Marcos 9
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC
1 Ma anek bodo Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, anyak ɔl oogi ŋaatunooŋ ŋina ci katin alaŋ adaai iŋaan kicinit niigi dɔyiz o baliin o Joowo.”
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Ma vurta iinyaye ceen tɔrkɔnɔm ooyi Yesu Pitɔr ki Jemis been Jɔn bɛ tadena, ma avɔ aavtiz niigi doon ŋinaante. Mazi ŋaan aavtiz nɔkɔ, otowo Yesu ɛlɛ nɔɔgɔ kɛbɛrɛn nɔkɔ.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 Makacin rumanɛ oginɛ iziti vɔɔrɛ pɛr kizi kiyir kiyir kujuk rum ci vɔɔr loota ŋina.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Ma acin nuyawa Ilija ki Mosis baal adaayitɔ baale e azɔɔzɔ ki nɔɔnɔ.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Ma anek Pitɔr Yesu nɛ, “Manyi, kavu tɛ ŋina juruŋ. Nyet kɛtɛɛnycawa kaal ceen ceezi kabili kɔr een iiyu, ka codoi kizi cun, codoi ci Mosis, codoi ci Ilija.”
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Aduwa Pitɔr gi nico calaŋ aga, eeci niigi dook anyak ŋoliin ɔrɔɔt.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Ma aku diizoc, ma aku abil nɔɔgɔ tadena, ma azi mɔlɔyi ci Joowo diizoce nico nɛ, “Nicini ŋɛɛran o kareez nɛɛn. Iziiyit nɔɔnɔ.”
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Taman nɔkɔ icinit nuyawa izi nɔɔnɔ Yesu doon, ɔkɔma Ilija ki Mosis.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Mazi aduŋna niigi bɛ tadena, iricanek Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Má avɔ aduwaku ɔl gi ci ona acinu noko zɛɛ ma kakɔ kiŋaaz naana Ŋɛɛrti Eeto daayiza.”
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Oroodit ni didi nuyawa gi nico zinzeetinɛ, maje ŋaato ajinɔ niigi maany anɔ nɛ, “Ŋaazi daayiza akati kɛŋ cinɛ gitaz?”
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Ma ajin niigi Yesu anek nɛ, “Ma dim gɔɔn ɔl o demziinto azi nɛ, Arayai katin rak ɔɔwa Ilija ŋaati Kiristo o, naa?”
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Didi ŋɛdɛt arayai rak Ilija ka kiiya kidimdiman gɔl o Kiristo. Azi waragɛ o Joowo nɛ, Katin Ŋɛɛrti Eeto abor ɔl nɔɔnɔ, ma apirna niini ɔrɔɔt.
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Bar zin kaduwakuŋ igeet, Ilija iiya odota, ma utuguzek ɔl nɔɔnɔ kaal ci gɛr eo arɔɔŋi niigi kiyo ayeedi waragewe o Joowo o.”
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Mazi avɔ arum Yesu ki nuyak ceen iiyu o nuyak ogin oogi, acin kɔlɛ ci aliya nɔɔgɔ, ma adaŋɔ ɔl ci demziinto kibeen nɔɔgɔ.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Mazi acin ɔl nicigi dook Yesu, ibiirit nɔɔgɔ ooti ɔrɔɔt ɛlɛ, ma adokonyonek niigi nɔɔnɔ, ma avɔ azaa.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Ma ajin Yesu nuyak anek nɛ, “Ma dim adaŋonu kibeen ɔl nicoko naa?”
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Ma azɔɔz ɛɛti codoi ole ceen kɔlɛ noko anek Yesu nɛ, “Manyi, kanyaakin ŋɛɛran ci anyak miniŋit ci Loryento, ma adiiti ɔtɔgi calaŋ azɔɔz.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Gɔɔn ma agam nɔɔnɔ miniŋit nici, arui looc, ma aduŋna kavucaci otoga, ma adak nyigit, ma aciizɛn ɛlɛ. Kajin uyene nuyak cugun noko ka kotooyit miniŋit nico ŋaatin, bar alaŋ anim niigi kotooyit.”
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Igeet ɔl ci akɔmnuŋ tuwɛn coko. Kayo koromtɛ naana kibeen igeet zɛɛ been inin ka utuyɔ? Ka kɛmɛz zɔɔz cunooŋ zɛɛ been inin? Anyaaktayaŋ zin di logo nico ŋaato.”
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Ma anyaak niigi nɔɔnɔ logo nico. Mazi acin miniŋit ci Loryento noko Yesu, taman nɔkɔ avic logoz, ma arui looc kɔbɔrbɔr kuduv ɔtɔgi.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Ma ajin Yesu baatin anek nɛ, “Akanan gi nici baal waŋa?”
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Lak ci meelik gɛr ci gɔɔn ajukɛkɛ miniŋit nici nɔɔnɔ goo karabɔŋ een liil arɔɔŋ ka kuruk kadaak. Inoko kilalekin anyek ziniz kobona ŋaatinaaŋ. Tiritet miniŋte nico mã anim.”
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Naa akɔba azi nɛ, Mã anim o? Ɛɛti ci atu Jook anim kutugu kaal dook.”
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Taman nɔkɔ enek baati logoto Yesu nɛ, “Ŋɛdɛt naana katuwe. Tiritan zin tuwente can miliny noko ka kutuwɔ juruŋ.”
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Mazi acin Yesu kɔlɛ alotak nɔɔnɔ nɔkɔ, egerenyek miniŋit ci Loryento noko anek nɛ, “Niina miniŋit o adiiti logo nico otok, duna ŋaatin. Má abadai bodo nɔɔnɔ been nɛɛn.”
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Ma agɛrɛny miniŋit nici, ma avic logoz kataval ɔrɔɔt ɛlɛ, makacin uduna. Ma ɔɔŋ logoti kazacanɛ kiyo ɛɛti o adaak o. Ma anɔ ɔl ci meelik nɛ, “Adaak ri logoti.”
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Maje bar Yesu agam logoz aziit, ma adɔŋa kaavu jena.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Mazi akɔ Yesu ɔlɔ, ɔɔt ijinit nuyawa oginɛ nɔɔnɔ ŋaati ɛɛnɛ nɔɔgɔ doon anek nɛ, “Matɛ uyene akɔmneket ageeta ŋaati katooka miniŋit nico naa?”
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Miniŋit nici alaŋ aaryai gaga. Ool nɔɔnɔ ŋaryiin doon.”
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Ma iŋaaz Yesu ki nuyak ogin ŋinaante, ma avɔ adiir looc o kazi Galili. Maje Yesu alaŋ arɔɔŋ kagaac ɔl ogɛnɛ nɔɔnɔ ŋinti aavɛ.
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 Eeci arɔɔŋ niini waŋi ci ka kɛdɛmɛzi nuyak. Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Iiten oma agamnyan ɔl aneet Ŋɛɛrti Eeto, ma avɔ arukan kadaak. Bar iinyaye ceen iiyu kiŋaaz bodo daayiza.”
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Maje bar nuyawa alaŋ aga kɛŋ ci demziin ci aduwak Yesu nɔɔgɔ o. Bodo ŋaato aŋole ŋaati ajini niigi nɔɔnɔ kɛŋ ci demziin nico.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Mazi avu arum niigi Kapernam, ɔɔtɔ korge oman. Ŋinaante ijin Yesu nuyak enek nɛ, “Gitaz ona adaŋonu gɔla e?”
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Ma ajaki niigi jaŋ, eeci uyene ŋɛdɛt adaŋɔ gɔla arɔɔŋ kagaac ŋɛnɛɛn ci titiny ŋaatineeŋ.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Aavu ni Yesu loota, ma awa nɔɔgɔ dook amɔtɔ ramana, ma anek nɛ, “Mã arɔɔŋ ɛɛti kizi titiny, abon anyek niini ɛlɛ onin kizi cɛlbɛz ɔla dook, ma een gabaren ci ɔl dook.”
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Enico odoma Yesu dole ci miliny, ma aku anyek kibil nɔɔgɔ ŋuma ŋaati ataadekɛ niini nɔɔnɔ azɛɛn, ma anek nuyak nɛ,
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 “Ma ɛɛti ci atalna dole ci miliny kiyo nici noko zaare ogan, atalnanan buk niini aneet. Ma ɛɛti ci atalnanan aneet, alaŋ bar atalnanan aneeta doon, bar buk atalna niini Jook o itoonanan aneet.”
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Ma anek Jɔn nɔɔnɔ nɛ, “Gayoi, iiten baale anyak eet ci kacina atɔɔk miniŋ o Loryento zaare ugun, ma kalamnya naaga nɔɔnɔ, eeci alaŋ een niini nuyai kiyo naaga o.”
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Má alamnyu nɔɔnɔ gaga, eeci ɛɛti ci agɔɔn kaal ci adɔi kiyo nici o zaare ogan, alaŋ amarninan niini aneeta.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Ma ɛɛti calaŋ amarninet ageet, niini laŋotinai.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ma ɛɛti ci anyuŋ maam owodit giye o eeginu niiga nuyak cigan, ajowa katin buk niini gi ci abon Joowa.”
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 Ma azi Yesu bodo nɛ, “Mã anyek ɛɛti dole ci miliny kiyo nici noko kabaca oŋec, aganɔ koca ɛɛti nici ŋaati acabonɛkɛ nɔɔnɔ golu alɛm, ma ajukonek liil kotododɛ kook many.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 — ausente —
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 — ausente —
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Mã abacakin kɛbɛrɛci oŋec, kata bitaalin. Mayɛ bar ŋaati akɔyɛ baliinte o Joowo keberece codoi kujuk ŋaati koca ajukonɛkɛ goo o abil been nɛɛn.
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 Ma ŋin o gooyo anyak kuluut ci adak ɔl, ma alaŋ adaai nɔkɔ been nɛɛn. Buk goo ci avaat nɔɔgɔ o alaŋ adiiti nɔkɔ been nɛɛn.
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 Avaadi katin ɔl dook gooya zɛɛ ma amokcar kiyo mɛlɛ o.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 Ma mɛlɛ abona, bar mã idicai mokcarɔni, akɔm bodo gɔl ci kanyekɛ komokcar. Anyayit zin bonat o atobɔ kibeen mɛlɛ. Abaayit niiga dook laŋotizɛta been ganɔnta.”
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.