Lucas 14

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ma iitene ceen Sabit oman, ook Yesu korge ci alaan oma ci ɔl o Parici ka kook kadawɔ ŋinaante.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Maje ŋinaante anyak eet ci iivez zɔɔna kibeen azɛɛn aavi nɔɔnɔ kɛŋa nɔkɔ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ma ajin Yesu alaat o gɔɔn ademzek ɔl lotinok o Joowo kibeen ɔl o Parici anek nɛ, “Mayo gɔɔn lotinowa ogaac aziikneket korogozit ɔl moorizowɛ iitene ceen Sabit o, yo akɔm da?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Bar olla ajaki niigi tiv, kɔkɔm gi ci abariz. Orogoz ni Yesu eet ci amɔɔr noko, ma anyek nɔɔnɔ kɔtɔɔ.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Inoko ŋaatunooŋ ŋɛnɛɛn ci iinak dole cinɛ look, karabɔŋ een taŋ cinɛ iitene ceen Sabit, ma alaŋ ɛɛla kataman?”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Bodo buk ajaki niigi, kɔkɔm gi ci abariz.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Mazi acin Yesu ɔl ci ona avunak dayiin o aŋɛrak gɔɔn ceeni ɛlɛ ŋinti abon aavuzito nɔkɔ, uduwak nɔɔgɔ dook zɔɔz ci anek nɛ,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Gɔɔn mã awekuŋ ɛɛti oman igeet dayiin korge cin, má rak avɔ aavtiyu vitɛnane o titiny gɔɔn aavtiyɛ ɔl o adiŋdiŋ. Eeci alaŋ agayu karabɔŋ tedec buk akunak ɛɛti ci titiny ɔrɔɔt kujukin ineet ŋinito.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Ma aku anekin ɛɛti ci ona awanin o ineet nɛ, “Tiŋa di anyek eet nico kiiya kaavu ŋina.” Itiŋa ni niina kaamin alyaani ɔrɔɔt, ma akɔ aavɛ ŋaati cɛlbɛz.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Bar zin gɔɔn mã awuyuŋ ɔl igeet korgine cigeec, abon avɔ aavtiyɔ vitɛnane ci cɛlbɛz, ka mã acinuŋ ɛɛti ci ona awuyuŋ o, ka kiiya keneyuŋ nɛ, Laŋo, tiŋa je. Ija aavu ŋaati abon ce. Ka zin jowa niina ɛɛzɛt ole ci ona avunak dayiin o dook.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Eeci ɛɛti ci atitiny ɛlɛ, bar acɛlbɛzani. Maje ɛɛti ci acɛlbɛzɛn ɛlɛ onin, bar akunak nɔɔnɔ titinyɔnti.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Enek ni Yesu eet ci ona awa nɔɔnɔ o nɛ, “Gɔɔn mã arooŋ towek ɔl dayiin, má awa ɔl ween laŋotugun, karabɔŋ een gotonogu, karabɔŋ een ɔl ween atenok, karabɔŋ een ɔl o abaawonu een arɔk. Eeci mã awa niina ɔl nicoko doon, awekin buk koca iima bodo niigi ineet dayiin korgine ugeec. Zin gole nico urukteyin niigi ineet ŋabolo ci dayiin cugun baal adak niigi korge cun o.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Bar zin gɔɔn mã arooŋ towek ɔl dayiin, abon awa ɔl o amaat, kibeen ɔl o rɛbrɛbik, ki ɔl o ŋɔɔlik, been ɔl o ruben.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Ka zin jowa niina mayuwɛnɛt Joowa, eeci niigi alaŋ anyak dayiin ci ka kurukteyin ineet. Bar zin ŋaan aruwekin ineet Jooi iitene ci katin iŋaani ɔl o abon daayiza e.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Mazi azii ɛɛti codoi ole ci aavtiz loota o zɔɔz nico, enewun Yesu nɛ, “Amayuwi katin ɔrɔɔt ɔl o azɔl dayiin ŋaatodoi baliinte o Joowo.”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Ma anek Yesu nɔɔnɔ yabziinta nɛ, “Anyak baale eet ci arɔɔŋ kotowak kɔlɛ ci meelik dayiin korge cin.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Mazi akɔ acin niini kaal dook utuguze odota, itoonun gabaren cin ka kook kenek ɔl nɛ, “Ivita. Utuguze kaal dook odotita.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Mazi bar akɔ aduwak gabarɛnti nɔɔgɔ nɔkɔ, aduwa niigi dook ŋaatineeŋ gɔɔn ceeni zɔɔz ci alam nɔɔnɔ. Azi ɛɛti ci oowu o nɛ, “Alaŋ kanim kook ŋinaante, eeci kanyei mana ci jɔr kataala. Karooŋ zin ka kook kicin. Ɛɛlawan ziiyeyan zɔɔz ci kaduwakin noko.”
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Azi bodo ceeni nɛ, “Kanyei arzɛn ceen amɔtɔ ci jɔr kataala ka gɔɔn kɛɛvtɔ. Inoko zin karooŋ kook kicinai keviin. Ɛɛlawan ziiyeyan zɔɔz ci kaduwakin noko.”
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Maje ceeni azi nɛ, “Jɔr ŋaan karɔcɛ. Alaŋ zin kanim kook ŋinaante.”
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Abada ni gabarɛnti iiya uduwak Manyi onin itoon nɔɔnɔ e zoozok nicoko. Mazi azii Manyi oninɛ itoon e zoozok nicoko, otobor nɔŋ ɔrɔɔt ɛlɛ, ma anek gabaren nɛ, “Dɔkɔny! Bitɔ towa ɔl o amaat, ki ɔl o ruben, been ɔl o ŋɔɔlik kivita.”
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Kataman nɔkɔ ook utugu gabarɛnti eci ona aduwaki Manyi oninɛ nɔɔnɔ o. Ma aku bodo anek niini Manyi onin nɛ, “Koowa kotowa nɔɔgɔ, bar zin ŋaan amaac ceez ɔl nɔkɔ.”
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Ma anek bodo Manyi gabaren nɛ, “Bitɔ golowɛ kutur bitaala. Anyek ɔl kivita ka coma abitiz ceez can noko.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, akɔm bodo eet codoi ṯɔr ole baal laadun kawo ɔɔwa e ci atar dayiin nicoko been nɛɛn.”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 — ausente —
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 — ausente —
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Eeci ɛɛti calaŋ arɔɔŋ niini piryakzɛt ŋaati anuyan aneet, alaŋ een niini nuyai can.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Gɔɔn mã arɔɔŋ ɛɛti kɛtɛɛnya ceez ci appe, aavi rak loota, ma akɛɛp guruc ci ka kɛtɛɛnyai ceez o, karabɔŋ alɛɛnɔ kidica ceez nico tɛɛnyinta.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Eeci mã aruwek niini ceez looc iŋaan kɛkɛɛp guruc ka kaga alɛɛnɔ kibeen enyciin, ma bar aruwek ceez looc, ma alaŋ anim kɛtɛɛny kidica, ararni koca ɔl dook nɔɔnɔ giye nico.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Anɔ koca niigi nɛ, “Icinit di eet nico. Akana ceez tɛɛnyinta, ma bar ɔkɔmek alaŋaan adica.”
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Inoko mã anyak alaani takirnya ci meel (10,000), ma arɔɔŋ niini kooryɔ been alaan oma ci anyak takirnya ci meelik kujuk cigin o lak ram (20,000), aavi rak koca niini loota, ma abaaban zɛɛ ma aga gɔl ci ka kook kooryɔi kibeen alaan nice.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Mazi acin alaŋ anim kɔɔrtɔ kibeen alaan nice, itoonek koca niini nɔɔnɔ otok ŋinaante, ma ala nɔɔnɔ ganɔn iŋaan aavi niini rɛɛna o.”
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ma aṯornɛkɛ Yesu zooze ci azi nɛ, “Zin akɔm ŋaatunooŋ eet codoi ci anim kizi nuyai can, dooke coma ooŋ niini kaal ogin anyak dook giye can.”
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Ma azi Yesu bodo nɛ, “Gɔɔn laadun mɛlɛ abon ŋaati ŋaan amokcarni, bar mazi idicai mokcarɔnti, izi gɛrzɛ, ma akɔm bodo gɔl ci kagɔɔni komokcar.
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Ma bodo alaŋ aganɔ ŋaati kagɔɔni kaal oogi been nɛɛn, bar agantɔ ŋaati kajukɛki tuu. Mã alam zin ŋaatunooŋ eet ci anyak iin, abon aziiŋnɛ juruŋ.”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.