Lucas 16

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ma anek Yesu nuyak ogin nɛ, “Anyak baale eet ceen aroi ci anyak gɔn ci agamek nɔɔnɔ kaal cigin, ma bar aminaŋi ɛɛti nici kaal. Ma iitene oman uduyak nɔɔnɔ zɔɔz ci aminaŋi ɛɛti nici kaal cigin o.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Otowa ni niini nɔɔnɔ, ma aku anek nɛ, “Gitaz ci kazii agoon noko? Inoko nyaayan waragɛ o gɔɔn ayɛɛdɛ kaal o agoon kibeen buk guruc ogan dook, eeci alaŋaan bodo aliŋliŋ ŋaatan.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Enek ni ɛɛti nici ɛlɛ maany baabaninta nɛ, “Inoko manyi cane kaliŋliŋonei noko orooŋun kɔtɔɔyan liŋliŋɔnta. Kayo zin kutugu gitaz? Akɔmnan dɔyiz ci ka kɛɛvɔi, ma bodo kanyei alyaan ŋaati kalawinɛ.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Inoko kaga gi ci ka kutugu. Abon karɔɔŋa laŋotigan ci ka gɔɔn kataltawan korgine cigeec.”
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Enico ɛlɛ otowa niini ɔl baal gɔɔn anyayek manyi onin ŋabolɛt e. Ma aku ajin eet ci oowu o anek nɛ, “Anyayei manyi onan ŋabolɛt izɔk?”
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Ma abɛdɛkɛ ɛɛti nici nɔɔnɔ anek nɛ, “Kanyayei topiyɛt ci zeetu een eet tur (100).”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Bodo ajin niini eet oma anek nɛ, “Anyei ŋabolɛt izɔk?”
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Mazi acin manyi oninɛ nɔɔnɔ agɛny nɔkɔ, ataana niini nɔɔnɔ gɛnyize cin noko ɔrɔɔt ɛlɛ. Agɛny zin ɔl ci loocu noko ŋaati aromi zɔɔz cineeŋ kujuk ɔl o aavtiz vooritine o Joowo.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, buk niiga o atuwenu abon anyaku gɛnyiz ci arɔɔŋaku eleeti laŋotizɛt Joowa kaale ugooc anyaku loota ŋina, ka mã adicai arɔkzɛt ŋina, atalnanuŋ niini igeet korge onin aavtiz kodot.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Mã ɛɛti ci atu ɔl nɔɔnɔ kaale ci miliny, atu buk ɔl nɔɔnɔ kaale ci meel. Maje ɛɛti calaŋ atu ɔl nɔɔnɔ kaale ci miliny, alaŋ buk atu ɔl nɔɔnɔ kaale ci meel.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Zin mã alaŋ atu ɔl bonat cunooŋ kaale ci loocu cɛlbɛz noko, anyononekuŋ zin koca igeet katin arɔkzɛt ween didi Joowa ku?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Buk mã alaŋ atuyuŋ ɔl igeet kaale ci eet oma, anyononekuŋ zin buk koca katin igeet kaal cugooc ku?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Akɔm laadun eet ci aliŋliŋonek alaat ram. Mã agɔɔn nɔkɔ, arɛɛz koca codoi ŋaatineeŋ ɔrɔɔt, ma amarnin codoi. Karabɔŋ aŋole codoi, ma apɛz codoi. Zin gole nico alaŋ abon ŋaati kaliŋliŋonɛkɛ Jook, ma bodo kaliŋliŋ guruc.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Mazi azii ɔl o Parici zɔɔz nico dook, atararti niigi Yesu, eeci arɛɛz niigi guruc ɔrɔɔt.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Anyeku gɔɔn niiga eleeti cugooc o kobonta ɔla, maje Jooi aga kaal o ɛɛl zinzeetine ugooc dook nɔkɔ. Mazin kaala o atitiny ɔl o deer, Joowa gɛrzɛ ɔrɔɔt.”
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Ma anek bodo Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Aliŋliŋi baale ɔl lotinok o Mosis kibeen zoozok o ayɛɛt nyakaŋanɛta zɛɛ been iiten baal akuni Jɔn o oonyi e. Mazin iitene o iiyai niini e zɛɛ been inoko o kaviyawa o Joowo abon akati baliin onin uuwaktɛ, makacin ɔl ci meel ivita iyizek eleeti gɔl nico eecitɔ.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Bar zin katin aṯornɛkɛ tammu taden ki looc, maje lotinowa ɛɛl nɔkɔ kɔkɔm ŋintimiliny tɛr aarayi ŋaatineeŋ been nɛɛn.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Mã atɔɔk ɛɛti ŋaa cin, ma bodo arɔca ŋaa oma, adoma koca niini zoocmaz. Buk mã arɔca ɛɛti ŋaa ci aaryai eete oman, adoma buk niini zoocmaz.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Ma azi Yesu nɛ, “Anyak baale eet ceen aroi ci gɔɔn aborcek rumanɛ ci ataalyai guruce ci meelik ɔrɔɔt. Ma abaak niini baayiz ci amadi ɔrɔɔt iinya dook.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 — ausente —
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 — ausente —
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Ma iitene oman adaak ɛɛti ci amaat noko. Ivita ni toonnyawa o Joowo, ma avu avɔyi nɔɔnɔ ŋaao aavɛ Ibrayim tammu tadena. Bodo buk iitene oman adaawun ɛɛti ceen aroi noko, ma avɔ ada ɔl nɔɔnɔ.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Mazi akɔ aara niini kɛbɛrɛ, bar aavi gooye o ɔl o oŋenu, ma acin niini Ibrayim rɛɛna aromɛ kibeen Lazaros.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Otowo ni niini Ibrayim anek nɛ, “Baaba Ibrayim, ɛɛlawan da. Anyekan Lazaros koconek komolit maam ka kiiya karekan aat, eeci kapirna ɔrɔɔt ɛlɛ gooye ci kaavɛ noko.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Bar abɛdɛkɛ Ibrayim nɔɔnɔ anek nɛ, “Ŋɛɛran, baale irkitowe baal ŋaan arognɛ niina loota e, anyozeyin ineet kaala o abon dook. Maje Lazaros waanice ajowa kaal o gɛr dook. Inoko zin buk niini iiya ojowa looc madiz ŋina. Maje niina apirna piryakzɛt nico.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Buk bodo ŋaati kaŋɛrɔn naaga been igeet noko anyak ŋolol ci wun kal ci aŋeryet ageet, ka mã arɔɔŋ ɛɛti ŋaatinaaŋ kavardaŋ kook ŋaatunooŋ, akɔm gɔl. Buk mã arɔɔŋ ɛɛti ŋaatunooŋ kavardaŋa kiiyayet ageeta ŋaato, akɔm gɔl.”
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Ma abɛdɛkɛ niini Ibrayim anek nɛ, “Baaba Ibrayim, kilalekin zin da ka toon Lazaros kook korge o baaba loota.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Eeci kanyei ŋinaante gɔtɔnɔga ceen tur. Anyek da nɔɔnɔ kook kitilo nɔɔgɔ keteedɔi oŋɛ ugeec ka calaŋ katin avunak niigi ŋinti nɔŋ ci kol kaavɛ naana noko.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Ma anek Ibrayim nɔɔnɔ nɛ, “Anyak gotonogu loota ŋinaante lotinok o Mosis been zoozok o nyakaŋanetu. Ŋaan ilot nɔɔgɔ. Ŋaan zin azii gotonogu zoozok niceke.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ma abɛdɛkɛ niini Ibrayim anek nɛ, “Baaba Ibrayim, alaŋ niigi ooli been nɛɛn. Dooke coma iŋaaz ɛɛti daayiza, ma akɔ aduwak nɔɔgɔ zɔɔz can kapirnanɛ noko, o koca aziiknɛn niigi, ma ateedinɛ oŋɛ ugeec dook nɛɛn.”
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Ma anek Ibrayim nɔɔnɔ nɛ, “Mã alaŋ arɔɔŋ kiziiyit niigi lotinok o Mosis kibeen zoozok o nyakaŋanetu, mayo nuun iŋaaz ɛɛti daayiza korok bodo, ma akɔ ilot nɔɔgɔ, alaŋ koca buk azii niigi nɔɔnɔ been nɛɛn.”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.