Lucas 15
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs BKJ
1 Ma iitene oman ivitak Yesu ɔl o gɔɔn alot meeri kibeen ɔl o gɛr oŋenu ka kivita kiziiyit niigi kaal o aduwa niini.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Mazi avɔ acin ɔl o Parici kibeen ɔl o gɔɔn ademzek ɔl lotinok nɔɔgɔ ŋaati avunakɛ Yesu nɔkɔ, ɔtɔŋɔmtɔ izitɔ nɛ, “Icinit di eet nico ŋaati atalnan ɔl o oŋenu, ma buk azɔlɔ ki nɔɔgɔ.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Uduwak ni Yesu nɔɔgɔ yabziin ci anek nɛ,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Ŋɛnɛɛn inoko ŋaatunooŋ ci anyak aza ceen eet tur, mazi akoloni codoi ŋaatineeŋ, alaŋ adotek ceen eet wec ki tiin tɔrkɔc o looc, ma akɔ arɔɔŋ ona akoloni e zɛɛ ma ajowa?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 — ausente —
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 — ausente —
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, mã abad ɛɛti codoi mony oŋene ogin, ma abadaak Jook, appe buk koca talniin tammu tadena ɔrɔɔt ɛlɛ eete nico, kujuk ɔl ceen eet wec ki tiin tɔrkɔc ŋaan kabaca oŋɛ.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Bodo anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Inoko mã anyak ŋaa guruc ceen ziik een amɔtɔ, ma akoloz codoi ceez kɛŋa aje ceez muur, agɔɔn koca niini naagin? Bar kanɛ atokol koca goo, ma aviil ceez kidicilim, ma arooŋnyi juruŋ ceez kɛŋa dook zɛɛ ma ajowa.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Mazi ajowa nɔkɔ, awa laŋotigin kibeen ɔl o abaawɔ anek nɛ, “Katalnɛ ɔrɔɔt ɛlɛ, eeci kojowa gurucoc onan akoloni e.”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Zin buk mã abad ɛɛti codoi mony oŋene ogin, atalnɛ koca toonnyawa tammu tadena nɔkɔ.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ma azi bodo Yesu nɛ, “Anyak baale eet ci anyak lɔgɔz ram.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ma anek logoti ci miliny o baatin nɛ, “Baaba, karooŋnyin ŋɛrayan aneet kaal cigan inoko o.” Eŋerek ni baatineeŋ kaal nɔɔgɔ dook ramantiya.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Ma iinyaye ci miliny nɔkɔ, ataalɔi logoti ci miliny o kaal cigin o dook zɛɛ adoma ni guruc ɔtɔɔwi, ooyi looce oman rɛɛna many. Ma ŋinaante ook iminaŋi guruc cigin noko rɛɛcanzɛta been kaale ogɛn.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Mazi adicai guruca dook, iiya tarjo ci appe looce nice, maje nɔɔnɔ ɔkɔma guruc ci anyak kina.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Makacin ook iliŋliŋozek eet oma ole ci looc nice. Ma anyek ɛɛti nici nɔɔnɔ liŋliŋɔn ci oowawi kɔcɔcɔbanɛn.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Ma giye o ɔkɔmai eet ci ka kanyek nɔɔnɔ dayiin ci abon, orooŋun niini ka nuun kook kozolit ki kɔcɔcɔbanɛn ayɛr.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Ma vurta abadaak niini ɛlɛ maany abaaban izi nɛ, Gɔɔn gabara o baaba anyak dayiin ci adak zɛɛ ma apiyani, maje bar naana ŋina ka kakaran ki magiz.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Abon kiŋaaz kamiironei baaba ka kook kenek nɛ, “Baaba, kabaca oŋec Joowo kibeen ŋaatun buk.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Alaŋ zin bodo kaganona ŋaati awuyan niina aneet kizi ŋɛɛrun, bar olla nyan kibil kiyo gabarɛnti o.”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Itiŋa ni niini ɔtɔɔ imiirozek baatin. Mazi ŋaan awoya rɛɛna nɔkɔ, icinun baatinɛ nɔɔnɔ, ma ateedi baatin biyeta, ma iŋaaz adɔkɔny akɔ arumek nɔɔnɔ gɔl. Ma akɔ atorkot nɔɔnɔ azɛɛnɛ dook, ma acoco ŋalyamoc, eeci awucnek nɔɔnɔ ŋɛɛrin.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Bar anek logoti nɔɔnɔ nɛ, “Baaba, kabaca oŋec Joowa kibeen ŋaatun buk. Alaŋ zin bodo kaganona ŋaati awuyan niina aneet kizi ŋɛɛrun.”
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Maje bar baatinɛ awa gabara ogin, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Anyaakta rum ci abon ivita uburucɛkɛ ŋɛɛran. Buk artekɛ nyapokodec aziit. Uburucɛkɛ buk caava zɔɔ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Mazi odot, ɔɔtɔ icinta ariz ceen mɔɔr adii ka kivita kotodoŋit kadayit kataltɔi.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Eeci baale ŋɛɛran nici adaawa, bar zin inoko urugun bodo. Baale okolozɛ, ma inoko o, ojoyai bodo.” Ulute ni ɔl iitene nice ŋaatodoi, ma adake niigi dook talniinta.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Maje logoti ween abuu iitene nice aavi mana. Mazi abadaak kɔrɔk, bar azii ɔl abene, ma arogom.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Otowa ni niini gabaren codoi kɔrɔk bawuca, ma aku ajin anek nɛ, “Matɛ micit taz nici?”
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Ma abɛdɛkɛ gabarɛnti nɔɔnɔ anek nɛ, “Abada uyene gotonu kɔrɔk, ma atoŋdek baatune nɔɔnɔ ariz ci ŋaan een mɔɔr adii ɔrɔɔt, eeci abada niini kɔrɔk kɔkɔm gi ci gɛr.”
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Mazi azii logoti ceen abuu o gi nico, otobor nɔŋ ɔrɔɔt calaŋ arɔɔŋ kiiyak kɔrɔk. Makacin iiyak baatinɛ nɔɔnɔ, ma ilalek ka kiiyak kɔrɔk.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Enek ni niini baatin nɛ, “Cin di! Ŋaan baal kaliŋliŋonekin irkitok nicoko dook kiyo gabarɛnti o. Ma akɔm iiten codoi ci kajuranɛ been nɛɛn. Gitaz ci anyan niina aneet? Akɔ zɛɛ ma akɔmnekin ŋaati atoŋdekan bawot o colai ɔtɔgi ɛlɛ ka waan kadakta ki laŋotigan.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Mazi abada ŋɛɛrun ci baal akɔ adica kaal ugun waaŋnyai noko, otodoŋozeyu ni bar nɔɔnɔ.”
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Ma anek baatinɛ nɔɔnɔ nɛ, “Dole onan, karomɛ naana been ineet ŋina iinya dook, ma kaala ci kanyei naana ŋina o dook kaal cugun.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Maje gotonu nici baale adaawa, ma bar inoko urugun bodo. Baale okolozɛ, bar waanico ojoyai bodo. Abon zin bar katalnɛ naaga dook giye ci abadaket niini ageet o.”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.