Gênesis 49
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARIB
1 — ausente —
1 Depois chamou Jacó a seus filhos, e disse: Ajuntai-vos para que eu vos anuncie o que vos há de acontecer nos dias vindouros.
2 — ausente —
2 Ajuntai-vos, e ouvi, filhos de Jacó; ouvi a Israel vosso pai:
3 Ma amayuk Jakob Robɛn anek nɛ, “Niina Robɛn ween abuu dolene ogan een niina logo onan karitanin ɔɔwa waan baal ŋaan kiŋaanɛ e nɛɛn. Zin giye o ɛɛnɛ niina abuu, anyei niina dɔyiz logoze cigan o dook.
3 Rúben, tu és meu primogênito, minha força e as primícias do meu vigor, preeminente em dignidade e preeminente em poder.
4 Atobonu niina ki tawan ci ariik maama ɔrɔɔt. Alaŋ zin bar niina tiŋeere een titiny ɔrɔɔt juk gotonogu, eeci baale alaŋ aŋole kuwen onan aneet baatun, ma ataŋguzu kibeen ŋaa onan kaavtiya. Makacin anyaayan alyaan ɔla.”
4 Descomedido como a água, não reterás a preeminência; porquanto subiste ao leito de teu pai; então o contaminaste. Sim, ele subiu à minha cama.
5 Amayuk bodo Jakob Simiyan been Livai anek nɛ, “Niiga ramantiya Simiyan been Livai eeginu gɔtɔn, ma atobɔ igeet zinzeeti cugooc o teny. Uruktu baale niiga ɔl dilanyai kadaayitɔ gaga nɔkɔ.
5 Simeão e Levi são irmãos; as suas espadas são instrumentos de violência.
6 Alaŋ naana kareez baabaninok cugooc gɔɔn abaabanu oroonok o, ki minaŋɔn cunooŋ gɔɔn aruku ɔl kadaayitɔ gaga o. Alaŋ buk kagama gi o gɔɔn ateedu niiga tiin culu rɔkɔlit.
6 No seu concílio não entres, ó minha alma! com a sua assembléia não te ajuntes, ó minha glória! porque no seu furor mataram homens, e na sua teima jarretaram bois.
7 Otoruŋ zin Jooi igeet giye ci gɔɔn aminaŋnyu, ma anyaku bolŋac ci aruku ɔl kadaayitɔ gaga o. Ma buk katoryuŋ naanalya igeet azaantozek loocok ci Israyil noko dook.”
7 Maldito o seu furor, porque era forte! maldita a sua ira, porque era cruel! Dividi-los-ei em Jacó, e os espalharei em Israel.
8 Amayuk bodo Jakob Juda anek nɛ, “Niina Juda anaatin katin gotonogu dook ineet, ma atitinyin ɔrɔɔt. Amogi katin niina modɛn ci amarninin ineet, ma buk katin gotonogu aŋolinin ineet.
8 Judá, a ti te louvarão teus irmãos; a tua mão será sobre o pescoço de teus inimigos: diante de ti se prostrarão os filhos de teu pai.
9 Abil katin niina Juda kiyo taŋaryai o gɔɔn aruk kelegit kadaak, ma amiironek ŋin onin ɔɔŋɛ, ma oodi, ma ɔɔŋ loota, ma akɔm eet ci anim kɔjɔŋɔz nɔɔnɔ o.
9 Judá é um leãozinho. Subiste da presa, meu filho. Ele se encurva e se deita como um leão, e como uma leoa; quem o despertará?
10 Anyei katin niina kɛɛt ci alaazetu nɔkɔ, ma agam katin dɔlya ci dɔl cugun alaazɛt nɔkɔ zɛɛ ma aku ɛɛti ween alaan adiŋdiŋ ɔrɔɔt, ma anyak alaazɛt dook. Katin modɛna o loocok dook atitiny nɔɔnɔ, ma azɔɔz gi cin doon.
10 O cetro não se arredará de Judá, nem o bastão de autoridade dentre seus pés, até que venha aquele a quem pertence; e a ele obedecerão os povos.
11 Acabi katin niina zigir cun keene o abon gɔɔn agɔɔnanɛ ɔl nyaantanɛ. Buk katin uuny niina rumanɛ cugun nyaana giye o ɛɛnɛ niina botoroc ɔrɔɔt.
11 Atando ele o seu jumentinho à vide, e o filho da sua jumenta à videira seleta, lava as suas roupas em vinho e a sua vestidura em sangue de uvas.
12 Een katin niina molyai ci rɛgɛ kɛbɛrɛ, eeci anyei niina dayiin ki nyaantanɛ ci meelik. Nyigita cugune noko katin vɔɔrɛ pɛr giye ci aamɛ iira ci meel.”
12 Os olhos serão escurecidos pelo vinho, e os dentes brancos de leite.
13 Amayuk bodo Jakob Zebulon anek nɛ, “Niina Zebulon abaai katin liiltoga. Ma liil ɔtɔgi nici een katin ŋinti ɛɛlni kavoolɛta o liilo. Maje lɔɔci cune noko akɔ katin zɛɛ ma arum Sidon.”
13 Zebulom habitará no litoral; será ele ancoradouro de navios; e o seu termo estender-se-á até Sidom.
14 Ma amayuk bodo Jakob Isikar anek nɛ, “Niina Isikar abil katin niina kiyo zigiri o adɔi gɔɔn ma arɔɔŋ karyekɛ ɔl ijo ka kitik, bar ɔɔŋ loota o.
14 Issacar é jumento forte, deitado entre dois fardos.
15 Bar mazi acin kɔrɔk kibeen looc ci aavɛ noko abona, atik bodo kaal labak. Een katin niina gabaren ci atultul tup nɔkɔ calaŋ ayubuz.”
15 Viu ele que o descanso era bom, e que a terra era agradável. Sujeitou os seus ombros à carga e entregou-se ao serviço forçado de um escravo.
16 Ma amayuk bodo Jakob Dan anek nɛ, “Niina Dan katin abal ɔl cugun, ma katin ɔl cugune noko atobɔ niigi ki bor ci Israyil abal buk gotonogu ogɛn o.
16 Dã julgará o seu povo, como uma das tribos de Israel.
17 Atoroban gɔɔn katin niina ɔl kiyo kowat o gɔɔn adete gɔla ka kɛtɛŋɛt jɔm zooc ka ɛɛti o atɔɔt jɔm nico kuruk looc kɔbɔrbɔr o.”
17 Dã será serpente junto ao caminho, uma víbora junto à vereda, que morde os calcanhares do cavalo, de modo que caia o seu cavaleiro para trás.
18 Ɛgɛrɛny ni Jakob, ma ilalek Jook gɛrɛnya azi nɛ, “Jook o adiŋdiŋ, inoko kareyin naana ineet ka ɛɛlawan.”
18 A tua salvação tenho esperado, ó Senhor!
19 Ma amayuk Jakob bodo Gad anek nɛ, “Niina Gad aŋozonekin katin ineet agoryawa, bar zin katin atooi niina nɔɔgɔ.”
19 Quanto a Gade, guerrilheiros o acometerão; mas ele, por sua vez, os acometerá.
20 Amayuk bodo Jakob Acar anek nɛ, “Niina Acar katin lɔɔci cune abaayɛ o abiirna kaal ci meel abon. Dayiin cugune o katin aganɔ ŋaati anyonekɛ alaat.”
20 De Aser, o seu pão será gordo; ele produzirá delícias reais.
21 Ma amayuk bodo Jakob Navtali anek nɛ, “Niina Navtali katin abil kiyo alyaz o gɔɔn olla awɔ tuuwa labak, ma anyak jɔrɔ ci alina o.”
21 Naftali é uma gazela solta; ele profere palavras formosas.
22 Ma amayuk bodo Jakob Josev anek nɛ, “Niina Josev abil katin niina kiyo kɛɛt o gɔɔn aduŋna liiltoga appintik oto, ma abiirna kɛbɛrɛ ci meel o.
22 José é um ramo frutífero, ramo frutífero junto a uma fonte; seus raminhos se estendem sobre o muro.
23 Zin katin modɛna ci amarninin ineet agaŋnyakin, ma ooryin ineet pareni.
23 Os flecheiros lhe deram amargura, e o flecharam e perseguiram,
24 Bar zin katin parena cugune amɔk cigeecik o. Katin Jooi onane aneeta Jakob dɔyize onin amɔk doyizok dook anyek azɛɛn cugun o kodoyit ŋaati agamɛ paren. Nɔɔnɔ nɛɛn ween bɛ o aroodinɛ ɔl o Israyil kɔkɔm gi ci gɛr akunak nɔɔgɔ. Nɔɔnɔ nɛɛn ween bɛkcoi cineeŋ.
24 mas o seu arco permaneceu firme, e os seus braços foram fortalecidos pelas mãos do Poderoso de Jacó, o Pastor, o Rochedo de Israel,
25 Jook o baatun nɛɛn o ŋaan atiritin ineet. Anyak niini dɔyiz dook. Ŋaan zin amayukin niini ineet. Ŋaan amayukin niini ineet tiilɛza ki liilowɛ kibeen tiine ci meel. Arita katin ŋaai cugune o dɔl ci meel, ma irokta niina nɔɔgɔ juruŋ.
25 pelo Deus de teu pai, o qual te ajudará, e pelo Todo-Poderoso, o qual te abençoara, com bênçãos dos céus em cima, com bênçãos do abismo que jaz embaixo, com bênçãos dos seios e da madre.
26 Amayukin katin Jooi ineet ɛɛva kaal ci meel. Ayelekin katin niini ineet biyɛn baal ɛɛl tɔ ŋinaante laadun kina tamma e. Mayuwɛnɛt oninɛ ibil nɔkɔ izi nɛɛn kiyo biyɛn nici o. Abon bai anyin Jooi ineet mayuwɛnɛt cin noko, eeci ɛŋɛrawin niini ineet bil doon gotonogin dook.”
26 As bênçãos de teu pai excedem as bênçãos dos montes eternos, as coisas desejadas dos eternos outeiros; sejam elas sobre a cabeça de José, e sobre o alto da cabeça daquele que foi separado de seus irmãos.
27 Ma amayuk bodo Jakob Bɛnjimɛn anek nɛ, “Niina Bɛnjimɛn abil katin niina kiyo kɛlaŋi o mooti gɔɔn olla aruk kɛlɛk tup nɔkɔ o.”
27 Benjamim é lobo que despedaça; pela manhã devorará a presa, e à tarde repartirá o despojo.
28 Nici zin gɔl o amayuwi Jakob lɔgɔz ogin nɛɛn. Iiya ni ɛɛti codoi gɔɔn logoze nicoko izi baati borit codoi boryowe o Israyil een amɔtɔ ram. Amayuk zin Jakob lɔgɔz ogin mayuwente ci gɔɔn aganɔ ki codoi ŋaatineeŋ dook.
28 Todas estas são as doze tribos de Israel: e isto é o que lhes falou seu pai quando os abençoou; a cada um deles abençoou segundo a sua bênção.
29 Mazi akɔ adadjai Jakob ka kadaak, itivatek niini dɔl ogin gi ci azi nɛ, “Inoko izi ŋinti ka kɛtɛɛdi. Ma kadaai, ɔɔtɔ adayaŋ boote o jijitigan,
29 Depois lhes deu ordem, dizendo-lhes: Eu estou para ser congregado ao meu povo; sepultai-me com meus pais, na cova que está no campo de Efrom, o heteu,
30 Bɔɔt nica abil mane o kazi Makvila libire ci akɔ ki jen e ŋaao kazi Mamra looce o kazi Kanan. Ataala baale laadun Ibrayim bɔɔt nice kibeen mana buk ŋaati Evron ween borit o ɔl o kazi Ititaz ka kizi bɔɔt cin dawiinto.
30 na cova que está no campo de Macpela, que está em frente de Manre, na terra de Canaã, cova esta que Abraão comprou de Efrom, o heteu, juntamente com o respectivo campo, como propriedade de sepultura.
31 Nica zin ŋinbaal adawin Ibrayim kibeen ŋaa onin kazi Sara, kibeen buk Aizak ki ŋaa onin kazi Rebeka e nɛɛn. Ma buk vurta kiiya kadawɛ naana ŋaa onan kazi Leya.
31 Ali sepultaram a Abraão e a Sara, sua mulher; ali sepultaram a Isaque e a Rebeca, sua mulher; e ali eu sepultei a Léia.
32 Karooŋnyuŋ zin buk igeet adayaŋ aneet boote nice.”
32 O campo e a cova que está nele foram comprados aos filhos de Hete.
33 Aduwa Jakob gi nico, ma ɛtɛɛt ecodoi nɔkɔ.
33 Acabando Jacó de dar estas instruções a seus filhos, encolheu os seus pés na cama, expirou e foi congregado ao seu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 49, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.