Lucas 19
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC
1 — ausente —
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 — ausente —
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ma arɔɔŋ niini kicin eet ci kazi Yesu o ɔrɔɔt ɛlɛ, bar akɔm gɔl ci ka kicini nɔɔnɔ, eeci mɛɛlɛ ɔl ɔrɔɔt, maje niini alya eet ci kutur tɛr.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Ɔdɔkɔny ni niini arayɛ ɔl ɔɔwa, ma akɔ atɔɔt kɛɛt ceen moneec ka kicin Yesu juruŋ ŋaati aku aduŋni ŋina.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Mazi aku arum Yesu ŋinito, ɔdɔŋ ɔɔ, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Zakiyas, duna taman. Kakɔ tedec katike ole cun e waanico.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Ma aduŋna niini kataman, ma atalna Yesu ɔrɔɔt ɛlɛ.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Maje ɔl dook o acin gi nico, aŋɔmtɔ anɔ nɛ, “Ma dim ɛɛti nici akɔ ka kook kataŋu ole ci eet ci oŋenu o?”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Ma iŋaaz Zakiyas jena, ma anek Manyi Yesu nɛ, “Manyi, ziiyan di. Kakɔ tiŋeere kaŋer kaal ogan kanyei dook kɔrgɛna, ma kanyi ɔl o amaat. Buk mã da gɔɔn anyak ɔl ci kadayɛ looc, karuwei tiŋeere nɔɔgɔ kaal ci arɔɔŋ niigi ŋaatan o lak wec.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Iiyak zin rogzɛn kɔrɔk nico waanico. Buk ɛɛti nici dole ci dɔl o Ibrayim.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Mazin naana Ŋɛɛrti Eeto kakun ka kiiya kɔrɔɔŋ ɔl o akoloni zɛɛ ma kajowa ka korogoz nɔɔgɔ.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Mazi ŋaan azii ɔl zɔɔz nico nɔkɔ, uduwak niini nɔɔgɔ yabziin oma, eeci izi ajɔn Jerusalɛm. Abaabanit ni ɔl ci ɔrkɔr ki nɔɔnɔ o izitɔ nɛ, “Izi baliin o Joowo ajɔn ka kiiyak looc.”
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 “Anyak baale eet ci titiny eerononek looc ci rɛɛn many, ka kook kɔrɔnyca ɔl nɔɔnɔ ŋinaante kizi alaan zɛɛ mazi odot, ka kabadaak niini looc onin.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Mazi ka kɔɔtɔ, otowa gabara cigin een amɔtɔ, ma aku anyek codoi gɔɔn ŋaatineeŋ guruc ceen eet tur, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ɔɔtɔ iliŋliŋti rak guruc nicoko ŋinti ŋaan kazɛɛnɛ tɔ o.”
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Maje ɔl ci looc cin o abor niigi nɔɔnɔ ɔrɔɔt ɛlɛ, ma itoon niigi otok kono nɔɔnɔ vurta azi nɛ, “Alaŋ karooŋnya eet nico kizi alaan cinaaŋ.”
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Maje bar ŋaati baal eerononek niini neke, anyozozek nɔɔnɔ alaazɛt odota. Mazi akɔ abadaak niini kɔrɔk, iiya otowa gabara ogin baal anyek guruc e ka kiiya kicin guruc ci anyaa niigi guruce baal anyek niini nɔɔgɔ ka kemelŋenyit e.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Ma aku gabarɛnti ci oowu o, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Manyi, kiliŋliŋa guruc eet tur lak amɔtɔ (1,000) guruce baal anyan e.”
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Ma abɛdɛkɛ niini nɔɔnɔ anek nɛ, “Abon ɔrɔɔt. Aliŋliŋ juruŋ. Een niina gabaren ci abonanin. Zin giye o iliŋliŋayɛ guruc oogi guruce baal miliny tɛr e, kanyin tiŋeere ineet kuturyok amɔtɔ ka bal niina izi alaan cineeŋ.”
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Ma aku bodo gabarɛnti ci ano gɔn o, ma azi nɛ, “Manyi, kiliŋliŋa guruc ceen eet tur lak tur (500) guruce baal anyan e.”
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Ma anek niini gabaren nico nɛ, “Kanyin tiŋeere ineet kuturyok tur bal izi alaan cineeŋ.”
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Ma aku bodo gabarɛnti ceeni, ma azi nɛ, “Manyi, guruc baal anyan e ce. Kacabi iiten baale ruma, ma kitaŋ karoodi.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Kaŋolinin ineet, eeci een niina eet ci adoŋnin aziiti. Adoma gɔɔn kaal culu, ma ateedi manɛɛn calaŋ ɛɛva niina.”
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 — ausente —
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 — ausente —
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Enek ni alaani ɔl o aromɛ kibeen nɔɔnɔ nɛ, “Aamta nɔɔnɔ guruc nicoko, anycek gabaren ona anyak guruc ween eet tur lak amɔtɔ e (1,000).”
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Bar anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Manyi, anyawun uyen niini laadun eet tur lak amɔtɔ (1,000).”
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Ma abɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Kaduwakuŋ igeet, mã anyak ɛɛti kaal ci meelik, bar anyonek nɔɔnɔ ogɛn bodo kizi mɛɛlɛ ɔrɔɔt. Maje ɛɛti ci akɔm gi ci anyak, mayo nuun anyak ci miliny tɛr, aamnyai bar ŋaatin nici kavu nɔkɔ.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Inoko zin anyaaktayaŋ ɔl baal amarninan aneet, ma alaŋ arooŋnyan kizi alaan cineeŋ e dook. Anyaakta ka ivita uruyit nɔɔgɔ kadaayitɔ aneet ŋuma ŋina.”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Aduwa Yesu zɔɔz nico, ma vurta arawɔi ɔl ooyi Jerusalɛma.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Mazi akɔ ajɔŋɔz ŋino kazi Bezpeja kibeen Bezani biye o kazi Kiŋiroc, itoonun niini nuyak ram karaktɛ.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Ma anek rak nɔɔgɔ nɛ, “Ɔɔtɔ korgine ci igeet ɔɔwa neke. Ajowanu tedec ŋinaante zigir ceen jɔrɔn ci ŋaan laadun kɔtɔɔt ɛɛti oman acabje ŋinaante. Ɔɔtɔ ɔɔkta ka anyaaktayaŋ aneet ŋina.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Mã anyak eet ci ajinuŋ anekuŋ nɛ, Ɔɔganu zigir nico naa? Enektek nɛ, Arɔɔŋ Manyi nɔɔnɔ.”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ɔɔtɔ ni niigi, ma avɔ ajowa kaal dook eona aduwakɛ Yesu nɔɔgɔ e.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Mazi avɔ ɔɔga zigir, ijinit ɔl ci zigiro o nɔɔgɔ enektek nɛ, “Ɔɔganu zigir cinaaŋ naa?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔgɔ anek nɛ, “Arɔɔŋ Manyi nɔɔnɔ.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ooti ni niigi zigir ŋaati Yesu. Ma avɔ arekɛ nɔɔnɔ rumanɛ bawuc, ma anyek Yesu kɔtɔɔt.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Mazi akɔ awɔ Yesu zigira, etevetɛkɛ ɔl nɔɔnɔ rumanɛ ugeec gɔl.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Mazi akɔ ajɔŋɔz niini Jerusalɛm ŋaao alocanɛ gɔl biye o kazi Kiŋiroc, egerenyit nuyawa oginɛ dook kɔla ŋaati anyekɛ Jook zany, ma anaati nɔɔnɔ kaale o meel adiŋdiŋ acin niigi.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ma agɛrɛny niigi azi nɛ, “Amayuk Jooi alaan o aku zaare ogin. Abil ganɔni tamma, ma anyak titinyɔn Jooi o adiŋdiŋ.”
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ma azɔɔz ɔl ogɛn ole o Parici kɔla tɔ anek Yesu nɛ, “Alaan o demziinto, gerenyek nuyak cuguno kajaktɔ.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Bar abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Kaduwakuŋ igeet, mayo nuun ajaki niigi, biyɛn alya agɛrɛny ni koca ɔrɔɔt nɔkɔ.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 — ausente —
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 — ausente —
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Aku zin tiŋeere iiteni ci aliyanin modɛna o amarninin ineet kabanyɔ dook, kɔkɔm ŋinti aduŋnɛ.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Oyokin tiŋeere niigi ineet kibeen ɔl cugun noko dook lai kɔkɔm tegeremoc codoi ṯɔr nɔkɔ ataadonek gɔn. Agooni gi nici o, eeci ŋaan ga niina iiten o iiyai Jooi niini alya ka kiiya kitiritin ineet.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Enico ook Yesu ceeze o Joowo, ma akɔ atɔɔwak ɔl dook o ataalinɛ kaal kaluwawa ŋinaante bitaalin.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Ayeedi waragewe o Joowo zɔɔz ci anɛ Jooi nɛ, Ceez cane o agayi kizi ceez ci ŋaryiinto, maje bar niiga ivita utuguzu kizi ŋinti aroodinɛ agoryawa.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Ma iinyaye niceke akɔ gɔɔn adɛmɛz Yesu ɔl ceeze o Joowo iinya dook. Maje alaata o ceez o Joowo, ki ɔl o demziinto, been alaat o ɔl o Juz arɔɔŋ kuruyit nɔɔnɔ kadaak.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Bar akɔm gɔl ci ka kurukti niigi nɔɔnɔ, eeci ɔl dook gɔɔn alotak nɔɔnɔ, ma avu azii zoozok ogin. Ma alaŋ arɔɔŋ niigi kobolozit zɔɔz codoi ṯɔr zoozowe ci aduwa niini noko.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.