Lucas 7
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT
1 Mazi akɔ adotiz Yesu zoozowe nicoko, ɔtɔɔ ook kuture o kazi Kapernam.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Maje ŋinaante anyak alaan ci takirnya o Rom. Alaani nici anyak gabaren cin arɛɛz ɔrɔɔt. Maje gabarɛnti nici amɔɔr ɔrɔɔt ɛlɛ kizi daayizoi.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Mazi azii alaani nici kaal o agɔɔn Yesu, itoonun niini ɔl oogi ole o Juz mayan kɔɔt kutuya Yesu ka kiiya korogoz gabaren cin o.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Ivitak ni niigi Yesu, ma avu ilalek nɔɔnɔ ɔrɔɔt ka kitirit eet nico. Anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Ɛɛti nici eet ci abon ɔrɔɔt. Aganɔ ŋaati atirtɛ niina nɔɔnɔ.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Eeci areezet niini ageet Juz ɔrɔɔt ɛlɛ. Nɔɔnɔ nɛɛn o ɛɛnycaket ageeta ceez onaaŋ gɔɔn lotento ŋina o.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Itiŋa ni Yesu orkorit kibeen nɔɔgɔ. Mazi avɔ ajɔŋɔz kɔrɔk, itoona bodo alaani laŋotigin oogi kiiya kenektek Yesu nɛ, “Manyi, má bai amila ɛlɛ gaga, eeci alaŋ aganonu ŋaati akunakɛ kɔrɔk can o.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Ma buk alaŋ naana alya kaganona ŋaati kakunakin ineet. Olla zin duwa zɔɔz ci aduwa ka korok gabarɛnti cane o.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Buk ŋaatan ɛlɛ anyak alaat oogi ci adikir ŋaatan. Ma buk bodo naana kadikir takirnyaye ogan. Mã kanei co nɛ, Bitɔ kete, akɔ. Mã kawa oma kanei nɛ, Ija ŋaato, aku. Mã buk kaduwai gabaren gi ci kanei nɛ, Tugu gi nico, agɔɔn.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Mazi azii Yesu zɔɔz nico, ibiir nɔɔnɔ ɔɔ ɔrɔɔt. Ma abuut ɔl ona anowa nɔɔnɔ e, ma anek nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ŋaan gɔɔn laadun kojowa eet ci anyak tuwɛn nɔkɔ. Yo nuun een ole o Israyil ɛlɛ ŋaan kojowa eet ci abil nɔkɔ.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Mazi amiiri ɔl ona itoona alaani e ɔlɔ, amada gabaren o amɔɔr e oroga.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Taman nɔkɔ itiŋa Yesu ook kuture o kazi Nayin. Maje buk nuyawa oginɛ kibeen ɔl ci meel ano nɔɔnɔ.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Mazi awowonek niini kutur, urumtɔ ki ɔl ci atik eet ci adaai avɔyi dawiin. Maje logoti ci adaai noko adoye ŋaati yaatin ṯɔr nɔkɔ. Bodo buk yaatinɛ alya ŋaa ci bɔi. Ivitak ni ɔl ci meel ole o kuturo ŋaa nico ka kivita kozooztek nɔɔnɔ.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Mazi acin Manyi Yesu ŋaa nico, uwucek niini nɔɔnɔ, ma anek nɛ, “Má alu gaga.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Ook ni niini, ma akɔ uum kuwen ci ona atiki ɔl logo ci adaai noko, ma ɛɛl ɔl ci ona atik nɔɔnɔ o. Ma azi Yesu nɛ, “Logoz, kanekin nɛ, Tiŋa je.”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Enico ɛlɛ, itiŋa logoti ona adaai e, ma azɔɔz. Anyek ni Yesu nɔɔnɔ yaatin.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ma akunak ɔl dook ŋoliin ɔrɔɔt. Ma anaat niigi dook Jook anɔ nɛ, “Eyelizyayet nyakaŋani ci anyak dɔyiz ci appe.” Maje bodo ɔl ogɛn anɔ nɛ, “Iiya Jooi ka kiiya korogoz ɔl ogin.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ma adala zɔɔz nica looc o Judiya dook kibeen buk kuturyok o ajɔŋzɔ.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Ivita ni uduktak Jɔn nuyawa oginɛ kaal o agɔɔn Yesu dook, ma awa niini ɔl ram ŋaatineeŋ.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Ma itoon nɔɔgɔ kɔɔt kijinit Yesu kenektek nɛ, “Ma dim een eet baal ka kitoonayet Jooi e nɛɛn, yo kereya da eet oma ci ŋaan aku?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Ivitak ni nuyawa nicigi Yesu, ma avu anek nɛ, “Itoonanet Jɔn o oonyi ka kivita kijintin ineet kenekteyin nɛ, Ma dim een eet baal ka kitoonayet Jooi e nɛɛn, yo kereya da eet oma ci ŋaan aku?”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Maje ŋaati ona azɔɔzɔnɛ niigi ki Yesu noko, arogoz Yesu ɔl ci meel amɔɔr moorizok keŋti dook, kibeen ɔl ci anyak miniŋ o Loryento, ma akɔl ɔl ci ruben meelik kɛbɛrɛ kicintɔ.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Ɛbɛdɛkɛ ni Yesu nuyak ci Jɔn een ram noko enek nɛ, “Imiirtozek Jɔn. Ɔɔtɔ uduktak kaal ci ona acinu, ma aziiŋnu noko. Ɔl o ruben icintɔ. Ɔl o ŋɔɔlik ɔtɔɔzɔ tɔp labak. Ɔl o amɔɔr mɔɔriz o gidaŋ orogita. Ɔl o adiiti iina iziiktɔ. Ɔl o adaai itiŋgazɔ daayiza korogit bodo. Maje kaviyawa o abon uuwawonek ɔl o amaat.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Amayuk zin Jooi eet ci atuyan aneet kaale o kagoon dook.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Mazi amiiri toonnyawa ci Jɔn noko, ijin Yesu ɔl o aromɛ ki nɔɔnɔ zɔɔz ci akati Jɔn anek nɛ, “Baale avoyu ŋaati Jɔn balala e, arooŋnyu da ɔɔt icinit naa?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Arooŋnyu ɔɔtɔ icinit artɛ ci amɔɔni ŋɔɔti? Yo da arooŋnyu ɔɔtɔ icinit eet ci aborcek rumanɛ ci alina? Bar kanɛ alaŋ een nɛɛn, eeci ɔl ci anyak rumanɛ ci alina abaak gɔɔn niigi ceezine o adikir alaatu.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Yo da arooŋnyu ɔɔtɔ icinit nyakaŋan? Kanekuŋ zin nɛ, Icintu zin da didi niiga eet ci adiŋdiŋ kujuk bar nyakaŋan.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Eeci Jɔn nica nyakaŋan baal azɔɔz Jooi waragewe onin e nɛɛn, baal azi nɛ, Kitoon katin toonnyai onan karayai ŋaatun, ka kiiya kidimdimaneyin gɔl unun.
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Kanekuŋ zin nɛ, Jɔn niini nyakaŋan ci titiny kujuk ɔl dook. Maje ɛɛti ci abaak baliinte o Joowo mayo nuun cɛlbɛz niini ɔrɔɔt, adiŋdiŋ niini ɔrɔɔt kujuk Jɔn.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Mazi avɔ azii ɔl dook kurum buk ɔl o alot meeri zoozok ci aduwa Yesu o, agaac niigi bar da zɔɔz o Joowo baal oonyi Jɔn nɔɔgɔ e zɔɔz ceen didi.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Maje bar ɔl o Parici kibeen ɔl o gɔɔn ademzek ɔl lotinok o Mosis otoborit niigi gɔl o Joowo akati nɔɔgɔ, ma abor toonyɛnɛt ŋaati Jɔn.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Izi ni Yesu nɛ, “Kayo ɔl ci ɔɔ nico noko kotobozek gitaz?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Atobɔ bɔŋ niigi kibeen dɔl o miliny gɔɔn amici kɔrɔk bawuca o, o gɔɔn ma anek ogɛnɛ gɔnɔgi nɛ, Karuwekuŋ kidorɛt, bar niiga alaŋ arooŋnyu orogomit. Kabena beniin o daayizo, bar niiga alaŋ arooŋnyu utuluz.
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Baale ma aku Jɔn e, alaŋ niini nyaan awot, ma buk alaŋ adak dayiin ci adak ɔl dook o. Ma aziyu niiga nɛ, Anyak Jɔn miniŋit alya.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Kiiya naana Ŋɛɛrti Eeto, ma kaku kadake, ma kawodɛ. Bodo aziyu nɛ, Icinit di eet nico. Anyak alɛm, ma abaaki, ma eeginɔ laŋoten kibeen ɔl o alot meeri ki ɔl o baciinowu.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Ayelzai zin gɛnyizi o Joowo kɛlɛɛmɛ ole o agama nɔɔnɔ dook.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Otowo ni ɛɛti ceen Pariciwen kazi Saiman Yesu ka kɔɔt kadaktɔ ki nɔɔnɔ ole onin. Ook ni Yesu ŋinaante.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Maje kuture nice anyak ŋaa ceen waaŋnyai. Mazi azii niini Yesu aavi ole o eet ween Pariciwen, iiya anyaa ketezewoc ci anyak karacoc.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Ma aku abilnek niini Yesu eci bawuco. Ma alu olla murur nɔkɔ zɛɛ makacin aparantozek tilalɔ ciginɛ o Yesu zɔɔ. Ma ɛɛya tilalɔ Yesu zɔɔnɛ imanɛ, ma acoco nɔɔnɔ zɔɔ, ma aḏuutɛkɛ buk nɔɔnɔ karacoc zɔɔ.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Mazi acin ɛɛti ceen Pariciwen noko gi nico, abaaban niini doon ziniza izi nɛ, “Matɛ ɛɛti nici kizi nyakaŋan didi, aga waan ŋaa ci uum nɔɔnɔ noko ŋaa ci baciinowu.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Enek ni Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Saiman, anyak gi ci karooŋ kuduwayin.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Anyak baale ɔl ceen ram ci adoma guruc eete oman ka katin kuruktek niigi nɔɔnɔ. Ɛɛti codoi ŋaatineeŋ adoma guruc ceen kaboot tur (500). Maje ɛɛti ceeni adoma guruc ceen eet ram kamɔtɔ (50).
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Alaŋaan ni ɔl nici anim kuruktek guruc nicoko eet baal adoman niigi guruc e. Makacin otoŋek niini nɔɔgɔ guruc calaŋ ajin bodo.”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Ma abɛdɛkɛ Saiman nɔɔnɔ anek nɛ, “Ecan kazi nɛ, Arɛɛz nɔɔnɔ ɔrɔɔt ɛɛti o ooŋnek guruc o meelik e.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Enico ubuude Yesu, ma acin ŋaa, ma anek Saiman nɛ, “Acin yo ŋaa nico? Uyen ma kakunakin naana ineet ole unun e, akɔm maam ci anyan ka kotoonyi zɔɔ. Maje bar ŋaa nici inoko iiya otoonyan zɔɔ tilaloye ogin, ma ɛɛk bodo kodoyit kotire cin o.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Buk uyene niina keere onai ŋaan talawan cocowan ŋalyamoc. Maje bar ŋaa nici inoko iiya ococowan zɔɔ ŋin ona kakunɛ e dook.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Ŋaan buk uyen niina vuudan ɔɔ maala. Maje bar niini inoko iiya uvuudan zɔɔ karacoca.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Kanekin zin nɛ, Ma reezinɛt cinɛ o ayelza gi o aaryai nɔɔnɔ baciinowa oginɛ meelik. Bar zin ɛɛti ci aaryai ŋaatin baciinowa ci miliny alaŋ anyak reezinɛt ci appe.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Enek ni Yesu ŋaa nɛ, “Aaryai baciinowa ugune.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Mazi azii ɔl ci ona adake kibeen nɔɔnɔ o zɔɔz nico, ijintɔ izitɔ nɛ, “Ma dim niini ŋɛnɛɛn ci ka kaara baciinok o?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Maje Yesu anek ŋaa nɛ, “Uruguzin ineet tuwɛn unune. Tɔ yaak.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.