Gênesis 47
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs BKJ
1 — ausente —
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Ijin ni Vɛɛro gɔtɔnɔgi Josev enek nɛ, “Aliŋliŋnyu gɔɔn laadun niiga liŋliŋɔn jaŋ?”
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Karooŋnya rak naaga kivita kabaakta ŋina, eeci ɛbɛɛyɛ tagizi ɔrɔɔt looce ci kazi Kanan neke, ma buk ɔkɔma artɛ ci ka kegeec tiina ŋinaante. Inoko zin tiritet. Nyet kabaakta ŋaati kazi Gocen noko.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Enek ni Vɛɛro Josev nɛ, “Gi ci avunakin baatune ki gotonogu noko abon ɔrɔɔt ɛlɛ. Inoko zin Masira izi buk looc cineeŋ.
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Anyek nɔɔgɔ kabaayit ŋaati kazi Gocen noko labak, eeci een looc ci abon amadi. Inoko zin buk karooŋ mã anyak ŋaatineeŋ ɔl ci towawiinto abon azooni tiin juruŋ, anyek buk koca nɔɔgɔ kabalteyan tiin ogan.”
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Anyaa ni buk Josev baatin kiiyak Vɛɛro ka kiiya kicin niini nɔɔnɔ. Ma akɔ amayuk Jakob nɔɔnɔ.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Ma ajin Vɛɛro Jakob anek nɛ, “Anyei irkitok izɔk?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Abɛdɛkɛ Jakob nɔɔnɔ anek nɛ, “Kanyei irkitok eet tɔrkɔnɔm kamɔtɔ (130), ma irkitowe nicoko dook kaluugi gɔɔn nɔkɔ kɔkɔm irkit ci kabaayɛ rɛm. Kanyei irkitok ci miliny tɛr, ma gɛrzɛ ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma irkitowa ci kabaayɛ noko dook alaŋ een irkitok ci meel kiyo baal abaai jijitigane e.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Amayuk ni bodo Jakob Vɛɛro zɛɛ ɔtɔɔ ni niini.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Ma anyek Josev baatin kibeen gɔtɔnɔgi kabaayitɔ ŋaati kazi Gocen o kojoŋozit niigi ŋino kazi Ramsis ebaal aduwakɛ Vɛɛro nɔɔnɔ e. Ŋinitana waanice ŋinti abon ɔrɔɔt ɛlɛ looce o Masiro dook.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Ma anyek Josev gɔtɔnɔgi kibeen ɔl o kɔrɔk o baatin dook dayiin ci alɛɛnɔ ki nɔɔgɔ.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Ma ŋintimiliny nɔkɔ iiya tarjo ci appe ɔrɔɔt ɛlɛ ci akɔmni dayiin loocowe dook. Ma apirna ɔl o Masiro been ɔl o Kanan buk.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Ataalek ni Josev ɔl dook labi. Ma gole nico olota niini guruc dook ole o Kanan kibeen Masirɛ buk, ma akɔ arek ceez o Vɛɛro.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Mazi akɔ adicai guruca ɔla dook, ivitak ɔl ween Masir Josev, ma avu anek nɔɔnɔ nɛ, “Idicai guruca ogaacak dayiino. Nyet dayiin. Má anyet kakaranta.”
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Enek ni Josev nɔɔgɔ nɛ, “Mã idicai guruca, anyaakta tiin. Ŋaan kaku kabalyekuŋ labinɛ.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Anyaakta ni ɔl didi tiin ki ɛɛza ki jɔmanɛ ki zigire ka kivita kabaliyai niigi labi irkite nice.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Ma irkite co ivita ɔl bodo, ma avu anek Josev nɛ, “Inoko akɔm gi ci karoodin ineet. Idicai guruca ogaacak dook. Buk tiin ogaacak dook ooyɛ niina, ma ɔkɔma bodo gi ci kanyaka ka kabaliyaya labi. Izi eleeti cigaacak o doon ki manɛɛn.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Má anyet zin kadaakta karanɔn. Taalet ageeta ɛlɛ kibeen manɛɛn ogaacak ka kizita naaga gabara ci Vɛɛro ka buk manɛɛna ogaacak kizi cigin. Abon anyet labi ci ka korogta ka buk koḏokta oogi manɛɛni.”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Zin tarjowe nico ataalak Josev Vɛɛro manɛɛn o Masiro dook, eeci ɛbɛɛyɛ magiz Masirɛ ɔrɔɔt.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Ma buk iziti ɔl dook gabara ci Vɛɛro.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Maje ŋino abaai ɔl o ŋaryiinto ŋaan Josev kataala, eeci anyek Vɛɛro nɔɔgɔ dayiin tup nɔkɔ.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Enek ni Josev ɔl nɛ, “Inoko zin naana kataalawuŋ igeet dook ki manɛɛn ugooc ka iziti kaal ci Vɛɛro. Ooti zin ḏowo coko ka oḏoyit manɛɛni.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Zin tiŋeere iitene o teedinto, eŋerit labi ci ateedanu o lak tur. Odomta lɛlɛn codoi lelenete ceen tur noko anycek Vɛɛro. Maje lɛlɛn ceen wec o itaŋtek eleeti ugooc ka adayit oogi ka ogɛn kizi ḏowo.”
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Enektek ni niigi nɔɔnɔ nɛ, “Inoko zin niina orogozet ageeta. Ŋaan zin keegina gabara ci Vɛɛro labak.”
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Iricanek ni Josev ɔl o Masiro dook ɔrɔɔt ɛlɛ ka gɔɔn kɛŋɛrtak niigi Vɛɛro labi cigin o irkitok dook, ma agɔɔn niigi nɔkɔ. Ɛmɛda ni bar zɔɔz nici ibil kodot zɛɛ been inoko o. Maje ɔl o ŋaryiinto alaŋ niigi agɔɔn nɔkɔ.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Abaayitɔ ni ɔl o Israyil looce o Masiro ŋaao kazi Gocen zɛɛ makacin iziti niigi botoro ɔrɔɔt ɛlɛ, ma arit buk niigi zɛɛ makacin azaace kizi mɛɛlɛ gɛr.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Ma abaak Jakob Masirɛ irkitok amɔnki torgɛrɛm zɛɛ ma een irkitowa oginɛ tiryanto eet torgɛrɛm ki tiin torgɛrɛm (147).
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Mazi ka kizi ŋinti ka kanyati niini, otowa ŋɛɛrin Josev, ma aku anek nɛ, “Mã areezan niina aneeta didi, zuuti gi ci tiŋeere alaŋ adayan aneet looce ci Masiro o ŋina.
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Mã kadaai ŋina, bitan zɛɛ ma akɔ adayan ŋaao adawin jijitigane.”
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Ma azi Jakob bodo nɛ, “Agoon dim tiŋeere didi nɔkɔ?”
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.