Gênesis 50

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mazi akɔ acin Josev ɛtɛɛt baatinɛ, iitak niini baatin, ma alu ŋaati acoci nɔɔnɔ.
1 E José caiu sobre a face de seu pai, e chorou sobre ele, e o beijou.
2 Ma vurta uduwak niini ŋanbiyɛt kuḏuutek baatin agɛrɔ gole o kɛɛr uneeŋ ka calaŋ ame. Utuguzɔ ni niigi nɔkɔ.
2 E José ordenou a seus servos, os médicos, que embalsamassem seu pai. E os médicos embalsamaram Israel.
3 Ma aḏuutek niigi Jakob agɛrɔ iinya eet ram, eeci nici iinya o gɔɔn laadun aḏuutɛkɛ ɔl agɛrɔ ɔl ci adaai nɛɛn. Ma aluwek ɔl o Masiro Jakob iinya eet iiyu kamɔtɔ.
3 E quarenta dias foram cumpridos para ele, porque assim são cumpridos os dias daqueles que são embalsamados. E os egípcios choraram por ele setenta dias.
4 Mazi akɔ adicai iinya ci luwanto o, enek Josev ɔl o Vɛɛro nɛ, “Itiritaŋ di. Ooti otok ci kitoonei Vɛɛro ce.
4 E quando haviam passados os dias do seu luto, José falou à casa de Faraó, dizendo: Se agora eu encontrei graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 Iitene baale aricanekan baaba gi ci ka kook kadawi naana nɔɔnɔ Kananakti. Uduktakaŋ zin Vɛɛro gi nico ka kanyan gɔl ci kakɔ kiyaŋɛ baaba ŋinaante. Ma kook kiyaŋa baaba, ŋaan kabada.” Ooti ni ɔl molok nico ŋaati Vɛɛro.
5 Meu pai me fez jurar: Eis que morrerei. No meu túmulo que eu cavei para mim na terra de Canaã, ali tu me sepultarás. Por isso, permita-me que eu suba, rogo-te, e sepulte meu pai, e retornarei.
6 Ma itoona Vɛɛro otok ci anek Josev nɛ, “Bitɔ itaŋ baatun ŋinaante labak eci da aricanekin niini ineet o.”
6 E Faraó disse: Sobe, e sepulta teu pai, de acordo com o que ele te fez jurar.
7 Itiŋa ni Josev ka kook kiyaŋ baatin Kananakti.
7 E José subiu para sepultar seu pai, e com ele subiram todos os servos de Faraó, os anciãos de sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito,
8 Ma ɔrkɔr niini kibeen gɔtɔnɔgi been ɔl o kɔrɔk o baatin dook. Ma ooŋnonek looc ɔlɔ ŋaao kazi Gocen dɔlya o miliny ki tiin been ɛɛza doon.
8 e toda a casa de José, seus irmãos, e a casa de seu pai. Somente os seus pequenos, seus rebanhos e seu gado eles deixaram na terra de Gósen.
9 Ma ɔrkɔr buk niini kibeen ɔl ween alaat Masirɛ been ɔl o Vɛɛro mayan. Atɔɔt ɔl ogɛn kavoolɛt o agurut jɔmanɛ, maje ogɛn atɔɔt jɔmanɛ. Ma awɔ niigi dook kizi kolen ci appe.
9 E subiram com ele tanto carruagens quanto cavaleiros; e era muito grande a comitiva.
10 Ɔɔtɔ ni zɛɛ ma avɔ arum ŋino gɔɔn uurtanɛ ɔl labi kazi Atat ajɔŋɔz liil o Jordan looce o Kanan. Omonit ni niigi ŋinaante, ma aluwek bodo Jakob iinya torgɛrɛm.
10 E eles chegaram à eira de Atade, que está além do Jordão, e ali eles choraram com grande e triste pranto, e ele pranteou por seu pai durante sete dias.
11 Mazi acin ɔl o looc o kazi Kanan nɔɔgɔ alu nɔkɔ, izitɔ nɛ, “Naa iboobi ɔl ci Masiro o ɔrɔɔt nɔkɔn?” Zin luwante nico akatek ɔl ci Kanan o ŋinite zaar ci kazi Abilmizram. Kɛŋ cin kazi nɛ luwa o Masiro.
11 E quando os habitantes da terra, os cananeus, viram o pranto na eira de Atade, eles disseram: Este é um pranto gravíssimo para os egípcios, pelo que o nome foi chamado Abel-Mizraim, que está além do Jordão.
12 Utuguzɔ ni didi lɔgɔz o Jakob gi baal aricanek baatineeŋ nɔɔgɔ e.
12 E seus filhos lhe fizeram conforme ele lhes ordenara,
13 Ooti niigi baatineeŋ, ma avɔ itaŋ boote baal ataala Ibrayim ŋaati Evron ka kizi ŋintineeŋ dawiinto e.
13 pois seus filhos o levaram à terra de Canaã, e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que Abraão comprou com o campo para possessão de um lugar de sepultamento de Efrom, o heteu, diante de Manre.
14 Mazi akɔ iyaŋ Josev baatin, imiirte niini ki gɔtɔnɔgi been ɔl baal ɔrkɔra e dook ɔɔt Masirɛ.
14 E José retornou ao Egito, ele, e seus irmãos, e todos que subiram com ele para sepultar seu pai, após ele ter sepultado seu pai.
15 Ma vurte o ipirai Jakob, anyayit gɔtɔnɔgi Josev ŋoliin, ma anɔ nɛ, “Bar bɔŋ katin Josev aborneket nɔŋ, ma acaca kaal baal kagoonek naaga nɔɔnɔ gɛr e?”
15 E quando os irmãos de José viram que seu pai estava morto, eles disseram: José talvez nos odeie, e certamente exigirá de nós todo mal que lhe fizemos.
16 — ausente —
16 E eles enviaram um mensageiro a José dizendo: Teu pai ordenou antes de morrer, dizendo:
17 — ausente —
17 Assim direis a José: Perdoa, rogo-te agora, a transgressão de teus irmãos, e o pecado deles, pois eles te fizeram mal, e agora, rogamos-te, perdoa a transgressão dos servos do Deus de teu pai. E José chorou quando falaram com ele.
18 Ma iitene oman ivitak gɔtɔnɔgja nɔɔnɔ, ma avu akani kozoŋti looc nɔɔnɔ ŋuma, ma anek nɛ, “Keegina naaga gabara cugun.”
18 E seus irmãos também foram e caíram diante da face dele, e disseram: Eis que somos teus servos.
19 Enek ni Josev nɔɔgɔ nɛ, “Má aŋolinaŋ gaga. Alaŋ keen naana Jook ka kapayeyuŋ igeet gerzitin.
19 E José lhes disse: Não temais, pois estaria eu no lugar de Deus?
20 Agoonekaŋ didi waanice niiga gi ci gɛr, bar zin Jooi abali gi nice kizi gi ci abon ka korogoz ɔl ci meelik magiza.
20 Mas quanto a vós, intentastes o mal contra mim, mas Deus intentou para o bem, para fazer como é neste dia, para salvar muitas pessoas com vida.
21 Akɔm zin niiga gi ci ka ɔtɔŋɔltɛ. Ŋaan kazuunuŋ naana igeet ki dɔl ugooc.” Zin gole nico itilo Josev gɔtɔnɔgi, ma oobek kaal nɔɔgɔ zɛɛ makacin alalit zinzeeti labak.
21 Por isso, não temais. Eu vos sustentarei, e a vossos pequenos. E ele os confortou, e falou com eles bondosamente.
22 — ausente —
22 E José habitou no Egito, ele, e a casa de seu pai. E José viveu cento e dez anos.
23 — ausente —
23 E José viu os filhos de Efraim da terceira geração. Também os filhos de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
24 Mazi akɔ adadjai Josev, ma agawun niini izi ŋinti ka kadaai, enek gɔtɔnɔgi nɛ, “Izi inoko ŋinti ka kadaai. Ŋaan zin azuunuŋ Jooi igeet. Ŋaan katin aaranuŋ niini igeet looce nico, ma akoyuŋ looce baal aterkedek niini Ibrayim ki Aizak been Jakob e.”
24 E José disse a seus irmãos: Eu morrerei, e Deus certamente vos visitará, e vos tirará desta terra para a terra que ele jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Anyek ni Josev nɔɔgɔ kitoonit Jook giye ci ka kuzuuti zɔɔz o aduwak niini nɔɔgɔ baal anek nɛ, “Iitene ci katin akoyuŋ Jooi looce nice, abona buk avoyu amɛ ogan ka ɔɔt itaŋit ŋinaante.”
25 E José tomou um juramento dos filhos de Israel, dizendo: Deus certamente vos visitará, e vós levareis os meus ossos daqui.
26 Enico ɛlɛ ɛtɛɛt niini. Aje irkitowa oginɛ waanice izi eet tur kamɔtɔ (110). Ma aḏuutek ŋanbiyɛta nɔɔnɔ agɛrɔ ka calaŋ ame. Artek ni ɔl nɔɔnɔ loidoŋ o adikir gɔɔn itaŋi ɔl gɔnɔgi o adaai, ka kibil niini kɛrɛ iiten ci katin avɔyi niigi Kananakti.
26 Assim José morreu, tendo cento e dez anos de idade, e eles o embalsamaram, e ele foi posto em um caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.