Marcos 9

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ma anek bodo Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, anyak ɔl oogi ŋaatunooŋ ŋina ci katin alaŋ adaai iŋaan kicinit niigi dɔyiz o baliin o Joowo.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Ma vurta iinyaye ceen tɔrkɔnɔm ooyi Yesu Pitɔr ki Jemis been Jɔn bɛ tadena, ma avɔ aavtiz niigi doon ŋinaante. Mazi ŋaan aavtiz nɔkɔ, otowo Yesu ɛlɛ nɔɔgɔ kɛbɛrɛn nɔkɔ.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Makacin rumanɛ oginɛ iziti vɔɔrɛ pɛr kizi kiyir kiyir kujuk rum ci vɔɔr loota ŋina.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Ma acin nuyawa Ilija ki Mosis baal adaayitɔ baale e azɔɔzɔ ki nɔɔnɔ.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Ma anek Pitɔr Yesu nɛ, “Manyi, kavu tɛ ŋina juruŋ. Nyet kɛtɛɛnycawa kaal ceen ceezi kabili kɔr een iiyu, ka codoi kizi cun, codoi ci Mosis, codoi ci Ilija.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Aduwa Pitɔr gi nico calaŋ aga, eeci niigi dook anyak ŋoliin ɔrɔɔt.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Ma aku diizoc, ma aku abil nɔɔgɔ tadena, ma azi mɔlɔyi ci Joowo diizoce nico nɛ, “Nicini ŋɛɛran o kareez nɛɛn. Iziiyit nɔɔnɔ.”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Taman nɔkɔ icinit nuyawa izi nɔɔnɔ Yesu doon, ɔkɔma Ilija ki Mosis.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Mazi aduŋna niigi bɛ tadena, iricanek Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Má avɔ aduwaku ɔl gi ci ona acinu noko zɛɛ ma kakɔ kiŋaaz naana Ŋɛɛrti Eeto daayiza.”
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Oroodit ni didi nuyawa gi nico zinzeetinɛ, maje ŋaato ajinɔ niigi maany anɔ nɛ, “Ŋaazi daayiza akati kɛŋ cinɛ gitaz?”
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Ma ajin niigi Yesu anek nɛ, “Ma dim gɔɔn ɔl o demziinto azi nɛ, Arayai katin rak ɔɔwa Ilija ŋaati Kiristo o, naa?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Didi ŋɛdɛt arayai rak Ilija ka kiiya kidimdiman gɔl o Kiristo. Azi waragɛ o Joowo nɛ, Katin Ŋɛɛrti Eeto abor ɔl nɔɔnɔ, ma apirna niini ɔrɔɔt.
12 Ele respondeu:
13 Bar zin kaduwakuŋ igeet, Ilija iiya odota, ma utuguzek ɔl nɔɔnɔ kaal ci gɛr eo arɔɔŋi niigi kiyo ayeedi waragewe o Joowo o.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Mazi avɔ arum Yesu ki nuyak ceen iiyu o nuyak ogin oogi, acin kɔlɛ ci aliya nɔɔgɔ, ma adaŋɔ ɔl ci demziinto kibeen nɔɔgɔ.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Mazi acin ɔl nicigi dook Yesu, ibiirit nɔɔgɔ ooti ɔrɔɔt ɛlɛ, ma adokonyonek niigi nɔɔnɔ, ma avɔ azaa.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Ma ajin Yesu nuyak anek nɛ, “Ma dim adaŋonu kibeen ɔl nicoko naa?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Ma azɔɔz ɛɛti codoi ole ceen kɔlɛ noko anek Yesu nɛ, “Manyi, kanyaakin ŋɛɛran ci anyak miniŋit ci Loryento, ma adiiti ɔtɔgi calaŋ azɔɔz.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Gɔɔn ma agam nɔɔnɔ miniŋit nici, arui looc, ma aduŋna kavucaci otoga, ma adak nyigit, ma aciizɛn ɛlɛ. Kajin uyene nuyak cugun noko ka kotooyit miniŋit nico ŋaatin, bar alaŋ anim niigi kotooyit.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Igeet ɔl ci akɔmnuŋ tuwɛn coko. Kayo koromtɛ naana kibeen igeet zɛɛ been inin ka utuyɔ? Ka kɛmɛz zɔɔz cunooŋ zɛɛ been inin? Anyaaktayaŋ zin di logo nico ŋaato.”
19 Jesus disse:
20 Ma anyaak niigi nɔɔnɔ logo nico. Mazi acin miniŋit ci Loryento noko Yesu, taman nɔkɔ avic logoz, ma arui looc kɔbɔrbɔr kuduv ɔtɔgi.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Ma ajin Yesu baatin anek nɛ, “Akanan gi nici baal waŋa?”
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Lak ci meelik gɛr ci gɔɔn ajukɛkɛ miniŋit nici nɔɔnɔ goo karabɔŋ een liil arɔɔŋ ka kuruk kadaak. Inoko kilalekin anyek ziniz kobona ŋaatinaaŋ. Tiritet miniŋte nico mã anim.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Naa akɔba azi nɛ, Mã anim o? Ɛɛti ci atu Jook anim kutugu kaal dook.”
23 Jesus respondeu:
24 Taman nɔkɔ enek baati logoto Yesu nɛ, “Ŋɛdɛt naana katuwe. Tiritan zin tuwente can miliny noko ka kutuwɔ juruŋ.”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Mazi acin Yesu kɔlɛ alotak nɔɔnɔ nɔkɔ, egerenyek miniŋit ci Loryento noko anek nɛ, “Niina miniŋit o adiiti logo nico otok, duna ŋaatin. Má abadai bodo nɔɔnɔ been nɛɛn.”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Ma agɛrɛny miniŋit nici, ma avic logoz kataval ɔrɔɔt ɛlɛ, makacin uduna. Ma ɔɔŋ logoti kazacanɛ kiyo ɛɛti o adaak o. Ma anɔ ɔl ci meelik nɛ, “Adaak ri logoti.”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Maje bar Yesu agam logoz aziit, ma adɔŋa kaavu jena.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Mazi akɔ Yesu ɔlɔ, ɔɔt ijinit nuyawa oginɛ nɔɔnɔ ŋaati ɛɛnɛ nɔɔgɔ doon anek nɛ, “Matɛ uyene akɔmneket ageeta ŋaati katooka miniŋit nico naa?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Miniŋit nici alaŋ aaryai gaga. Ool nɔɔnɔ ŋaryiin doon.”
29 Jesus respondeu:
30 Ma iŋaaz Yesu ki nuyak ogin ŋinaante, ma avɔ adiir looc o kazi Galili. Maje Yesu alaŋ arɔɔŋ kagaac ɔl ogɛnɛ nɔɔnɔ ŋinti aavɛ.
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 Eeci arɔɔŋ niini waŋi ci ka kɛdɛmɛzi nuyak. Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Iiten oma agamnyan ɔl aneet Ŋɛɛrti Eeto, ma avɔ arukan kadaak. Bar iinyaye ceen iiyu kiŋaaz bodo daayiza.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Maje bar nuyawa alaŋ aga kɛŋ ci demziin ci aduwak Yesu nɔɔgɔ o. Bodo ŋaato aŋole ŋaati ajini niigi nɔɔnɔ kɛŋ ci demziin nico.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Mazi avu arum niigi Kapernam, ɔɔtɔ korge oman. Ŋinaante ijin Yesu nuyak enek nɛ, “Gitaz ona adaŋonu gɔla e?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Ma ajaki niigi jaŋ, eeci uyene ŋɛdɛt adaŋɔ gɔla arɔɔŋ kagaac ŋɛnɛɛn ci titiny ŋaatineeŋ.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Aavu ni Yesu loota, ma awa nɔɔgɔ dook amɔtɔ ramana, ma anek nɛ, “Mã arɔɔŋ ɛɛti kizi titiny, abon anyek niini ɛlɛ onin kizi cɛlbɛz ɔla dook, ma een gabaren ci ɔl dook.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Enico odoma Yesu dole ci miliny, ma aku anyek kibil nɔɔgɔ ŋuma ŋaati ataadekɛ niini nɔɔnɔ azɛɛn, ma anek nuyak nɛ,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Ma ɛɛti ci atalna dole ci miliny kiyo nici noko zaare ogan, atalnanan buk niini aneet. Ma ɛɛti ci atalnanan aneet, alaŋ bar atalnanan aneeta doon, bar buk atalna niini Jook o itoonanan aneet.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Ma anek Jɔn nɔɔnɔ nɛ, “Gayoi, iiten baale anyak eet ci kacina atɔɔk miniŋ o Loryento zaare ugun, ma kalamnya naaga nɔɔnɔ, eeci alaŋ een niini nuyai kiyo naaga o.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Má alamnyu nɔɔnɔ gaga, eeci ɛɛti ci agɔɔn kaal ci adɔi kiyo nici o zaare ogan, alaŋ amarninan niini aneeta.
39 Jesus respondeu:
40 Ma ɛɛti calaŋ amarninet ageet, niini laŋotinai.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ma ɛɛti ci anyuŋ maam owodit giye o eeginu niiga nuyak cigan, ajowa katin buk niini gi ci abon Joowa.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 Ma azi Yesu bodo nɛ, “Mã anyek ɛɛti dole ci miliny kiyo nici noko kabaca oŋec, aganɔ koca ɛɛti nici ŋaati acabonɛkɛ nɔɔnɔ golu alɛm, ma ajukonek liil kotododɛ kook many.
42 Jesus continuou:
43 — ausente —
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 — ausente —
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 — ausente —
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 — ausente —
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Mã abacakin kɛbɛrɛci oŋec, kata bitaalin. Mayɛ bar ŋaati akɔyɛ baliinte o Joowo keberece codoi kujuk ŋaati koca ajukonɛkɛ goo o abil been nɛɛn.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Ma ŋin o gooyo anyak kuluut ci adak ɔl, ma alaŋ adaai nɔkɔ been nɛɛn. Buk goo ci avaat nɔɔgɔ o alaŋ adiiti nɔkɔ been nɛɛn.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Avaadi katin ɔl dook gooya zɛɛ ma amokcar kiyo mɛlɛ o.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Ma mɛlɛ abona, bar mã idicai mokcarɔni, akɔm bodo gɔl ci kanyekɛ komokcar. Anyayit zin bonat o atobɔ kibeen mɛlɛ. Abaayit niiga dook laŋotizɛta been ganɔnta.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.