Lucas 24

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ma iitene o yubzento ririwɔna oloyit ŋaai ooti karacɛnɛn ki karkarɛt baal agɔɔna e bɔɔta.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Mazi avɔ arum niigi ŋinite, bar acin bɛ baal abuŋi ɔl bɔɔt otok e aaryai bɔɔt otoga.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Mazi avɔ bɔɔta eecitɔ, ajowa ɛlɛ o Manyi Yesu iziitɔ.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ma abiir nɔɔgɔ ooti giye nico ɔrɔɔt ɛlɛ. Mazi ŋaan ɛlɛ niigi apaŋani nɔkɔ, bar acin ɔl ceen ram ci anyak rumanɛ ci vɔɔr pɛr eelnek nɔɔgɔ libira.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Ma aloc ŋaai ooti, eeci aŋole ɔl nicoko ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma anek ɔl nici nɔɔgɔ nɛ, “Avu arooŋnyu eet ci arogi ŋaati ɔl ci adaai o naa?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Azee zin niini ŋina tɔ. Itiŋa daayiza. Aada zɔɔz baal aduwakuŋ niini igeet iitene baal aavɛ Galiliya e.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Waanice azi niini nɛ, Tiŋeere Ŋɛɛrti Eeto anyononek azɛɛn ci ɔl o oŋenu, ma avɔ adɔdɔ niigi nɔɔnɔ talakeca, ma iŋaaz niini bodo daayiza iinyaye ceen iiyu.”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Aada ni ŋaai didi zɔɔz onin baal aduwa e.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Imiirte ni niigi, ma avɔ aduwak kaal nicoko dook nuyak ween amɔtɔ codoi kibeen buk ɔl o aromɛ ki nɔɔgɔ ŋinaante.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Ma ŋaai nicigi waanice awoyi Meri o looc o kazi Magdala, ki Jowana, ki Meri ween yaati Jemis. Ma avu aduwak niigi been buk ŋaai oogi toonnyak kaal nicoko.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Maje toonnyawa bar apɛz gi ci aduwa ŋaai noko kizi gi ci labak, ma alaŋ arek niigi zinzeeti juruŋ.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Itiŋa ni Pitɔr, ma adɔkɔny akɔ bɔɔta. Ma ŋinaante mazi ululi ka kɛgɛlɛm bɔɔt eecitɔ, bar acin rumanɛ doon, akɔm bodo gi oma kina. Ma amiiri akɔ ɔlɔ kibiir ɔɔ giye nico tɛt.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Ma iitene nice ɛlɛ itiŋgazɔ nuyawa ceen ram ɔɔtɔ kuture o kazi Ɛmɛyaz. Maje kuturi nica adɛwɔ ki Jerusalɛm kidicilim.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Ma gɔla imicit niigi ozoozit zɔɔz ci akati kaal ci baal agooni Jerusalɛma neke.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Mazi ŋaan azɔɔzɔ nɔkɔ, iiya Yesu alya, ma aku ɔrkɔr kibeen nɔɔgɔ.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Acin ŋɛdɛt niigi nɔɔnɔ ŋaati ɔrkɔri o nɔkɔ, bar anyak gi ci agargarɛn nɔɔgɔ kɛbɛrɛ calaŋ iiyez nɔɔnɔ.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Ma dim gitaz ci azoozu gɔla ŋaan oke zɛɛ o?”
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Ma ajin ɛɛti codoi ŋaatineeŋ ci kazi Kiliyopas nɔɔnɔ anek nɛ, “Een eet ci aavɛ Jerusalɛma maŋaan da ga kaal ci baal agooni iinya nicoko noko niina doon nɔkɔ?”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Ma abɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Kalakaz da ci utuguze o?”
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ma bar ivita agamit nɔɔnɔ alaata o ceez o Joowo been alaat ogaacak abal ɔl, ma avɔyi nɔɔnɔ rooni ka kapawozek nɔɔnɔ daayizi zɛɛ makacin didi ɔɔt otodowit niigi nɔɔnɔ keete ween talakec.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Maje naaga laadun kabaabana kaniya nɛ, Nɔɔnɔ nɛɛn o ka kiiya kɛɛla ɔl o Israyil. Bar zin inoko ɔɔt iinya iiyon ci adaai.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 — ausente —
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Bodo buk ivita ɔɔtɔ ɔl cigaacak ogɛn bɔɔta. Mazi avɔ abada, avu azi nɛ, Abil didi eona aduwan ŋaai e. Ŋaan kicinit buk niigi ɛlɛ o Yesu bɔɔta.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Enewun ni Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Ma niiga eeginu tarbalɛ, ma alaŋ atuyu kaal baal aduwa nyakaŋanɛta e taman nɔkɔ been nɛɛn.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Udukta niigi baale laadun iziti nɛ, Kiristo abon rak apirna kaale nicoko dook iŋaan kook diŋdiŋonte onin.”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ma oobek Yesu nɔɔgɔ zoozok o akati nɔɔnɔ aduyai waragenyaye o Joowo dook, akana waragewe o ayɛɛt Mosis zɛɛ ma aṯornɛkɛ waragenyaye o ayɛɛt nyakaŋanɛta dook.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Mazi avɔ ajɔŋɔz niigi kutur ona laadun avɔyi e, utugu Yesu ɛlɛ kiyo ɛɛti o arɔɔŋ kidicek o.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ma alam niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Má adicei! Taŋu ŋaatinaaŋ ŋina, eeci izi lɔɔci baalin.” Ook ni niini ka kataŋu ŋaatineeŋ.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Mazi avɔ aavtiz loota ka kadaktɔ, odoma Yesu ḏokoc, ma anyek Jook zany, ma atɛɛt, ma anyek nɔɔgɔ.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Enico ɛlɛ okole nɔɔgɔ kɛbɛrɛ ugeecik, makacin agaac bar tɛ nici Yesu nɛɛn. Ŋinaanto izi Yesu ḏim nɔɔgɔ kɛbɛrɛn nɔkɔ.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Ma anɔ ɔl nicigi nɛ, “Uyen laadun ma kɔrkɔra ki nɔɔnɔ gɔla, ma oobeket niini zoozok o akati waragɛ o Joowo e, akanet zɔɔz nica zinzeeti ɔrɔɔt ɛlɛ.”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Ma iŋaaz niigi enico ɛlɛ, ma amiironek Jerusalɛm, ma avɔ amɔda nuyak ween amɔtɔ codoi been gɔnɔgi ci tuwento oogi alotɛ ŋaatodoi.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Ma anek nuyawa nɔɔgɔ nɛ, “Itiŋa didi Manyi daayiza! Eyelewun ɛlɛ Saiman.”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Uduktak ni buk ɔl ci ona een ram o gɔnɔgi kaal ona acin gɔla e, ki zɔɔz o agayi niigi Yesu ŋaa ona atɛɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ ḏokoc e.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Mazi ŋaan oobek ɔl nici gɔnɔgi zɔɔz nɔkɔ, bar acin niigi Yesu ɛlɛ ibil nɔɔgɔ kɔrgɛna. Ma azi nɛ, “Abonanu.”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ma ateedi nɔɔgɔ biyeta kanyayit ŋoliin ci appe ɔrɔɔt ɛlɛ, bar abaaban niigi anyek nɔɔnɔ kizi miniŋit.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Anyaku ŋoliin naa? Ma da niiga abaabanu kizik bar alaŋaan kiŋaaz daayiza korok bodo?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Egelemit zin di tobɛ ci kanyei azɛɛnɛ ki zɔɔnɛ o ka agayaŋ niiga didi nici aneeta ɛlɛ nɛɛn. Uumtaŋ buk ka agayaŋ juruŋ, eeci miniŋiti alaŋ anyak ɛlɛ ki amɛ kiyo acinaŋ kanyei naana o.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Azi nɔkɔ, ma ayelek nɔɔgɔ azɛɛn ki zɔɔ.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Mazi ŋaan anyek niigi kizi lutɛt nɔkɔ giye o aromi niigi talniin been ooti biirɛz, enek niini nɔɔgɔ nɛ, “Anyaku yo gi ci kadei tɔ ŋina?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Ma anyek niigi nɔɔnɔ kulugit ci aaki.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Ma adak nɔɔgɔ kɔrgɛna ŋina.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Enek ni niini nɔɔgɔ nɛ, “Iiten baal ŋaan kɔrkɔri ki igeet e, kuduwayuŋ kaal ci inoko ka kivita kutuguzozeyan aneet noko dook, eeci ka kɛlɛɛmtɛ zoozowa o akanan aneet ayeedi lotinowe o Mosis, ki zoozowe o ayɛɛt nyakaŋanɛta, been waragenyaye o beniinowu.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Ɔkɔl ni niini nɔɔgɔ ooti ka kagaac zoozok o aduwa waragɛnya o Joowo.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ayeedi zin baale gi ci azi nɛ, Kiristo abon rak agide zɛɛ ŋaan bodo iŋaaz daayiza iinyaye ceen iiyu.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Ma abon uuwaki kaviyawa o ka kabadi ɔl mony oŋene ugeec, ka kaara Jooi nɔɔgɔ oŋɛ ugeec zaare ogin, ka kakatai Jerusalɛma zɛɛ ma akɔ adala modɛn dook.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Eeginu zin niiga bacok kaale nicoko dook.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ŋaan zin kakɔ kitoonakuŋ gi o atɛrkɛt baaba ka kitoonayuŋ igeet. Abon zin rak arewinu Jerusalɛma ŋina zɛɛ ma akunakuŋ dɔyizi o Joowo.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Itiŋa ni Yesu Jerusalɛma arawɔi nɔɔgɔ ooyi ŋaati kazi Bezani. Ma ŋinaante ook odoŋun niini azɛɛn, ma amayuk nɔɔgɔ dook.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Mazi ŋaan amayuk niini nɔɔgɔ nɔkɔ, ɔdɔŋɛ niini ki tammu taden. Otoŋek nɔɔgɔ looc ook niini tamma.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Idiŋdiŋanit ni niigi nɔɔnɔ, ma abadaak Jerusalɛm talniinte ci appe ɔrɔɔt.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Ma aavtiz gɔɔn niigi waanice iinya dook ceeze o Joowo anyek Jook zany.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.