Gênesis 50

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mazi akɔ acin Josev ɛtɛɛt baatinɛ, iitak niini baatin, ma alu ŋaati acoci nɔɔnɔ.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Ma vurta uduwak niini ŋanbiyɛt kuḏuutek baatin agɛrɔ gole o kɛɛr uneeŋ ka calaŋ ame. Utuguzɔ ni niigi nɔkɔ.
2 E José ordenou a seus servos, os médicos, que embalsamassem a seu pai; e os médicos embalsamaram a Israel.
3 Ma aḏuutek niigi Jakob agɛrɔ iinya eet ram, eeci nici iinya o gɔɔn laadun aḏuutɛkɛ ɔl agɛrɔ ɔl ci adaai nɛɛn. Ma aluwek ɔl o Masiro Jakob iinya eet iiyu kamɔtɔ.
3 Cumpriram-se-lhe quarenta dias, porque assim se cumprem os dias de embalsamação; e os egípcios o choraram setenta dias.
4 Mazi akɔ adicai iinya ci luwanto o, enek Josev ɔl o Vɛɛro nɛ, “Itiritaŋ di. Ooti otok ci kitoonei Vɛɛro ce.
4 Passados, pois, os dias de seu choro, disse José à casa de Faraó: Se agora tenho achado graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 Iitene baale aricanekan baaba gi ci ka kook kadawi naana nɔɔnɔ Kananakti. Uduktakaŋ zin Vɛɛro gi nico ka kanyan gɔl ci kakɔ kiyaŋɛ baaba ŋinaante. Ma kook kiyaŋa baaba, ŋaan kabada.” Ooti ni ɔl molok nico ŋaati Vɛɛro.
5 Meu pai me fez jurar, dizendo: Eis que eu morro; em meu sepulcro, que cavei para mim na terra de Canaã, ali me sepultarás. Agora, pois, deixa-me subir, peço-te, e sepultar meu pai; então voltarei.
6 Ma itoona Vɛɛro otok ci anek Josev nɛ, “Bitɔ itaŋ baatun ŋinaante labak eci da aricanekin niini ineet o.”
6 Respondeu Faraó: Sobe, e sepulta teu pai, como ele te fez jurar.
7 Itiŋa ni Josev ka kook kiyaŋ baatin Kananakti.
7 Subiu, pois, José para sepultar a seu pai; e com ele subiram todos os servos de Faraó, os anciãos da sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito,
8 Ma ɔrkɔr niini kibeen gɔtɔnɔgi been ɔl o kɔrɔk o baatin dook. Ma ooŋnonek looc ɔlɔ ŋaao kazi Gocen dɔlya o miliny ki tiin been ɛɛza doon.
8 como também toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai; somente deixaram na terra de Gósen os seus pequeninos, os seus rebanhos e o seu gado.
9 Ma ɔrkɔr buk niini kibeen ɔl ween alaat Masirɛ been ɔl o Vɛɛro mayan. Atɔɔt ɔl ogɛn kavoolɛt o agurut jɔmanɛ, maje ogɛn atɔɔt jɔmanɛ. Ma awɔ niigi dook kizi kolen ci appe.
9 E subiram com ele tanto carros como gente a cavalo; de modo que o concurso foi mui grande.
10 Ɔɔtɔ ni zɛɛ ma avɔ arum ŋino gɔɔn uurtanɛ ɔl labi kazi Atat ajɔŋɔz liil o Jordan looce o Kanan. Omonit ni niigi ŋinaante, ma aluwek bodo Jakob iinya torgɛrɛm.
10 Chegando eles à eira de Atade, que está além do Jordão, fizeram ali um grande e forte pranto; assim fez José por seu pai um grande pranto por sete dias.
11 Mazi acin ɔl o looc o kazi Kanan nɔɔgɔ alu nɔkɔ, izitɔ nɛ, “Naa iboobi ɔl ci Masiro o ɔrɔɔt nɔkɔn?” Zin luwante nico akatek ɔl ci Kanan o ŋinite zaar ci kazi Abilmizram. Kɛŋ cin kazi nɛ luwa o Masiro.
11 Os moradores da terra, os cananeus, vendo o pranto na eira de Atade, disseram: Grande pranto é este dos egípcios; pelo que o lugar foi chamado Abel-Mizraim, o qual está além do Jordão.
12 Utuguzɔ ni didi lɔgɔz o Jakob gi baal aricanek baatineeŋ nɔɔgɔ e.
12 Assim os filhos de Jacó lhe fizeram como ele lhes ordenara;
13 Ooti niigi baatineeŋ, ma avɔ itaŋ boote baal ataala Ibrayim ŋaati Evron ka kizi ŋintineeŋ dawiinto e.
13 pois o levaram para a terra de Canaã, e o sepultaram na cova do campo de Macpela, que Abraão tinha comprado com o campo, como propriedade de sepultura, a Efrom, o heteu, em frente de Manre.
14 Mazi akɔ iyaŋ Josev baatin, imiirte niini ki gɔtɔnɔgi been ɔl baal ɔrkɔra e dook ɔɔt Masirɛ.
14 Depois de haver sepultado seu pai, José voltou para o Egito, ele, seus irmãos, e todos os que com ele haviam subido para sepultar seu pai.
15 Ma vurte o ipirai Jakob, anyayit gɔtɔnɔgi Josev ŋoliin, ma anɔ nɛ, “Bar bɔŋ katin Josev aborneket nɔŋ, ma acaca kaal baal kagoonek naaga nɔɔnɔ gɛr e?”
15 Vendo os irmãos de José que seu pai estava morto, disseram: Porventura José nos odiará e nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 — ausente —
16 Então mandaram dizer a José: Teu pai, antes da sua morte, nos ordenou:
17 — ausente —
17 Assim direis a José: Perdoa a transgressão de teus irmãos, e o seu pecado, porque te fizeram mal. Agora, pois, rogamos-te que perdoes a transgressão dos servos do Deus de teu pai. E José chorou quando eles lhe falavam.
18 Ma iitene oman ivitak gɔtɔnɔgja nɔɔnɔ, ma avu akani kozoŋti looc nɔɔnɔ ŋuma, ma anek nɛ, “Keegina naaga gabara cugun.”
18 Depois vieram também seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: Eis que nós somos teus servos.
19 Enek ni Josev nɔɔgɔ nɛ, “Má aŋolinaŋ gaga. Alaŋ keen naana Jook ka kapayeyuŋ igeet gerzitin.
19 Respondeu-lhes José: Não temais; acaso estou eu em lugar de Deus?
20 Agoonekaŋ didi waanice niiga gi ci gɛr, bar zin Jooi abali gi nice kizi gi ci abon ka korogoz ɔl ci meelik magiza.
20 Vós, na verdade, intentastes o mal contra mim; Deus, porém, o intentou para o bem, para fazer o que se vê neste dia, isto é, conservar muita gente com vida.
21 Akɔm zin niiga gi ci ka ɔtɔŋɔltɛ. Ŋaan kazuunuŋ naana igeet ki dɔl ugooc.” Zin gole nico itilo Josev gɔtɔnɔgi, ma oobek kaal nɔɔgɔ zɛɛ makacin alalit zinzeeti labak.
21 Agora, pois, não temais; eu vos sustentarei, a vós e a vossos filhinhos. Assim ele os consolou, e lhes falou ao coração.
22 — ausente —
22 José, pois, habitou no Egito, ele e a casa de seu pai; e viveu cento e dez anos.
23 — ausente —
23 E viu José os filhos de Efraim, da terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
24 Mazi akɔ adadjai Josev, ma agawun niini izi ŋinti ka kadaai, enek gɔtɔnɔgi nɛ, “Izi inoko ŋinti ka kadaai. Ŋaan zin azuunuŋ Jooi igeet. Ŋaan katin aaranuŋ niini igeet looce nico, ma akoyuŋ looce baal aterkedek niini Ibrayim ki Aizak been Jakob e.”
24 Depois disse José a seus irmãos: Eu morro; mas Deus certamente vos visitará, e vos fará subir desta terra para a terra que jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Anyek ni Josev nɔɔgɔ kitoonit Jook giye ci ka kuzuuti zɔɔz o aduwak niini nɔɔgɔ baal anek nɛ, “Iitene ci katin akoyuŋ Jooi looce nice, abona buk avoyu amɛ ogan ka ɔɔt itaŋit ŋinaante.”
25 E José fez jurar os filhos de Israel, dizendo: Certamente Deus vos visitará, e fareis transportar daqui os meus ossos.
26 Enico ɛlɛ ɛtɛɛt niini. Aje irkitowa oginɛ waanice izi eet tur kamɔtɔ (110). Ma aḏuutek ŋanbiyɛta nɔɔnɔ agɛrɔ ka calaŋ ame. Artek ni ɔl nɔɔnɔ loidoŋ o adikir gɔɔn itaŋi ɔl gɔnɔgi o adaai, ka kibil niini kɛrɛ iiten ci katin avɔyi niigi Kananakti.
26 Assim morreu José, tendo cento e dez anos de idade; e o embalsamaram e o puseram num caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.