Marcos 6

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ma vurta ɔtɔɔ Yesu imiirozek kutur onin kazi Nazarɛt. Ɔrkɔr kibeen nuyak ogin.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Ma iitene o yubzento kazi Sabit ook ɛdɛmɛz niini ɔl ceeze o lotento. Mazi azii ɔl ci meel demziin cin o, ibiirit nɔɔgɔ ooti tɛt. Ma ajinɔ anɔ nɛ, “Ma ɛɛti nicini ajowa kaal nicoko ŋaa? Gɛnyiz taz ci anyonek nɔɔnɔ o? Ma liŋliŋɔn ci atɛɛt ɔl biye noko ajowa niini ku?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Alaŋ een eet o gɔɔn abaac kɛɛn o nɛɛn? Alaŋ een niini ŋɛɛrti Meri? Alaŋ een niini gɔtɔni Jemis ki Josev ki Judaz been Saiman? Alaŋ een ŋɔɔnɔgi nɛɛn o gɔɔn karomɛ ŋina o?” Zin giye o agawi niigi nɔɔnɔ, otoborit niigi demziin cin.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Gɔɔn laadun nyakaŋan atitiny ɔl nɔɔnɔ loocowe dook, maje bar ɔl o kutur onin been atenok ogin ɛlɛ alaŋ atitiny nɔɔnɔ been nɛɛn.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Zin giye nico alaŋaan Yesu anim kutugu kaal ci atɛɛt ɔl biye ŋinaante, bar olla ataadek niini azɛɛn ɔl ci miliny amɔɔr, ma arogoz nɔɔgɔ.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Ma abiir Yesu ɔɔ ɔrɔɔt, giye ci ɔl o kutur onin ɛlɛ alaŋ atuwi zɔɔz onin o.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Ma awa niini nuyak ween amɔtɔ ram, ma itoon nɔɔgɔ korkorit gɔɔn raman, raman. Ma anyek nɔɔgɔ dɔyiz ci atɔɔi miniŋ o Loryento ɔla.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Ma aricanek niini nɔɔgɔ gi ci anek nɛ, “Má avoyu dayiin ki guruc been kaboot ci anyaku kaal. Bar olla anyayit kɛɛn ci omtinto doon.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Ooti caava kibeen rumanɛ ci anyaku eleetinɛ o doon kɔkɔm bodo oogi.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Mã atalnanuŋ ɔl ŋaaman, aavtiz ole nico zɛɛ ma awoyu looce nico.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Mã anyak ŋinti alaŋ atalnanuŋ ɔl igeet, ma alaŋ azii niigi zɔɔz cunooŋ o, otoŋit ŋinito. Utuduŋta tɔdɔ zɔɔnɛ ka keyeliza gi nici gi o aborni niigi zɔɔz onan.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Mazi akɔ aṯornɛkɛ Yesu zɔɔza, ɔtɔɔzɔ ki nuyak, ma avɔ uuwayek ɔl gi ci anek nɛ, “Eteedɔi oŋɛ ugooc.”
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Ma atɔɔk niigi miniŋ o Loryento ole ci meelik, ma avuut ɔl ci meelik amɔɔr ooti maala, ma arogoz nɔɔgɔ.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ma adala awaŋi ci kaal o agɔɔn Yesu ɔl dook, makacin iziik buk alaani o kazi Erod kaal nicoko dook, eeci azi ɔl ogɛnɛ nɛ, “Bar bɔŋ nicini Jɔn o oonyi nɛɛn urugun bodo daayiza. Gi ci inoko agooninɛ kaala ci atɛɛt ɔl biye noko nɛɛn.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Ma bodo azi ɔl ogɛnɛ nɛ, “Bar bɔŋ Ilija gi.” Maje ɔl ogɛnɛ azi nɛ, “Coma een nyakaŋan ci Joowo atobɔ kibeen nyakaŋanɛt o rɛɛn.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Mazi azii Erod gi nico, izi nɛ, “Inoko ɛɛti nici Jɔn baal oony ɔl baal kanyi takiren kɛtɛɛda ɔɔ e nɛɛn. Urugun inoko bodo niini daayiza.”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Azi Erod nɔkɔ o, eeci baale anyek niini takirnya kagamit Jɔn, ma arek sijin. Agɔɔn niini gi nico o, eeci waanice aama niini Pilip ween gɔtɔni ŋaa onin kazi Erodiyas.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Iiya ni Jɔn o oonyi, ma anek Erod nɛ, “Gɛrzɛ gi ci aamanɛ gotonu ŋaa cin noko.”
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Otoborek ni Erodiyas Jɔn nɔŋ, ma arɔɔŋ kuruk nɔɔnɔ kadaak, bar akɔm gɔl ci aruyi, eeci Erod alaŋ agama gi nico.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Aŋole niini Jɔn giye o ɛɛnɛ Jɔn eet ci Joowo abon. Ebewun ni Erod nɔɔnɔ, ma arɛɛz ŋaati aziikni kaal ci uuwak Jɔn, mayo nuun gɔɔn iima amadik niini nɔɔnɔ o.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Ma vurta ojowa Erodiyas gɔl ci ka kurui Jɔn, eeci iitene oman awa Erod alaat o akumawo, ki alaat o takirnyawu, been ɔl o Galili een arɔk ka kivita kadayit kɔnyit ci aadanɛ niini iiten onin baal aritan e.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Iiya ni tinati Erodiyas, ma aku arogom ɔl kɔrgɛna zɛɛ makacin ataltɔ Erod kibeen kernok ogin ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma anek niini dole nɛ, “Mã anyak gi ci arooŋ, duwayan ka kanyin.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Ma aterkedek niini nɔɔnɔ bodo gi ci anek nɛ, “Olla gi ci ajinan aneet, kanyin. Yo nuun arooŋ keŋereyin alaazɛt can o kɔrgɛna, kanyin labak.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Udun ni dole ook bitaala, ma akɔ ajin yaatin anek nɛ, “Kijin baaba naa?”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Abada ni dole enico ɛlɛ, ma aku anek Erod nɛ, “Karooŋ ɔɔ o Jɔn o oonyi. Nyaayan kodooca ŋina inoko ɛlɛ.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Mazi azii Erod zɔɔz nico, iinon zɔɔz nico, ma avir ziniz ɔrɔɔt, bar akɔm gi ci ka kɛɛla, eeci uyen eterkedek niini dole zɔɔz ci adɔi kak kernok kɔrgɛna.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Kataman nɔkɔ itoon niini takiren ka kook kɛtɛɛda Jɔn ɔɔ ka kanyaa. Ook ni takirɛnti sijina, ma akɔ atɛɛda Jɔn ɔɔ didi.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Ma anyaa ɔɔ kodooca, ma aku anyek dole. Ook ni dole anyek yaatin.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Mazi azii nuyawa o Jɔn gi nico, ivita ooti niigi nɔɔnɔ ɔɔt adaaca.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Mazi abada nuyawa keronnya, ivita uduktak niigi Yesu kaal o avɔ agɔɔn niigi dook kibeen kaal o adɛmɛz.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Maje iitene nice anyak ɔl ci meelik avunak Yesu zɛɛ ma alaŋ ajowa niini been nuyak ogin waŋi ci ka kadaktɔi. Enewun ni Yesu nuyak ogin nɛ, “Kɔtɔɔz kɔɔtɔ ŋaati akɔm ɔl ka ɔɔtɔ uyubuzit ŋintimiliny ŋinaante.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Ɔtɔɔzɔ ni niigi kavoola ka kɔɔtɔ ŋaati akɔm ɔl.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Mazi awɔ, icinit ɔl ci meelik nɔɔgɔ. Ma giye o agayi niigi Yesu kibeen nuyak ogin, ivirtozek niigi kuturyowɛ dook ŋinti avɔyi niigi o, ma avir niigi baagitok dook zɛɛ ma avɔ arak ŋinite iŋaan niigi kurumit.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Mazi aduŋna Yesu kavoola, acin niini kɔlɛ ci appe ɔrɔɔt, ma awuci nɔɔnɔ ziniz ŋaatineeŋ ɔrɔɔt, eeci acin nɔɔgɔ ɛɛl kiyo ɛɛzana o akɔm tuwayoi o. Ma ademzek niini nɔɔgɔ kaal ci meel gɛr.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Ma yomana ivitak nuyawa oginɛ nɔɔnɔ, ma avu anek nɛ, “Izi lɔɔci baalin, ma buk een ŋiniti balal.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Anyek ɔl kazaantɛ kɔɔt korogjowe ci kajɔŋzɔ noko ka kɔɔt kataala kaal ci adak.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Ma bar abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Anycek nɔɔgɔ dayiin niiga alya.”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Anyaku inoko dayiin ceen ku? Ɔɔtɔ di icinit.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Ma anek Yesu nuyak nɛ, “Ɔɔtɔ eŋerit ɔl kiziti kotorɛ. Anycek nɔɔgɔ kaavtiyɔ loota artene ci colai noko.”
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Mazi aavtiz niigi loota, een gɔɔn kotoritin ceeni eet ram kamɔtɔ (50), maje ceegi een eet tur (100).
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Odoma ni Yesu ḏɔkɛn ceen tur o kibeen kuluk ceen ram o, ma acin tammu taden, ma anyek Jook zany. Ɛtɛɛt ni ḏɔkɛn, ma anyek nuyak ka keŋertek ɔl. Ma buk aŋerek kuluk nuyak ka keŋertek ɔl.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Ma adake kɔlɛ oke dook zɛɛ ma apiiyani.
42 Todos comeram à vontade,
43 Ma abitiz nuyawa gilanya ceen amɔnki ram tɔc dayiine ci anyigzai kulugɛ kibeen ḏɔkɛni.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Ma ɔl ci adak dayiin noko o een ɔl ci mac doon eet tur lak eet ram kamɔtɔ (5000).
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Kataman nɔkɔ enek Yesu nuyak ogin nɛ, “Ɔtɔɔz kavoola araktɛ ɔɔtɔ kuture o kazi Bezediya liil baagita.” Aavu ni Yesu niini doon ka rak kazaan kɔlɛ.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Mazi azaani kɔlɛ, ɔtɔɔ ni niini ook biya ka kook kaŋarowɔ.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Mazi akɔ arara lɔɔci yomana, urum kavoolɛ liil kɛŋ. Maje Yesu ŋaan aavi dɔwɔna niini doon.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Ma acin niini nɔɔgɔ apirna ɔrɔɔt ɛlɛ wolinta, eeci atirginyɔ ŋɔɔt. Mazi agɔr tammu, iiyak Yesu nɔɔgɔ ŋaati awoyanɛ maam tadena. Arɔɔŋ niini ka kiiya kidicek.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Mazi acin niigi nɔɔnɔ awɔ maam tadena nɔkɔ, abaabanit izitɔ nɛ, “Coma bar een miniŋit.”
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Ma acin niigi dook nɔɔnɔ ŋoliinta, ma agɛrɛny ɔrɔɔt ɛlɛ. Kataman nɔkɔ ozoozek Yesu nɔɔgɔ enek nɛ, “Agamit zinzeeti kodoyit. Aneeta Yesu gi. Má aŋolinu looc gaga.”
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Iiya ni niini ɔtɔɔt kavool ki nɔɔgɔ. Taman nɔkɔ itivanɛ ŋɔɔti. Ma abiir nɔɔgɔ dook ooti ɔrɔɔt ɛlɛ, eeci ŋaan bakbayɛ nɔɔgɔ zinzeeti nɔkɔ.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Mayo nuun icinit niigi gi baal anyekɛ niigi dayiin o miliny kizi mɛɛlɛ e, ŋaan kagaac niigi dɔyiz o Yesu nɔkɔ.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Mazi avɔ arum baagit o looc o kazi Genezaret, acabit kavool gɔgɔla ŋinaante.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Mazi aduŋna kavoola, kataman nɔkɔ agaac ɔl Yesu.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Ma avironek ɔl korogjok ugeec. Ma avɔ adɔŋak niigi ɔl o amɔɔr kuwanɛ ŋinti aavɛ Yesu o.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Ma ŋinti olla akɔyi Yesu kuturyowe o miliny, karabɔŋ een kuturyowe o adikir, anyaa ɔl gɔnɔgi o amɔɔr, ma avu arek looc mɛlɛgɛnyai. Ma ilalek ɔl ci amɔɔr o Yesu ka olla nuun kuumit niigi nɔɔnɔ rum. Zin didi ɔl o uumit rum onin orogit moorizoye ugeec.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.