur o kazi Magadan.
39 Então Jesus os mandou para casa, entrou num barco e atravessou para a região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.