Marcos 6

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ma vurta ɔtɔɔ Yesu imiirozek kutur onin kazi Nazarɛt. Ɔrkɔr kibeen nuyak ogin.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Ma iitene o yubzento kazi Sabit ook ɛdɛmɛz niini ɔl ceeze o lotento. Mazi azii ɔl ci meel demziin cin o, ibiirit nɔɔgɔ ooti tɛt. Ma ajinɔ anɔ nɛ, “Ma ɛɛti nicini ajowa kaal nicoko ŋaa? Gɛnyiz taz ci anyonek nɔɔnɔ o? Ma liŋliŋɔn ci atɛɛt ɔl biye noko ajowa niini ku?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Alaŋ een eet o gɔɔn abaac kɛɛn o nɛɛn? Alaŋ een niini ŋɛɛrti Meri? Alaŋ een niini gɔtɔni Jemis ki Josev ki Judaz been Saiman? Alaŋ een ŋɔɔnɔgi nɛɛn o gɔɔn karomɛ ŋina o?” Zin giye o agawi niigi nɔɔnɔ, otoborit niigi demziin cin.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Gɔɔn laadun nyakaŋan atitiny ɔl nɔɔnɔ loocowe dook, maje bar ɔl o kutur onin been atenok ogin ɛlɛ alaŋ atitiny nɔɔnɔ been nɛɛn.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Zin giye nico alaŋaan Yesu anim kutugu kaal ci atɛɛt ɔl biye ŋinaante, bar olla ataadek niini azɛɛn ɔl ci miliny amɔɔr, ma arogoz nɔɔgɔ.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ma abiir Yesu ɔɔ ɔrɔɔt, giye ci ɔl o kutur onin ɛlɛ alaŋ atuwi zɔɔz onin o.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ma awa niini nuyak ween amɔtɔ ram, ma itoon nɔɔgɔ korkorit gɔɔn raman, raman. Ma anyek nɔɔgɔ dɔyiz ci atɔɔi miniŋ o Loryento ɔla.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Ma aricanek niini nɔɔgɔ gi ci anek nɛ, “Má avoyu dayiin ki guruc been kaboot ci anyaku kaal. Bar olla anyayit kɛɛn ci omtinto doon.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Ooti caava kibeen rumanɛ ci anyaku eleetinɛ o doon kɔkɔm bodo oogi.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Mã atalnanuŋ ɔl ŋaaman, aavtiz ole nico zɛɛ ma awoyu looce nico.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Mã anyak ŋinti alaŋ atalnanuŋ ɔl igeet, ma alaŋ azii niigi zɔɔz cunooŋ o, otoŋit ŋinito. Utuduŋta tɔdɔ zɔɔnɛ ka keyeliza gi nici gi o aborni niigi zɔɔz onan.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Mazi akɔ aṯornɛkɛ Yesu zɔɔza, ɔtɔɔzɔ ki nuyak, ma avɔ uuwayek ɔl gi ci anek nɛ, “Eteedɔi oŋɛ ugooc.”
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Ma atɔɔk niigi miniŋ o Loryento ole ci meelik, ma avuut ɔl ci meelik amɔɔr ooti maala, ma arogoz nɔɔgɔ.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Ma adala awaŋi ci kaal o agɔɔn Yesu ɔl dook, makacin iziik buk alaani o kazi Erod kaal nicoko dook, eeci azi ɔl ogɛnɛ nɛ, “Bar bɔŋ nicini Jɔn o oonyi nɛɛn urugun bodo daayiza. Gi ci inoko agooninɛ kaala ci atɛɛt ɔl biye noko nɛɛn.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ma bodo azi ɔl ogɛnɛ nɛ, “Bar bɔŋ Ilija gi.” Maje ɔl ogɛnɛ azi nɛ, “Coma een nyakaŋan ci Joowo atobɔ kibeen nyakaŋanɛt o rɛɛn.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Mazi azii Erod gi nico, izi nɛ, “Inoko ɛɛti nici Jɔn baal oony ɔl baal kanyi takiren kɛtɛɛda ɔɔ e nɛɛn. Urugun inoko bodo niini daayiza.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Azi Erod nɔkɔ o, eeci baale anyek niini takirnya kagamit Jɔn, ma arek sijin. Agɔɔn niini gi nico o, eeci waanice aama niini Pilip ween gɔtɔni ŋaa onin kazi Erodiyas.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Iiya ni Jɔn o oonyi, ma anek Erod nɛ, “Gɛrzɛ gi ci aamanɛ gotonu ŋaa cin noko.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Otoborek ni Erodiyas Jɔn nɔŋ, ma arɔɔŋ kuruk nɔɔnɔ kadaak, bar akɔm gɔl ci aruyi, eeci Erod alaŋ agama gi nico.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Aŋole niini Jɔn giye o ɛɛnɛ Jɔn eet ci Joowo abon. Ebewun ni Erod nɔɔnɔ, ma arɛɛz ŋaati aziikni kaal ci uuwak Jɔn, mayo nuun gɔɔn iima amadik niini nɔɔnɔ o.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Ma vurta ojowa Erodiyas gɔl ci ka kurui Jɔn, eeci iitene oman awa Erod alaat o akumawo, ki alaat o takirnyawu, been ɔl o Galili een arɔk ka kivita kadayit kɔnyit ci aadanɛ niini iiten onin baal aritan e.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Iiya ni tinati Erodiyas, ma aku arogom ɔl kɔrgɛna zɛɛ makacin ataltɔ Erod kibeen kernok ogin ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma anek niini dole nɛ, “Mã anyak gi ci arooŋ, duwayan ka kanyin.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ma aterkedek niini nɔɔnɔ bodo gi ci anek nɛ, “Olla gi ci ajinan aneet, kanyin. Yo nuun arooŋ keŋereyin alaazɛt can o kɔrgɛna, kanyin labak.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Udun ni dole ook bitaala, ma akɔ ajin yaatin anek nɛ, “Kijin baaba naa?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Abada ni dole enico ɛlɛ, ma aku anek Erod nɛ, “Karooŋ ɔɔ o Jɔn o oonyi. Nyaayan kodooca ŋina inoko ɛlɛ.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Mazi azii Erod zɔɔz nico, iinon zɔɔz nico, ma avir ziniz ɔrɔɔt, bar akɔm gi ci ka kɛɛla, eeci uyen eterkedek niini dole zɔɔz ci adɔi kak kernok kɔrgɛna.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Kataman nɔkɔ itoon niini takiren ka kook kɛtɛɛda Jɔn ɔɔ ka kanyaa. Ook ni takirɛnti sijina, ma akɔ atɛɛda Jɔn ɔɔ didi.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Ma anyaa ɔɔ kodooca, ma aku anyek dole. Ook ni dole anyek yaatin.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Mazi azii nuyawa o Jɔn gi nico, ivita ooti niigi nɔɔnɔ ɔɔt adaaca.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Mazi abada nuyawa keronnya, ivita uduktak niigi Yesu kaal o avɔ agɔɔn niigi dook kibeen kaal o adɛmɛz.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Maje iitene nice anyak ɔl ci meelik avunak Yesu zɛɛ ma alaŋ ajowa niini been nuyak ogin waŋi ci ka kadaktɔi. Enewun ni Yesu nuyak ogin nɛ, “Kɔtɔɔz kɔɔtɔ ŋaati akɔm ɔl ka ɔɔtɔ uyubuzit ŋintimiliny ŋinaante.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Ɔtɔɔzɔ ni niigi kavoola ka kɔɔtɔ ŋaati akɔm ɔl.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Mazi awɔ, icinit ɔl ci meelik nɔɔgɔ. Ma giye o agayi niigi Yesu kibeen nuyak ogin, ivirtozek niigi kuturyowɛ dook ŋinti avɔyi niigi o, ma avir niigi baagitok dook zɛɛ ma avɔ arak ŋinite iŋaan niigi kurumit.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Mazi aduŋna Yesu kavoola, acin niini kɔlɛ ci appe ɔrɔɔt, ma awuci nɔɔnɔ ziniz ŋaatineeŋ ɔrɔɔt, eeci acin nɔɔgɔ ɛɛl kiyo ɛɛzana o akɔm tuwayoi o. Ma ademzek niini nɔɔgɔ kaal ci meel gɛr.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ma yomana ivitak nuyawa oginɛ nɔɔnɔ, ma avu anek nɛ, “Izi lɔɔci baalin, ma buk een ŋiniti balal.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Anyek ɔl kazaantɛ kɔɔt korogjowe ci kajɔŋzɔ noko ka kɔɔt kataala kaal ci adak.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ma bar abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Anycek nɔɔgɔ dayiin niiga alya.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Anyaku inoko dayiin ceen ku? Ɔɔtɔ di icinit.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Ma anek Yesu nuyak nɛ, “Ɔɔtɔ eŋerit ɔl kiziti kotorɛ. Anycek nɔɔgɔ kaavtiyɔ loota artene ci colai noko.”
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Mazi aavtiz niigi loota, een gɔɔn kotoritin ceeni eet ram kamɔtɔ (50), maje ceegi een eet tur (100).
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Odoma ni Yesu ḏɔkɛn ceen tur o kibeen kuluk ceen ram o, ma acin tammu taden, ma anyek Jook zany. Ɛtɛɛt ni ḏɔkɛn, ma anyek nuyak ka keŋertek ɔl. Ma buk aŋerek kuluk nuyak ka keŋertek ɔl.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ma adake kɔlɛ oke dook zɛɛ ma apiiyani.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ma abitiz nuyawa gilanya ceen amɔnki ram tɔc dayiine ci anyigzai kulugɛ kibeen ḏɔkɛni.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Ma ɔl ci adak dayiin noko o een ɔl ci mac doon eet tur lak eet ram kamɔtɔ (5000).
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Kataman nɔkɔ enek Yesu nuyak ogin nɛ, “Ɔtɔɔz kavoola araktɛ ɔɔtɔ kuture o kazi Bezediya liil baagita.” Aavu ni Yesu niini doon ka rak kazaan kɔlɛ.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Mazi azaani kɔlɛ, ɔtɔɔ ni niini ook biya ka kook kaŋarowɔ.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Mazi akɔ arara lɔɔci yomana, urum kavoolɛ liil kɛŋ. Maje Yesu ŋaan aavi dɔwɔna niini doon.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Ma acin niini nɔɔgɔ apirna ɔrɔɔt ɛlɛ wolinta, eeci atirginyɔ ŋɔɔt. Mazi agɔr tammu, iiyak Yesu nɔɔgɔ ŋaati awoyanɛ maam tadena. Arɔɔŋ niini ka kiiya kidicek.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Mazi acin niigi nɔɔnɔ awɔ maam tadena nɔkɔ, abaabanit izitɔ nɛ, “Coma bar een miniŋit.”
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Ma acin niigi dook nɔɔnɔ ŋoliinta, ma agɛrɛny ɔrɔɔt ɛlɛ. Kataman nɔkɔ ozoozek Yesu nɔɔgɔ enek nɛ, “Agamit zinzeeti kodoyit. Aneeta Yesu gi. Má aŋolinu looc gaga.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Iiya ni niini ɔtɔɔt kavool ki nɔɔgɔ. Taman nɔkɔ itivanɛ ŋɔɔti. Ma abiir nɔɔgɔ dook ooti ɔrɔɔt ɛlɛ, eeci ŋaan bakbayɛ nɔɔgɔ zinzeeti nɔkɔ.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Mayo nuun icinit niigi gi baal anyekɛ niigi dayiin o miliny kizi mɛɛlɛ e, ŋaan kagaac niigi dɔyiz o Yesu nɔkɔ.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Mazi avɔ arum baagit o looc o kazi Genezaret, acabit kavool gɔgɔla ŋinaante.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Mazi aduŋna kavoola, kataman nɔkɔ agaac ɔl Yesu.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Ma avironek ɔl korogjok ugeec. Ma avɔ adɔŋak niigi ɔl o amɔɔr kuwanɛ ŋinti aavɛ Yesu o.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Ma ŋinti olla akɔyi Yesu kuturyowe o miliny, karabɔŋ een kuturyowe o adikir, anyaa ɔl gɔnɔgi o amɔɔr, ma avu arek looc mɛlɛgɛnyai. Ma ilalek ɔl ci amɔɔr o Yesu ka olla nuun kuumit niigi nɔɔnɔ rum. Zin didi ɔl o uumit rum onin orogit moorizoye ugeec.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.