Marcos 6
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA
1 Ma vurta ɔtɔɔ Yesu imiirozek kutur onin kazi Nazarɛt. Ɔrkɔr kibeen nuyak ogin.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ma iitene o yubzento kazi Sabit ook ɛdɛmɛz niini ɔl ceeze o lotento. Mazi azii ɔl ci meel demziin cin o, ibiirit nɔɔgɔ ooti tɛt. Ma ajinɔ anɔ nɛ, “Ma ɛɛti nicini ajowa kaal nicoko ŋaa? Gɛnyiz taz ci anyonek nɔɔnɔ o? Ma liŋliŋɔn ci atɛɛt ɔl biye noko ajowa niini ku?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Alaŋ een eet o gɔɔn abaac kɛɛn o nɛɛn? Alaŋ een niini ŋɛɛrti Meri? Alaŋ een niini gɔtɔni Jemis ki Josev ki Judaz been Saiman? Alaŋ een ŋɔɔnɔgi nɛɛn o gɔɔn karomɛ ŋina o?” Zin giye o agawi niigi nɔɔnɔ, otoborit niigi demziin cin.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Gɔɔn laadun nyakaŋan atitiny ɔl nɔɔnɔ loocowe dook, maje bar ɔl o kutur onin been atenok ogin ɛlɛ alaŋ atitiny nɔɔnɔ been nɛɛn.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Zin giye nico alaŋaan Yesu anim kutugu kaal ci atɛɛt ɔl biye ŋinaante, bar olla ataadek niini azɛɛn ɔl ci miliny amɔɔr, ma arogoz nɔɔgɔ.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Ma abiir Yesu ɔɔ ɔrɔɔt, giye ci ɔl o kutur onin ɛlɛ alaŋ atuwi zɔɔz onin o.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ma awa niini nuyak ween amɔtɔ ram, ma itoon nɔɔgɔ korkorit gɔɔn raman, raman. Ma anyek nɔɔgɔ dɔyiz ci atɔɔi miniŋ o Loryento ɔla.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Ma aricanek niini nɔɔgɔ gi ci anek nɛ, “Má avoyu dayiin ki guruc been kaboot ci anyaku kaal. Bar olla anyayit kɛɛn ci omtinto doon.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Ooti caava kibeen rumanɛ ci anyaku eleetinɛ o doon kɔkɔm bodo oogi.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Mã atalnanuŋ ɔl ŋaaman, aavtiz ole nico zɛɛ ma awoyu looce nico.
10 E recomendou-lhes:
11 Mã anyak ŋinti alaŋ atalnanuŋ ɔl igeet, ma alaŋ azii niigi zɔɔz cunooŋ o, otoŋit ŋinito. Utuduŋta tɔdɔ zɔɔnɛ ka keyeliza gi nici gi o aborni niigi zɔɔz onan.”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Mazi akɔ aṯornɛkɛ Yesu zɔɔza, ɔtɔɔzɔ ki nuyak, ma avɔ uuwayek ɔl gi ci anek nɛ, “Eteedɔi oŋɛ ugooc.”
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Ma atɔɔk niigi miniŋ o Loryento ole ci meelik, ma avuut ɔl ci meelik amɔɔr ooti maala, ma arogoz nɔɔgɔ.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ma adala awaŋi ci kaal o agɔɔn Yesu ɔl dook, makacin iziik buk alaani o kazi Erod kaal nicoko dook, eeci azi ɔl ogɛnɛ nɛ, “Bar bɔŋ nicini Jɔn o oonyi nɛɛn urugun bodo daayiza. Gi ci inoko agooninɛ kaala ci atɛɛt ɔl biye noko nɛɛn.”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Ma bodo azi ɔl ogɛnɛ nɛ, “Bar bɔŋ Ilija gi.” Maje ɔl ogɛnɛ azi nɛ, “Coma een nyakaŋan ci Joowo atobɔ kibeen nyakaŋanɛt o rɛɛn.”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Mazi azii Erod gi nico, izi nɛ, “Inoko ɛɛti nici Jɔn baal oony ɔl baal kanyi takiren kɛtɛɛda ɔɔ e nɛɛn. Urugun inoko bodo niini daayiza.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Azi Erod nɔkɔ o, eeci baale anyek niini takirnya kagamit Jɔn, ma arek sijin. Agɔɔn niini gi nico o, eeci waanice aama niini Pilip ween gɔtɔni ŋaa onin kazi Erodiyas.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Iiya ni Jɔn o oonyi, ma anek Erod nɛ, “Gɛrzɛ gi ci aamanɛ gotonu ŋaa cin noko.”
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Otoborek ni Erodiyas Jɔn nɔŋ, ma arɔɔŋ kuruk nɔɔnɔ kadaak, bar akɔm gɔl ci aruyi, eeci Erod alaŋ agama gi nico.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Aŋole niini Jɔn giye o ɛɛnɛ Jɔn eet ci Joowo abon. Ebewun ni Erod nɔɔnɔ, ma arɛɛz ŋaati aziikni kaal ci uuwak Jɔn, mayo nuun gɔɔn iima amadik niini nɔɔnɔ o.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Ma vurta ojowa Erodiyas gɔl ci ka kurui Jɔn, eeci iitene oman awa Erod alaat o akumawo, ki alaat o takirnyawu, been ɔl o Galili een arɔk ka kivita kadayit kɔnyit ci aadanɛ niini iiten onin baal aritan e.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Iiya ni tinati Erodiyas, ma aku arogom ɔl kɔrgɛna zɛɛ makacin ataltɔ Erod kibeen kernok ogin ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma anek niini dole nɛ, “Mã anyak gi ci arooŋ, duwayan ka kanyin.”
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ma aterkedek niini nɔɔnɔ bodo gi ci anek nɛ, “Olla gi ci ajinan aneet, kanyin. Yo nuun arooŋ keŋereyin alaazɛt can o kɔrgɛna, kanyin labak.”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Udun ni dole ook bitaala, ma akɔ ajin yaatin anek nɛ, “Kijin baaba naa?”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Abada ni dole enico ɛlɛ, ma aku anek Erod nɛ, “Karooŋ ɔɔ o Jɔn o oonyi. Nyaayan kodooca ŋina inoko ɛlɛ.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Mazi azii Erod zɔɔz nico, iinon zɔɔz nico, ma avir ziniz ɔrɔɔt, bar akɔm gi ci ka kɛɛla, eeci uyen eterkedek niini dole zɔɔz ci adɔi kak kernok kɔrgɛna.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Kataman nɔkɔ itoon niini takiren ka kook kɛtɛɛda Jɔn ɔɔ ka kanyaa. Ook ni takirɛnti sijina, ma akɔ atɛɛda Jɔn ɔɔ didi.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Ma anyaa ɔɔ kodooca, ma aku anyek dole. Ook ni dole anyek yaatin.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Mazi azii nuyawa o Jɔn gi nico, ivita ooti niigi nɔɔnɔ ɔɔt adaaca.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Mazi abada nuyawa keronnya, ivita uduktak niigi Yesu kaal o avɔ agɔɔn niigi dook kibeen kaal o adɛmɛz.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Maje iitene nice anyak ɔl ci meelik avunak Yesu zɛɛ ma alaŋ ajowa niini been nuyak ogin waŋi ci ka kadaktɔi. Enewun ni Yesu nuyak ogin nɛ, “Kɔtɔɔz kɔɔtɔ ŋaati akɔm ɔl ka ɔɔtɔ uyubuzit ŋintimiliny ŋinaante.”
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Ɔtɔɔzɔ ni niigi kavoola ka kɔɔtɔ ŋaati akɔm ɔl.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Mazi awɔ, icinit ɔl ci meelik nɔɔgɔ. Ma giye o agayi niigi Yesu kibeen nuyak ogin, ivirtozek niigi kuturyowɛ dook ŋinti avɔyi niigi o, ma avir niigi baagitok dook zɛɛ ma avɔ arak ŋinite iŋaan niigi kurumit.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Mazi aduŋna Yesu kavoola, acin niini kɔlɛ ci appe ɔrɔɔt, ma awuci nɔɔnɔ ziniz ŋaatineeŋ ɔrɔɔt, eeci acin nɔɔgɔ ɛɛl kiyo ɛɛzana o akɔm tuwayoi o. Ma ademzek niini nɔɔgɔ kaal ci meel gɛr.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ma yomana ivitak nuyawa oginɛ nɔɔnɔ, ma avu anek nɛ, “Izi lɔɔci baalin, ma buk een ŋiniti balal.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Anyek ɔl kazaantɛ kɔɔt korogjowe ci kajɔŋzɔ noko ka kɔɔt kataala kaal ci adak.”
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ma bar abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Anycek nɔɔgɔ dayiin niiga alya.”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Anyaku inoko dayiin ceen ku? Ɔɔtɔ di icinit.”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Ma anek Yesu nuyak nɛ, “Ɔɔtɔ eŋerit ɔl kiziti kotorɛ. Anycek nɔɔgɔ kaavtiyɔ loota artene ci colai noko.”
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Mazi aavtiz niigi loota, een gɔɔn kotoritin ceeni eet ram kamɔtɔ (50), maje ceegi een eet tur (100).
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Odoma ni Yesu ḏɔkɛn ceen tur o kibeen kuluk ceen ram o, ma acin tammu taden, ma anyek Jook zany. Ɛtɛɛt ni ḏɔkɛn, ma anyek nuyak ka keŋertek ɔl. Ma buk aŋerek kuluk nuyak ka keŋertek ɔl.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Ma adake kɔlɛ oke dook zɛɛ ma apiiyani.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Ma abitiz nuyawa gilanya ceen amɔnki ram tɔc dayiine ci anyigzai kulugɛ kibeen ḏɔkɛni.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ma ɔl ci adak dayiin noko o een ɔl ci mac doon eet tur lak eet ram kamɔtɔ (5000).
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Kataman nɔkɔ enek Yesu nuyak ogin nɛ, “Ɔtɔɔz kavoola araktɛ ɔɔtɔ kuture o kazi Bezediya liil baagita.” Aavu ni Yesu niini doon ka rak kazaan kɔlɛ.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Mazi azaani kɔlɛ, ɔtɔɔ ni niini ook biya ka kook kaŋarowɔ.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Mazi akɔ arara lɔɔci yomana, urum kavoolɛ liil kɛŋ. Maje Yesu ŋaan aavi dɔwɔna niini doon.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Ma acin niini nɔɔgɔ apirna ɔrɔɔt ɛlɛ wolinta, eeci atirginyɔ ŋɔɔt. Mazi agɔr tammu, iiyak Yesu nɔɔgɔ ŋaati awoyanɛ maam tadena. Arɔɔŋ niini ka kiiya kidicek.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Mazi acin niigi nɔɔnɔ awɔ maam tadena nɔkɔ, abaabanit izitɔ nɛ, “Coma bar een miniŋit.”
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Ma acin niigi dook nɔɔnɔ ŋoliinta, ma agɛrɛny ɔrɔɔt ɛlɛ. Kataman nɔkɔ ozoozek Yesu nɔɔgɔ enek nɛ, “Agamit zinzeeti kodoyit. Aneeta Yesu gi. Má aŋolinu looc gaga.”
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Iiya ni niini ɔtɔɔt kavool ki nɔɔgɔ. Taman nɔkɔ itivanɛ ŋɔɔti. Ma abiir nɔɔgɔ dook ooti ɔrɔɔt ɛlɛ, eeci ŋaan bakbayɛ nɔɔgɔ zinzeeti nɔkɔ.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Mayo nuun icinit niigi gi baal anyekɛ niigi dayiin o miliny kizi mɛɛlɛ e, ŋaan kagaac niigi dɔyiz o Yesu nɔkɔ.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Mazi avɔ arum baagit o looc o kazi Genezaret, acabit kavool gɔgɔla ŋinaante.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Mazi aduŋna kavoola, kataman nɔkɔ agaac ɔl Yesu.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Ma avironek ɔl korogjok ugeec. Ma avɔ adɔŋak niigi ɔl o amɔɔr kuwanɛ ŋinti aavɛ Yesu o.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Ma ŋinti olla akɔyi Yesu kuturyowe o miliny, karabɔŋ een kuturyowe o adikir, anyaa ɔl gɔnɔgi o amɔɔr, ma avu arek looc mɛlɛgɛnyai. Ma ilalek ɔl ci amɔɔr o Yesu ka olla nuun kuumit niigi nɔɔnɔ rum. Zin didi ɔl o uumit rum onin orogit moorizoye ugeec.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.