Marcos 6

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ma vurta ɔtɔɔ Yesu imiirozek kutur onin kazi Nazarɛt. Ɔrkɔr kibeen nuyak ogin.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Ma iitene o yubzento kazi Sabit ook ɛdɛmɛz niini ɔl ceeze o lotento. Mazi azii ɔl ci meel demziin cin o, ibiirit nɔɔgɔ ooti tɛt. Ma ajinɔ anɔ nɛ, “Ma ɛɛti nicini ajowa kaal nicoko ŋaa? Gɛnyiz taz ci anyonek nɔɔnɔ o? Ma liŋliŋɔn ci atɛɛt ɔl biye noko ajowa niini ku?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Alaŋ een eet o gɔɔn abaac kɛɛn o nɛɛn? Alaŋ een niini ŋɛɛrti Meri? Alaŋ een niini gɔtɔni Jemis ki Josev ki Judaz been Saiman? Alaŋ een ŋɔɔnɔgi nɛɛn o gɔɔn karomɛ ŋina o?” Zin giye o agawi niigi nɔɔnɔ, otoborit niigi demziin cin.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Gɔɔn laadun nyakaŋan atitiny ɔl nɔɔnɔ loocowe dook, maje bar ɔl o kutur onin been atenok ogin ɛlɛ alaŋ atitiny nɔɔnɔ been nɛɛn.”
4 Mas Jesus disse:
5 Zin giye nico alaŋaan Yesu anim kutugu kaal ci atɛɛt ɔl biye ŋinaante, bar olla ataadek niini azɛɛn ɔl ci miliny amɔɔr, ma arogoz nɔɔgɔ.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Ma abiir Yesu ɔɔ ɔrɔɔt, giye ci ɔl o kutur onin ɛlɛ alaŋ atuwi zɔɔz onin o.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Ma awa niini nuyak ween amɔtɔ ram, ma itoon nɔɔgɔ korkorit gɔɔn raman, raman. Ma anyek nɔɔgɔ dɔyiz ci atɔɔi miniŋ o Loryento ɔla.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Ma aricanek niini nɔɔgɔ gi ci anek nɛ, “Má avoyu dayiin ki guruc been kaboot ci anyaku kaal. Bar olla anyayit kɛɛn ci omtinto doon.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Ooti caava kibeen rumanɛ ci anyaku eleetinɛ o doon kɔkɔm bodo oogi.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Mã atalnanuŋ ɔl ŋaaman, aavtiz ole nico zɛɛ ma awoyu looce nico.
10 Disse ainda:
11 Mã anyak ŋinti alaŋ atalnanuŋ ɔl igeet, ma alaŋ azii niigi zɔɔz cunooŋ o, otoŋit ŋinito. Utuduŋta tɔdɔ zɔɔnɛ ka keyeliza gi nici gi o aborni niigi zɔɔz onan.”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Mazi akɔ aṯornɛkɛ Yesu zɔɔza, ɔtɔɔzɔ ki nuyak, ma avɔ uuwayek ɔl gi ci anek nɛ, “Eteedɔi oŋɛ ugooc.”
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Ma atɔɔk niigi miniŋ o Loryento ole ci meelik, ma avuut ɔl ci meelik amɔɔr ooti maala, ma arogoz nɔɔgɔ.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Ma adala awaŋi ci kaal o agɔɔn Yesu ɔl dook, makacin iziik buk alaani o kazi Erod kaal nicoko dook, eeci azi ɔl ogɛnɛ nɛ, “Bar bɔŋ nicini Jɔn o oonyi nɛɛn urugun bodo daayiza. Gi ci inoko agooninɛ kaala ci atɛɛt ɔl biye noko nɛɛn.”
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Ma bodo azi ɔl ogɛnɛ nɛ, “Bar bɔŋ Ilija gi.” Maje ɔl ogɛnɛ azi nɛ, “Coma een nyakaŋan ci Joowo atobɔ kibeen nyakaŋanɛt o rɛɛn.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Mazi azii Erod gi nico, izi nɛ, “Inoko ɛɛti nici Jɔn baal oony ɔl baal kanyi takiren kɛtɛɛda ɔɔ e nɛɛn. Urugun inoko bodo niini daayiza.”
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Azi Erod nɔkɔ o, eeci baale anyek niini takirnya kagamit Jɔn, ma arek sijin. Agɔɔn niini gi nico o, eeci waanice aama niini Pilip ween gɔtɔni ŋaa onin kazi Erodiyas.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Iiya ni Jɔn o oonyi, ma anek Erod nɛ, “Gɛrzɛ gi ci aamanɛ gotonu ŋaa cin noko.”
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Otoborek ni Erodiyas Jɔn nɔŋ, ma arɔɔŋ kuruk nɔɔnɔ kadaak, bar akɔm gɔl ci aruyi, eeci Erod alaŋ agama gi nico.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Aŋole niini Jɔn giye o ɛɛnɛ Jɔn eet ci Joowo abon. Ebewun ni Erod nɔɔnɔ, ma arɛɛz ŋaati aziikni kaal ci uuwak Jɔn, mayo nuun gɔɔn iima amadik niini nɔɔnɔ o.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Ma vurta ojowa Erodiyas gɔl ci ka kurui Jɔn, eeci iitene oman awa Erod alaat o akumawo, ki alaat o takirnyawu, been ɔl o Galili een arɔk ka kivita kadayit kɔnyit ci aadanɛ niini iiten onin baal aritan e.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Iiya ni tinati Erodiyas, ma aku arogom ɔl kɔrgɛna zɛɛ makacin ataltɔ Erod kibeen kernok ogin ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma anek niini dole nɛ, “Mã anyak gi ci arooŋ, duwayan ka kanyin.”
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ma aterkedek niini nɔɔnɔ bodo gi ci anek nɛ, “Olla gi ci ajinan aneet, kanyin. Yo nuun arooŋ keŋereyin alaazɛt can o kɔrgɛna, kanyin labak.”
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Udun ni dole ook bitaala, ma akɔ ajin yaatin anek nɛ, “Kijin baaba naa?”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Abada ni dole enico ɛlɛ, ma aku anek Erod nɛ, “Karooŋ ɔɔ o Jɔn o oonyi. Nyaayan kodooca ŋina inoko ɛlɛ.”
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Mazi azii Erod zɔɔz nico, iinon zɔɔz nico, ma avir ziniz ɔrɔɔt, bar akɔm gi ci ka kɛɛla, eeci uyen eterkedek niini dole zɔɔz ci adɔi kak kernok kɔrgɛna.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Kataman nɔkɔ itoon niini takiren ka kook kɛtɛɛda Jɔn ɔɔ ka kanyaa. Ook ni takirɛnti sijina, ma akɔ atɛɛda Jɔn ɔɔ didi.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Ma anyaa ɔɔ kodooca, ma aku anyek dole. Ook ni dole anyek yaatin.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Mazi azii nuyawa o Jɔn gi nico, ivita ooti niigi nɔɔnɔ ɔɔt adaaca.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Mazi abada nuyawa keronnya, ivita uduktak niigi Yesu kaal o avɔ agɔɔn niigi dook kibeen kaal o adɛmɛz.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Maje iitene nice anyak ɔl ci meelik avunak Yesu zɛɛ ma alaŋ ajowa niini been nuyak ogin waŋi ci ka kadaktɔi. Enewun ni Yesu nuyak ogin nɛ, “Kɔtɔɔz kɔɔtɔ ŋaati akɔm ɔl ka ɔɔtɔ uyubuzit ŋintimiliny ŋinaante.”
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Ɔtɔɔzɔ ni niigi kavoola ka kɔɔtɔ ŋaati akɔm ɔl.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Mazi awɔ, icinit ɔl ci meelik nɔɔgɔ. Ma giye o agayi niigi Yesu kibeen nuyak ogin, ivirtozek niigi kuturyowɛ dook ŋinti avɔyi niigi o, ma avir niigi baagitok dook zɛɛ ma avɔ arak ŋinite iŋaan niigi kurumit.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Mazi aduŋna Yesu kavoola, acin niini kɔlɛ ci appe ɔrɔɔt, ma awuci nɔɔnɔ ziniz ŋaatineeŋ ɔrɔɔt, eeci acin nɔɔgɔ ɛɛl kiyo ɛɛzana o akɔm tuwayoi o. Ma ademzek niini nɔɔgɔ kaal ci meel gɛr.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Ma yomana ivitak nuyawa oginɛ nɔɔnɔ, ma avu anek nɛ, “Izi lɔɔci baalin, ma buk een ŋiniti balal.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Anyek ɔl kazaantɛ kɔɔt korogjowe ci kajɔŋzɔ noko ka kɔɔt kataala kaal ci adak.”
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Ma bar abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Anycek nɔɔgɔ dayiin niiga alya.”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Anyaku inoko dayiin ceen ku? Ɔɔtɔ di icinit.”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Ma anek Yesu nuyak nɛ, “Ɔɔtɔ eŋerit ɔl kiziti kotorɛ. Anycek nɔɔgɔ kaavtiyɔ loota artene ci colai noko.”
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Mazi aavtiz niigi loota, een gɔɔn kotoritin ceeni eet ram kamɔtɔ (50), maje ceegi een eet tur (100).
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Odoma ni Yesu ḏɔkɛn ceen tur o kibeen kuluk ceen ram o, ma acin tammu taden, ma anyek Jook zany. Ɛtɛɛt ni ḏɔkɛn, ma anyek nuyak ka keŋertek ɔl. Ma buk aŋerek kuluk nuyak ka keŋertek ɔl.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Ma adake kɔlɛ oke dook zɛɛ ma apiiyani.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Ma abitiz nuyawa gilanya ceen amɔnki ram tɔc dayiine ci anyigzai kulugɛ kibeen ḏɔkɛni.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ma ɔl ci adak dayiin noko o een ɔl ci mac doon eet tur lak eet ram kamɔtɔ (5000).
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Kataman nɔkɔ enek Yesu nuyak ogin nɛ, “Ɔtɔɔz kavoola araktɛ ɔɔtɔ kuture o kazi Bezediya liil baagita.” Aavu ni Yesu niini doon ka rak kazaan kɔlɛ.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Mazi azaani kɔlɛ, ɔtɔɔ ni niini ook biya ka kook kaŋarowɔ.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Mazi akɔ arara lɔɔci yomana, urum kavoolɛ liil kɛŋ. Maje Yesu ŋaan aavi dɔwɔna niini doon.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Ma acin niini nɔɔgɔ apirna ɔrɔɔt ɛlɛ wolinta, eeci atirginyɔ ŋɔɔt. Mazi agɔr tammu, iiyak Yesu nɔɔgɔ ŋaati awoyanɛ maam tadena. Arɔɔŋ niini ka kiiya kidicek.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Mazi acin niigi nɔɔnɔ awɔ maam tadena nɔkɔ, abaabanit izitɔ nɛ, “Coma bar een miniŋit.”
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Ma acin niigi dook nɔɔnɔ ŋoliinta, ma agɛrɛny ɔrɔɔt ɛlɛ. Kataman nɔkɔ ozoozek Yesu nɔɔgɔ enek nɛ, “Agamit zinzeeti kodoyit. Aneeta Yesu gi. Má aŋolinu looc gaga.”
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Iiya ni niini ɔtɔɔt kavool ki nɔɔgɔ. Taman nɔkɔ itivanɛ ŋɔɔti. Ma abiir nɔɔgɔ dook ooti ɔrɔɔt ɛlɛ, eeci ŋaan bakbayɛ nɔɔgɔ zinzeeti nɔkɔ.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Mayo nuun icinit niigi gi baal anyekɛ niigi dayiin o miliny kizi mɛɛlɛ e, ŋaan kagaac niigi dɔyiz o Yesu nɔkɔ.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Mazi avɔ arum baagit o looc o kazi Genezaret, acabit kavool gɔgɔla ŋinaante.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Mazi aduŋna kavoola, kataman nɔkɔ agaac ɔl Yesu.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Ma avironek ɔl korogjok ugeec. Ma avɔ adɔŋak niigi ɔl o amɔɔr kuwanɛ ŋinti aavɛ Yesu o.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Ma ŋinti olla akɔyi Yesu kuturyowe o miliny, karabɔŋ een kuturyowe o adikir, anyaa ɔl gɔnɔgi o amɔɔr, ma avu arek looc mɛlɛgɛnyai. Ma ilalek ɔl ci amɔɔr o Yesu ka olla nuun kuumit niigi nɔɔnɔ rum. Zin didi ɔl o uumit rum onin orogit moorizoye ugeec.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.