Lucas 7

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mazi akɔ adotiz Yesu zoozowe nicoko, ɔtɔɔ ook kuture o kazi Kapernam.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Maje ŋinaante anyak alaan ci takirnya o Rom. Alaani nici anyak gabaren cin arɛɛz ɔrɔɔt. Maje gabarɛnti nici amɔɔr ɔrɔɔt ɛlɛ kizi daayizoi.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Mazi azii alaani nici kaal o agɔɔn Yesu, itoonun niini ɔl oogi ole o Juz mayan kɔɔt kutuya Yesu ka kiiya korogoz gabaren cin o.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Ivitak ni niigi Yesu, ma avu ilalek nɔɔnɔ ɔrɔɔt ka kitirit eet nico. Anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Ɛɛti nici eet ci abon ɔrɔɔt. Aganɔ ŋaati atirtɛ niina nɔɔnɔ.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Eeci areezet niini ageet Juz ɔrɔɔt ɛlɛ. Nɔɔnɔ nɛɛn o ɛɛnycaket ageeta ceez onaaŋ gɔɔn lotento ŋina o.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Itiŋa ni Yesu orkorit kibeen nɔɔgɔ. Mazi avɔ ajɔŋɔz kɔrɔk, itoona bodo alaani laŋotigin oogi kiiya kenektek Yesu nɛ, “Manyi, má bai amila ɛlɛ gaga, eeci alaŋ aganonu ŋaati akunakɛ kɔrɔk can o.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Ma buk alaŋ naana alya kaganona ŋaati kakunakin ineet. Olla zin duwa zɔɔz ci aduwa ka korok gabarɛnti cane o.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Buk ŋaatan ɛlɛ anyak alaat oogi ci adikir ŋaatan. Ma buk bodo naana kadikir takirnyaye ogan. Mã kanei co nɛ, Bitɔ kete, akɔ. Mã kawa oma kanei nɛ, Ija ŋaato, aku. Mã buk kaduwai gabaren gi ci kanei nɛ, Tugu gi nico, agɔɔn.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Mazi azii Yesu zɔɔz nico, ibiir nɔɔnɔ ɔɔ ɔrɔɔt. Ma abuut ɔl ona anowa nɔɔnɔ e, ma anek nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ŋaan gɔɔn laadun kojowa eet ci anyak tuwɛn nɔkɔ. Yo nuun een ole o Israyil ɛlɛ ŋaan kojowa eet ci abil nɔkɔ.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Mazi amiiri ɔl ona itoona alaani e ɔlɔ, amada gabaren o amɔɔr e oroga.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Taman nɔkɔ itiŋa Yesu ook kuture o kazi Nayin. Maje buk nuyawa oginɛ kibeen ɔl ci meel ano nɔɔnɔ.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Mazi awowonek niini kutur, urumtɔ ki ɔl ci atik eet ci adaai avɔyi dawiin. Maje logoti ci adaai noko adoye ŋaati yaatin ṯɔr nɔkɔ. Bodo buk yaatinɛ alya ŋaa ci bɔi. Ivitak ni ɔl ci meel ole o kuturo ŋaa nico ka kivita kozooztek nɔɔnɔ.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Mazi acin Manyi Yesu ŋaa nico, uwucek niini nɔɔnɔ, ma anek nɛ, “Má alu gaga.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Ook ni niini, ma akɔ uum kuwen ci ona atiki ɔl logo ci adaai noko, ma ɛɛl ɔl ci ona atik nɔɔnɔ o. Ma azi Yesu nɛ, “Logoz, kanekin nɛ, Tiŋa je.”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Enico ɛlɛ, itiŋa logoti ona adaai e, ma azɔɔz. Anyek ni Yesu nɔɔnɔ yaatin.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Ma akunak ɔl dook ŋoliin ɔrɔɔt. Ma anaat niigi dook Jook anɔ nɛ, “Eyelizyayet nyakaŋani ci anyak dɔyiz ci appe.” Maje bodo ɔl ogɛn anɔ nɛ, “Iiya Jooi ka kiiya korogoz ɔl ogin.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ma adala zɔɔz nica looc o Judiya dook kibeen buk kuturyok o ajɔŋzɔ.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Ivita ni uduktak Jɔn nuyawa oginɛ kaal o agɔɔn Yesu dook, ma awa niini ɔl ram ŋaatineeŋ.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Ma itoon nɔɔgɔ kɔɔt kijinit Yesu kenektek nɛ, “Ma dim een eet baal ka kitoonayet Jooi e nɛɛn, yo kereya da eet oma ci ŋaan aku?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Ivitak ni nuyawa nicigi Yesu, ma avu anek nɛ, “Itoonanet Jɔn o oonyi ka kivita kijintin ineet kenekteyin nɛ, Ma dim een eet baal ka kitoonayet Jooi e nɛɛn, yo kereya da eet oma ci ŋaan aku?”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Maje ŋaati ona azɔɔzɔnɛ niigi ki Yesu noko, arogoz Yesu ɔl ci meel amɔɔr moorizok keŋti dook, kibeen ɔl ci anyak miniŋ o Loryento, ma akɔl ɔl ci ruben meelik kɛbɛrɛ kicintɔ.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Ɛbɛdɛkɛ ni Yesu nuyak ci Jɔn een ram noko enek nɛ, “Imiirtozek Jɔn. Ɔɔtɔ uduktak kaal ci ona acinu, ma aziiŋnu noko. Ɔl o ruben icintɔ. Ɔl o ŋɔɔlik ɔtɔɔzɔ tɔp labak. Ɔl o amɔɔr mɔɔriz o gidaŋ orogita. Ɔl o adiiti iina iziiktɔ. Ɔl o adaai itiŋgazɔ daayiza korogit bodo. Maje kaviyawa o abon uuwawonek ɔl o amaat.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Amayuk zin Jooi eet ci atuyan aneet kaale o kagoon dook.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Mazi amiiri toonnyawa ci Jɔn noko, ijin Yesu ɔl o aromɛ ki nɔɔnɔ zɔɔz ci akati Jɔn anek nɛ, “Baale avoyu ŋaati Jɔn balala e, arooŋnyu da ɔɔt icinit naa?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Arooŋnyu ɔɔtɔ icinit artɛ ci amɔɔni ŋɔɔti? Yo da arooŋnyu ɔɔtɔ icinit eet ci aborcek rumanɛ ci alina? Bar kanɛ alaŋ een nɛɛn, eeci ɔl ci anyak rumanɛ ci alina abaak gɔɔn niigi ceezine o adikir alaatu.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Yo da arooŋnyu ɔɔtɔ icinit nyakaŋan? Kanekuŋ zin nɛ, Icintu zin da didi niiga eet ci adiŋdiŋ kujuk bar nyakaŋan.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Eeci Jɔn nica nyakaŋan baal azɔɔz Jooi waragewe onin e nɛɛn, baal azi nɛ, Kitoon katin toonnyai onan karayai ŋaatun, ka kiiya kidimdimaneyin gɔl unun.
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Kanekuŋ zin nɛ, Jɔn niini nyakaŋan ci titiny kujuk ɔl dook. Maje ɛɛti ci abaak baliinte o Joowo mayo nuun cɛlbɛz niini ɔrɔɔt, adiŋdiŋ niini ɔrɔɔt kujuk Jɔn.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Mazi avɔ azii ɔl dook kurum buk ɔl o alot meeri zoozok ci aduwa Yesu o, agaac niigi bar da zɔɔz o Joowo baal oonyi Jɔn nɔɔgɔ e zɔɔz ceen didi.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Maje bar ɔl o Parici kibeen ɔl o gɔɔn ademzek ɔl lotinok o Mosis otoborit niigi gɔl o Joowo akati nɔɔgɔ, ma abor toonyɛnɛt ŋaati Jɔn.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Izi ni Yesu nɛ, “Kayo ɔl ci ɔɔ nico noko kotobozek gitaz?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Atobɔ bɔŋ niigi kibeen dɔl o miliny gɔɔn amici kɔrɔk bawuca o, o gɔɔn ma anek ogɛnɛ gɔnɔgi nɛ, Karuwekuŋ kidorɛt, bar niiga alaŋ arooŋnyu orogomit. Kabena beniin o daayizo, bar niiga alaŋ arooŋnyu utuluz.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Baale ma aku Jɔn e, alaŋ niini nyaan awot, ma buk alaŋ adak dayiin ci adak ɔl dook o. Ma aziyu niiga nɛ, Anyak Jɔn miniŋit alya.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Kiiya naana Ŋɛɛrti Eeto, ma kaku kadake, ma kawodɛ. Bodo aziyu nɛ, Icinit di eet nico. Anyak alɛm, ma abaaki, ma eeginɔ laŋoten kibeen ɔl o alot meeri ki ɔl o baciinowu.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Ayelzai zin gɛnyizi o Joowo kɛlɛɛmɛ ole o agama nɔɔnɔ dook.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Otowo ni ɛɛti ceen Pariciwen kazi Saiman Yesu ka kɔɔt kadaktɔ ki nɔɔnɔ ole onin. Ook ni Yesu ŋinaante.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Maje kuture nice anyak ŋaa ceen waaŋnyai. Mazi azii niini Yesu aavi ole o eet ween Pariciwen, iiya anyaa ketezewoc ci anyak karacoc.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Ma aku abilnek niini Yesu eci bawuco. Ma alu olla murur nɔkɔ zɛɛ makacin aparantozek tilalɔ ciginɛ o Yesu zɔɔ. Ma ɛɛya tilalɔ Yesu zɔɔnɛ imanɛ, ma acoco nɔɔnɔ zɔɔ, ma aḏuutɛkɛ buk nɔɔnɔ karacoc zɔɔ.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Mazi acin ɛɛti ceen Pariciwen noko gi nico, abaaban niini doon ziniza izi nɛ, “Matɛ ɛɛti nici kizi nyakaŋan didi, aga waan ŋaa ci uum nɔɔnɔ noko ŋaa ci baciinowu.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Enek ni Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Saiman, anyak gi ci karooŋ kuduwayin.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Anyak baale ɔl ceen ram ci adoma guruc eete oman ka katin kuruktek niigi nɔɔnɔ. Ɛɛti codoi ŋaatineeŋ adoma guruc ceen kaboot tur (500). Maje ɛɛti ceeni adoma guruc ceen eet ram kamɔtɔ (50).
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Alaŋaan ni ɔl nici anim kuruktek guruc nicoko eet baal adoman niigi guruc e. Makacin otoŋek niini nɔɔgɔ guruc calaŋ ajin bodo.”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Ma abɛdɛkɛ Saiman nɔɔnɔ anek nɛ, “Ecan kazi nɛ, Arɛɛz nɔɔnɔ ɔrɔɔt ɛɛti o ooŋnek guruc o meelik e.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Enico ubuude Yesu, ma acin ŋaa, ma anek Saiman nɛ, “Acin yo ŋaa nico? Uyen ma kakunakin naana ineet ole unun e, akɔm maam ci anyan ka kotoonyi zɔɔ. Maje bar ŋaa nici inoko iiya otoonyan zɔɔ tilaloye ogin, ma ɛɛk bodo kodoyit kotire cin o.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Buk uyene niina keere onai ŋaan talawan cocowan ŋalyamoc. Maje bar ŋaa nici inoko iiya ococowan zɔɔ ŋin ona kakunɛ e dook.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Ŋaan buk uyen niina vuudan ɔɔ maala. Maje bar niini inoko iiya uvuudan zɔɔ karacoca.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Kanekin zin nɛ, Ma reezinɛt cinɛ o ayelza gi o aaryai nɔɔnɔ baciinowa oginɛ meelik. Bar zin ɛɛti ci aaryai ŋaatin baciinowa ci miliny alaŋ anyak reezinɛt ci appe.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Enek ni Yesu ŋaa nɛ, “Aaryai baciinowa ugune.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Mazi azii ɔl ci ona adake kibeen nɔɔnɔ o zɔɔz nico, ijintɔ izitɔ nɛ, “Ma dim niini ŋɛnɛɛn ci ka kaara baciinok o?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Maje Yesu anek ŋaa nɛ, “Uruguzin ineet tuwɛn unune. Tɔ yaak.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.