Lucas 14

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ma iitene ceen Sabit oman, ook Yesu korge ci alaan oma ci ɔl o Parici ka kook kadawɔ ŋinaante.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Maje ŋinaante anyak eet ci iivez zɔɔna kibeen azɛɛn aavi nɔɔnɔ kɛŋa nɔkɔ.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Ma ajin Yesu alaat o gɔɔn ademzek ɔl lotinok o Joowo kibeen ɔl o Parici anek nɛ, “Mayo gɔɔn lotinowa ogaac aziikneket korogozit ɔl moorizowɛ iitene ceen Sabit o, yo akɔm da?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Bar olla ajaki niigi tiv, kɔkɔm gi ci abariz. Orogoz ni Yesu eet ci amɔɔr noko, ma anyek nɔɔnɔ kɔtɔɔ.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Inoko ŋaatunooŋ ŋɛnɛɛn ci iinak dole cinɛ look, karabɔŋ een taŋ cinɛ iitene ceen Sabit, ma alaŋ ɛɛla kataman?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Bodo buk ajaki niigi, kɔkɔm gi ci abariz.
6 A isto nada puderam responder.
7 Mazi acin Yesu ɔl ci ona avunak dayiin o aŋɛrak gɔɔn ceeni ɛlɛ ŋinti abon aavuzito nɔkɔ, uduwak nɔɔgɔ dook zɔɔz ci anek nɛ,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Gɔɔn mã awekuŋ ɛɛti oman igeet dayiin korge cin, má rak avɔ aavtiyu vitɛnane o titiny gɔɔn aavtiyɛ ɔl o adiŋdiŋ. Eeci alaŋ agayu karabɔŋ tedec buk akunak ɛɛti ci titiny ɔrɔɔt kujukin ineet ŋinito.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Ma aku anekin ɛɛti ci ona awanin o ineet nɛ, “Tiŋa di anyek eet nico kiiya kaavu ŋina.” Itiŋa ni niina kaamin alyaani ɔrɔɔt, ma akɔ aavɛ ŋaati cɛlbɛz.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Bar zin gɔɔn mã awuyuŋ ɔl igeet korgine cigeec, abon avɔ aavtiyɔ vitɛnane ci cɛlbɛz, ka mã acinuŋ ɛɛti ci ona awuyuŋ o, ka kiiya keneyuŋ nɛ, Laŋo, tiŋa je. Ija aavu ŋaati abon ce. Ka zin jowa niina ɛɛzɛt ole ci ona avunak dayiin o dook.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Eeci ɛɛti ci atitiny ɛlɛ, bar acɛlbɛzani. Maje ɛɛti ci acɛlbɛzɛn ɛlɛ onin, bar akunak nɔɔnɔ titinyɔnti.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Enek ni Yesu eet ci ona awa nɔɔnɔ o nɛ, “Gɔɔn mã arooŋ towek ɔl dayiin, má awa ɔl ween laŋotugun, karabɔŋ een gotonogu, karabɔŋ een ɔl ween atenok, karabɔŋ een ɔl o abaawonu een arɔk. Eeci mã awa niina ɔl nicoko doon, awekin buk koca iima bodo niigi ineet dayiin korgine ugeec. Zin gole nico urukteyin niigi ineet ŋabolo ci dayiin cugun baal adak niigi korge cun o.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Bar zin gɔɔn mã arooŋ towek ɔl dayiin, abon awa ɔl o amaat, kibeen ɔl o rɛbrɛbik, ki ɔl o ŋɔɔlik, been ɔl o ruben.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Ka zin jowa niina mayuwɛnɛt Joowa, eeci niigi alaŋ anyak dayiin ci ka kurukteyin ineet. Bar zin ŋaan aruwekin ineet Jooi iitene ci katin iŋaani ɔl o abon daayiza e.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Mazi azii ɛɛti codoi ole ci aavtiz loota o zɔɔz nico, enewun Yesu nɛ, “Amayuwi katin ɔrɔɔt ɔl o azɔl dayiin ŋaatodoi baliinte o Joowo.”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Ma anek Yesu nɔɔnɔ yabziinta nɛ, “Anyak baale eet ci arɔɔŋ kotowak kɔlɛ ci meelik dayiin korge cin.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Mazi akɔ acin niini kaal dook utuguze odota, itoonun gabaren cin ka kook kenek ɔl nɛ, “Ivita. Utuguze kaal dook odotita.”
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Mazi bar akɔ aduwak gabarɛnti nɔɔgɔ nɔkɔ, aduwa niigi dook ŋaatineeŋ gɔɔn ceeni zɔɔz ci alam nɔɔnɔ. Azi ɛɛti ci oowu o nɛ, “Alaŋ kanim kook ŋinaante, eeci kanyei mana ci jɔr kataala. Karooŋ zin ka kook kicin. Ɛɛlawan ziiyeyan zɔɔz ci kaduwakin noko.”
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Azi bodo ceeni nɛ, “Kanyei arzɛn ceen amɔtɔ ci jɔr kataala ka gɔɔn kɛɛvtɔ. Inoko zin karooŋ kook kicinai keviin. Ɛɛlawan ziiyeyan zɔɔz ci kaduwakin noko.”
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Maje ceeni azi nɛ, “Jɔr ŋaan karɔcɛ. Alaŋ zin kanim kook ŋinaante.”
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Abada ni gabarɛnti iiya uduwak Manyi onin itoon nɔɔnɔ e zoozok nicoko. Mazi azii Manyi oninɛ itoon e zoozok nicoko, otobor nɔŋ ɔrɔɔt ɛlɛ, ma anek gabaren nɛ, “Dɔkɔny! Bitɔ towa ɔl o amaat, ki ɔl o ruben, been ɔl o ŋɔɔlik kivita.”
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Kataman nɔkɔ ook utugu gabarɛnti eci ona aduwaki Manyi oninɛ nɔɔnɔ o. Ma aku bodo anek niini Manyi onin nɛ, “Koowa kotowa nɔɔgɔ, bar zin ŋaan amaac ceez ɔl nɔkɔ.”
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Ma anek bodo Manyi gabaren nɛ, “Bitɔ golowɛ kutur bitaala. Anyek ɔl kivita ka coma abitiz ceez can noko.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, akɔm bodo eet codoi ṯɔr ole baal laadun kawo ɔɔwa e ci atar dayiin nicoko been nɛɛn.”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 — ausente —
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 — ausente —
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Eeci ɛɛti calaŋ arɔɔŋ niini piryakzɛt ŋaati anuyan aneet, alaŋ een niini nuyai can.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Gɔɔn mã arɔɔŋ ɛɛti kɛtɛɛnya ceez ci appe, aavi rak loota, ma akɛɛp guruc ci ka kɛtɛɛnyai ceez o, karabɔŋ alɛɛnɔ kidica ceez nico tɛɛnyinta.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Eeci mã aruwek niini ceez looc iŋaan kɛkɛɛp guruc ka kaga alɛɛnɔ kibeen enyciin, ma bar aruwek ceez looc, ma alaŋ anim kɛtɛɛny kidica, ararni koca ɔl dook nɔɔnɔ giye nico.
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 Anɔ koca niigi nɛ, “Icinit di eet nico. Akana ceez tɛɛnyinta, ma bar ɔkɔmek alaŋaan adica.”
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Inoko mã anyak alaani takirnya ci meel (10,000), ma arɔɔŋ niini kooryɔ been alaan oma ci anyak takirnya ci meelik kujuk cigin o lak ram (20,000), aavi rak koca niini loota, ma abaaban zɛɛ ma aga gɔl ci ka kook kooryɔi kibeen alaan nice.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Mazi acin alaŋ anim kɔɔrtɔ kibeen alaan nice, itoonek koca niini nɔɔnɔ otok ŋinaante, ma ala nɔɔnɔ ganɔn iŋaan aavi niini rɛɛna o.”
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Ma aṯornɛkɛ Yesu zooze ci azi nɛ, “Zin akɔm ŋaatunooŋ eet codoi ci anim kizi nuyai can, dooke coma ooŋ niini kaal ogin anyak dook giye can.”
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 Ma azi Yesu bodo nɛ, “Gɔɔn laadun mɛlɛ abon ŋaati ŋaan amokcarni, bar mazi idicai mokcarɔnti, izi gɛrzɛ, ma akɔm bodo gɔl ci kagɔɔni komokcar.
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Ma bodo alaŋ aganɔ ŋaati kagɔɔni kaal oogi been nɛɛn, bar agantɔ ŋaati kajukɛki tuu. Mã alam zin ŋaatunooŋ eet ci anyak iin, abon aziiŋnɛ juruŋ.”
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.