Marcos 9
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT
1 Ma anek bodo Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, anyak ɔl oogi ŋaatunooŋ ŋina ci katin alaŋ adaai iŋaan kicinit niigi dɔyiz o baliin o Joowo.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Ma vurta iinyaye ceen tɔrkɔnɔm ooyi Yesu Pitɔr ki Jemis been Jɔn bɛ tadena, ma avɔ aavtiz niigi doon ŋinaante. Mazi ŋaan aavtiz nɔkɔ, otowo Yesu ɛlɛ nɔɔgɔ kɛbɛrɛn nɔkɔ.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Makacin rumanɛ oginɛ iziti vɔɔrɛ pɛr kizi kiyir kiyir kujuk rum ci vɔɔr loota ŋina.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Ma acin nuyawa Ilija ki Mosis baal adaayitɔ baale e azɔɔzɔ ki nɔɔnɔ.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Ma anek Pitɔr Yesu nɛ, “Manyi, kavu tɛ ŋina juruŋ. Nyet kɛtɛɛnycawa kaal ceen ceezi kabili kɔr een iiyu, ka codoi kizi cun, codoi ci Mosis, codoi ci Ilija.”
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Aduwa Pitɔr gi nico calaŋ aga, eeci niigi dook anyak ŋoliin ɔrɔɔt.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Ma aku diizoc, ma aku abil nɔɔgɔ tadena, ma azi mɔlɔyi ci Joowo diizoce nico nɛ, “Nicini ŋɛɛran o kareez nɛɛn. Iziiyit nɔɔnɔ.”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Taman nɔkɔ icinit nuyawa izi nɔɔnɔ Yesu doon, ɔkɔma Ilija ki Mosis.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Mazi aduŋna niigi bɛ tadena, iricanek Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Má avɔ aduwaku ɔl gi ci ona acinu noko zɛɛ ma kakɔ kiŋaaz naana Ŋɛɛrti Eeto daayiza.”
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Oroodit ni didi nuyawa gi nico zinzeetinɛ, maje ŋaato ajinɔ niigi maany anɔ nɛ, “Ŋaazi daayiza akati kɛŋ cinɛ gitaz?”
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Ma ajin niigi Yesu anek nɛ, “Ma dim gɔɔn ɔl o demziinto azi nɛ, Arayai katin rak ɔɔwa Ilija ŋaati Kiristo o, naa?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Didi ŋɛdɛt arayai rak Ilija ka kiiya kidimdiman gɔl o Kiristo. Azi waragɛ o Joowo nɛ, Katin Ŋɛɛrti Eeto abor ɔl nɔɔnɔ, ma apirna niini ɔrɔɔt.
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Bar zin kaduwakuŋ igeet, Ilija iiya odota, ma utuguzek ɔl nɔɔnɔ kaal ci gɛr eo arɔɔŋi niigi kiyo ayeedi waragewe o Joowo o.”
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Mazi avɔ arum Yesu ki nuyak ceen iiyu o nuyak ogin oogi, acin kɔlɛ ci aliya nɔɔgɔ, ma adaŋɔ ɔl ci demziinto kibeen nɔɔgɔ.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Mazi acin ɔl nicigi dook Yesu, ibiirit nɔɔgɔ ooti ɔrɔɔt ɛlɛ, ma adokonyonek niigi nɔɔnɔ, ma avɔ azaa.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Ma ajin Yesu nuyak anek nɛ, “Ma dim adaŋonu kibeen ɔl nicoko naa?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Ma azɔɔz ɛɛti codoi ole ceen kɔlɛ noko anek Yesu nɛ, “Manyi, kanyaakin ŋɛɛran ci anyak miniŋit ci Loryento, ma adiiti ɔtɔgi calaŋ azɔɔz.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Gɔɔn ma agam nɔɔnɔ miniŋit nici, arui looc, ma aduŋna kavucaci otoga, ma adak nyigit, ma aciizɛn ɛlɛ. Kajin uyene nuyak cugun noko ka kotooyit miniŋit nico ŋaatin, bar alaŋ anim niigi kotooyit.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Igeet ɔl ci akɔmnuŋ tuwɛn coko. Kayo koromtɛ naana kibeen igeet zɛɛ been inin ka utuyɔ? Ka kɛmɛz zɔɔz cunooŋ zɛɛ been inin? Anyaaktayaŋ zin di logo nico ŋaato.”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Ma anyaak niigi nɔɔnɔ logo nico. Mazi acin miniŋit ci Loryento noko Yesu, taman nɔkɔ avic logoz, ma arui looc kɔbɔrbɔr kuduv ɔtɔgi.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Ma ajin Yesu baatin anek nɛ, “Akanan gi nici baal waŋa?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Lak ci meelik gɛr ci gɔɔn ajukɛkɛ miniŋit nici nɔɔnɔ goo karabɔŋ een liil arɔɔŋ ka kuruk kadaak. Inoko kilalekin anyek ziniz kobona ŋaatinaaŋ. Tiritet miniŋte nico mã anim.”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Naa akɔba azi nɛ, Mã anim o? Ɛɛti ci atu Jook anim kutugu kaal dook.”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Taman nɔkɔ enek baati logoto Yesu nɛ, “Ŋɛdɛt naana katuwe. Tiritan zin tuwente can miliny noko ka kutuwɔ juruŋ.”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Mazi acin Yesu kɔlɛ alotak nɔɔnɔ nɔkɔ, egerenyek miniŋit ci Loryento noko anek nɛ, “Niina miniŋit o adiiti logo nico otok, duna ŋaatin. Má abadai bodo nɔɔnɔ been nɛɛn.”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Ma agɛrɛny miniŋit nici, ma avic logoz kataval ɔrɔɔt ɛlɛ, makacin uduna. Ma ɔɔŋ logoti kazacanɛ kiyo ɛɛti o adaak o. Ma anɔ ɔl ci meelik nɛ, “Adaak ri logoti.”
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Maje bar Yesu agam logoz aziit, ma adɔŋa kaavu jena.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Mazi akɔ Yesu ɔlɔ, ɔɔt ijinit nuyawa oginɛ nɔɔnɔ ŋaati ɛɛnɛ nɔɔgɔ doon anek nɛ, “Matɛ uyene akɔmneket ageeta ŋaati katooka miniŋit nico naa?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Miniŋit nici alaŋ aaryai gaga. Ool nɔɔnɔ ŋaryiin doon.”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Ma iŋaaz Yesu ki nuyak ogin ŋinaante, ma avɔ adiir looc o kazi Galili. Maje Yesu alaŋ arɔɔŋ kagaac ɔl ogɛnɛ nɔɔnɔ ŋinti aavɛ.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Eeci arɔɔŋ niini waŋi ci ka kɛdɛmɛzi nuyak. Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Iiten oma agamnyan ɔl aneet Ŋɛɛrti Eeto, ma avɔ arukan kadaak. Bar iinyaye ceen iiyu kiŋaaz bodo daayiza.”
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Maje bar nuyawa alaŋ aga kɛŋ ci demziin ci aduwak Yesu nɔɔgɔ o. Bodo ŋaato aŋole ŋaati ajini niigi nɔɔnɔ kɛŋ ci demziin nico.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Mazi avu arum niigi Kapernam, ɔɔtɔ korge oman. Ŋinaante ijin Yesu nuyak enek nɛ, “Gitaz ona adaŋonu gɔla e?”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Ma ajaki niigi jaŋ, eeci uyene ŋɛdɛt adaŋɔ gɔla arɔɔŋ kagaac ŋɛnɛɛn ci titiny ŋaatineeŋ.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Aavu ni Yesu loota, ma awa nɔɔgɔ dook amɔtɔ ramana, ma anek nɛ, “Mã arɔɔŋ ɛɛti kizi titiny, abon anyek niini ɛlɛ onin kizi cɛlbɛz ɔla dook, ma een gabaren ci ɔl dook.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Enico odoma Yesu dole ci miliny, ma aku anyek kibil nɔɔgɔ ŋuma ŋaati ataadekɛ niini nɔɔnɔ azɛɛn, ma anek nuyak nɛ,
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Ma ɛɛti ci atalna dole ci miliny kiyo nici noko zaare ogan, atalnanan buk niini aneet. Ma ɛɛti ci atalnanan aneet, alaŋ bar atalnanan aneeta doon, bar buk atalna niini Jook o itoonanan aneet.”
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Ma anek Jɔn nɔɔnɔ nɛ, “Gayoi, iiten baale anyak eet ci kacina atɔɔk miniŋ o Loryento zaare ugun, ma kalamnya naaga nɔɔnɔ, eeci alaŋ een niini nuyai kiyo naaga o.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Má alamnyu nɔɔnɔ gaga, eeci ɛɛti ci agɔɔn kaal ci adɔi kiyo nici o zaare ogan, alaŋ amarninan niini aneeta.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Ma ɛɛti calaŋ amarninet ageet, niini laŋotinai.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ma ɛɛti ci anyuŋ maam owodit giye o eeginu niiga nuyak cigan, ajowa katin buk niini gi ci abon Joowa.”
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Ma azi Yesu bodo nɛ, “Mã anyek ɛɛti dole ci miliny kiyo nici noko kabaca oŋec, aganɔ koca ɛɛti nici ŋaati acabonɛkɛ nɔɔnɔ golu alɛm, ma ajukonek liil kotododɛ kook many.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 — ausente —
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 — ausente —
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 — ausente —
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Mã abacakin kɛbɛrɛci oŋec, kata bitaalin. Mayɛ bar ŋaati akɔyɛ baliinte o Joowo keberece codoi kujuk ŋaati koca ajukonɛkɛ goo o abil been nɛɛn.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Ma ŋin o gooyo anyak kuluut ci adak ɔl, ma alaŋ adaai nɔkɔ been nɛɛn. Buk goo ci avaat nɔɔgɔ o alaŋ adiiti nɔkɔ been nɛɛn.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Avaadi katin ɔl dook gooya zɛɛ ma amokcar kiyo mɛlɛ o.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Ma mɛlɛ abona, bar mã idicai mokcarɔni, akɔm bodo gɔl ci kanyekɛ komokcar. Anyayit zin bonat o atobɔ kibeen mɛlɛ. Abaayit niiga dook laŋotizɛta been ganɔnta.”
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.