Lucas 22

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 — ausente —
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Enico ook Loryen zinize o Judaz o kazi Iskariyot ween nuyai codoi nuyawe o Yesu een amɔtɔ ram.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Ɔtɔɔ ni niini, ma akɔ azɔɔz ki alaat o ceez o Joowo been alaat o takirnya o abɛk ceez o Joowo gɔl ci ka kanyaakɛ niini nɔɔgɔ Yesu.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Ataltɔ ni niigi ɔrɔɔt ɛlɛ, ma aterkedek niigi nɔɔnɔ zɔɔz ci ka kanycekɛ guruc.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Agama ni Judaz zɔɔz cineeŋ o, ma akɔ arɔɔŋ gɔl ci ka kakatakɛ nɔɔgɔ Yesu kɔkɔm eet ci aga.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 — ausente —
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 — ausente —
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Ma ajin niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Koota kutuguza ŋaaḏaŋ?”
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 — ausente —
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 — ausente —
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ŋaan zin ayelekuŋ tedec niini ceez ci alɔlani ci ɛɛnyci gɔɔn tadena, ma anyak kaal o ceezu dook, ka zin ɔɔtɔ utuguzi dayiin.”
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Mazi avɔ niigi, ɔɔt didi ojokta kaal dook eona aduwakɛ Yesu nɔɔgɔ e. Utuguzɔ ni dayiin.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Mazi izi ŋinti ka kadaktɔi, ivita Yesu kibeen toonnyak ogin oogi, ma avu aavtiz niigi dook loota ka kadaktɔ.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Ii baale laadun karooŋ naana iiten nico kiiya ka kozolit ki igeet dayiin ci vardaŋinto noko iŋaan kiiyayan piryakzɛt o.
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, alaŋ bodo kazɔl ki igeet dayiin ci ɛɛl kiyo nici noko zɛɛ ma kavɔ kazɔl dayiin o vardaŋinto een didi baliinte o Joowo.”
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Odoma ni Yesu jayitot ci nyaanu, ma anyek Jook zany, ma azi nɛ, “Odomta jayitot nico iribanit niiga dook.
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 Eeci alaŋ bodo kazɔl naana ki igeet nyaan nɔkɔ zɛɛ ma aku baliin o Joowo.”
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Bodo adoma ḏokoc, ma anyek Jook zany, ma atɛɛt, ma anyek nɔɔgɔ kadayit, ma anek nɛ, “Nicini ɛlɛ onan anyonekuŋ igeet nɛɛn. Utuguz zin gɔɔn nɔkɔ ŋaati aadanaŋ aneet.”
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 Mazi adotiz dayiinta, anyek bodo Yesu nɔɔgɔ jayitot ci nyaanu ewe anek nɛ, “Ma jayitot nicini terkediin o colai o ka kɛɛlayuŋ Jooi igeet biyete ogan aḏuuti ŋaatunooŋ.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Mazin ɛɛti o ka kook kiiriyan aneet, karomena ki aneet ŋina ɛlɛ.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Maje naana Ŋɛɛrti Eeto abon kadaai ebaal arek Jooi laadun, bar zin nɔŋ ci kol eete ci iirikan aneet o.”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Mazi azii niigi gi nico, ijintɔ niigi maany iziktɔ nɛ, “Ma dim ŋɛnɛɛn ŋaatinai ci ka kook kutuguwek nɔɔnɔ gi nico o?”
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Ma akanai daŋɔn nuyawɛ maany giye ci akati ŋɛnɛɛn ci adikir ŋaatineeŋ.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Gɔɔn alaata o loocu anyak dɔyiz ole ugeec abal. Ma awɛ niigi kizi ɔl ci titiny.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Bar zin ŋaatunooŋ alaŋ abon ŋaati agoonu buk niiga nɔkɔ. Ma ɛɛti ci adikir ŋaatunooŋ, abon niini abadaan ɛlɛ kizi kidic. Maje ɛɛti ci arayinuŋ igeet, abon anyek ɛlɛ kibil kiyo gabarɛnti o.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Yo gɔɔn adikir ɛɛti jaŋ? Adikir ɛɛti ci aavi loota olla arɛ dayiin kanyaayai o, yo da adikir ɛɛti ci anyaak nɔɔnɔ dayiin o? Ma ɛɛti ci aavi loota arɛ dayiin o eet o adikir nɛɛn. Bar zin inoko naana ŋaatunooŋ ŋina kabil kiyo gabarɛnti o.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 Igeet nɛɛn o amɛnanu karomɛ ki aneet iinya dook gidente onan.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Kanyuŋ zin tiŋeere naana igeet alaazɛt kiyo buk anyan baaba aneet o.
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 Kadake tiŋeere naana ki igeet, ma kawodɛ ki igeet baliinte onan. Ma aavtiyu katin niiga lecerene o ka apakti boryok o Israyil een amɔtɔ ram.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Ma azi Manyi Yesu nɛ, “Saiman, Saiman, ziik di. Ojowa Loryen gɔl ci ka kitivanyuŋ igeet kiyo gɔɔn ivanyit ŋaa labi o.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Bar zin kijineyin naana ineet Jook ka calaŋ iina niina tuwente unun. Ka zin iitene ci abadakan niina aneet e, ka itiir gotonogu o tuwento kodoyit.”
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Ma abɛdɛkɛ Pitɔr nɔɔnɔ anek nɛ, “Manyi, kagama buk naana cabiin ci kacabin ki ineet, ma kadaai been ineet labak.”
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Bar abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Kaduwakin ineet Pitɔr, akɔ tija adaŋnyan niina aneet lak iiyu iŋaan kɔrɔk toloci.”
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Enek ni Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Iiten baale mã kitoonuŋ igeet kɔkɔm guruc, ki kaboot ci dayiino, been caava e, anyak gi ci ɔɔt atamaatu tɔ?”
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Inoko zin kaduwakuŋ igeet, mã anyak ɛɛti guruc karabɔŋ een kaboon ci dayiino, abon adoma kanyak. Mã akɔm eet kabaz ci wun, abon ataalinɛ rum ka kataala kabaz.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Kaduwakuŋ igeet gi nico o, eeci iiya iiteni o ka kɛlɛɛmnyai gi baal akanan aneet baal aduwa nyakaŋanɛta waragewe o Joowo azi nɛ, “Akeebek katin ɔl nɔɔnɔ ɔl ween libjok.” Mazin didi kaala dook o ayɛɛt nyakaŋanɛta akanan aneet avɔ zɛɛ iina.”
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Ma anek nuyawa nɔɔnɔ nɛ, “Manyi, cin di. Kanyaka ŋaato kabazwa ci wuntik ram.”
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Ma iŋaaz Yesu kutura, ma akɔ biye o kazi Kiŋiroc eonin laadun. Ma ɔrkɔr buk nuyawa ki nɔɔnɔ.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Mazi avɔ arum ŋinite, enek Yesu nuyak nɛ, “Ijinit Jook ka calaŋ iinanu kaale o acinanuŋ.”
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ma ooŋnek niini nɔɔgɔ looc, ma icak kidicilim, ma akɔ akani kozoŋti looc ajin Jook azi nɛ,
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 “Baaba, nyɛyi da piryakzɛt nico ŋaatan. Matɛ arooŋ, nyɛyi. Bar zin alaŋ een giye ci karɔɔŋɛ naana, bar olla tugu eo arɔɔŋɛ niina.”
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Iiyak ni nɔɔnɔ toonnyaiti ci Joowo, ma aku anyek nɔɔnɔ dɔyiz.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Ma acirit nɔɔnɔ ziniz ɔrɔɔt ɛlɛ, ma abedonek ŋaryiin lak ci meel gɛr. Ma amolok kakat molowot tɔdɔ kiyo biyeta o.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Mazi adotiz ŋaryiinta, itiŋa imiirozek toonnyak, ma akɔ amɔda nɔɔgɔ bar oogin. Apirna niigi, eeci acirit nɔɔgɔ zinzeeti ɔrɔɔt giye ci aduwak Yesu nɔɔgɔ o.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Ooginu naa? Itiŋgaz ijinit Jook ka calaŋ iinanu kaale o acinanuŋ.”
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Mazi ŋaan azɔɔz Yesu nɔkɔ, ivita kɔlɛ ci meelik. Arayan nɔɔgɔ Judaz ween nuyai codoi nuyawe ween amɔtɔ ram. Ma akunak niini Yesu, ma aku acoco nɔɔnɔ ŋalyamoc zaawinta.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Ma ajin Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Judaz, aku iirikan niina aneet Ŋɛɛrti Eeto ŋaati acucuyan ŋalyamoc?”
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Mazi acin nuyawa oginɛ gi ci ka kakatai noko, ijinit niigi nɔɔnɔ enektek nɛ, “Manyi, keteŋeda nɔɔgɔ kabazwani labak?”
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Ma iŋaaz codoi ŋaatineeŋ, ma aŋɛdɛt gabaren ci alaan o adikir ceeze o Joowo kɛtɛɛda itat ci azo o por.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bil di! Má ŋaan bodo abɛdɛkɛ.” Ma uum niini eet nico itat, ma alal nɔɔnɔ itati enico ɛlɛ.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Ijin ni Yesu alaat o ceez o Joowo, ki alaat o takirnya o ceez o Joowo, been ɔl o adikir avu ka kivita kagamit nɔɔnɔ enek nɛ, “Akɔ ma avunakaŋ kabazwani kibeen kɛɛni kiyo avunaku libjoi o naa?
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 Baalyo karomɛ naana ki igeet ceeze ci Joowo noko tup nɔkɔ, ma ŋaan agamtaŋ. Inoko zin nici waŋi cunooŋ ajowanu niiga baliinte o Loryento.”
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Agamit ni niigi Yesu, ma avɔyi ole o alaan o adikir ceeze o Joowo. Maje Pitɔr ano nɔɔgɔ vurta rɛɛna kidicilim.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Maje kɔrɔk kɛŋa ŋinaante anyak ɔl ci aavtiyɛ goo. Iiya ni Pitɔr, ma aku aromonek nɔɔgɔ aavɛ buk goo.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Mazi acin dole ceen gabaren ole nice Pitɔr aavɛ goo nɔkɔ, ɛgɛlɛm niini nɔɔnɔ, ma azi nɛ, “Ɛɛti nici buk gɔɔn ɔrkɔr ki Yesu.”
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Ma adaŋnyi Pitɔr azi nɛ, “Dole, alaŋ kaga eet nico been nɛɛn.”
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Bodo ŋintimiliny nɔkɔ iiyezin ɛɛti oman nɔɔnɔ, ma anek nɛ, “Een ri buk niina nuyai codoi nuyawe o eet nico.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Bodo ŋintimiliny nɔkɔ ɛbɛɛyɛ ɛɛti oman ɔrɔɔt ɛlɛ azi nɛ, “Ɛɛti nici nuyai ci Yesu gi, eeci niini buk een eet ci Galili.”
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Ma abɛdɛkɛ Pitɔr nɔɔnɔ anek nɛ, “Eet onaaŋ, alaŋ naana kaga zɔɔz ci aduwa o.” Mazi ŋaan azɔɔz niini nɔkɔ, ɔrɔk toloci.
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Ma abuudi Manyi Yesu, ma agɛlɛm nɔɔnɔ. Aada ni Pitɔr zɔɔz o Manyi Yesu baal anɛki nɔɔnɔ nɛ, “Adaŋnyan tiŋeere lak iiyu iŋaan kɔrɔk toloci e.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Ma adun Pitɔr akɔ kɔrɔk bawuca, ma aku alu ŋinaante ɔrɔɔt ɛlɛ.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 — ausente —
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 — ausente —
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 Ma aduwak buk niigi nɔɔnɔ zoozok ci meelik ɔrɔɔt ci adɔmi niigi nɔɔnɔ.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ma ŋeere olotai ɔl o mayan baayizo, ki alaat o adikir ceeze o Joowo, been ɔl o ademzek ɔl lotinok. Anyaaktak ni ɔl nɔɔgɔ Yesu.
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 Ma ajin niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Duwayet di, ma dim niina een Kiristo nɛɛn?”
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Buk inoko mã kajinuŋ naana igeet gi oma, alaŋ abarzekaŋ.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me ­soltareis.
69 Bar zin akatai waanico naana Ŋɛɛrti Eeto ŋaan kakɔ kaavi aziite o Joowo azo.”
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Ma azi niigi dook nɛ, “Een zin bɔŋ niina Ŋɛɛrti Joowo?”
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Mazi azii niigi zɔɔz nico, izitɔ nɛ, “Alaŋaan bodo karɔɔŋ bacok, eeci kiziiyit naaga alya zoozok ogin otoge onin ɛlɛ.”
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.