Gênesis 43

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Enice ɛbɛyɛ magiz Kananakti ɔrɔɔt ɛlɛ.
1 A fome pesava sobre o país.
2 Mazi avɔ adica ɔl o kɔrɔk o Jakob labi ci baal ataalyai Masirɛ o dook, enek Jakob lɔgɔz ogin nɛ, “Imiirte bodo ɔɔtɔ ataalta labi oogi Masirɛ.”
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Bar anek Juda nɔɔnɔ nɛ, “Aricaneket waanice alaani o Masiro gi ci azi nɛ, Abon avunu ŋaati anyaanu gotonu ween tutur.
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Inoko zin mã agama niina kɔrkɔrta ki ŋɛɛrun, kavoya koca, ma kataalana labi.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Mazi alaŋ agama, alaŋ naaga kavoya, eeci aneket alaani nica ageeta nɛ, Má avunu mã alaŋ anyaanu gotonu ween tutur.”
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Enek ni Jakob nɔɔgɔ nɛ, “Naa agoonekaŋ gi ci gɛr nɔkɔn? Aduwaku laadun nɔɔnɔ gotonu ci miliny o naa?”
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 Abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Kaduwaka nɔɔnɔ o, eeci ajinet niini ageeta zoozok ci meelik. Ajinet aneket nɛ, Baatunooŋ ŋaan arogi? Anyaku niiga gotonu oma? Ma kabedeka naaga nɔɔnɔ jinenok cigin o. Alaŋ bar kagaya arooŋnyet niini ageeta ka kanyaaktaya nɔɔnɔ gɔtɔna o.”
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 Enek ni Juda baatin nɛ, “Nyan dole aneet kɔrkɔrta. Nyet ka kotooza taman ka calaŋ akaran ɔl magiz.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 Ŋaan kazoonɛ naana Bɛnjimɛn. Mã anyak daayiz, ŋaan kadaaŋna naana ki nɔɔnɔ. Mã alaŋ kabadakin naana nɔɔnɔ yaak, anyek toriin kaavu ŋaatan.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Inoko da toŋawet kotooza, kabadawa waan inoko lak ram.”
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 Ma anek baatineeŋ nɔɔgɔ nɛ, “Mã izi gɔl dook nɛɛn nici, ɔɔtɔ. Idiziyit zin buk niiga alaan nico ŋaati avoyeku nɔɔnɔ kaal o abon ɛɛl looce nico. Ootɛkɛi nɔɔnɔ mutul ki lɛtɛ ki karkarɛt ki agɛrɔ been manac.
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Ooti buk guruc lɛlɛn ram ka ɔɔtɔ imiirtɔzɛkɛi nɔɔnɔ guruc baal ajowanu kaboote ugoocok e. Karabɔŋ bar da abac niigi.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Iyiitit gotonu ooti alaane nice taman.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Abon bai Jooi o anyak dɔyiz dook anyek ziniz ci alaan nice uwucek niiga ka coma bac abadakuŋ niini igeet Bɛnjimɛn kibeen Simiyan ci acabje ŋinaante neke. Maje naana mã kakuluz dɔl cigan noko, abon labak. Anyek kɔɔtɔ, eeci akɔm gi ci ka kutugu.”
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 Ooti ni lɔgɔz o Jakob dizkenok been guruc ci meelik, ma avɔyi buk niigi Bɛnjimɛn Masirɛ. Mazi avɔ arum looc, ɔɔt eyeltek eleeti Josev.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Mazi acin Josev Bɛnjimɛn, enek gabara ogin abɛk ceez nɛ, “Ooti ɔl nicoko ɔlɔ. Ɔɔtɔ otodoŋit taŋ ka kook kadaktowa buk naana kibeen nɔɔgɔ tedec waaz.”
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Utugu ni gabarɛnti eci ona aduwakɛ Josev nɔɔnɔ o, ma akɔyi gɔtɔnɔgi Josev ɔlɔ.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Mazi akɔyi gabarɛnti nɔɔgɔ ɔlɔ, anyayit niigi ŋoliin, ma abaaban anɔ nɛ, “Anyaanet inoko ɔl ageet ŋina zooze ci guruc ci baal kajowa kabootɛ o. Arɔɔŋ ka kivita koŋoztozeyet ŋina ka kaamtawet zigire, ka kanycet ageet ɛlɛ kiziti mirɔk cigeec.”
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 Zin giye nico ivitak niigi gabaren o abɛk ceez tatok, ma anek nɔɔnɔ nɛ,
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 “Manygɔn, kivitawa naaga ŋina rak baale lak codoi kavu kataala dayiin.
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 Mazi kamiirena waanice, kɔɔt kojoktowa kabootɛ guruc ogaacak baal kataalina e. Inoko zin kabadaya guruc niceke dook.
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 Ma kanyaana buk guruc oogi ci ka kataaltaya dayiin bodo. Alaŋ kagaya naaga ŋɛnɛɛn ci da amiironeket guruc kabootɛ o.”
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 Enek ni gabarɛnti nɔɔgɔ nɛ, “Má aŋolinu looc gaga. Anycaŋu baale guruc ugooc baal ataalinu e aneet ɛlɛ. Jook unooŋ een Jook o baatunooŋ nɛɛn ci amiironekuŋ igeet guruc kabootɛ o ka kizi guruc cugoocok.” Udunai ni niini Simiyan ceeze o cabiinto, ma aku anyek nɔɔgɔ.
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 Ma akɔyi gabarɛnti nici gɔtɔnɔgi Josev ceeza, ma akɔ anyek nɔɔgɔ maam ci oonyi zɔɔ, ma adayiz niini zigire ugeec.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Aarta ni niigi kaal o ka kidizikti Josev kaboote ugeec. Ma arɛwi nɔɔnɔ, eeci agaac niigi Josev aku tedec ka kiiya kadaktɔ ki nɔɔgɔ ole cin o.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Mazi akɔ aku Josev kɔrɔk, anycek niigi nɔɔnɔ dizkenok cigin o, ma aloca ooti ŋaatin.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Ma azaa niini nɔɔgɔ, ma anek nɛ, “Baale aduwakaŋ baatunooŋ ci izi matuwoc. Inoko abil niini ku? Ŋaan ɔɔŋ?”
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Ii, ŋaan baatinaaŋ ɔɔŋ.” Ma bodo aloca niigi ooti ŋaatin.
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Mazi acin Josev dole o yaatin een tutur kazi Bɛnjimɛn, enek nɔɔgɔ nɛ, “Gotonu baal aduwakaŋ een tutur e nɛɛn nici?” Ma anek niini Bɛnjimɛn nɛ, “Amayukin Jooi ineet ŋɛɛran.”
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Ma ooŋ Josev nɔɔgɔ taman nɔkɔ, eeci ateedi nɔɔnɔ ziniz ŋaaten gɔtɔni, ma arɔɔŋ kook kutulu. Ook ni niini ceeze oman, ma akɔ alu ŋinaante.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 Mazi akɔ adotiz luwanta, ɛɛk kɛbɛrɛ, ma aduŋnak bitaalin, ma agam ɛlɛ calaŋ alu. Ma aduwak niini gabara kanyaakta dayiin.
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 Ma adake Josev tarabeze cin doon. Bodo gɔtɔnɔgja adake niigi tarabeze oman. Aje Masira o adake ŋinaante aŋɛra niigi eleeti kaavtiyɔ doon, eeci adiŋdiŋan niigi eleeti, ma alaŋ arɔɔŋ niigi kɔzɔltɔ ki ɔl ci Ibiro o, eeci apɛz niigi nɔɔgɔ kizi kaal ci labak.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Ma anyek Josev gɔtɔnɔgi kaavtiyɔ zedinta akana abuuwa zɛɛ been tir tutura. Mazi acin niigi eleeti azedi nɔkɔ, ibiirit nɔɔgɔ ooti giye ci anyekɛ Josev nɔɔgɔ kaavtiyɛ nɔkɔ o.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Ma aŋerek ɔl nɔɔgɔ dayiin tarabeze ci Josev o, ma anyaak ɔl Bɛnjimɛn dayiin lak tur kujuk gɔnɔgi. Ma adake niigi dook, ma awodɛ ki Josev, ma atalnɛ niigi dook.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.