Lucas 24

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ma iitene o yubzento ririwɔna oloyit ŋaai ooti karacɛnɛn ki karkarɛt baal agɔɔna e bɔɔta.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Mazi avɔ arum niigi ŋinite, bar acin bɛ baal abuŋi ɔl bɔɔt otok e aaryai bɔɔt otoga.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Mazi avɔ bɔɔta eecitɔ, ajowa ɛlɛ o Manyi Yesu iziitɔ.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ma abiir nɔɔgɔ ooti giye nico ɔrɔɔt ɛlɛ. Mazi ŋaan ɛlɛ niigi apaŋani nɔkɔ, bar acin ɔl ceen ram ci anyak rumanɛ ci vɔɔr pɛr eelnek nɔɔgɔ libira.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Ma aloc ŋaai ooti, eeci aŋole ɔl nicoko ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma anek ɔl nici nɔɔgɔ nɛ, “Avu arooŋnyu eet ci arogi ŋaati ɔl ci adaai o naa?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Azee zin niini ŋina tɔ. Itiŋa daayiza. Aada zɔɔz baal aduwakuŋ niini igeet iitene baal aavɛ Galiliya e.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Waanice azi niini nɛ, Tiŋeere Ŋɛɛrti Eeto anyononek azɛɛn ci ɔl o oŋenu, ma avɔ adɔdɔ niigi nɔɔnɔ talakeca, ma iŋaaz niini bodo daayiza iinyaye ceen iiyu.”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Aada ni ŋaai didi zɔɔz onin baal aduwa e.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Imiirte ni niigi, ma avɔ aduwak kaal nicoko dook nuyak ween amɔtɔ codoi kibeen buk ɔl o aromɛ ki nɔɔgɔ ŋinaante.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Ma ŋaai nicigi waanice awoyi Meri o looc o kazi Magdala, ki Jowana, ki Meri ween yaati Jemis. Ma avu aduwak niigi been buk ŋaai oogi toonnyak kaal nicoko.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Maje toonnyawa bar apɛz gi ci aduwa ŋaai noko kizi gi ci labak, ma alaŋ arek niigi zinzeeti juruŋ.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Itiŋa ni Pitɔr, ma adɔkɔny akɔ bɔɔta. Ma ŋinaante mazi ululi ka kɛgɛlɛm bɔɔt eecitɔ, bar acin rumanɛ doon, akɔm bodo gi oma kina. Ma amiiri akɔ ɔlɔ kibiir ɔɔ giye nico tɛt.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Ma iitene nice ɛlɛ itiŋgazɔ nuyawa ceen ram ɔɔtɔ kuture o kazi Ɛmɛyaz. Maje kuturi nica adɛwɔ ki Jerusalɛm kidicilim.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Ma gɔla imicit niigi ozoozit zɔɔz ci akati kaal ci baal agooni Jerusalɛma neke.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Mazi ŋaan azɔɔzɔ nɔkɔ, iiya Yesu alya, ma aku ɔrkɔr kibeen nɔɔgɔ.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Acin ŋɛdɛt niigi nɔɔnɔ ŋaati ɔrkɔri o nɔkɔ, bar anyak gi ci agargarɛn nɔɔgɔ kɛbɛrɛ calaŋ iiyez nɔɔnɔ.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Ma dim gitaz ci azoozu gɔla ŋaan oke zɛɛ o?”
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Ma ajin ɛɛti codoi ŋaatineeŋ ci kazi Kiliyopas nɔɔnɔ anek nɛ, “Een eet ci aavɛ Jerusalɛma maŋaan da ga kaal ci baal agooni iinya nicoko noko niina doon nɔkɔ?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Ma abɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Kalakaz da ci utuguze o?”
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Ma bar ivita agamit nɔɔnɔ alaata o ceez o Joowo been alaat ogaacak abal ɔl, ma avɔyi nɔɔnɔ rooni ka kapawozek nɔɔnɔ daayizi zɛɛ makacin didi ɔɔt otodowit niigi nɔɔnɔ keete ween talakec.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Maje naaga laadun kabaabana kaniya nɛ, Nɔɔnɔ nɛɛn o ka kiiya kɛɛla ɔl o Israyil. Bar zin inoko ɔɔt iinya iiyon ci adaai.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 — ausente —
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Bodo buk ivita ɔɔtɔ ɔl cigaacak ogɛn bɔɔta. Mazi avɔ abada, avu azi nɛ, Abil didi eona aduwan ŋaai e. Ŋaan kicinit buk niigi ɛlɛ o Yesu bɔɔta.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Enewun ni Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Ma niiga eeginu tarbalɛ, ma alaŋ atuyu kaal baal aduwa nyakaŋanɛta e taman nɔkɔ been nɛɛn.
25 Então ele lhes disse:
26 Udukta niigi baale laadun iziti nɛ, Kiristo abon rak apirna kaale nicoko dook iŋaan kook diŋdiŋonte onin.”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Ma oobek Yesu nɔɔgɔ zoozok o akati nɔɔnɔ aduyai waragenyaye o Joowo dook, akana waragewe o ayɛɛt Mosis zɛɛ ma aṯornɛkɛ waragenyaye o ayɛɛt nyakaŋanɛta dook.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Mazi avɔ ajɔŋɔz niigi kutur ona laadun avɔyi e, utugu Yesu ɛlɛ kiyo ɛɛti o arɔɔŋ kidicek o.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Ma alam niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Má adicei! Taŋu ŋaatinaaŋ ŋina, eeci izi lɔɔci baalin.” Ook ni niini ka kataŋu ŋaatineeŋ.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Mazi avɔ aavtiz loota ka kadaktɔ, odoma Yesu ḏokoc, ma anyek Jook zany, ma atɛɛt, ma anyek nɔɔgɔ.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Enico ɛlɛ okole nɔɔgɔ kɛbɛrɛ ugeecik, makacin agaac bar tɛ nici Yesu nɛɛn. Ŋinaanto izi Yesu ḏim nɔɔgɔ kɛbɛrɛn nɔkɔ.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Ma anɔ ɔl nicigi nɛ, “Uyen laadun ma kɔrkɔra ki nɔɔnɔ gɔla, ma oobeket niini zoozok o akati waragɛ o Joowo e, akanet zɔɔz nica zinzeeti ɔrɔɔt ɛlɛ.”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Ma iŋaaz niigi enico ɛlɛ, ma amiironek Jerusalɛm, ma avɔ amɔda nuyak ween amɔtɔ codoi been gɔnɔgi ci tuwento oogi alotɛ ŋaatodoi.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Ma anek nuyawa nɔɔgɔ nɛ, “Itiŋa didi Manyi daayiza! Eyelewun ɛlɛ Saiman.”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Uduktak ni buk ɔl ci ona een ram o gɔnɔgi kaal ona acin gɔla e, ki zɔɔz o agayi niigi Yesu ŋaa ona atɛɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ ḏokoc e.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Mazi ŋaan oobek ɔl nici gɔnɔgi zɔɔz nɔkɔ, bar acin niigi Yesu ɛlɛ ibil nɔɔgɔ kɔrgɛna. Ma azi nɛ, “Abonanu.”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Ma ateedi nɔɔgɔ biyeta kanyayit ŋoliin ci appe ɔrɔɔt ɛlɛ, bar abaaban niigi anyek nɔɔnɔ kizi miniŋit.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Anyaku ŋoliin naa? Ma da niiga abaabanu kizik bar alaŋaan kiŋaaz daayiza korok bodo?
38 Mas ele lhes disse:
39 Egelemit zin di tobɛ ci kanyei azɛɛnɛ ki zɔɔnɛ o ka agayaŋ niiga didi nici aneeta ɛlɛ nɛɛn. Uumtaŋ buk ka agayaŋ juruŋ, eeci miniŋiti alaŋ anyak ɛlɛ ki amɛ kiyo acinaŋ kanyei naana o.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Azi nɔkɔ, ma ayelek nɔɔgɔ azɛɛn ki zɔɔ.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Mazi ŋaan anyek niigi kizi lutɛt nɔkɔ giye o aromi niigi talniin been ooti biirɛz, enek niini nɔɔgɔ nɛ, “Anyaku yo gi ci kadei tɔ ŋina?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Ma anyek niigi nɔɔnɔ kulugit ci aaki.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Ma adak nɔɔgɔ kɔrgɛna ŋina.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Enek ni niini nɔɔgɔ nɛ, “Iiten baal ŋaan kɔrkɔri ki igeet e, kuduwayuŋ kaal ci inoko ka kivita kutuguzozeyan aneet noko dook, eeci ka kɛlɛɛmtɛ zoozowa o akanan aneet ayeedi lotinowe o Mosis, ki zoozowe o ayɛɛt nyakaŋanɛta, been waragenyaye o beniinowu.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Ɔkɔl ni niini nɔɔgɔ ooti ka kagaac zoozok o aduwa waragɛnya o Joowo.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ayeedi zin baale gi ci azi nɛ, Kiristo abon rak agide zɛɛ ŋaan bodo iŋaaz daayiza iinyaye ceen iiyu.
46 E disse-lhes:
47 Ma abon uuwaki kaviyawa o ka kabadi ɔl mony oŋene ugeec, ka kaara Jooi nɔɔgɔ oŋɛ ugeec zaare ogin, ka kakatai Jerusalɛma zɛɛ ma akɔ adala modɛn dook.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Eeginu zin niiga bacok kaale nicoko dook.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Ŋaan zin kakɔ kitoonakuŋ gi o atɛrkɛt baaba ka kitoonayuŋ igeet. Abon zin rak arewinu Jerusalɛma ŋina zɛɛ ma akunakuŋ dɔyizi o Joowo.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Itiŋa ni Yesu Jerusalɛma arawɔi nɔɔgɔ ooyi ŋaati kazi Bezani. Ma ŋinaante ook odoŋun niini azɛɛn, ma amayuk nɔɔgɔ dook.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Mazi ŋaan amayuk niini nɔɔgɔ nɔkɔ, ɔdɔŋɛ niini ki tammu taden. Otoŋek nɔɔgɔ looc ook niini tamma.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Idiŋdiŋanit ni niigi nɔɔnɔ, ma abadaak Jerusalɛm talniinte ci appe ɔrɔɔt.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Ma aavtiz gɔɔn niigi waanice iinya dook ceeze o Joowo anyek Jook zany.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.