Gênesis 50

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mazi akɔ acin Josev ɛtɛɛt baatinɛ, iitak niini baatin, ma alu ŋaati acoci nɔɔnɔ.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Ma vurta uduwak niini ŋanbiyɛt kuḏuutek baatin agɛrɔ gole o kɛɛr uneeŋ ka calaŋ ame. Utuguzɔ ni niigi nɔkɔ.
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 Ma aḏuutek niigi Jakob agɛrɔ iinya eet ram, eeci nici iinya o gɔɔn laadun aḏuutɛkɛ ɔl agɛrɔ ɔl ci adaai nɛɛn. Ma aluwek ɔl o Masiro Jakob iinya eet iiyu kamɔtɔ.
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Mazi akɔ adicai iinya ci luwanto o, enek Josev ɔl o Vɛɛro nɛ, “Itiritaŋ di. Ooti otok ci kitoonei Vɛɛro ce.
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 Iitene baale aricanekan baaba gi ci ka kook kadawi naana nɔɔnɔ Kananakti. Uduktakaŋ zin Vɛɛro gi nico ka kanyan gɔl ci kakɔ kiyaŋɛ baaba ŋinaante. Ma kook kiyaŋa baaba, ŋaan kabada.” Ooti ni ɔl molok nico ŋaati Vɛɛro.
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Ma itoona Vɛɛro otok ci anek Josev nɛ, “Bitɔ itaŋ baatun ŋinaante labak eci da aricanekin niini ineet o.”
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 Itiŋa ni Josev ka kook kiyaŋ baatin Kananakti.
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 Ma ɔrkɔr niini kibeen gɔtɔnɔgi been ɔl o kɔrɔk o baatin dook. Ma ooŋnonek looc ɔlɔ ŋaao kazi Gocen dɔlya o miliny ki tiin been ɛɛza doon.
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 Ma ɔrkɔr buk niini kibeen ɔl ween alaat Masirɛ been ɔl o Vɛɛro mayan. Atɔɔt ɔl ogɛn kavoolɛt o agurut jɔmanɛ, maje ogɛn atɔɔt jɔmanɛ. Ma awɔ niigi dook kizi kolen ci appe.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Ɔɔtɔ ni zɛɛ ma avɔ arum ŋino gɔɔn uurtanɛ ɔl labi kazi Atat ajɔŋɔz liil o Jordan looce o Kanan. Omonit ni niigi ŋinaante, ma aluwek bodo Jakob iinya torgɛrɛm.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Mazi acin ɔl o looc o kazi Kanan nɔɔgɔ alu nɔkɔ, izitɔ nɛ, “Naa iboobi ɔl ci Masiro o ɔrɔɔt nɔkɔn?” Zin luwante nico akatek ɔl ci Kanan o ŋinite zaar ci kazi Abilmizram. Kɛŋ cin kazi nɛ luwa o Masiro.
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 Utuguzɔ ni didi lɔgɔz o Jakob gi baal aricanek baatineeŋ nɔɔgɔ e.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 Ooti niigi baatineeŋ, ma avɔ itaŋ boote baal ataala Ibrayim ŋaati Evron ka kizi ŋintineeŋ dawiinto e.
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Mazi akɔ iyaŋ Josev baatin, imiirte niini ki gɔtɔnɔgi been ɔl baal ɔrkɔra e dook ɔɔt Masirɛ.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Ma vurte o ipirai Jakob, anyayit gɔtɔnɔgi Josev ŋoliin, ma anɔ nɛ, “Bar bɔŋ katin Josev aborneket nɔŋ, ma acaca kaal baal kagoonek naaga nɔɔnɔ gɛr e?”
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 — ausente —
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 — ausente —
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Ma iitene oman ivitak gɔtɔnɔgja nɔɔnɔ, ma avu akani kozoŋti looc nɔɔnɔ ŋuma, ma anek nɛ, “Keegina naaga gabara cugun.”
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Enek ni Josev nɔɔgɔ nɛ, “Má aŋolinaŋ gaga. Alaŋ keen naana Jook ka kapayeyuŋ igeet gerzitin.
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Agoonekaŋ didi waanice niiga gi ci gɛr, bar zin Jooi abali gi nice kizi gi ci abon ka korogoz ɔl ci meelik magiza.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Akɔm zin niiga gi ci ka ɔtɔŋɔltɛ. Ŋaan kazuunuŋ naana igeet ki dɔl ugooc.” Zin gole nico itilo Josev gɔtɔnɔgi, ma oobek kaal nɔɔgɔ zɛɛ makacin alalit zinzeeti labak.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 — ausente —
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 — ausente —
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Mazi akɔ adadjai Josev, ma agawun niini izi ŋinti ka kadaai, enek gɔtɔnɔgi nɛ, “Izi inoko ŋinti ka kadaai. Ŋaan zin azuunuŋ Jooi igeet. Ŋaan katin aaranuŋ niini igeet looce nico, ma akoyuŋ looce baal aterkedek niini Ibrayim ki Aizak been Jakob e.”
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Anyek ni Josev nɔɔgɔ kitoonit Jook giye ci ka kuzuuti zɔɔz o aduwak niini nɔɔgɔ baal anek nɛ, “Iitene ci katin akoyuŋ Jooi looce nice, abona buk avoyu amɛ ogan ka ɔɔt itaŋit ŋinaante.”
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Enico ɛlɛ ɛtɛɛt niini. Aje irkitowa oginɛ waanice izi eet tur kamɔtɔ (110). Ma aḏuutek ŋanbiyɛta nɔɔnɔ agɛrɔ ka calaŋ ame. Artek ni ɔl nɔɔnɔ loidoŋ o adikir gɔɔn itaŋi ɔl gɔnɔgi o adaai, ka kibil niini kɛrɛ iiten ci katin avɔyi niigi Kananakti.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.