Lucas 24

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ma iitene o yubzento ririwɔna oloyit ŋaai ooti karacɛnɛn ki karkarɛt baal agɔɔna e bɔɔta.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Mazi avɔ arum niigi ŋinite, bar acin bɛ baal abuŋi ɔl bɔɔt otok e aaryai bɔɔt otoga.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Mazi avɔ bɔɔta eecitɔ, ajowa ɛlɛ o Manyi Yesu iziitɔ.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ma abiir nɔɔgɔ ooti giye nico ɔrɔɔt ɛlɛ. Mazi ŋaan ɛlɛ niigi apaŋani nɔkɔ, bar acin ɔl ceen ram ci anyak rumanɛ ci vɔɔr pɛr eelnek nɔɔgɔ libira.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Ma aloc ŋaai ooti, eeci aŋole ɔl nicoko ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma anek ɔl nici nɔɔgɔ nɛ, “Avu arooŋnyu eet ci arogi ŋaati ɔl ci adaai o naa?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Azee zin niini ŋina tɔ. Itiŋa daayiza. Aada zɔɔz baal aduwakuŋ niini igeet iitene baal aavɛ Galiliya e.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Waanice azi niini nɛ, Tiŋeere Ŋɛɛrti Eeto anyononek azɛɛn ci ɔl o oŋenu, ma avɔ adɔdɔ niigi nɔɔnɔ talakeca, ma iŋaaz niini bodo daayiza iinyaye ceen iiyu.”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Aada ni ŋaai didi zɔɔz onin baal aduwa e.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Imiirte ni niigi, ma avɔ aduwak kaal nicoko dook nuyak ween amɔtɔ codoi kibeen buk ɔl o aromɛ ki nɔɔgɔ ŋinaante.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Ma ŋaai nicigi waanice awoyi Meri o looc o kazi Magdala, ki Jowana, ki Meri ween yaati Jemis. Ma avu aduwak niigi been buk ŋaai oogi toonnyak kaal nicoko.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Maje toonnyawa bar apɛz gi ci aduwa ŋaai noko kizi gi ci labak, ma alaŋ arek niigi zinzeeti juruŋ.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Itiŋa ni Pitɔr, ma adɔkɔny akɔ bɔɔta. Ma ŋinaante mazi ululi ka kɛgɛlɛm bɔɔt eecitɔ, bar acin rumanɛ doon, akɔm bodo gi oma kina. Ma amiiri akɔ ɔlɔ kibiir ɔɔ giye nico tɛt.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Ma iitene nice ɛlɛ itiŋgazɔ nuyawa ceen ram ɔɔtɔ kuture o kazi Ɛmɛyaz. Maje kuturi nica adɛwɔ ki Jerusalɛm kidicilim.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Ma gɔla imicit niigi ozoozit zɔɔz ci akati kaal ci baal agooni Jerusalɛma neke.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Mazi ŋaan azɔɔzɔ nɔkɔ, iiya Yesu alya, ma aku ɔrkɔr kibeen nɔɔgɔ.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Acin ŋɛdɛt niigi nɔɔnɔ ŋaati ɔrkɔri o nɔkɔ, bar anyak gi ci agargarɛn nɔɔgɔ kɛbɛrɛ calaŋ iiyez nɔɔnɔ.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Ma dim gitaz ci azoozu gɔla ŋaan oke zɛɛ o?”
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Ma ajin ɛɛti codoi ŋaatineeŋ ci kazi Kiliyopas nɔɔnɔ anek nɛ, “Een eet ci aavɛ Jerusalɛma maŋaan da ga kaal ci baal agooni iinya nicoko noko niina doon nɔkɔ?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Ma abɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Kalakaz da ci utuguze o?”
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Ma bar ivita agamit nɔɔnɔ alaata o ceez o Joowo been alaat ogaacak abal ɔl, ma avɔyi nɔɔnɔ rooni ka kapawozek nɔɔnɔ daayizi zɛɛ makacin didi ɔɔt otodowit niigi nɔɔnɔ keete ween talakec.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Maje naaga laadun kabaabana kaniya nɛ, Nɔɔnɔ nɛɛn o ka kiiya kɛɛla ɔl o Israyil. Bar zin inoko ɔɔt iinya iiyon ci adaai.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 — ausente —
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 — ausente —
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Bodo buk ivita ɔɔtɔ ɔl cigaacak ogɛn bɔɔta. Mazi avɔ abada, avu azi nɛ, Abil didi eona aduwan ŋaai e. Ŋaan kicinit buk niigi ɛlɛ o Yesu bɔɔta.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Enewun ni Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Ma niiga eeginu tarbalɛ, ma alaŋ atuyu kaal baal aduwa nyakaŋanɛta e taman nɔkɔ been nɛɛn.
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Udukta niigi baale laadun iziti nɛ, Kiristo abon rak apirna kaale nicoko dook iŋaan kook diŋdiŋonte onin.”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Ma oobek Yesu nɔɔgɔ zoozok o akati nɔɔnɔ aduyai waragenyaye o Joowo dook, akana waragewe o ayɛɛt Mosis zɛɛ ma aṯornɛkɛ waragenyaye o ayɛɛt nyakaŋanɛta dook.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Mazi avɔ ajɔŋɔz niigi kutur ona laadun avɔyi e, utugu Yesu ɛlɛ kiyo ɛɛti o arɔɔŋ kidicek o.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Ma alam niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Má adicei! Taŋu ŋaatinaaŋ ŋina, eeci izi lɔɔci baalin.” Ook ni niini ka kataŋu ŋaatineeŋ.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Mazi avɔ aavtiz loota ka kadaktɔ, odoma Yesu ḏokoc, ma anyek Jook zany, ma atɛɛt, ma anyek nɔɔgɔ.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Enico ɛlɛ okole nɔɔgɔ kɛbɛrɛ ugeecik, makacin agaac bar tɛ nici Yesu nɛɛn. Ŋinaanto izi Yesu ḏim nɔɔgɔ kɛbɛrɛn nɔkɔ.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Ma anɔ ɔl nicigi nɛ, “Uyen laadun ma kɔrkɔra ki nɔɔnɔ gɔla, ma oobeket niini zoozok o akati waragɛ o Joowo e, akanet zɔɔz nica zinzeeti ɔrɔɔt ɛlɛ.”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Ma iŋaaz niigi enico ɛlɛ, ma amiironek Jerusalɛm, ma avɔ amɔda nuyak ween amɔtɔ codoi been gɔnɔgi ci tuwento oogi alotɛ ŋaatodoi.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Ma anek nuyawa nɔɔgɔ nɛ, “Itiŋa didi Manyi daayiza! Eyelewun ɛlɛ Saiman.”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Uduktak ni buk ɔl ci ona een ram o gɔnɔgi kaal ona acin gɔla e, ki zɔɔz o agayi niigi Yesu ŋaa ona atɛɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ ḏokoc e.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Mazi ŋaan oobek ɔl nici gɔnɔgi zɔɔz nɔkɔ, bar acin niigi Yesu ɛlɛ ibil nɔɔgɔ kɔrgɛna. Ma azi nɛ, “Abonanu.”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Ma ateedi nɔɔgɔ biyeta kanyayit ŋoliin ci appe ɔrɔɔt ɛlɛ, bar abaaban niigi anyek nɔɔnɔ kizi miniŋit.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Anyaku ŋoliin naa? Ma da niiga abaabanu kizik bar alaŋaan kiŋaaz daayiza korok bodo?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Egelemit zin di tobɛ ci kanyei azɛɛnɛ ki zɔɔnɛ o ka agayaŋ niiga didi nici aneeta ɛlɛ nɛɛn. Uumtaŋ buk ka agayaŋ juruŋ, eeci miniŋiti alaŋ anyak ɛlɛ ki amɛ kiyo acinaŋ kanyei naana o.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Azi nɔkɔ, ma ayelek nɔɔgɔ azɛɛn ki zɔɔ.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Mazi ŋaan anyek niigi kizi lutɛt nɔkɔ giye o aromi niigi talniin been ooti biirɛz, enek niini nɔɔgɔ nɛ, “Anyaku yo gi ci kadei tɔ ŋina?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Ma anyek niigi nɔɔnɔ kulugit ci aaki.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Ma adak nɔɔgɔ kɔrgɛna ŋina.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Enek ni niini nɔɔgɔ nɛ, “Iiten baal ŋaan kɔrkɔri ki igeet e, kuduwayuŋ kaal ci inoko ka kivita kutuguzozeyan aneet noko dook, eeci ka kɛlɛɛmtɛ zoozowa o akanan aneet ayeedi lotinowe o Mosis, ki zoozowe o ayɛɛt nyakaŋanɛta, been waragenyaye o beniinowu.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Ɔkɔl ni niini nɔɔgɔ ooti ka kagaac zoozok o aduwa waragɛnya o Joowo.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ayeedi zin baale gi ci azi nɛ, Kiristo abon rak agide zɛɛ ŋaan bodo iŋaaz daayiza iinyaye ceen iiyu.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Ma abon uuwaki kaviyawa o ka kabadi ɔl mony oŋene ugeec, ka kaara Jooi nɔɔgɔ oŋɛ ugeec zaare ogin, ka kakatai Jerusalɛma zɛɛ ma akɔ adala modɛn dook.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Eeginu zin niiga bacok kaale nicoko dook.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Ŋaan zin kakɔ kitoonakuŋ gi o atɛrkɛt baaba ka kitoonayuŋ igeet. Abon zin rak arewinu Jerusalɛma ŋina zɛɛ ma akunakuŋ dɔyizi o Joowo.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Itiŋa ni Yesu Jerusalɛma arawɔi nɔɔgɔ ooyi ŋaati kazi Bezani. Ma ŋinaante ook odoŋun niini azɛɛn, ma amayuk nɔɔgɔ dook.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Mazi ŋaan amayuk niini nɔɔgɔ nɔkɔ, ɔdɔŋɛ niini ki tammu taden. Otoŋek nɔɔgɔ looc ook niini tamma.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Idiŋdiŋanit ni niigi nɔɔnɔ, ma abadaak Jerusalɛm talniinte ci appe ɔrɔɔt.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Ma aavtiz gɔɔn niigi waanice iinya dook ceeze o Joowo anyek Jook zany.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.