Lucas 19
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARIB
1 — ausente —
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 — ausente —
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Ma arɔɔŋ niini kicin eet ci kazi Yesu o ɔrɔɔt ɛlɛ, bar akɔm gɔl ci ka kicini nɔɔnɔ, eeci mɛɛlɛ ɔl ɔrɔɔt, maje niini alya eet ci kutur tɛr.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Ɔdɔkɔny ni niini arayɛ ɔl ɔɔwa, ma akɔ atɔɔt kɛɛt ceen moneec ka kicin Yesu juruŋ ŋaati aku aduŋni ŋina.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Mazi aku arum Yesu ŋinito, ɔdɔŋ ɔɔ, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Zakiyas, duna taman. Kakɔ tedec katike ole cun e waanico.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Ma aduŋna niini kataman, ma atalna Yesu ɔrɔɔt ɛlɛ.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Maje ɔl dook o acin gi nico, aŋɔmtɔ anɔ nɛ, “Ma dim ɛɛti nici akɔ ka kook kataŋu ole ci eet ci oŋenu o?”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Ma iŋaaz Zakiyas jena, ma anek Manyi Yesu nɛ, “Manyi, ziiyan di. Kakɔ tiŋeere kaŋer kaal ogan kanyei dook kɔrgɛna, ma kanyi ɔl o amaat. Buk mã da gɔɔn anyak ɔl ci kadayɛ looc, karuwei tiŋeere nɔɔgɔ kaal ci arɔɔŋ niigi ŋaatan o lak wec.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Iiyak zin rogzɛn kɔrɔk nico waanico. Buk ɛɛti nici dole ci dɔl o Ibrayim.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Mazin naana Ŋɛɛrti Eeto kakun ka kiiya kɔrɔɔŋ ɔl o akoloni zɛɛ ma kajowa ka korogoz nɔɔgɔ.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Mazi ŋaan azii ɔl zɔɔz nico nɔkɔ, uduwak niini nɔɔgɔ yabziin oma, eeci izi ajɔn Jerusalɛm. Abaabanit ni ɔl ci ɔrkɔr ki nɔɔnɔ o izitɔ nɛ, “Izi baliin o Joowo ajɔn ka kiiyak looc.”
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 “Anyak baale eet ci titiny eerononek looc ci rɛɛn many, ka kook kɔrɔnyca ɔl nɔɔnɔ ŋinaante kizi alaan zɛɛ mazi odot, ka kabadaak niini looc onin.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Mazi ka kɔɔtɔ, otowa gabara cigin een amɔtɔ, ma aku anyek codoi gɔɔn ŋaatineeŋ guruc ceen eet tur, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ɔɔtɔ iliŋliŋti rak guruc nicoko ŋinti ŋaan kazɛɛnɛ tɔ o.”
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Maje ɔl ci looc cin o abor niigi nɔɔnɔ ɔrɔɔt ɛlɛ, ma itoon niigi otok kono nɔɔnɔ vurta azi nɛ, “Alaŋ karooŋnya eet nico kizi alaan cinaaŋ.”
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Maje bar ŋaati baal eerononek niini neke, anyozozek nɔɔnɔ alaazɛt odota. Mazi akɔ abadaak niini kɔrɔk, iiya otowa gabara ogin baal anyek guruc e ka kiiya kicin guruc ci anyaa niigi guruce baal anyek niini nɔɔgɔ ka kemelŋenyit e.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Ma aku gabarɛnti ci oowu o, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Manyi, kiliŋliŋa guruc eet tur lak amɔtɔ (1,000) guruce baal anyan e.”
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ma abɛdɛkɛ niini nɔɔnɔ anek nɛ, “Abon ɔrɔɔt. Aliŋliŋ juruŋ. Een niina gabaren ci abonanin. Zin giye o iliŋliŋayɛ guruc oogi guruce baal miliny tɛr e, kanyin tiŋeere ineet kuturyok amɔtɔ ka bal niina izi alaan cineeŋ.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Ma aku bodo gabarɛnti ci ano gɔn o, ma azi nɛ, “Manyi, kiliŋliŋa guruc ceen eet tur lak tur (500) guruce baal anyan e.”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ma anek niini gabaren nico nɛ, “Kanyin tiŋeere ineet kuturyok tur bal izi alaan cineeŋ.”
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Ma aku bodo gabarɛnti ceeni, ma azi nɛ, “Manyi, guruc baal anyan e ce. Kacabi iiten baale ruma, ma kitaŋ karoodi.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Kaŋolinin ineet, eeci een niina eet ci adoŋnin aziiti. Adoma gɔɔn kaal culu, ma ateedi manɛɛn calaŋ ɛɛva niina.”
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 — ausente —
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 — ausente —
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Enek ni alaani ɔl o aromɛ kibeen nɔɔnɔ nɛ, “Aamta nɔɔnɔ guruc nicoko, anycek gabaren ona anyak guruc ween eet tur lak amɔtɔ e (1,000).”
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Bar anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Manyi, anyawun uyen niini laadun eet tur lak amɔtɔ (1,000).”
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Ma abɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Kaduwakuŋ igeet, mã anyak ɛɛti kaal ci meelik, bar anyonek nɔɔnɔ ogɛn bodo kizi mɛɛlɛ ɔrɔɔt. Maje ɛɛti ci akɔm gi ci anyak, mayo nuun anyak ci miliny tɛr, aamnyai bar ŋaatin nici kavu nɔkɔ.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Inoko zin anyaaktayaŋ ɔl baal amarninan aneet, ma alaŋ arooŋnyan kizi alaan cineeŋ e dook. Anyaakta ka ivita uruyit nɔɔgɔ kadaayitɔ aneet ŋuma ŋina.”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Aduwa Yesu zɔɔz nico, ma vurta arawɔi ɔl ooyi Jerusalɛma.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Mazi akɔ ajɔŋɔz ŋino kazi Bezpeja kibeen Bezani biye o kazi Kiŋiroc, itoonun niini nuyak ram karaktɛ.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 Ma anek rak nɔɔgɔ nɛ, “Ɔɔtɔ korgine ci igeet ɔɔwa neke. Ajowanu tedec ŋinaante zigir ceen jɔrɔn ci ŋaan laadun kɔtɔɔt ɛɛti oman acabje ŋinaante. Ɔɔtɔ ɔɔkta ka anyaaktayaŋ aneet ŋina.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Mã anyak eet ci ajinuŋ anekuŋ nɛ, Ɔɔganu zigir nico naa? Enektek nɛ, Arɔɔŋ Manyi nɔɔnɔ.”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ɔɔtɔ ni niigi, ma avɔ ajowa kaal dook eona aduwakɛ Yesu nɔɔgɔ e.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Mazi avɔ ɔɔga zigir, ijinit ɔl ci zigiro o nɔɔgɔ enektek nɛ, “Ɔɔganu zigir cinaaŋ naa?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔgɔ anek nɛ, “Arɔɔŋ Manyi nɔɔnɔ.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Ooti ni niigi zigir ŋaati Yesu. Ma avɔ arekɛ nɔɔnɔ rumanɛ bawuc, ma anyek Yesu kɔtɔɔt.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Mazi akɔ awɔ Yesu zigira, etevetɛkɛ ɔl nɔɔnɔ rumanɛ ugeec gɔl.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Mazi akɔ ajɔŋɔz niini Jerusalɛm ŋaao alocanɛ gɔl biye o kazi Kiŋiroc, egerenyit nuyawa oginɛ dook kɔla ŋaati anyekɛ Jook zany, ma anaati nɔɔnɔ kaale o meel adiŋdiŋ acin niigi.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Ma agɛrɛny niigi azi nɛ, “Amayuk Jooi alaan o aku zaare ogin. Abil ganɔni tamma, ma anyak titinyɔn Jooi o adiŋdiŋ.”
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ma azɔɔz ɔl ogɛn ole o Parici kɔla tɔ anek Yesu nɛ, “Alaan o demziinto, gerenyek nuyak cuguno kajaktɔ.”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Bar abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Kaduwakuŋ igeet, mayo nuun ajaki niigi, biyɛn alya agɛrɛny ni koca ɔrɔɔt nɔkɔ.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 — ausente —
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 — ausente —
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Aku zin tiŋeere iiteni ci aliyanin modɛna o amarninin ineet kabanyɔ dook, kɔkɔm ŋinti aduŋnɛ.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Oyokin tiŋeere niigi ineet kibeen ɔl cugun noko dook lai kɔkɔm tegeremoc codoi ṯɔr nɔkɔ ataadonek gɔn. Agooni gi nici o, eeci ŋaan ga niina iiten o iiyai Jooi niini alya ka kiiya kitiritin ineet.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Enico ook Yesu ceeze o Joowo, ma akɔ atɔɔwak ɔl dook o ataalinɛ kaal kaluwawa ŋinaante bitaalin.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Ayeedi waragewe o Joowo zɔɔz ci anɛ Jooi nɛ, Ceez cane o agayi kizi ceez ci ŋaryiinto, maje bar niiga ivita utuguzu kizi ŋinti aroodinɛ agoryawa.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Ma iinyaye niceke akɔ gɔɔn adɛmɛz Yesu ɔl ceeze o Joowo iinya dook. Maje alaata o ceez o Joowo, ki ɔl o demziinto, been alaat o ɔl o Juz arɔɔŋ kuruyit nɔɔnɔ kadaak.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Bar akɔm gɔl ci ka kurukti niigi nɔɔnɔ, eeci ɔl dook gɔɔn alotak nɔɔnɔ, ma avu azii zoozok ogin. Ma alaŋ arɔɔŋ niigi kobolozit zɔɔz codoi ṯɔr zoozowe ci aduwa niini noko.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.