Lucas 22
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC
1 — ausente —
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 — ausente —
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Enico ook Loryen zinize o Judaz o kazi Iskariyot ween nuyai codoi nuyawe o Yesu een amɔtɔ ram.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Ɔtɔɔ ni niini, ma akɔ azɔɔz ki alaat o ceez o Joowo been alaat o takirnya o abɛk ceez o Joowo gɔl ci ka kanyaakɛ niini nɔɔgɔ Yesu.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Ataltɔ ni niigi ɔrɔɔt ɛlɛ, ma aterkedek niigi nɔɔnɔ zɔɔz ci ka kanycekɛ guruc.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Agama ni Judaz zɔɔz cineeŋ o, ma akɔ arɔɔŋ gɔl ci ka kakatakɛ nɔɔgɔ Yesu kɔkɔm eet ci aga.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 — ausente —
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 — ausente —
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Ma ajin niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Koota kutuguza ŋaaḏaŋ?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 — ausente —
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 — ausente —
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ŋaan zin ayelekuŋ tedec niini ceez ci alɔlani ci ɛɛnyci gɔɔn tadena, ma anyak kaal o ceezu dook, ka zin ɔɔtɔ utuguzi dayiin.”
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Mazi avɔ niigi, ɔɔt didi ojokta kaal dook eona aduwakɛ Yesu nɔɔgɔ e. Utuguzɔ ni dayiin.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Mazi izi ŋinti ka kadaktɔi, ivita Yesu kibeen toonnyak ogin oogi, ma avu aavtiz niigi dook loota ka kadaktɔ.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Ii baale laadun karooŋ naana iiten nico kiiya ka kozolit ki igeet dayiin ci vardaŋinto noko iŋaan kiiyayan piryakzɛt o.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, alaŋ bodo kazɔl ki igeet dayiin ci ɛɛl kiyo nici noko zɛɛ ma kavɔ kazɔl dayiin o vardaŋinto een didi baliinte o Joowo.”
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Odoma ni Yesu jayitot ci nyaanu, ma anyek Jook zany, ma azi nɛ, “Odomta jayitot nico iribanit niiga dook.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Eeci alaŋ bodo kazɔl naana ki igeet nyaan nɔkɔ zɛɛ ma aku baliin o Joowo.”
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Bodo adoma ḏokoc, ma anyek Jook zany, ma atɛɛt, ma anyek nɔɔgɔ kadayit, ma anek nɛ, “Nicini ɛlɛ onan anyonekuŋ igeet nɛɛn. Utuguz zin gɔɔn nɔkɔ ŋaati aadanaŋ aneet.”
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Mazi adotiz dayiinta, anyek bodo Yesu nɔɔgɔ jayitot ci nyaanu ewe anek nɛ, “Ma jayitot nicini terkediin o colai o ka kɛɛlayuŋ Jooi igeet biyete ogan aḏuuti ŋaatunooŋ.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Mazin ɛɛti o ka kook kiiriyan aneet, karomena ki aneet ŋina ɛlɛ.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Maje naana Ŋɛɛrti Eeto abon kadaai ebaal arek Jooi laadun, bar zin nɔŋ ci kol eete ci iirikan aneet o.”
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Mazi azii niigi gi nico, ijintɔ niigi maany iziktɔ nɛ, “Ma dim ŋɛnɛɛn ŋaatinai ci ka kook kutuguwek nɔɔnɔ gi nico o?”
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Ma akanai daŋɔn nuyawɛ maany giye ci akati ŋɛnɛɛn ci adikir ŋaatineeŋ.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Gɔɔn alaata o loocu anyak dɔyiz ole ugeec abal. Ma awɛ niigi kizi ɔl ci titiny.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Bar zin ŋaatunooŋ alaŋ abon ŋaati agoonu buk niiga nɔkɔ. Ma ɛɛti ci adikir ŋaatunooŋ, abon niini abadaan ɛlɛ kizi kidic. Maje ɛɛti ci arayinuŋ igeet, abon anyek ɛlɛ kibil kiyo gabarɛnti o.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Yo gɔɔn adikir ɛɛti jaŋ? Adikir ɛɛti ci aavi loota olla arɛ dayiin kanyaayai o, yo da adikir ɛɛti ci anyaak nɔɔnɔ dayiin o? Ma ɛɛti ci aavi loota arɛ dayiin o eet o adikir nɛɛn. Bar zin inoko naana ŋaatunooŋ ŋina kabil kiyo gabarɛnti o.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Igeet nɛɛn o amɛnanu karomɛ ki aneet iinya dook gidente onan.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Kanyuŋ zin tiŋeere naana igeet alaazɛt kiyo buk anyan baaba aneet o.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Kadake tiŋeere naana ki igeet, ma kawodɛ ki igeet baliinte onan. Ma aavtiyu katin niiga lecerene o ka apakti boryok o Israyil een amɔtɔ ram.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Ma azi Manyi Yesu nɛ, “Saiman, Saiman, ziik di. Ojowa Loryen gɔl ci ka kitivanyuŋ igeet kiyo gɔɔn ivanyit ŋaa labi o.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Bar zin kijineyin naana ineet Jook ka calaŋ iina niina tuwente unun. Ka zin iitene ci abadakan niina aneet e, ka itiir gotonogu o tuwento kodoyit.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Ma abɛdɛkɛ Pitɔr nɔɔnɔ anek nɛ, “Manyi, kagama buk naana cabiin ci kacabin ki ineet, ma kadaai been ineet labak.”
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Bar abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Kaduwakin ineet Pitɔr, akɔ tija adaŋnyan niina aneet lak iiyu iŋaan kɔrɔk toloci.”
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Enek ni Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Iiten baale mã kitoonuŋ igeet kɔkɔm guruc, ki kaboot ci dayiino, been caava e, anyak gi ci ɔɔt atamaatu tɔ?”
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Inoko zin kaduwakuŋ igeet, mã anyak ɛɛti guruc karabɔŋ een kaboon ci dayiino, abon adoma kanyak. Mã akɔm eet kabaz ci wun, abon ataalinɛ rum ka kataala kabaz.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Kaduwakuŋ igeet gi nico o, eeci iiya iiteni o ka kɛlɛɛmnyai gi baal akanan aneet baal aduwa nyakaŋanɛta waragewe o Joowo azi nɛ, “Akeebek katin ɔl nɔɔnɔ ɔl ween libjok.” Mazin didi kaala dook o ayɛɛt nyakaŋanɛta akanan aneet avɔ zɛɛ iina.”
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Ma anek nuyawa nɔɔnɔ nɛ, “Manyi, cin di. Kanyaka ŋaato kabazwa ci wuntik ram.”
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Ma iŋaaz Yesu kutura, ma akɔ biye o kazi Kiŋiroc eonin laadun. Ma ɔrkɔr buk nuyawa ki nɔɔnɔ.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Mazi avɔ arum ŋinite, enek Yesu nuyak nɛ, “Ijinit Jook ka calaŋ iinanu kaale o acinanuŋ.”
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Ma ooŋnek niini nɔɔgɔ looc, ma icak kidicilim, ma akɔ akani kozoŋti looc ajin Jook azi nɛ,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 “Baaba, nyɛyi da piryakzɛt nico ŋaatan. Matɛ arooŋ, nyɛyi. Bar zin alaŋ een giye ci karɔɔŋɛ naana, bar olla tugu eo arɔɔŋɛ niina.”
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Iiyak ni nɔɔnɔ toonnyaiti ci Joowo, ma aku anyek nɔɔnɔ dɔyiz.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Ma acirit nɔɔnɔ ziniz ɔrɔɔt ɛlɛ, ma abedonek ŋaryiin lak ci meel gɛr. Ma amolok kakat molowot tɔdɔ kiyo biyeta o.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Mazi adotiz ŋaryiinta, itiŋa imiirozek toonnyak, ma akɔ amɔda nɔɔgɔ bar oogin. Apirna niigi, eeci acirit nɔɔgɔ zinzeeti ɔrɔɔt giye ci aduwak Yesu nɔɔgɔ o.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Ooginu naa? Itiŋgaz ijinit Jook ka calaŋ iinanu kaale o acinanuŋ.”
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Mazi ŋaan azɔɔz Yesu nɔkɔ, ivita kɔlɛ ci meelik. Arayan nɔɔgɔ Judaz ween nuyai codoi nuyawe ween amɔtɔ ram. Ma akunak niini Yesu, ma aku acoco nɔɔnɔ ŋalyamoc zaawinta.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Ma ajin Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Judaz, aku iirikan niina aneet Ŋɛɛrti Eeto ŋaati acucuyan ŋalyamoc?”
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Mazi acin nuyawa oginɛ gi ci ka kakatai noko, ijinit niigi nɔɔnɔ enektek nɛ, “Manyi, keteŋeda nɔɔgɔ kabazwani labak?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Ma iŋaaz codoi ŋaatineeŋ, ma aŋɛdɛt gabaren ci alaan o adikir ceeze o Joowo kɛtɛɛda itat ci azo o por.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bil di! Má ŋaan bodo abɛdɛkɛ.” Ma uum niini eet nico itat, ma alal nɔɔnɔ itati enico ɛlɛ.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Ijin ni Yesu alaat o ceez o Joowo, ki alaat o takirnya o ceez o Joowo, been ɔl o adikir avu ka kivita kagamit nɔɔnɔ enek nɛ, “Akɔ ma avunakaŋ kabazwani kibeen kɛɛni kiyo avunaku libjoi o naa?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Baalyo karomɛ naana ki igeet ceeze ci Joowo noko tup nɔkɔ, ma ŋaan agamtaŋ. Inoko zin nici waŋi cunooŋ ajowanu niiga baliinte o Loryento.”
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Agamit ni niigi Yesu, ma avɔyi ole o alaan o adikir ceeze o Joowo. Maje Pitɔr ano nɔɔgɔ vurta rɛɛna kidicilim.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Maje kɔrɔk kɛŋa ŋinaante anyak ɔl ci aavtiyɛ goo. Iiya ni Pitɔr, ma aku aromonek nɔɔgɔ aavɛ buk goo.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Mazi acin dole ceen gabaren ole nice Pitɔr aavɛ goo nɔkɔ, ɛgɛlɛm niini nɔɔnɔ, ma azi nɛ, “Ɛɛti nici buk gɔɔn ɔrkɔr ki Yesu.”
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Ma adaŋnyi Pitɔr azi nɛ, “Dole, alaŋ kaga eet nico been nɛɛn.”
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Bodo ŋintimiliny nɔkɔ iiyezin ɛɛti oman nɔɔnɔ, ma anek nɛ, “Een ri buk niina nuyai codoi nuyawe o eet nico.”
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Bodo ŋintimiliny nɔkɔ ɛbɛɛyɛ ɛɛti oman ɔrɔɔt ɛlɛ azi nɛ, “Ɛɛti nici nuyai ci Yesu gi, eeci niini buk een eet ci Galili.”
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Ma abɛdɛkɛ Pitɔr nɔɔnɔ anek nɛ, “Eet onaaŋ, alaŋ naana kaga zɔɔz ci aduwa o.” Mazi ŋaan azɔɔz niini nɔkɔ, ɔrɔk toloci.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Ma abuudi Manyi Yesu, ma agɛlɛm nɔɔnɔ. Aada ni Pitɔr zɔɔz o Manyi Yesu baal anɛki nɔɔnɔ nɛ, “Adaŋnyan tiŋeere lak iiyu iŋaan kɔrɔk toloci e.”
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Ma adun Pitɔr akɔ kɔrɔk bawuca, ma aku alu ŋinaante ɔrɔɔt ɛlɛ.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 — ausente —
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 — ausente —
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Ma aduwak buk niigi nɔɔnɔ zoozok ci meelik ɔrɔɔt ci adɔmi niigi nɔɔnɔ.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Ma ŋeere olotai ɔl o mayan baayizo, ki alaat o adikir ceeze o Joowo, been ɔl o ademzek ɔl lotinok. Anyaaktak ni ɔl nɔɔgɔ Yesu.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Ma ajin niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Duwayet di, ma dim niina een Kiristo nɛɛn?”
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Buk inoko mã kajinuŋ naana igeet gi oma, alaŋ abarzekaŋ.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Bar zin akatai waanico naana Ŋɛɛrti Eeto ŋaan kakɔ kaavi aziite o Joowo azo.”
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Ma azi niigi dook nɛ, “Een zin bɔŋ niina Ŋɛɛrti Joowo?”
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Mazi azii niigi zɔɔz nico, izitɔ nɛ, “Alaŋaan bodo karɔɔŋ bacok, eeci kiziiyit naaga alya zoozok ogin otoge onin ɛlɛ.”
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.