Lucas 15
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARA
1 Ma iitene oman ivitak Yesu ɔl o gɔɔn alot meeri kibeen ɔl o gɛr oŋenu ka kivita kiziiyit niigi kaal o aduwa niini.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Mazi avɔ acin ɔl o Parici kibeen ɔl o gɔɔn ademzek ɔl lotinok nɔɔgɔ ŋaati avunakɛ Yesu nɔkɔ, ɔtɔŋɔmtɔ izitɔ nɛ, “Icinit di eet nico ŋaati atalnan ɔl o oŋenu, ma buk azɔlɔ ki nɔɔgɔ.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Uduwak ni Yesu nɔɔgɔ yabziin ci anek nɛ,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Ŋɛnɛɛn inoko ŋaatunooŋ ci anyak aza ceen eet tur, mazi akoloni codoi ŋaatineeŋ, alaŋ adotek ceen eet wec ki tiin tɔrkɔc o looc, ma akɔ arɔɔŋ ona akoloni e zɛɛ ma ajowa?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 — ausente —
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 — ausente —
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, mã abad ɛɛti codoi mony oŋene ogin, ma abadaak Jook, appe buk koca talniin tammu tadena ɔrɔɔt ɛlɛ eete nico, kujuk ɔl ceen eet wec ki tiin tɔrkɔc ŋaan kabaca oŋɛ.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Bodo anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Inoko mã anyak ŋaa guruc ceen ziik een amɔtɔ, ma akoloz codoi ceez kɛŋa aje ceez muur, agɔɔn koca niini naagin? Bar kanɛ atokol koca goo, ma aviil ceez kidicilim, ma arooŋnyi juruŋ ceez kɛŋa dook zɛɛ ma ajowa.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Mazi ajowa nɔkɔ, awa laŋotigin kibeen ɔl o abaawɔ anek nɛ, “Katalnɛ ɔrɔɔt ɛlɛ, eeci kojowa gurucoc onan akoloni e.”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Zin buk mã abad ɛɛti codoi mony oŋene ogin, atalnɛ koca toonnyawa tammu tadena nɔkɔ.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ma azi bodo Yesu nɛ, “Anyak baale eet ci anyak lɔgɔz ram.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ma anek logoti ci miliny o baatin nɛ, “Baaba, karooŋnyin ŋɛrayan aneet kaal cigan inoko o.” Eŋerek ni baatineeŋ kaal nɔɔgɔ dook ramantiya.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Ma iinyaye ci miliny nɔkɔ, ataalɔi logoti ci miliny o kaal cigin o dook zɛɛ adoma ni guruc ɔtɔɔwi, ooyi looce oman rɛɛna many. Ma ŋinaante ook iminaŋi guruc cigin noko rɛɛcanzɛta been kaale ogɛn.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Mazi adicai guruca dook, iiya tarjo ci appe looce nice, maje nɔɔnɔ ɔkɔma guruc ci anyak kina.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Makacin ook iliŋliŋozek eet oma ole ci looc nice. Ma anyek ɛɛti nici nɔɔnɔ liŋliŋɔn ci oowawi kɔcɔcɔbanɛn.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ma giye o ɔkɔmai eet ci ka kanyek nɔɔnɔ dayiin ci abon, orooŋun niini ka nuun kook kozolit ki kɔcɔcɔbanɛn ayɛr.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Ma vurta abadaak niini ɛlɛ maany abaaban izi nɛ, Gɔɔn gabara o baaba anyak dayiin ci adak zɛɛ ma apiyani, maje bar naana ŋina ka kakaran ki magiz.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Abon kiŋaaz kamiironei baaba ka kook kenek nɛ, “Baaba, kabaca oŋec Joowo kibeen ŋaatun buk.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Alaŋ zin bodo kaganona ŋaati awuyan niina aneet kizi ŋɛɛrun, bar olla nyan kibil kiyo gabarɛnti o.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Itiŋa ni niini ɔtɔɔ imiirozek baatin. Mazi ŋaan awoya rɛɛna nɔkɔ, icinun baatinɛ nɔɔnɔ, ma ateedi baatin biyeta, ma iŋaaz adɔkɔny akɔ arumek nɔɔnɔ gɔl. Ma akɔ atorkot nɔɔnɔ azɛɛnɛ dook, ma acoco ŋalyamoc, eeci awucnek nɔɔnɔ ŋɛɛrin.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Bar anek logoti nɔɔnɔ nɛ, “Baaba, kabaca oŋec Joowa kibeen ŋaatun buk. Alaŋ zin bodo kaganona ŋaati awuyan niina aneet kizi ŋɛɛrun.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Maje bar baatinɛ awa gabara ogin, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Anyaakta rum ci abon ivita uburucɛkɛ ŋɛɛran. Buk artekɛ nyapokodec aziit. Uburucɛkɛ buk caava zɔɔ.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Mazi odot, ɔɔtɔ icinta ariz ceen mɔɔr adii ka kivita kotodoŋit kadayit kataltɔi.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Eeci baale ŋɛɛran nici adaawa, bar zin inoko urugun bodo. Baale okolozɛ, ma inoko o, ojoyai bodo.” Ulute ni ɔl iitene nice ŋaatodoi, ma adake niigi dook talniinta.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Maje logoti ween abuu iitene nice aavi mana. Mazi abadaak kɔrɔk, bar azii ɔl abene, ma arogom.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Otowa ni niini gabaren codoi kɔrɔk bawuca, ma aku ajin anek nɛ, “Matɛ micit taz nici?”
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ma abɛdɛkɛ gabarɛnti nɔɔnɔ anek nɛ, “Abada uyene gotonu kɔrɔk, ma atoŋdek baatune nɔɔnɔ ariz ci ŋaan een mɔɔr adii ɔrɔɔt, eeci abada niini kɔrɔk kɔkɔm gi ci gɛr.”
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Mazi azii logoti ceen abuu o gi nico, otobor nɔŋ ɔrɔɔt calaŋ arɔɔŋ kiiyak kɔrɔk. Makacin iiyak baatinɛ nɔɔnɔ, ma ilalek ka kiiyak kɔrɔk.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Enek ni niini baatin nɛ, “Cin di! Ŋaan baal kaliŋliŋonekin irkitok nicoko dook kiyo gabarɛnti o. Ma akɔm iiten codoi ci kajuranɛ been nɛɛn. Gitaz ci anyan niina aneet? Akɔ zɛɛ ma akɔmnekin ŋaati atoŋdekan bawot o colai ɔtɔgi ɛlɛ ka waan kadakta ki laŋotigan.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Mazi abada ŋɛɛrun ci baal akɔ adica kaal ugun waaŋnyai noko, otodoŋozeyu ni bar nɔɔnɔ.”
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Ma anek baatinɛ nɔɔnɔ nɛ, “Dole onan, karomɛ naana been ineet ŋina iinya dook, ma kaala ci kanyei naana ŋina o dook kaal cugun.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Maje gotonu nici baale adaawa, ma bar inoko urugun bodo. Baale okolozɛ, bar waanico ojoyai bodo. Abon zin bar katalnɛ naaga dook giye ci abadaket niini ageet o.”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.