Lucas 19
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT
1 — ausente —
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 — ausente —
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Ma arɔɔŋ niini kicin eet ci kazi Yesu o ɔrɔɔt ɛlɛ, bar akɔm gɔl ci ka kicini nɔɔnɔ, eeci mɛɛlɛ ɔl ɔrɔɔt, maje niini alya eet ci kutur tɛr.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Ɔdɔkɔny ni niini arayɛ ɔl ɔɔwa, ma akɔ atɔɔt kɛɛt ceen moneec ka kicin Yesu juruŋ ŋaati aku aduŋni ŋina.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Mazi aku arum Yesu ŋinito, ɔdɔŋ ɔɔ, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Zakiyas, duna taman. Kakɔ tedec katike ole cun e waanico.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Ma aduŋna niini kataman, ma atalna Yesu ɔrɔɔt ɛlɛ.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Maje ɔl dook o acin gi nico, aŋɔmtɔ anɔ nɛ, “Ma dim ɛɛti nici akɔ ka kook kataŋu ole ci eet ci oŋenu o?”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Ma iŋaaz Zakiyas jena, ma anek Manyi Yesu nɛ, “Manyi, ziiyan di. Kakɔ tiŋeere kaŋer kaal ogan kanyei dook kɔrgɛna, ma kanyi ɔl o amaat. Buk mã da gɔɔn anyak ɔl ci kadayɛ looc, karuwei tiŋeere nɔɔgɔ kaal ci arɔɔŋ niigi ŋaatan o lak wec.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Iiyak zin rogzɛn kɔrɔk nico waanico. Buk ɛɛti nici dole ci dɔl o Ibrayim.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Mazin naana Ŋɛɛrti Eeto kakun ka kiiya kɔrɔɔŋ ɔl o akoloni zɛɛ ma kajowa ka korogoz nɔɔgɔ.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Mazi ŋaan azii ɔl zɔɔz nico nɔkɔ, uduwak niini nɔɔgɔ yabziin oma, eeci izi ajɔn Jerusalɛm. Abaabanit ni ɔl ci ɔrkɔr ki nɔɔnɔ o izitɔ nɛ, “Izi baliin o Joowo ajɔn ka kiiyak looc.”
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 “Anyak baale eet ci titiny eerononek looc ci rɛɛn many, ka kook kɔrɔnyca ɔl nɔɔnɔ ŋinaante kizi alaan zɛɛ mazi odot, ka kabadaak niini looc onin.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Mazi ka kɔɔtɔ, otowa gabara cigin een amɔtɔ, ma aku anyek codoi gɔɔn ŋaatineeŋ guruc ceen eet tur, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ɔɔtɔ iliŋliŋti rak guruc nicoko ŋinti ŋaan kazɛɛnɛ tɔ o.”
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Maje ɔl ci looc cin o abor niigi nɔɔnɔ ɔrɔɔt ɛlɛ, ma itoon niigi otok kono nɔɔnɔ vurta azi nɛ, “Alaŋ karooŋnya eet nico kizi alaan cinaaŋ.”
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Maje bar ŋaati baal eerononek niini neke, anyozozek nɔɔnɔ alaazɛt odota. Mazi akɔ abadaak niini kɔrɔk, iiya otowa gabara ogin baal anyek guruc e ka kiiya kicin guruc ci anyaa niigi guruce baal anyek niini nɔɔgɔ ka kemelŋenyit e.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Ma aku gabarɛnti ci oowu o, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Manyi, kiliŋliŋa guruc eet tur lak amɔtɔ (1,000) guruce baal anyan e.”
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Ma abɛdɛkɛ niini nɔɔnɔ anek nɛ, “Abon ɔrɔɔt. Aliŋliŋ juruŋ. Een niina gabaren ci abonanin. Zin giye o iliŋliŋayɛ guruc oogi guruce baal miliny tɛr e, kanyin tiŋeere ineet kuturyok amɔtɔ ka bal niina izi alaan cineeŋ.”
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Ma aku bodo gabarɛnti ci ano gɔn o, ma azi nɛ, “Manyi, kiliŋliŋa guruc ceen eet tur lak tur (500) guruce baal anyan e.”
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Ma anek niini gabaren nico nɛ, “Kanyin tiŋeere ineet kuturyok tur bal izi alaan cineeŋ.”
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Ma aku bodo gabarɛnti ceeni, ma azi nɛ, “Manyi, guruc baal anyan e ce. Kacabi iiten baale ruma, ma kitaŋ karoodi.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Kaŋolinin ineet, eeci een niina eet ci adoŋnin aziiti. Adoma gɔɔn kaal culu, ma ateedi manɛɛn calaŋ ɛɛva niina.”
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 — ausente —
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 — ausente —
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Enek ni alaani ɔl o aromɛ kibeen nɔɔnɔ nɛ, “Aamta nɔɔnɔ guruc nicoko, anycek gabaren ona anyak guruc ween eet tur lak amɔtɔ e (1,000).”
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Bar anek niigi nɔɔnɔ nɛ, “Manyi, anyawun uyen niini laadun eet tur lak amɔtɔ (1,000).”
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Ma abɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Kaduwakuŋ igeet, mã anyak ɛɛti kaal ci meelik, bar anyonek nɔɔnɔ ogɛn bodo kizi mɛɛlɛ ɔrɔɔt. Maje ɛɛti ci akɔm gi ci anyak, mayo nuun anyak ci miliny tɛr, aamnyai bar ŋaatin nici kavu nɔkɔ.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Inoko zin anyaaktayaŋ ɔl baal amarninan aneet, ma alaŋ arooŋnyan kizi alaan cineeŋ e dook. Anyaakta ka ivita uruyit nɔɔgɔ kadaayitɔ aneet ŋuma ŋina.”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Aduwa Yesu zɔɔz nico, ma vurta arawɔi ɔl ooyi Jerusalɛma.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Mazi akɔ ajɔŋɔz ŋino kazi Bezpeja kibeen Bezani biye o kazi Kiŋiroc, itoonun niini nuyak ram karaktɛ.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 Ma anek rak nɔɔgɔ nɛ, “Ɔɔtɔ korgine ci igeet ɔɔwa neke. Ajowanu tedec ŋinaante zigir ceen jɔrɔn ci ŋaan laadun kɔtɔɔt ɛɛti oman acabje ŋinaante. Ɔɔtɔ ɔɔkta ka anyaaktayaŋ aneet ŋina.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Mã anyak eet ci ajinuŋ anekuŋ nɛ, Ɔɔganu zigir nico naa? Enektek nɛ, Arɔɔŋ Manyi nɔɔnɔ.”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Ɔɔtɔ ni niigi, ma avɔ ajowa kaal dook eona aduwakɛ Yesu nɔɔgɔ e.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Mazi avɔ ɔɔga zigir, ijinit ɔl ci zigiro o nɔɔgɔ enektek nɛ, “Ɔɔganu zigir cinaaŋ naa?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔgɔ anek nɛ, “Arɔɔŋ Manyi nɔɔnɔ.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Ooti ni niigi zigir ŋaati Yesu. Ma avɔ arekɛ nɔɔnɔ rumanɛ bawuc, ma anyek Yesu kɔtɔɔt.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Mazi akɔ awɔ Yesu zigira, etevetɛkɛ ɔl nɔɔnɔ rumanɛ ugeec gɔl.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Mazi akɔ ajɔŋɔz niini Jerusalɛm ŋaao alocanɛ gɔl biye o kazi Kiŋiroc, egerenyit nuyawa oginɛ dook kɔla ŋaati anyekɛ Jook zany, ma anaati nɔɔnɔ kaale o meel adiŋdiŋ acin niigi.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Ma agɛrɛny niigi azi nɛ, “Amayuk Jooi alaan o aku zaare ogin. Abil ganɔni tamma, ma anyak titinyɔn Jooi o adiŋdiŋ.”
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Ma azɔɔz ɔl ogɛn ole o Parici kɔla tɔ anek Yesu nɛ, “Alaan o demziinto, gerenyek nuyak cuguno kajaktɔ.”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Bar abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Kaduwakuŋ igeet, mayo nuun ajaki niigi, biyɛn alya agɛrɛny ni koca ɔrɔɔt nɔkɔ.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 — ausente —
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 — ausente —
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Aku zin tiŋeere iiteni ci aliyanin modɛna o amarninin ineet kabanyɔ dook, kɔkɔm ŋinti aduŋnɛ.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Oyokin tiŋeere niigi ineet kibeen ɔl cugun noko dook lai kɔkɔm tegeremoc codoi ṯɔr nɔkɔ ataadonek gɔn. Agooni gi nici o, eeci ŋaan ga niina iiten o iiyai Jooi niini alya ka kiiya kitiritin ineet.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Enico ook Yesu ceeze o Joowo, ma akɔ atɔɔwak ɔl dook o ataalinɛ kaal kaluwawa ŋinaante bitaalin.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Ayeedi waragewe o Joowo zɔɔz ci anɛ Jooi nɛ, Ceez cane o agayi kizi ceez ci ŋaryiinto, maje bar niiga ivita utuguzu kizi ŋinti aroodinɛ agoryawa.”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Ma iinyaye niceke akɔ gɔɔn adɛmɛz Yesu ɔl ceeze o Joowo iinya dook. Maje alaata o ceez o Joowo, ki ɔl o demziinto, been alaat o ɔl o Juz arɔɔŋ kuruyit nɔɔnɔ kadaak.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Bar akɔm gɔl ci ka kurukti niigi nɔɔnɔ, eeci ɔl dook gɔɔn alotak nɔɔnɔ, ma avu azii zoozok ogin. Ma alaŋ arɔɔŋ niigi kobolozit zɔɔz codoi ṯɔr zoozowe ci aduwa niini noko.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.