Marcos 9
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARA
1 Ma anek bodo Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, anyak ɔl oogi ŋaatunooŋ ŋina ci katin alaŋ adaai iŋaan kicinit niigi dɔyiz o baliin o Joowo.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Ma vurta iinyaye ceen tɔrkɔnɔm ooyi Yesu Pitɔr ki Jemis been Jɔn bɛ tadena, ma avɔ aavtiz niigi doon ŋinaante. Mazi ŋaan aavtiz nɔkɔ, otowo Yesu ɛlɛ nɔɔgɔ kɛbɛrɛn nɔkɔ.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Makacin rumanɛ oginɛ iziti vɔɔrɛ pɛr kizi kiyir kiyir kujuk rum ci vɔɔr loota ŋina.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Ma acin nuyawa Ilija ki Mosis baal adaayitɔ baale e azɔɔzɔ ki nɔɔnɔ.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Ma anek Pitɔr Yesu nɛ, “Manyi, kavu tɛ ŋina juruŋ. Nyet kɛtɛɛnycawa kaal ceen ceezi kabili kɔr een iiyu, ka codoi kizi cun, codoi ci Mosis, codoi ci Ilija.”
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Aduwa Pitɔr gi nico calaŋ aga, eeci niigi dook anyak ŋoliin ɔrɔɔt.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Ma aku diizoc, ma aku abil nɔɔgɔ tadena, ma azi mɔlɔyi ci Joowo diizoce nico nɛ, “Nicini ŋɛɛran o kareez nɛɛn. Iziiyit nɔɔnɔ.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Taman nɔkɔ icinit nuyawa izi nɔɔnɔ Yesu doon, ɔkɔma Ilija ki Mosis.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Mazi aduŋna niigi bɛ tadena, iricanek Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Má avɔ aduwaku ɔl gi ci ona acinu noko zɛɛ ma kakɔ kiŋaaz naana Ŋɛɛrti Eeto daayiza.”
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Oroodit ni didi nuyawa gi nico zinzeetinɛ, maje ŋaato ajinɔ niigi maany anɔ nɛ, “Ŋaazi daayiza akati kɛŋ cinɛ gitaz?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Ma ajin niigi Yesu anek nɛ, “Ma dim gɔɔn ɔl o demziinto azi nɛ, Arayai katin rak ɔɔwa Ilija ŋaati Kiristo o, naa?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Didi ŋɛdɛt arayai rak Ilija ka kiiya kidimdiman gɔl o Kiristo. Azi waragɛ o Joowo nɛ, Katin Ŋɛɛrti Eeto abor ɔl nɔɔnɔ, ma apirna niini ɔrɔɔt.
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Bar zin kaduwakuŋ igeet, Ilija iiya odota, ma utuguzek ɔl nɔɔnɔ kaal ci gɛr eo arɔɔŋi niigi kiyo ayeedi waragewe o Joowo o.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Mazi avɔ arum Yesu ki nuyak ceen iiyu o nuyak ogin oogi, acin kɔlɛ ci aliya nɔɔgɔ, ma adaŋɔ ɔl ci demziinto kibeen nɔɔgɔ.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Mazi acin ɔl nicigi dook Yesu, ibiirit nɔɔgɔ ooti ɔrɔɔt ɛlɛ, ma adokonyonek niigi nɔɔnɔ, ma avɔ azaa.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Ma ajin Yesu nuyak anek nɛ, “Ma dim adaŋonu kibeen ɔl nicoko naa?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Ma azɔɔz ɛɛti codoi ole ceen kɔlɛ noko anek Yesu nɛ, “Manyi, kanyaakin ŋɛɛran ci anyak miniŋit ci Loryento, ma adiiti ɔtɔgi calaŋ azɔɔz.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Gɔɔn ma agam nɔɔnɔ miniŋit nici, arui looc, ma aduŋna kavucaci otoga, ma adak nyigit, ma aciizɛn ɛlɛ. Kajin uyene nuyak cugun noko ka kotooyit miniŋit nico ŋaatin, bar alaŋ anim niigi kotooyit.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Igeet ɔl ci akɔmnuŋ tuwɛn coko. Kayo koromtɛ naana kibeen igeet zɛɛ been inin ka utuyɔ? Ka kɛmɛz zɔɔz cunooŋ zɛɛ been inin? Anyaaktayaŋ zin di logo nico ŋaato.”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Ma anyaak niigi nɔɔnɔ logo nico. Mazi acin miniŋit ci Loryento noko Yesu, taman nɔkɔ avic logoz, ma arui looc kɔbɔrbɔr kuduv ɔtɔgi.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Ma ajin Yesu baatin anek nɛ, “Akanan gi nici baal waŋa?”
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Lak ci meelik gɛr ci gɔɔn ajukɛkɛ miniŋit nici nɔɔnɔ goo karabɔŋ een liil arɔɔŋ ka kuruk kadaak. Inoko kilalekin anyek ziniz kobona ŋaatinaaŋ. Tiritet miniŋte nico mã anim.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Naa akɔba azi nɛ, Mã anim o? Ɛɛti ci atu Jook anim kutugu kaal dook.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Taman nɔkɔ enek baati logoto Yesu nɛ, “Ŋɛdɛt naana katuwe. Tiritan zin tuwente can miliny noko ka kutuwɔ juruŋ.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Mazi acin Yesu kɔlɛ alotak nɔɔnɔ nɔkɔ, egerenyek miniŋit ci Loryento noko anek nɛ, “Niina miniŋit o adiiti logo nico otok, duna ŋaatin. Má abadai bodo nɔɔnɔ been nɛɛn.”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Ma agɛrɛny miniŋit nici, ma avic logoz kataval ɔrɔɔt ɛlɛ, makacin uduna. Ma ɔɔŋ logoti kazacanɛ kiyo ɛɛti o adaak o. Ma anɔ ɔl ci meelik nɛ, “Adaak ri logoti.”
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Maje bar Yesu agam logoz aziit, ma adɔŋa kaavu jena.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Mazi akɔ Yesu ɔlɔ, ɔɔt ijinit nuyawa oginɛ nɔɔnɔ ŋaati ɛɛnɛ nɔɔgɔ doon anek nɛ, “Matɛ uyene akɔmneket ageeta ŋaati katooka miniŋit nico naa?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Miniŋit nici alaŋ aaryai gaga. Ool nɔɔnɔ ŋaryiin doon.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Ma iŋaaz Yesu ki nuyak ogin ŋinaante, ma avɔ adiir looc o kazi Galili. Maje Yesu alaŋ arɔɔŋ kagaac ɔl ogɛnɛ nɔɔnɔ ŋinti aavɛ.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 Eeci arɔɔŋ niini waŋi ci ka kɛdɛmɛzi nuyak. Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Iiten oma agamnyan ɔl aneet Ŋɛɛrti Eeto, ma avɔ arukan kadaak. Bar iinyaye ceen iiyu kiŋaaz bodo daayiza.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Maje bar nuyawa alaŋ aga kɛŋ ci demziin ci aduwak Yesu nɔɔgɔ o. Bodo ŋaato aŋole ŋaati ajini niigi nɔɔnɔ kɛŋ ci demziin nico.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Mazi avu arum niigi Kapernam, ɔɔtɔ korge oman. Ŋinaante ijin Yesu nuyak enek nɛ, “Gitaz ona adaŋonu gɔla e?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Ma ajaki niigi jaŋ, eeci uyene ŋɛdɛt adaŋɔ gɔla arɔɔŋ kagaac ŋɛnɛɛn ci titiny ŋaatineeŋ.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Aavu ni Yesu loota, ma awa nɔɔgɔ dook amɔtɔ ramana, ma anek nɛ, “Mã arɔɔŋ ɛɛti kizi titiny, abon anyek niini ɛlɛ onin kizi cɛlbɛz ɔla dook, ma een gabaren ci ɔl dook.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Enico odoma Yesu dole ci miliny, ma aku anyek kibil nɔɔgɔ ŋuma ŋaati ataadekɛ niini nɔɔnɔ azɛɛn, ma anek nuyak nɛ,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Ma ɛɛti ci atalna dole ci miliny kiyo nici noko zaare ogan, atalnanan buk niini aneet. Ma ɛɛti ci atalnanan aneet, alaŋ bar atalnanan aneeta doon, bar buk atalna niini Jook o itoonanan aneet.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Ma anek Jɔn nɔɔnɔ nɛ, “Gayoi, iiten baale anyak eet ci kacina atɔɔk miniŋ o Loryento zaare ugun, ma kalamnya naaga nɔɔnɔ, eeci alaŋ een niini nuyai kiyo naaga o.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Má alamnyu nɔɔnɔ gaga, eeci ɛɛti ci agɔɔn kaal ci adɔi kiyo nici o zaare ogan, alaŋ amarninan niini aneeta.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Ma ɛɛti calaŋ amarninet ageet, niini laŋotinai.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ma ɛɛti ci anyuŋ maam owodit giye o eeginu niiga nuyak cigan, ajowa katin buk niini gi ci abon Joowa.”
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 Ma azi Yesu bodo nɛ, “Mã anyek ɛɛti dole ci miliny kiyo nici noko kabaca oŋec, aganɔ koca ɛɛti nici ŋaati acabonɛkɛ nɔɔnɔ golu alɛm, ma ajukonek liil kotododɛ kook many.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Mã abacakin kɛbɛrɛci oŋec, kata bitaalin. Mayɛ bar ŋaati akɔyɛ baliinte o Joowo keberece codoi kujuk ŋaati koca ajukonɛkɛ goo o abil been nɛɛn.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Ma ŋin o gooyo anyak kuluut ci adak ɔl, ma alaŋ adaai nɔkɔ been nɛɛn. Buk goo ci avaat nɔɔgɔ o alaŋ adiiti nɔkɔ been nɛɛn.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Avaadi katin ɔl dook gooya zɛɛ ma amokcar kiyo mɛlɛ o.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Ma mɛlɛ abona, bar mã idicai mokcarɔni, akɔm bodo gɔl ci kanyekɛ komokcar. Anyayit zin bonat o atobɔ kibeen mɛlɛ. Abaayit niiga dook laŋotizɛta been ganɔnta.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.