Lucas 14
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC
1 Ma iitene ceen Sabit oman, ook Yesu korge ci alaan oma ci ɔl o Parici ka kook kadawɔ ŋinaante.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Maje ŋinaante anyak eet ci iivez zɔɔna kibeen azɛɛn aavi nɔɔnɔ kɛŋa nɔkɔ.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Ma ajin Yesu alaat o gɔɔn ademzek ɔl lotinok o Joowo kibeen ɔl o Parici anek nɛ, “Mayo gɔɔn lotinowa ogaac aziikneket korogozit ɔl moorizowɛ iitene ceen Sabit o, yo akɔm da?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Bar olla ajaki niigi tiv, kɔkɔm gi ci abariz. Orogoz ni Yesu eet ci amɔɔr noko, ma anyek nɔɔnɔ kɔtɔɔ.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Inoko ŋaatunooŋ ŋɛnɛɛn ci iinak dole cinɛ look, karabɔŋ een taŋ cinɛ iitene ceen Sabit, ma alaŋ ɛɛla kataman?”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Bodo buk ajaki niigi, kɔkɔm gi ci abariz.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Mazi acin Yesu ɔl ci ona avunak dayiin o aŋɛrak gɔɔn ceeni ɛlɛ ŋinti abon aavuzito nɔkɔ, uduwak nɔɔgɔ dook zɔɔz ci anek nɛ,
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 “Gɔɔn mã awekuŋ ɛɛti oman igeet dayiin korge cin, má rak avɔ aavtiyu vitɛnane o titiny gɔɔn aavtiyɛ ɔl o adiŋdiŋ. Eeci alaŋ agayu karabɔŋ tedec buk akunak ɛɛti ci titiny ɔrɔɔt kujukin ineet ŋinito.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Ma aku anekin ɛɛti ci ona awanin o ineet nɛ, “Tiŋa di anyek eet nico kiiya kaavu ŋina.” Itiŋa ni niina kaamin alyaani ɔrɔɔt, ma akɔ aavɛ ŋaati cɛlbɛz.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Bar zin gɔɔn mã awuyuŋ ɔl igeet korgine cigeec, abon avɔ aavtiyɔ vitɛnane ci cɛlbɛz, ka mã acinuŋ ɛɛti ci ona awuyuŋ o, ka kiiya keneyuŋ nɛ, Laŋo, tiŋa je. Ija aavu ŋaati abon ce. Ka zin jowa niina ɛɛzɛt ole ci ona avunak dayiin o dook.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Eeci ɛɛti ci atitiny ɛlɛ, bar acɛlbɛzani. Maje ɛɛti ci acɛlbɛzɛn ɛlɛ onin, bar akunak nɔɔnɔ titinyɔnti.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Enek ni Yesu eet ci ona awa nɔɔnɔ o nɛ, “Gɔɔn mã arooŋ towek ɔl dayiin, má awa ɔl ween laŋotugun, karabɔŋ een gotonogu, karabɔŋ een ɔl ween atenok, karabɔŋ een ɔl o abaawonu een arɔk. Eeci mã awa niina ɔl nicoko doon, awekin buk koca iima bodo niigi ineet dayiin korgine ugeec. Zin gole nico urukteyin niigi ineet ŋabolo ci dayiin cugun baal adak niigi korge cun o.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Bar zin gɔɔn mã arooŋ towek ɔl dayiin, abon awa ɔl o amaat, kibeen ɔl o rɛbrɛbik, ki ɔl o ŋɔɔlik, been ɔl o ruben.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Ka zin jowa niina mayuwɛnɛt Joowa, eeci niigi alaŋ anyak dayiin ci ka kurukteyin ineet. Bar zin ŋaan aruwekin ineet Jooi iitene ci katin iŋaani ɔl o abon daayiza e.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Mazi azii ɛɛti codoi ole ci aavtiz loota o zɔɔz nico, enewun Yesu nɛ, “Amayuwi katin ɔrɔɔt ɔl o azɔl dayiin ŋaatodoi baliinte o Joowo.”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Ma anek Yesu nɔɔnɔ yabziinta nɛ, “Anyak baale eet ci arɔɔŋ kotowak kɔlɛ ci meelik dayiin korge cin.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Mazi akɔ acin niini kaal dook utuguze odota, itoonun gabaren cin ka kook kenek ɔl nɛ, “Ivita. Utuguze kaal dook odotita.”
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Mazi bar akɔ aduwak gabarɛnti nɔɔgɔ nɔkɔ, aduwa niigi dook ŋaatineeŋ gɔɔn ceeni zɔɔz ci alam nɔɔnɔ. Azi ɛɛti ci oowu o nɛ, “Alaŋ kanim kook ŋinaante, eeci kanyei mana ci jɔr kataala. Karooŋ zin ka kook kicin. Ɛɛlawan ziiyeyan zɔɔz ci kaduwakin noko.”
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Azi bodo ceeni nɛ, “Kanyei arzɛn ceen amɔtɔ ci jɔr kataala ka gɔɔn kɛɛvtɔ. Inoko zin karooŋ kook kicinai keviin. Ɛɛlawan ziiyeyan zɔɔz ci kaduwakin noko.”
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Maje ceeni azi nɛ, “Jɔr ŋaan karɔcɛ. Alaŋ zin kanim kook ŋinaante.”
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Abada ni gabarɛnti iiya uduwak Manyi onin itoon nɔɔnɔ e zoozok nicoko. Mazi azii Manyi oninɛ itoon e zoozok nicoko, otobor nɔŋ ɔrɔɔt ɛlɛ, ma anek gabaren nɛ, “Dɔkɔny! Bitɔ towa ɔl o amaat, ki ɔl o ruben, been ɔl o ŋɔɔlik kivita.”
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Kataman nɔkɔ ook utugu gabarɛnti eci ona aduwaki Manyi oninɛ nɔɔnɔ o. Ma aku bodo anek niini Manyi onin nɛ, “Koowa kotowa nɔɔgɔ, bar zin ŋaan amaac ceez ɔl nɔkɔ.”
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Ma anek bodo Manyi gabaren nɛ, “Bitɔ golowɛ kutur bitaala. Anyek ɔl kivita ka coma abitiz ceez can noko.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, akɔm bodo eet codoi ṯɔr ole baal laadun kawo ɔɔwa e ci atar dayiin nicoko been nɛɛn.”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 — ausente —
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 — ausente —
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Eeci ɛɛti calaŋ arɔɔŋ niini piryakzɛt ŋaati anuyan aneet, alaŋ een niini nuyai can.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Gɔɔn mã arɔɔŋ ɛɛti kɛtɛɛnya ceez ci appe, aavi rak loota, ma akɛɛp guruc ci ka kɛtɛɛnyai ceez o, karabɔŋ alɛɛnɔ kidica ceez nico tɛɛnyinta.
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Eeci mã aruwek niini ceez looc iŋaan kɛkɛɛp guruc ka kaga alɛɛnɔ kibeen enyciin, ma bar aruwek ceez looc, ma alaŋ anim kɛtɛɛny kidica, ararni koca ɔl dook nɔɔnɔ giye nico.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 Anɔ koca niigi nɛ, “Icinit di eet nico. Akana ceez tɛɛnyinta, ma bar ɔkɔmek alaŋaan adica.”
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Inoko mã anyak alaani takirnya ci meel (10,000), ma arɔɔŋ niini kooryɔ been alaan oma ci anyak takirnya ci meelik kujuk cigin o lak ram (20,000), aavi rak koca niini loota, ma abaaban zɛɛ ma aga gɔl ci ka kook kooryɔi kibeen alaan nice.
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Mazi acin alaŋ anim kɔɔrtɔ kibeen alaan nice, itoonek koca niini nɔɔnɔ otok ŋinaante, ma ala nɔɔnɔ ganɔn iŋaan aavi niini rɛɛna o.”
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Ma aṯornɛkɛ Yesu zooze ci azi nɛ, “Zin akɔm ŋaatunooŋ eet codoi ci anim kizi nuyai can, dooke coma ooŋ niini kaal ogin anyak dook giye can.”
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 Ma azi Yesu bodo nɛ, “Gɔɔn laadun mɛlɛ abon ŋaati ŋaan amokcarni, bar mazi idicai mokcarɔnti, izi gɛrzɛ, ma akɔm bodo gɔl ci kagɔɔni komokcar.
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Ma bodo alaŋ aganɔ ŋaati kagɔɔni kaal oogi been nɛɛn, bar agantɔ ŋaati kajukɛki tuu. Mã alam zin ŋaatunooŋ eet ci anyak iin, abon aziiŋnɛ juruŋ.”
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.