Marcos 14
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARIB
1 Inoko eelit iinya raman ci ka kulutɔi ɔl ka kadakti dayiin o aadanɛ vardaŋinɛt. Buk iiteni nici iiten o gɔɔn adayi niigi ḏɔkɛn calaŋ amokcar. Orooŋit ni alaata o ceez o Joowo kibeen ɔl o demziinto gɔl ci ka kagamti Yesu ka kuruyit nɔɔnɔ kadaak kɔkɔm eet ci aga.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Ma anɔ nɛ, “Alaŋ abon ŋaati kagɔɔni nɔkɔ iitene ci aadanɛ ɔl vardaŋinɛt o, eeci koca ayoket ɔl.”
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Maje Yesu aavi kuture o kazi Bezani adake ole o Saiman baal anyak mɔɔriz o gidaŋ e. Mazi ŋaan adake nɔkɔ, iiyak nɔɔnɔ ŋaa oman anyaa ketezewoc ci anyak karacoc o kazi narat ci ataalyai guruce ci meelik ɔrɔɔt. Ma alip ŋaa nici ketezewoc inyaa, ma aḏuutɛkɛ niini Yesu karacoc nico ɔɔ.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Bar ŋinaante otoborit ɔl ogɛn nɔŋ, ma anɔ nɛ, “Mayo aminaŋi laadun karacoc gaga naa?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Abon waan ataalinɛ karacoc nico ka kojowa guruc ci meelik ka kanyek ɔl ci amaat.” Ozoozit ni niigi ŋaa nico ɔrɔɔt, ma arɔɔŋ kanyaaktak nɔɔnɔ alyaan.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ma bar anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Amilanu ŋaa nico zɔɔza gaga naa? Otoŋit nɔɔnɔ. Agoonekan niini aneet gi ci abon.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Aromenu niiga kibeen ɔl ci amaat o ŋina. Mã arooŋnyu itiritit nɔɔgɔ, ŋaan atiritu, maje naana alaŋaan bodo kaavɛ ŋaatunooŋ been nɛɛn.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Ma ŋaa nici agɔɔn gi ci anim niini kutugu. Aḏuutekan niini aneet karacoc o ka kidimdiman dawiin onan ma ŋaan kadaak o.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, tiŋeere loocowe o uuwayi ɔl kaviyak o Joowo dook, aduwa buk ɔl gi ci abon agɔɔn ŋaa nicini noko, ma aada ɔl nɔɔnɔ giye nico.”
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Ɔtɔɔ ni Judaz Iskariyot ween nuyai codoi nuyawe ween amɔtɔ ram ook alaate o adikir ceeze o Joowo ka kook kuduwak nɔɔgɔ gɔl ci agami niigi Yesu.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Mazi avɔ azii niigi gi nico, ataltɔ ɔrɔɔt ɛlɛ, ma anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Mã aduwaket gɔl ci kagamnya Yesu, kanyin koca guruc.” Orooŋun ni Judaz gɔl ci ka kɛyɛlɛkɛ nɔɔgɔ Yesu.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Ma iitene o oowu iinyaye o gɔɔn adayi ɔl o Juz ḏɔkɛn o alaŋ amokcar, otodoŋit niigi nyɔɔ ci ka kaadai vardaŋinɛt. Ma ajin nuyawa Yesu anek nɛ, “Koota yo ŋaaḏaŋ ka koota kidimdimanta dayiin ci kaadanɛ vardaŋinɛt?”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Otowa ni Yesu nuyak ram, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ɔɔtɔ Jerusalɛma. Avɔ arumonu tedec ŋinaante kibeen eet ci anyak maam ija. Oneec zin nɔɔnɔ.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Mazi akɔ arum ɛɛti ci anuyu noko kɔrɔk, enektek eet ci korgu o nɛ, Anekin gayoiti nɛ, Abil ceez ci ka koota kadakta ki nuyak ogan dayiin o kaadanɛ vardaŋinɛt ŋaaḏaŋ?
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ŋinaante ŋaan ayelekuŋ niini ceez ci ɛɛnyci gɔn tadena ci anyak kaal dook o karɔɔŋ naaga kadakti dayiin. Ɔɔtɔ zin utuguz dayiin cigaac ŋinaante.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Ma iŋaaz nuyawa avɔ Jerusalɛma, ma avɔ didi ajowa kaal dook e ona aduwakɛ Yesu nɔɔgɔ e. Ma adimdiman niigi dayiin o aadanɛ vardaŋinɛt.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Ma yomana ivita Yesu kibeen nuyak ween amɔtɔ ram ɔɔtɔ ŋaa ona agooninɛ dayiin e.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Mazi avɔ adake, enek niini nɔɔgɔ nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ataalinan tiŋeere ɛɛti codoi ŋaatunooŋ igeet ɛlɛ ci kazɔlɔ noko.”
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ma abaaban nuyawa gi nico zinzeetinɛ ɔrɔɔt ɛlɛ, ma anek gɔɔn ceeni Yesu nɛ, “Ci aduwa o aneeta gi? Aneeta gi?”
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Ɛɛti codoi ŋaatunooŋ igeet ci eeginu amɔtɔ ram kazɔlɔ kodooce codoi noko akɔ tiŋeere ataalinan aneet.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Mazin naana Ŋɛɛrti Eeto ŋaan kadaai eo aduwan waragɛ o Joowo laadun. Bar zin nɔŋ ci kol eete ci ataalinan aneeta Ŋɛɛrti Eeto alaatɛ o. Maya da bar niini ŋaati alaŋ aritan been nɛɛn.”
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Mazi ŋaan adake niigi nɔkɔ, odoma Yesu ḏokoc, ma anyek Jook zany, ma atɛɛt ḏokoc nico, ma aŋerek nɔɔgɔ anek nɛ, “Adayit. Nicini ɛlɛ onan nɛɛn.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Bodo adoma diic ci anyak nyaan, ma anyek Jook zany, ma anyek nɔɔgɔ kowodit.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Nicigi biye ogan aḏuuti ka kojokta ɔl ci meel bonat. Ma biyeta nici idica terkediin baal aterkedek Jooi ɔl ogin aŋɛra niini e.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, alaŋ bodo kawudi nyaan nico nɔkɔ zɛɛ ma kakɔ kawudi nyaan ci colai baliinte o Joowo.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ebenit ni niigi enico beniin ci Joowo, ma awɔ avɔ biye o kazi Kiŋiroc.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Niiga dook aviryu tedec otoŋteyaŋ looc. Eeci azi Jooi waragewe onin nɛ, Karui tiŋeere eet o towawiinto kazaantɛ ɛɛzana.
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Zin tiŋeere mã kitiŋa naana daayiza, kakɔ Galiliya ɔɔwa ŋaatunooŋ. Ŋaan zin kavɔ karumɔ ki igeet ŋinaante.”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Ma anek Pitɔr nɔɔnɔ nɛ, “Mayo nuun avir ɔl dook, alaŋ naana kavir ŋaatun kotoŋeyin looc been nɛɛn.”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ma anek Yesu Pitɔr nɛ, “Didilɛ kaduwakin ineet, adaŋnye tija zɛɛ been lak iiyu iŋaan kɔrɔk toloci lak ram.”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Maje bar Pitɔr aduv ɔrɔɔt azi nɛ, “Mayo nuun ka kadaayit ki ineet, alaŋ bai kadaŋnye nɔkɔ been nɛɛn.” Ma aduwa buk nuyawa dook zɔɔz nico.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Mazi avunak niigi ŋino kazi Gezemani, enek Yesu nuyak nɛ, “Aavtiz ŋina. Kakɔ rak naana kaŋaryɛ ŋaate.”
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ma akɔyi niini Pitɔr ki Jemis ki Jɔn. Ma akunak nɔɔnɔ inoni ci appe ɔrɔɔt.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Kanyei naana ziniza inoni ci appe ɔrɔɔt ci ajonini daayizi. Aavtiz zin niiga ŋina ebeyit eleeti ŋaryiinta.”
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Ma iicak niini kidicilim, ma abayek ɛlɛ looc, ma ajin Jook ka kozooti nɔɔnɔ calaŋ apirna daayiza.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ma ajin Jook azi nɛ, “Baaba, aboke kaala dook ŋaatun. Nyɛyi zin piryakzɛt ci ka kiiyayan noko ŋaatan. Bar zin tugu eo arɔɔŋɛ niina, alaŋ een eo karɔɔŋɛ naana.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Mazi abada ŋaryiinta, amada nuyak ween iiyu e oogin. Ma anek niini Pitɔr nɛ, “Saiman, ooginu naa? Akɔmnekuŋ ŋaati abeyinu ŋaryiinta ziit codoi ṯɔr nɔkɔ?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Iziti vililɛ. Aŋaruyɔ ka calaŋ acinanuŋ Loryen zinzeeti zɛɛ ma agoonu oŋɛ. Eeci zinzeeti ugooc arɔɔŋ kutuguzɔ kaal ci abon, maje bar eleeti cugooc o alaŋ anyak dɔyiz.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Bodo amiiri niini, ma akɔ aŋaryɛ aduwa zɔɔz we ɛlɛ.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Mazi abadaak nuyak, amada nɔɔgɔ oogin bodo, eeci adoŋ niigi ɔrɔɔt. Mazi iiŋka niini nɔɔgɔ, alaŋ aga niigi gi ci ka kuduktak nɔɔnɔ.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ma akɔ bodo ŋaryiin zɛɛ mazi abada ŋaryiinta eceen lak iiyu o, amada nuyak bodo oogin. Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ŋaan dim ooginu ayubuzu nɔkɔ? Odot zin. Iiya ziiti o ka kipirai. Inoko kanyozozeya naana Ŋɛɛrti Eeto ɔl o oŋenu.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Itiŋgaz! Kɔtɔɔz! Icinit di, eet o ka kataaloyan nica izi ajɔn.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Mazi ŋaan azɔɔz Yesu nɔkɔ, urum Judaz Iskariyot looc. Ɔrkɔra niini ki kɔlɛ ci anyak kabazwa ci wuntik kibeen kɛɛn ceen ŋolonɛt. Ma ɔl nicoko itoona alaata o adikir ceeze o Joowo ki ɔl o demziinto kibeen ɔl o baayizo titiny.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Maje Judaz uyene uduwak ɔl nicoko gi ci anek nɛ, “Ɛɛti ci kakɔ ŋaatin, ma kacoco nɔɔnɔ ŋalyamoc zaawinta o, eet ci arooŋnyu o nɛɛn. Agamit nɔɔnɔ, ma abeku juruŋ ka calaŋ avir ŋaatunooŋ.”
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Iiya ni Judaz, ma akɔ ŋaati Yesu, ma azaa niini Yesu azi nɛ, “Gayoi.” Ma acoco nɔɔnɔ ŋalyamoc.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Ma avu ɔl ci ona ɔrkɔra ki nɔɔnɔ o, ma agam Yesu.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Ovoca ni ɛɛti codoi ole o aavtiz ŋinaante kabaz tibila, ma aruk gabaren ci alaan o adikir ceeze o Joowo kɛtɛɛda itat, por.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Akɔ ma avunakaŋ kabazwani ki ŋolonɛtɛ kiyo avunaku eet ceen agoryai o naa?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Tup nɔkɔ gɔɔn karomɛ ki igeet ceeze o Joowo adikir ŋaati kadɛmzinɛ, ma ŋaan agamtaŋ niiga aneet. Bar zin inoko gi o aduwa waragɛ o Joowo baale didi ibil tɔ.”
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Zin ivirit nuyawa dook otoŋtek Yesu doon looc.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Ma ano logoti codoi Yesu. Maje logoti nici amalik rum codoi ṯɔr nɔkɔ. Mazi arɔɔŋ kagamit ɔl nɔɔnɔ,
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 bar ibica niini nɔɔgɔ kodotek rum cin malkinto o looc, ma adɔkɔny ŋaḏinyiny nɔkɔ.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Ma avɔyi ɔl Yesu korge o alaan o adikir ceeze o Joowo. Ma alotai alaata o ceez o Joowo kibeen ɔl o demziinto ki ɔl o baayizo titiny.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Maje Pitɔr ano Yesu rɛɛna, ma akɔ kaluwawe o kɔrɔk o alaan o adikir. Ma akɔ aavɛ goo aromɛ niini kibeen ɔl o abɛk kɔrɔk o alaano.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 — ausente —
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 — ausente —
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 — ausente —
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 — ausente —
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Buk bodo molokwana ci ɔl nicoko o alaŋ atobɔ.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Itiŋa ni alaani o adikir ceeze o Joowo, ma ajin Yesu anek nɛ, “Akɔm dim niina gi ci abariz kaale ci aduwa ɔl nicigi noko?”
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Maje Yesu ajaki, kɔkɔm gi ci abariz. Bodo ajin alaani nɔɔnɔ anek nɛ, “Een niina Kiristo ween Ŋɛɛrti Joowo nɛɛn?”
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Aneet nɛɛn. Iiten oma acinaŋ aneet Ŋɛɛrti Eeto kaavɛ libire o azo o Jook o Adɔi, ma ŋaan acinaŋ katin niiga aneet ŋaati kakunɛ diizwani tammu tadena.”
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Enico ɛrɛɛc alaani nici rum onin maany bornɛt nɔŋa, ma azi nɛ, “Alaŋaan bodo karɔɔŋ bacok ci ka kuduktayet gi ci gɛr agɔɔn ɛɛti nici.
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Inoko iziiktu niiga momoz cin amomozi niini Jook o. Mayo zin inoko apayeku niiga nɔɔnɔ naa?”
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Ma oortek ɔl ogɛn ŋaatineeŋ nɔɔnɔ amot, maje ɔl ogɛnɛ abuŋ nɔɔnɔ kɛbɛrɛ ruma, ma aruk, ma bodo ajin anek nɛ, “Ɔl cigaŋ ci arukin o?” Ma anyek niigi nɔɔnɔ ɔl o beyiinto, ma aruk niigi buk nɔɔnɔ.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Maje Pitɔr ŋaan aavi kaluwawa nɔkɔ. Iiya ni dole ci aliŋliŋonek alaan o adikir.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Mazi acin Pitɔr ŋaati aavɛ goo noko, ɛgɛlɛm niini nɔɔnɔ ɔrɔɔt, ma anek nɛ, “Orkoryu ri buk gɔɔn niina kibeen Yesu ci Nazarɛt noko.”
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Bar adaŋnyi niini azi nɛ, “Alaŋ kazii zɔɔz ci aduwa o.” Ma adun niini akɔ abil araan tatoga. Taman nɔkɔ ɔrɔk toloci.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Mazi acin dole bodo Pitɔr, uduwak ɔl ci aavtiz ŋinaante enek nɛ, “Ɛɛti nici nuyai ci Yesu.”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Bar Pitɔr adaŋnyi bodo.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Enico uduwa Pitɔr ŋaati itooni Jook gi ci azi nɛ, “Kaduwa naana gi ci kaleem. Alaŋ kaga eet ci aduwanu o. Mã kalabanuŋ, adakan koca Jooi.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Taman nɔkɔ ɔrɔk toloci bodo, ma aada Pitɔr zɔɔz baal aduwak Yesu nɔɔnɔ baal anek nɛ, “Adaŋnyan tiŋeere niina aneet lak iiyu iŋaan kɔrɔk toloci lak ram e.” Mazi aada niini zɔɔz nico, utulu ɔrɔɔt ɛlɛ.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.