Gênesis 47

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Então, veio José e disse a Faraó: Meu pai e meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E tomou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Ijin ni Vɛɛro gɔtɔnɔgi Josev enek nɛ, “Aliŋliŋnyu gɔɔn laadun niiga liŋliŋɔn jaŋ?”
3 Então, perguntou Faraó aos irmãos de José: Qual é o vosso trabalho? Eles responderam: Os teus servos somos pastores de rebanho, tanto nós como nossos pais.
4 Karooŋnya rak naaga kivita kabaakta ŋina, eeci ɛbɛɛyɛ tagizi ɔrɔɔt looce ci kazi Kanan neke, ma buk ɔkɔma artɛ ci ka kegeec tiina ŋinaante. Inoko zin tiritet. Nyet kabaakta ŋaati kazi Gocen noko.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para habitar nesta terra; porque não há pasto para o rebanho de teus servos, pois a fome é severa na terra de Canaã; agora, pois, te rogamos permitas habitem os teus servos na terra de Gósen.
5 Enek ni Vɛɛro Josev nɛ, “Gi ci avunakin baatune ki gotonogu noko abon ɔrɔɔt ɛlɛ. Inoko zin Masira izi buk looc cineeŋ.
5 Então, disse Faraó a José: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Anyek nɔɔgɔ kabaayit ŋaati kazi Gocen noko labak, eeci een looc ci abon amadi. Inoko zin buk karooŋ mã anyak ŋaatineeŋ ɔl ci towawiinto abon azooni tiin juruŋ, anyek buk koca nɔɔgɔ kabalteyan tiin ogan.”
6 A terra do Egito está perante ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. Se sabes haver entre eles homens capazes, põe-nos por chefes do gado que me pertence.
7 Anyaa ni buk Josev baatin kiiyak Vɛɛro ka kiiya kicin niini nɔɔnɔ. Ma akɔ amayuk Jakob nɔɔnɔ.
7 Trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Ma ajin Vɛɛro Jakob anek nɛ, “Anyei irkitok izɔk?”
8 Perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Abɛdɛkɛ Jakob nɔɔnɔ anek nɛ, “Kanyei irkitok eet tɔrkɔnɔm kamɔtɔ (130), ma irkitowe nicoko dook kaluugi gɔɔn nɔkɔ kɔkɔm irkit ci kabaayɛ rɛm. Kanyei irkitok ci miliny tɛr, ma gɛrzɛ ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma irkitowa ci kabaayɛ noko dook alaŋ een irkitok ci meel kiyo baal abaai jijitigane e.”
9 Jacó lhe respondeu: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Amayuk ni bodo Jakob Vɛɛro zɛɛ ɔtɔɔ ni niini.
10 E, tendo Jacó abençoado a Faraó, saiu de sua presença.
11 Ma anyek Josev baatin kibeen gɔtɔnɔgi kabaayitɔ ŋaati kazi Gocen o kojoŋozit niigi ŋino kazi Ramsis ebaal aduwakɛ Vɛɛro nɔɔnɔ e. Ŋinitana waanice ŋinti abon ɔrɔɔt ɛlɛ looce o Masiro dook.
11 Então, José estabeleceu a seu pai e a seus irmãos e lhes deu possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Ma anyek Josev gɔtɔnɔgi kibeen ɔl o kɔrɔk o baatin dook dayiin ci alɛɛnɔ ki nɔɔgɔ.
12 E José sustentou de pão a seu pai, a seus irmãos e a toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Ma ŋintimiliny nɔkɔ iiya tarjo ci appe ɔrɔɔt ɛlɛ ci akɔmni dayiin loocowe dook. Ma apirna ɔl o Masiro been ɔl o Kanan buk.
13 Não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui severa; de maneira que desfalecia o povo do Egito e o povo de Canaã por causa da fome.
14 Ataalek ni Josev ɔl dook labi. Ma gole nico olota niini guruc dook ole o Kanan kibeen Masirɛ buk, ma akɔ arek ceez o Vɛɛro.
14 Então, José arrecadou todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Mazi akɔ adicai guruca ɔla dook, ivitak ɔl ween Masir Josev, ma avu anek nɔɔnɔ nɛ, “Idicai guruca ogaacak dayiino. Nyet dayiin. Má anyet kakaranta.”
15 Tendo-se acabado, pois, o dinheiro, na terra do Egito e na terra de Canaã, foram todos os egípcios a José e disseram: Dá-nos pão; por que haveremos de morrer em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Enek ni Josev nɔɔgɔ nɛ, “Mã idicai guruca, anyaakta tiin. Ŋaan kaku kabalyekuŋ labinɛ.”
16 Respondeu José: Se vos falta o dinheiro, trazei o vosso gado; em troca do vosso gado eu vos suprirei.
17 Anyaakta ni ɔl didi tiin ki ɛɛza ki jɔmanɛ ki zigire ka kivita kabaliyai niigi labi irkite nice.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José lhes deu pão em troca de cavalos, de rebanhos, de gado e de jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca do seu gado.
18 Ma irkite co ivita ɔl bodo, ma avu anek Josev nɛ, “Inoko akɔm gi ci karoodin ineet. Idicai guruca ogaacak dook. Buk tiin ogaacak dook ooyɛ niina, ma ɔkɔma bodo gi ci kanyaka ka kabaliyaya labi. Izi eleeti cigaacak o doon ki manɛɛn.
18 Findo aquele ano, foram a José no ano próximo e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que se acabou totalmente o dinheiro; e meu senhor já possui os animais; nada mais nos resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 Má anyet zin kadaakta karanɔn. Taalet ageeta ɛlɛ kibeen manɛɛn ogaacak ka kizita naaga gabara ci Vɛɛro ka buk manɛɛna ogaacak kizi cigin. Abon anyet labi ci ka korogta ka buk koḏokta oogi manɛɛni.”
19 Por que haveremos de perecer diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra a troco de pão, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó; dá-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Zin tarjowe nico ataalak Josev Vɛɛro manɛɛn o Masiro dook, eeci ɛbɛɛyɛ magiz Masirɛ ɔrɔɔt.
20 Assim, comprou José toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra passou a ser de Faraó.
21 Ma buk iziti ɔl dook gabara ci Vɛɛro.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Maje ŋino abaai ɔl o ŋaryiinto ŋaan Josev kataala, eeci anyek Vɛɛro nɔɔgɔ dayiin tup nɔkɔ.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou ele; pois os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Enek ni Josev ɔl nɛ, “Inoko zin naana kataalawuŋ igeet dook ki manɛɛn ugooc ka iziti kaal ci Vɛɛro. Ooti zin ḏowo coko ka oḏoyit manɛɛni.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos comprei a vós outros e a vossa terra para Faraó; aí tendes sementes, semeai a terra.
24 Zin tiŋeere iitene o teedinto, eŋerit labi ci ateedanu o lak tur. Odomta lɛlɛn codoi lelenete ceen tur noko anycek Vɛɛro. Maje lɛlɛn ceen wec o itaŋtek eleeti ugooc ka adayit oogi ka ogɛn kizi ḏowo.”
24 Das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão em vossas casas, e para que comam as vossas crianças.
25 Enektek ni niigi nɔɔnɔ nɛ, “Inoko zin niina orogozet ageeta. Ŋaan zin keegina gabara ci Vɛɛro labak.”
25 Responderam eles: A vida nos tens dado! Achemos mercê perante meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Iricanek ni Josev ɔl o Masiro dook ɔrɔɔt ɛlɛ ka gɔɔn kɛŋɛrtak niigi Vɛɛro labi cigin o irkitok dook, ma agɔɔn niigi nɔkɔ. Ɛmɛda ni bar zɔɔz nici ibil kodot zɛɛ been inoko o. Maje ɔl o ŋaryiinto alaŋ niigi agɔɔn nɔkɔ.
26 E José estabeleceu por lei até ao dia de hoje que, na terra do Egito, tirasse Faraó o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Abaayitɔ ni ɔl o Israyil looce o Masiro ŋaao kazi Gocen zɛɛ makacin iziti niigi botoro ɔrɔɔt ɛlɛ, ma arit buk niigi zɛɛ makacin azaace kizi mɛɛlɛ gɛr.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; nela tomaram possessão, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Ma abaak Jakob Masirɛ irkitok amɔnki torgɛrɛm zɛɛ ma een irkitowa oginɛ tiryanto eet torgɛrɛm ki tiin torgɛrɛm (147).
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Mazi ka kizi ŋinti ka kanyati niini, otowa ŋɛɛrin Josev, ma aku anek nɛ, “Mã areezan niina aneeta didi, zuuti gi ci tiŋeere alaŋ adayan aneet looce ci Masiro o ŋina.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e lhe disse: Se agora achei mercê à tua presença, rogo-te que ponhas a mão debaixo da minha coxa e uses comigo de beneficência e de verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 Mã kadaai ŋina, bitan zɛɛ ma akɔ adayan ŋaao adawin jijitigane.”
30 porém que eu jaza com meus pais; por isso, me levarás do Egito e me enterrarás no lugar da sepultura deles. Respondeu José: Farei segundo a tua palavra.
31 Ma azi Jakob bodo nɛ, “Agoon dim tiŋeere didi nɔkɔ?”
31 Então, lhe disse Jacó: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.