Marcos 14
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC
1 Inoko eelit iinya raman ci ka kulutɔi ɔl ka kadakti dayiin o aadanɛ vardaŋinɛt. Buk iiteni nici iiten o gɔɔn adayi niigi ḏɔkɛn calaŋ amokcar. Orooŋit ni alaata o ceez o Joowo kibeen ɔl o demziinto gɔl ci ka kagamti Yesu ka kuruyit nɔɔnɔ kadaak kɔkɔm eet ci aga.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Ma anɔ nɛ, “Alaŋ abon ŋaati kagɔɔni nɔkɔ iitene ci aadanɛ ɔl vardaŋinɛt o, eeci koca ayoket ɔl.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Maje Yesu aavi kuture o kazi Bezani adake ole o Saiman baal anyak mɔɔriz o gidaŋ e. Mazi ŋaan adake nɔkɔ, iiyak nɔɔnɔ ŋaa oman anyaa ketezewoc ci anyak karacoc o kazi narat ci ataalyai guruce ci meelik ɔrɔɔt. Ma alip ŋaa nici ketezewoc inyaa, ma aḏuutɛkɛ niini Yesu karacoc nico ɔɔ.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Bar ŋinaante otoborit ɔl ogɛn nɔŋ, ma anɔ nɛ, “Mayo aminaŋi laadun karacoc gaga naa?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Abon waan ataalinɛ karacoc nico ka kojowa guruc ci meelik ka kanyek ɔl ci amaat.” Ozoozit ni niigi ŋaa nico ɔrɔɔt, ma arɔɔŋ kanyaaktak nɔɔnɔ alyaan.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Ma bar anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Amilanu ŋaa nico zɔɔza gaga naa? Otoŋit nɔɔnɔ. Agoonekan niini aneet gi ci abon.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Aromenu niiga kibeen ɔl ci amaat o ŋina. Mã arooŋnyu itiritit nɔɔgɔ, ŋaan atiritu, maje naana alaŋaan bodo kaavɛ ŋaatunooŋ been nɛɛn.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Ma ŋaa nici agɔɔn gi ci anim niini kutugu. Aḏuutekan niini aneet karacoc o ka kidimdiman dawiin onan ma ŋaan kadaak o.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, tiŋeere loocowe o uuwayi ɔl kaviyak o Joowo dook, aduwa buk ɔl gi ci abon agɔɔn ŋaa nicini noko, ma aada ɔl nɔɔnɔ giye nico.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Ɔtɔɔ ni Judaz Iskariyot ween nuyai codoi nuyawe ween amɔtɔ ram ook alaate o adikir ceeze o Joowo ka kook kuduwak nɔɔgɔ gɔl ci agami niigi Yesu.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Mazi avɔ azii niigi gi nico, ataltɔ ɔrɔɔt ɛlɛ, ma anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Mã aduwaket gɔl ci kagamnya Yesu, kanyin koca guruc.” Orooŋun ni Judaz gɔl ci ka kɛyɛlɛkɛ nɔɔgɔ Yesu.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Ma iitene o oowu iinyaye o gɔɔn adayi ɔl o Juz ḏɔkɛn o alaŋ amokcar, otodoŋit niigi nyɔɔ ci ka kaadai vardaŋinɛt. Ma ajin nuyawa Yesu anek nɛ, “Koota yo ŋaaḏaŋ ka koota kidimdimanta dayiin ci kaadanɛ vardaŋinɛt?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Otowa ni Yesu nuyak ram, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ɔɔtɔ Jerusalɛma. Avɔ arumonu tedec ŋinaante kibeen eet ci anyak maam ija. Oneec zin nɔɔnɔ.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Mazi akɔ arum ɛɛti ci anuyu noko kɔrɔk, enektek eet ci korgu o nɛ, Anekin gayoiti nɛ, Abil ceez ci ka koota kadakta ki nuyak ogan dayiin o kaadanɛ vardaŋinɛt ŋaaḏaŋ?
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ŋinaante ŋaan ayelekuŋ niini ceez ci ɛɛnyci gɔn tadena ci anyak kaal dook o karɔɔŋ naaga kadakti dayiin. Ɔɔtɔ zin utuguz dayiin cigaac ŋinaante.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Ma iŋaaz nuyawa avɔ Jerusalɛma, ma avɔ didi ajowa kaal dook e ona aduwakɛ Yesu nɔɔgɔ e. Ma adimdiman niigi dayiin o aadanɛ vardaŋinɛt.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Ma yomana ivita Yesu kibeen nuyak ween amɔtɔ ram ɔɔtɔ ŋaa ona agooninɛ dayiin e.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Mazi avɔ adake, enek niini nɔɔgɔ nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ataalinan tiŋeere ɛɛti codoi ŋaatunooŋ igeet ɛlɛ ci kazɔlɔ noko.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Ma abaaban nuyawa gi nico zinzeetinɛ ɔrɔɔt ɛlɛ, ma anek gɔɔn ceeni Yesu nɛ, “Ci aduwa o aneeta gi? Aneeta gi?”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Ɛɛti codoi ŋaatunooŋ igeet ci eeginu amɔtɔ ram kazɔlɔ kodooce codoi noko akɔ tiŋeere ataalinan aneet.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Mazin naana Ŋɛɛrti Eeto ŋaan kadaai eo aduwan waragɛ o Joowo laadun. Bar zin nɔŋ ci kol eete ci ataalinan aneeta Ŋɛɛrti Eeto alaatɛ o. Maya da bar niini ŋaati alaŋ aritan been nɛɛn.”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Mazi ŋaan adake niigi nɔkɔ, odoma Yesu ḏokoc, ma anyek Jook zany, ma atɛɛt ḏokoc nico, ma aŋerek nɔɔgɔ anek nɛ, “Adayit. Nicini ɛlɛ onan nɛɛn.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Bodo adoma diic ci anyak nyaan, ma anyek Jook zany, ma anyek nɔɔgɔ kowodit.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Nicigi biye ogan aḏuuti ka kojokta ɔl ci meel bonat. Ma biyeta nici idica terkediin baal aterkedek Jooi ɔl ogin aŋɛra niini e.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, alaŋ bodo kawudi nyaan nico nɔkɔ zɛɛ ma kakɔ kawudi nyaan ci colai baliinte o Joowo.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Ebenit ni niigi enico beniin ci Joowo, ma awɔ avɔ biye o kazi Kiŋiroc.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Niiga dook aviryu tedec otoŋteyaŋ looc. Eeci azi Jooi waragewe onin nɛ, Karui tiŋeere eet o towawiinto kazaantɛ ɛɛzana.
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Zin tiŋeere mã kitiŋa naana daayiza, kakɔ Galiliya ɔɔwa ŋaatunooŋ. Ŋaan zin kavɔ karumɔ ki igeet ŋinaante.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Ma anek Pitɔr nɔɔnɔ nɛ, “Mayo nuun avir ɔl dook, alaŋ naana kavir ŋaatun kotoŋeyin looc been nɛɛn.”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Ma anek Yesu Pitɔr nɛ, “Didilɛ kaduwakin ineet, adaŋnye tija zɛɛ been lak iiyu iŋaan kɔrɔk toloci lak ram.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Maje bar Pitɔr aduv ɔrɔɔt azi nɛ, “Mayo nuun ka kadaayit ki ineet, alaŋ bai kadaŋnye nɔkɔ been nɛɛn.” Ma aduwa buk nuyawa dook zɔɔz nico.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Mazi avunak niigi ŋino kazi Gezemani, enek Yesu nuyak nɛ, “Aavtiz ŋina. Kakɔ rak naana kaŋaryɛ ŋaate.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Ma akɔyi niini Pitɔr ki Jemis ki Jɔn. Ma akunak nɔɔnɔ inoni ci appe ɔrɔɔt.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Kanyei naana ziniza inoni ci appe ɔrɔɔt ci ajonini daayizi. Aavtiz zin niiga ŋina ebeyit eleeti ŋaryiinta.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Ma iicak niini kidicilim, ma abayek ɛlɛ looc, ma ajin Jook ka kozooti nɔɔnɔ calaŋ apirna daayiza.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ma ajin Jook azi nɛ, “Baaba, aboke kaala dook ŋaatun. Nyɛyi zin piryakzɛt ci ka kiiyayan noko ŋaatan. Bar zin tugu eo arɔɔŋɛ niina, alaŋ een eo karɔɔŋɛ naana.”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Mazi abada ŋaryiinta, amada nuyak ween iiyu e oogin. Ma anek niini Pitɔr nɛ, “Saiman, ooginu naa? Akɔmnekuŋ ŋaati abeyinu ŋaryiinta ziit codoi ṯɔr nɔkɔ?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Iziti vililɛ. Aŋaruyɔ ka calaŋ acinanuŋ Loryen zinzeeti zɛɛ ma agoonu oŋɛ. Eeci zinzeeti ugooc arɔɔŋ kutuguzɔ kaal ci abon, maje bar eleeti cugooc o alaŋ anyak dɔyiz.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Bodo amiiri niini, ma akɔ aŋaryɛ aduwa zɔɔz we ɛlɛ.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Mazi abadaak nuyak, amada nɔɔgɔ oogin bodo, eeci adoŋ niigi ɔrɔɔt. Mazi iiŋka niini nɔɔgɔ, alaŋ aga niigi gi ci ka kuduktak nɔɔnɔ.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ma akɔ bodo ŋaryiin zɛɛ mazi abada ŋaryiinta eceen lak iiyu o, amada nuyak bodo oogin. Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ŋaan dim ooginu ayubuzu nɔkɔ? Odot zin. Iiya ziiti o ka kipirai. Inoko kanyozozeya naana Ŋɛɛrti Eeto ɔl o oŋenu.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Itiŋgaz! Kɔtɔɔz! Icinit di, eet o ka kataaloyan nica izi ajɔn.”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Mazi ŋaan azɔɔz Yesu nɔkɔ, urum Judaz Iskariyot looc. Ɔrkɔra niini ki kɔlɛ ci anyak kabazwa ci wuntik kibeen kɛɛn ceen ŋolonɛt. Ma ɔl nicoko itoona alaata o adikir ceeze o Joowo ki ɔl o demziinto kibeen ɔl o baayizo titiny.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Maje Judaz uyene uduwak ɔl nicoko gi ci anek nɛ, “Ɛɛti ci kakɔ ŋaatin, ma kacoco nɔɔnɔ ŋalyamoc zaawinta o, eet ci arooŋnyu o nɛɛn. Agamit nɔɔnɔ, ma abeku juruŋ ka calaŋ avir ŋaatunooŋ.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Iiya ni Judaz, ma akɔ ŋaati Yesu, ma azaa niini Yesu azi nɛ, “Gayoi.” Ma acoco nɔɔnɔ ŋalyamoc.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Ma avu ɔl ci ona ɔrkɔra ki nɔɔnɔ o, ma agam Yesu.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Ovoca ni ɛɛti codoi ole o aavtiz ŋinaante kabaz tibila, ma aruk gabaren ci alaan o adikir ceeze o Joowo kɛtɛɛda itat, por.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Akɔ ma avunakaŋ kabazwani ki ŋolonɛtɛ kiyo avunaku eet ceen agoryai o naa?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Tup nɔkɔ gɔɔn karomɛ ki igeet ceeze o Joowo adikir ŋaati kadɛmzinɛ, ma ŋaan agamtaŋ niiga aneet. Bar zin inoko gi o aduwa waragɛ o Joowo baale didi ibil tɔ.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Zin ivirit nuyawa dook otoŋtek Yesu doon looc.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Ma ano logoti codoi Yesu. Maje logoti nici amalik rum codoi ṯɔr nɔkɔ. Mazi arɔɔŋ kagamit ɔl nɔɔnɔ,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 bar ibica niini nɔɔgɔ kodotek rum cin malkinto o looc, ma adɔkɔny ŋaḏinyiny nɔkɔ.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Ma avɔyi ɔl Yesu korge o alaan o adikir ceeze o Joowo. Ma alotai alaata o ceez o Joowo kibeen ɔl o demziinto ki ɔl o baayizo titiny.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Maje Pitɔr ano Yesu rɛɛna, ma akɔ kaluwawe o kɔrɔk o alaan o adikir. Ma akɔ aavɛ goo aromɛ niini kibeen ɔl o abɛk kɔrɔk o alaano.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 — ausente —
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 — ausente —
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 — ausente —
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 — ausente —
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Buk bodo molokwana ci ɔl nicoko o alaŋ atobɔ.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Itiŋa ni alaani o adikir ceeze o Joowo, ma ajin Yesu anek nɛ, “Akɔm dim niina gi ci abariz kaale ci aduwa ɔl nicigi noko?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Maje Yesu ajaki, kɔkɔm gi ci abariz. Bodo ajin alaani nɔɔnɔ anek nɛ, “Een niina Kiristo ween Ŋɛɛrti Joowo nɛɛn?”
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Aneet nɛɛn. Iiten oma acinaŋ aneet Ŋɛɛrti Eeto kaavɛ libire o azo o Jook o Adɔi, ma ŋaan acinaŋ katin niiga aneet ŋaati kakunɛ diizwani tammu tadena.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Enico ɛrɛɛc alaani nici rum onin maany bornɛt nɔŋa, ma azi nɛ, “Alaŋaan bodo karɔɔŋ bacok ci ka kuduktayet gi ci gɛr agɔɔn ɛɛti nici.
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Inoko iziiktu niiga momoz cin amomozi niini Jook o. Mayo zin inoko apayeku niiga nɔɔnɔ naa?”
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Ma oortek ɔl ogɛn ŋaatineeŋ nɔɔnɔ amot, maje ɔl ogɛnɛ abuŋ nɔɔnɔ kɛbɛrɛ ruma, ma aruk, ma bodo ajin anek nɛ, “Ɔl cigaŋ ci arukin o?” Ma anyek niigi nɔɔnɔ ɔl o beyiinto, ma aruk niigi buk nɔɔnɔ.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Maje Pitɔr ŋaan aavi kaluwawa nɔkɔ. Iiya ni dole ci aliŋliŋonek alaan o adikir.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Mazi acin Pitɔr ŋaati aavɛ goo noko, ɛgɛlɛm niini nɔɔnɔ ɔrɔɔt, ma anek nɛ, “Orkoryu ri buk gɔɔn niina kibeen Yesu ci Nazarɛt noko.”
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Bar adaŋnyi niini azi nɛ, “Alaŋ kazii zɔɔz ci aduwa o.” Ma adun niini akɔ abil araan tatoga. Taman nɔkɔ ɔrɔk toloci.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Mazi acin dole bodo Pitɔr, uduwak ɔl ci aavtiz ŋinaante enek nɛ, “Ɛɛti nici nuyai ci Yesu.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Bar Pitɔr adaŋnyi bodo.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Enico uduwa Pitɔr ŋaati itooni Jook gi ci azi nɛ, “Kaduwa naana gi ci kaleem. Alaŋ kaga eet ci aduwanu o. Mã kalabanuŋ, adakan koca Jooi.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Taman nɔkɔ ɔrɔk toloci bodo, ma aada Pitɔr zɔɔz baal aduwak Yesu nɔɔnɔ baal anek nɛ, “Adaŋnyan tiŋeere niina aneet lak iiyu iŋaan kɔrɔk toloci lak ram e.” Mazi aada niini zɔɔz nico, utulu ɔrɔɔt ɛlɛ.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.