Marcos 11

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 — ausente —
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Mã anyak eet ci ajinuŋ anekuŋ nɛ, Ɔɔganu naa? Enektek nɛ, Arɔɔŋ Manyi. Ŋintimiliny ŋaan abadakuŋ.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Mazi avɔ niigi ŋinaante, amada didi jɔrɔn ci zigiro acabje ɔlɔ araan otoga gɔl kabanyca.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Mazi ɔɔga niigi zigir, enektek ɔl ogɛn ole ci ɛɛl ŋinaante nɔɔgɔ nɛ, “Gitaz ci agoonu noko? Ɔɔganu jɔrɔn ci zigiro noko naa?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ma aduwak niigi nɔɔgɔ zɔɔz ona aduwa Yesu e. Otoŋit ni ɔl nici nɔɔgɔ kooti zigir.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Ma anyaak niigi Yesu zigir. Ma avu ataadek nuyawa rumanɛ ugeec malkinto zigir bawuc, ma aavɛ Yesu tadena.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Maje ɔl ci meelik ogɛn avetek rumanɛ ugeec malkinto gɔl. Maje ogɛnɛ atɛɛda bɔlɔk ci anyarnyar ḏorta, ma avu avetek gɔl kɛŋ.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Maje ɔl o arayin Yesu ɔɔwa o kibeen ɔl ci anowa nɔɔnɔ vurta o agɛrɛny anɔ nɛ, “Katanaaz Jook! Abon bai amayuk Jooi nɔɔnɔ o aku zaare o Joowo.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Abon bai amayuk Jooi nɔɔnɔ o ka kiiya kabal looc kiyo baale jijitinai Devid e.”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Ook ni Yesu Jerusalɛma, ma akɔ ceeze o Joowo, ma akɔ agɛlɛm niini kaal dook. Ma yomana imiirye niini ki nuyak ogin een amɔtɔ ram ɔɔt kuture o kazi Bezani.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Mazi abada niigi Bezaniya ŋeere, adawun Yesu magiz.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ma acin niini rɛɛna kɛɛt ceen moneec anyak bɔlɔk ci meel ɔrɔɔt. Ma akɔ niini ka kook kicin karabɔŋ abiir. Mazi akɔ arum, bar acin een bɔlɔk doon, eeci alaŋ een iinya o gɔɔn abiirni monɛna nɛɛn.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Enek Yesu moneec nico nɛ, “Alaŋ bodo niina abiir kadak ɛɛti oman kɛbɛrɛ cugun nɔkɔ been nɛɛn.” Maje nuyawa azii zɔɔz nico nɔkɔ.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Mazi avɔ arum niigi Jerusalɛm, ook Yesu kaluwawe o ceez o Joowo eecitɔ, ma akɔ atɔɔwa ɔl o gɔɔn ataalinɛ kaal kaluwawa eecitɔ kibeen ɔl o ataali. Ma uup tarabɛzɛt ci ɔl o gɔɔn abali guruc. Ma ajuk lɛcɛrɛ ci ɔl o gɔɔn ataalinɛ yɛɛla.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ma alaŋ anyek bodo niini eet oma kiiya kabatak kaluwa o ceez o Joowo ŋaati iloli kaal cigin.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ɛdɛmɛz ni niini ɔl enek nɛ, “Azi Jooi waragewe onin nɛ, Awɛ ceez cane o kizi ceez ci ŋaryiinto modɛni dook, bar niiga anyceyu kizi ŋinti avu aroodinɛ agoryawa.”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Mazi azii alaata o adikir ceeze o Joowo kibeen ɔl o demziinto zɔɔz nico, orooŋit niigi gɔl ci ka kurukti Yesu kadaak. Amadik niigi nɔɔnɔ o, eeci abiir ɔl dook ooti demziinte onin.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Ma yomana itiŋgazɔ Yesu kibeen nuyak otoŋit Jerusalɛm.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Ma iitene co ŋeere mazi avu awɔ gɔla, icinit niigi moneec baale araabjai dook agɛrɔi buk.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ma aada Pitɔr gi baal agɔɔn Yesu e, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Gayoi, cin di moneec baal ator e araabjai lai.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Abon anyaku tuwɛn Joowa.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, mã anyak ɛɛti tuwɛn Joowa, ma anek niini bɛ nico nɛ, Piyai! Jukozek liil! Ma alaŋ anyak niini ziniza baabanok ram, gi nici agooni koca nɔkɔ.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Zin giye nico kaduwakuŋ igeet, mã anyak gi ci ajinu Jook ŋaryiinta, agaac nɔkɔ gi nici ŋaan anyonekuŋ igeet. Zin ŋaan anyuŋ Jooi didi gi nico.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 — ausente —
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Mazi abadaak niigi bodo Jerusalɛm, ook Yesu kaluwawe o ceez o Joowo, ma avunak nɔɔnɔ alaata o ceez o Joowo ki ɔl o demziinto kibeen ɔl o adikir baayizo.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Ma avu ajin nɔɔnɔ anek nɛ, “Ma dim ŋɛnɛɛn ci anyin ineet alaazɛt ci atɔɔyɛ ɔl balawaz ceeze o Joowo o?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Buk naana kajinuŋ igeet zɔɔz codoi ce. Mã abarzekaŋ jinɛn can o gole ci alɛɛmanu, kaduwakuŋ buk koca naana igeet alaazɛt can o aku ŋaaḏaŋ.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Uduktayaŋ di, baale ŋɛnɛɛn baal anyek Jɔn dɔyiz ci aku oonyi ɔl e? Anyek Jooi yo ɛɛti ci deer da?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Ma adaŋɔ niigi maany anɔ nɛ, “Inoko mã kazi nɛ, Anyek baale Jɔn dɔyiz baal oonyɛnɛ Jooi, azi koca Yesu nɛ, Ma da alaŋ zin atuwenu naa?
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Buk mã kazi nɛ, Anyek Jɔn dɔyiz nice ɔl ci deer, aborneket koca ɔl ageet nɔŋ.” Aŋole niigi o, eeci ɔl ci meel aga niigi Jɔn baale nyakaŋan didi.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Ɛbɛdɛkɛ ni niigi Yesu enektek nɛ, “Alaŋ kagaya eet ci da anyek Jɔn dɔyiz o.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.