Lucas 24
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT
1 Ma iitene o yubzento ririwɔna oloyit ŋaai ooti karacɛnɛn ki karkarɛt baal agɔɔna e bɔɔta.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Mazi avɔ arum niigi ŋinite, bar acin bɛ baal abuŋi ɔl bɔɔt otok e aaryai bɔɔt otoga.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Mazi avɔ bɔɔta eecitɔ, ajowa ɛlɛ o Manyi Yesu iziitɔ.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ma abiir nɔɔgɔ ooti giye nico ɔrɔɔt ɛlɛ. Mazi ŋaan ɛlɛ niigi apaŋani nɔkɔ, bar acin ɔl ceen ram ci anyak rumanɛ ci vɔɔr pɛr eelnek nɔɔgɔ libira.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Ma aloc ŋaai ooti, eeci aŋole ɔl nicoko ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma anek ɔl nici nɔɔgɔ nɛ, “Avu arooŋnyu eet ci arogi ŋaati ɔl ci adaai o naa?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Azee zin niini ŋina tɔ. Itiŋa daayiza. Aada zɔɔz baal aduwakuŋ niini igeet iitene baal aavɛ Galiliya e.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Waanice azi niini nɛ, Tiŋeere Ŋɛɛrti Eeto anyononek azɛɛn ci ɔl o oŋenu, ma avɔ adɔdɔ niigi nɔɔnɔ talakeca, ma iŋaaz niini bodo daayiza iinyaye ceen iiyu.”
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Aada ni ŋaai didi zɔɔz onin baal aduwa e.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Imiirte ni niigi, ma avɔ aduwak kaal nicoko dook nuyak ween amɔtɔ codoi kibeen buk ɔl o aromɛ ki nɔɔgɔ ŋinaante.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Ma ŋaai nicigi waanice awoyi Meri o looc o kazi Magdala, ki Jowana, ki Meri ween yaati Jemis. Ma avu aduwak niigi been buk ŋaai oogi toonnyak kaal nicoko.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Maje toonnyawa bar apɛz gi ci aduwa ŋaai noko kizi gi ci labak, ma alaŋ arek niigi zinzeeti juruŋ.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Itiŋa ni Pitɔr, ma adɔkɔny akɔ bɔɔta. Ma ŋinaante mazi ululi ka kɛgɛlɛm bɔɔt eecitɔ, bar acin rumanɛ doon, akɔm bodo gi oma kina. Ma amiiri akɔ ɔlɔ kibiir ɔɔ giye nico tɛt.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ma iitene nice ɛlɛ itiŋgazɔ nuyawa ceen ram ɔɔtɔ kuture o kazi Ɛmɛyaz. Maje kuturi nica adɛwɔ ki Jerusalɛm kidicilim.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Ma gɔla imicit niigi ozoozit zɔɔz ci akati kaal ci baal agooni Jerusalɛma neke.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Mazi ŋaan azɔɔzɔ nɔkɔ, iiya Yesu alya, ma aku ɔrkɔr kibeen nɔɔgɔ.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Acin ŋɛdɛt niigi nɔɔnɔ ŋaati ɔrkɔri o nɔkɔ, bar anyak gi ci agargarɛn nɔɔgɔ kɛbɛrɛ calaŋ iiyez nɔɔnɔ.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Ma dim gitaz ci azoozu gɔla ŋaan oke zɛɛ o?”
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Ma ajin ɛɛti codoi ŋaatineeŋ ci kazi Kiliyopas nɔɔnɔ anek nɛ, “Een eet ci aavɛ Jerusalɛma maŋaan da ga kaal ci baal agooni iinya nicoko noko niina doon nɔkɔ?”
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Ma abɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Kalakaz da ci utuguze o?”
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Ma bar ivita agamit nɔɔnɔ alaata o ceez o Joowo been alaat ogaacak abal ɔl, ma avɔyi nɔɔnɔ rooni ka kapawozek nɔɔnɔ daayizi zɛɛ makacin didi ɔɔt otodowit niigi nɔɔnɔ keete ween talakec.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Maje naaga laadun kabaabana kaniya nɛ, Nɔɔnɔ nɛɛn o ka kiiya kɛɛla ɔl o Israyil. Bar zin inoko ɔɔt iinya iiyon ci adaai.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 — ausente —
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 — ausente —
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Bodo buk ivita ɔɔtɔ ɔl cigaacak ogɛn bɔɔta. Mazi avɔ abada, avu azi nɛ, Abil didi eona aduwan ŋaai e. Ŋaan kicinit buk niigi ɛlɛ o Yesu bɔɔta.”
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Enewun ni Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Ma niiga eeginu tarbalɛ, ma alaŋ atuyu kaal baal aduwa nyakaŋanɛta e taman nɔkɔ been nɛɛn.
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Udukta niigi baale laadun iziti nɛ, Kiristo abon rak apirna kaale nicoko dook iŋaan kook diŋdiŋonte onin.”
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Ma oobek Yesu nɔɔgɔ zoozok o akati nɔɔnɔ aduyai waragenyaye o Joowo dook, akana waragewe o ayɛɛt Mosis zɛɛ ma aṯornɛkɛ waragenyaye o ayɛɛt nyakaŋanɛta dook.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Mazi avɔ ajɔŋɔz niigi kutur ona laadun avɔyi e, utugu Yesu ɛlɛ kiyo ɛɛti o arɔɔŋ kidicek o.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Ma alam niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Má adicei! Taŋu ŋaatinaaŋ ŋina, eeci izi lɔɔci baalin.” Ook ni niini ka kataŋu ŋaatineeŋ.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Mazi avɔ aavtiz loota ka kadaktɔ, odoma Yesu ḏokoc, ma anyek Jook zany, ma atɛɛt, ma anyek nɔɔgɔ.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Enico ɛlɛ okole nɔɔgɔ kɛbɛrɛ ugeecik, makacin agaac bar tɛ nici Yesu nɛɛn. Ŋinaanto izi Yesu ḏim nɔɔgɔ kɛbɛrɛn nɔkɔ.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Ma anɔ ɔl nicigi nɛ, “Uyen laadun ma kɔrkɔra ki nɔɔnɔ gɔla, ma oobeket niini zoozok o akati waragɛ o Joowo e, akanet zɔɔz nica zinzeeti ɔrɔɔt ɛlɛ.”
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Ma iŋaaz niigi enico ɛlɛ, ma amiironek Jerusalɛm, ma avɔ amɔda nuyak ween amɔtɔ codoi been gɔnɔgi ci tuwento oogi alotɛ ŋaatodoi.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Ma anek nuyawa nɔɔgɔ nɛ, “Itiŋa didi Manyi daayiza! Eyelewun ɛlɛ Saiman.”
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Uduktak ni buk ɔl ci ona een ram o gɔnɔgi kaal ona acin gɔla e, ki zɔɔz o agayi niigi Yesu ŋaa ona atɛɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ ḏokoc e.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Mazi ŋaan oobek ɔl nici gɔnɔgi zɔɔz nɔkɔ, bar acin niigi Yesu ɛlɛ ibil nɔɔgɔ kɔrgɛna. Ma azi nɛ, “Abonanu.”
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Ma ateedi nɔɔgɔ biyeta kanyayit ŋoliin ci appe ɔrɔɔt ɛlɛ, bar abaaban niigi anyek nɔɔnɔ kizi miniŋit.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Anyaku ŋoliin naa? Ma da niiga abaabanu kizik bar alaŋaan kiŋaaz daayiza korok bodo?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Egelemit zin di tobɛ ci kanyei azɛɛnɛ ki zɔɔnɛ o ka agayaŋ niiga didi nici aneeta ɛlɛ nɛɛn. Uumtaŋ buk ka agayaŋ juruŋ, eeci miniŋiti alaŋ anyak ɛlɛ ki amɛ kiyo acinaŋ kanyei naana o.”
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Azi nɔkɔ, ma ayelek nɔɔgɔ azɛɛn ki zɔɔ.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Mazi ŋaan anyek niigi kizi lutɛt nɔkɔ giye o aromi niigi talniin been ooti biirɛz, enek niini nɔɔgɔ nɛ, “Anyaku yo gi ci kadei tɔ ŋina?”
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Ma anyek niigi nɔɔnɔ kulugit ci aaki.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ma adak nɔɔgɔ kɔrgɛna ŋina.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Enek ni niini nɔɔgɔ nɛ, “Iiten baal ŋaan kɔrkɔri ki igeet e, kuduwayuŋ kaal ci inoko ka kivita kutuguzozeyan aneet noko dook, eeci ka kɛlɛɛmtɛ zoozowa o akanan aneet ayeedi lotinowe o Mosis, ki zoozowe o ayɛɛt nyakaŋanɛta, been waragenyaye o beniinowu.”
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Ɔkɔl ni niini nɔɔgɔ ooti ka kagaac zoozok o aduwa waragɛnya o Joowo.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ayeedi zin baale gi ci azi nɛ, Kiristo abon rak agide zɛɛ ŋaan bodo iŋaaz daayiza iinyaye ceen iiyu.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Ma abon uuwaki kaviyawa o ka kabadi ɔl mony oŋene ugeec, ka kaara Jooi nɔɔgɔ oŋɛ ugeec zaare ogin, ka kakatai Jerusalɛma zɛɛ ma akɔ adala modɛn dook.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Eeginu zin niiga bacok kaale nicoko dook.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Ŋaan zin kakɔ kitoonakuŋ gi o atɛrkɛt baaba ka kitoonayuŋ igeet. Abon zin rak arewinu Jerusalɛma ŋina zɛɛ ma akunakuŋ dɔyizi o Joowo.”
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Itiŋa ni Yesu Jerusalɛma arawɔi nɔɔgɔ ooyi ŋaati kazi Bezani. Ma ŋinaante ook odoŋun niini azɛɛn, ma amayuk nɔɔgɔ dook.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Mazi ŋaan amayuk niini nɔɔgɔ nɔkɔ, ɔdɔŋɛ niini ki tammu taden. Otoŋek nɔɔgɔ looc ook niini tamma.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Idiŋdiŋanit ni niigi nɔɔnɔ, ma abadaak Jerusalɛm talniinte ci appe ɔrɔɔt.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Ma aavtiz gɔɔn niigi waanice iinya dook ceeze o Joowo anyek Jook zany.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.