Lucas 15

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ma iitene oman ivitak Yesu ɔl o gɔɔn alot meeri kibeen ɔl o gɛr oŋenu ka kivita kiziiyit niigi kaal o aduwa niini.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Mazi avɔ acin ɔl o Parici kibeen ɔl o gɔɔn ademzek ɔl lotinok nɔɔgɔ ŋaati avunakɛ Yesu nɔkɔ, ɔtɔŋɔmtɔ izitɔ nɛ, “Icinit di eet nico ŋaati atalnan ɔl o oŋenu, ma buk azɔlɔ ki nɔɔgɔ.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Uduwak ni Yesu nɔɔgɔ yabziin ci anek nɛ,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Ŋɛnɛɛn inoko ŋaatunooŋ ci anyak aza ceen eet tur, mazi akoloni codoi ŋaatineeŋ, alaŋ adotek ceen eet wec ki tiin tɔrkɔc o looc, ma akɔ arɔɔŋ ona akoloni e zɛɛ ma ajowa?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 — ausente —
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 — ausente —
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, mã abad ɛɛti codoi mony oŋene ogin, ma abadaak Jook, appe buk koca talniin tammu tadena ɔrɔɔt ɛlɛ eete nico, kujuk ɔl ceen eet wec ki tiin tɔrkɔc ŋaan kabaca oŋɛ.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Bodo anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Inoko mã anyak ŋaa guruc ceen ziik een amɔtɔ, ma akoloz codoi ceez kɛŋa aje ceez muur, agɔɔn koca niini naagin? Bar kanɛ atokol koca goo, ma aviil ceez kidicilim, ma arooŋnyi juruŋ ceez kɛŋa dook zɛɛ ma ajowa.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Mazi ajowa nɔkɔ, awa laŋotigin kibeen ɔl o abaawɔ anek nɛ, “Katalnɛ ɔrɔɔt ɛlɛ, eeci kojowa gurucoc onan akoloni e.”
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Zin buk mã abad ɛɛti codoi mony oŋene ogin, atalnɛ koca toonnyawa tammu tadena nɔkɔ.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ma azi bodo Yesu nɛ, “Anyak baale eet ci anyak lɔgɔz ram.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Ma anek logoti ci miliny o baatin nɛ, “Baaba, karooŋnyin ŋɛrayan aneet kaal cigan inoko o.” Eŋerek ni baatineeŋ kaal nɔɔgɔ dook ramantiya.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Ma iinyaye ci miliny nɔkɔ, ataalɔi logoti ci miliny o kaal cigin o dook zɛɛ adoma ni guruc ɔtɔɔwi, ooyi looce oman rɛɛna many. Ma ŋinaante ook iminaŋi guruc cigin noko rɛɛcanzɛta been kaale ogɛn.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Mazi adicai guruca dook, iiya tarjo ci appe looce nice, maje nɔɔnɔ ɔkɔma guruc ci anyak kina.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Makacin ook iliŋliŋozek eet oma ole ci looc nice. Ma anyek ɛɛti nici nɔɔnɔ liŋliŋɔn ci oowawi kɔcɔcɔbanɛn.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Ma giye o ɔkɔmai eet ci ka kanyek nɔɔnɔ dayiin ci abon, orooŋun niini ka nuun kook kozolit ki kɔcɔcɔbanɛn ayɛr.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Ma vurta abadaak niini ɛlɛ maany abaaban izi nɛ, Gɔɔn gabara o baaba anyak dayiin ci adak zɛɛ ma apiyani, maje bar naana ŋina ka kakaran ki magiz.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Abon kiŋaaz kamiironei baaba ka kook kenek nɛ, “Baaba, kabaca oŋec Joowo kibeen ŋaatun buk.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Alaŋ zin bodo kaganona ŋaati awuyan niina aneet kizi ŋɛɛrun, bar olla nyan kibil kiyo gabarɛnti o.”
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Itiŋa ni niini ɔtɔɔ imiirozek baatin. Mazi ŋaan awoya rɛɛna nɔkɔ, icinun baatinɛ nɔɔnɔ, ma ateedi baatin biyeta, ma iŋaaz adɔkɔny akɔ arumek nɔɔnɔ gɔl. Ma akɔ atorkot nɔɔnɔ azɛɛnɛ dook, ma acoco ŋalyamoc, eeci awucnek nɔɔnɔ ŋɛɛrin.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Bar anek logoti nɔɔnɔ nɛ, “Baaba, kabaca oŋec Joowa kibeen ŋaatun buk. Alaŋ zin bodo kaganona ŋaati awuyan niina aneet kizi ŋɛɛrun.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Maje bar baatinɛ awa gabara ogin, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Anyaakta rum ci abon ivita uburucɛkɛ ŋɛɛran. Buk artekɛ nyapokodec aziit. Uburucɛkɛ buk caava zɔɔ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Mazi odot, ɔɔtɔ icinta ariz ceen mɔɔr adii ka kivita kotodoŋit kadayit kataltɔi.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Eeci baale ŋɛɛran nici adaawa, bar zin inoko urugun bodo. Baale okolozɛ, ma inoko o, ojoyai bodo.” Ulute ni ɔl iitene nice ŋaatodoi, ma adake niigi dook talniinta.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Maje logoti ween abuu iitene nice aavi mana. Mazi abadaak kɔrɔk, bar azii ɔl abene, ma arogom.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Otowa ni niini gabaren codoi kɔrɔk bawuca, ma aku ajin anek nɛ, “Matɛ micit taz nici?”
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ma abɛdɛkɛ gabarɛnti nɔɔnɔ anek nɛ, “Abada uyene gotonu kɔrɔk, ma atoŋdek baatune nɔɔnɔ ariz ci ŋaan een mɔɔr adii ɔrɔɔt, eeci abada niini kɔrɔk kɔkɔm gi ci gɛr.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Mazi azii logoti ceen abuu o gi nico, otobor nɔŋ ɔrɔɔt calaŋ arɔɔŋ kiiyak kɔrɔk. Makacin iiyak baatinɛ nɔɔnɔ, ma ilalek ka kiiyak kɔrɔk.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Enek ni niini baatin nɛ, “Cin di! Ŋaan baal kaliŋliŋonekin irkitok nicoko dook kiyo gabarɛnti o. Ma akɔm iiten codoi ci kajuranɛ been nɛɛn. Gitaz ci anyan niina aneet? Akɔ zɛɛ ma akɔmnekin ŋaati atoŋdekan bawot o colai ɔtɔgi ɛlɛ ka waan kadakta ki laŋotigan.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Mazi abada ŋɛɛrun ci baal akɔ adica kaal ugun waaŋnyai noko, otodoŋozeyu ni bar nɔɔnɔ.”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ma anek baatinɛ nɔɔnɔ nɛ, “Dole onan, karomɛ naana been ineet ŋina iinya dook, ma kaala ci kanyei naana ŋina o dook kaal cugun.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Maje gotonu nici baale adaawa, ma bar inoko urugun bodo. Baale okolozɛ, bar waanico ojoyai bodo. Abon zin bar katalnɛ naaga dook giye ci abadaket niini ageet o.”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.