Gênesis 43
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ACF
1 Enice ɛbɛyɛ magiz Kananakti ɔrɔɔt ɛlɛ.
1 E a fome era gravíssima na terra.
2 Mazi avɔ adica ɔl o kɔrɔk o Jakob labi ci baal ataalyai Masirɛ o dook, enek Jakob lɔgɔz ogin nɛ, “Imiirte bodo ɔɔtɔ ataalta labi oogi Masirɛ.”
2 E aconteceu que, como acabaram de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Bar anek Juda nɔɔnɔ nɛ, “Aricaneket waanice alaani o Masiro gi ci azi nɛ, Abon avunu ŋaati anyaanu gotonu ween tutur.
3 Mas Judá respondeu-lhe, dizendo: Fortemente nos protestou aquele homem, dizendo: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Inoko zin mã agama niina kɔrkɔrta ki ŋɛɛrun, kavoya koca, ma kataalana labi.
4 Se enviares conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Mazi alaŋ agama, alaŋ naaga kavoya, eeci aneket alaani nica ageeta nɛ, Má avunu mã alaŋ anyaanu gotonu ween tutur.”
5 Mas se não o enviares, não desceremos; porquanto aquele homem nos disse: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Enek ni Jakob nɔɔgɔ nɛ, “Naa agoonekaŋ gi ci gɛr nɔkɔn? Aduwaku laadun nɔɔnɔ gotonu ci miliny o naa?”
6 E disse Israel: Por que me fizeste tal mal, fazendo saber àquele homem que tínheis ainda outro irmão?
7 Abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Kaduwaka nɔɔnɔ o, eeci ajinet niini ageeta zoozok ci meelik. Ajinet aneket nɛ, Baatunooŋ ŋaan arogi? Anyaku niiga gotonu oma? Ma kabedeka naaga nɔɔnɔ jinenok cigin o. Alaŋ bar kagaya arooŋnyet niini ageeta ka kanyaaktaya nɔɔnɔ gɔtɔna o.”
7 E eles disseram: Aquele homem particularmente nos perguntou por nós, e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes mais um irmão? E respondemos-lhe conforme as mesmas palavras. Podíamos nós saber que diria: Trazei vosso irmão?
8 Enek ni Juda baatin nɛ, “Nyan dole aneet kɔrkɔrta. Nyet ka kotooza taman ka calaŋ akaran ɔl magiz.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e levantar-nos-emos, e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhos.
9 Ŋaan kazoonɛ naana Bɛnjimɛn. Mã anyak daayiz, ŋaan kadaaŋna naana ki nɔɔnɔ. Mã alaŋ kabadakin naana nɔɔnɔ yaak, anyek toriin kaavu ŋaatan.
9 Eu serei fiador por ele, da minha mão o requererás; se eu não o trouxer, e não o puser perante a tua face, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Inoko da toŋawet kotooza, kabadawa waan inoko lak ram.”
10 E se não nos tivéssemos detido, certamente já estaríamos segunda vez de volta.
11 Ma anek baatineeŋ nɔɔgɔ nɛ, “Mã izi gɔl dook nɛɛn nici, ɔɔtɔ. Idiziyit zin buk niiga alaan nico ŋaati avoyeku nɔɔnɔ kaal o abon ɛɛl looce nico. Ootɛkɛi nɔɔnɔ mutul ki lɛtɛ ki karkarɛt ki agɛrɔ been manac.
11 Então disse-lhes Israel, seu pai: Pois que assim é, fazei isso; tomai do mais precioso desta terra em vossos vasos, e levai ao homem um presente: um pouco do bálsamo e um pouco de mel, especiarias e mirra, terebinto e amêndoas;
12 Ooti buk guruc lɛlɛn ram ka ɔɔtɔ imiirtɔzɛkɛi nɔɔnɔ guruc baal ajowanu kaboote ugoocok e. Karabɔŋ bar da abac niigi.
12 E tomai em vossas mãos dinheiro em dobro, e o dinheiro que voltou na boca dos vossos sacos tornai a levar em vossas mãos; bem pode ser que fosse erro.
13 Iyiitit gotonu ooti alaane nice taman.
13 Tomai também a vosso irmão, e levantai-vos e voltai àquele homem;
14 Abon bai Jooi o anyak dɔyiz dook anyek ziniz ci alaan nice uwucek niiga ka coma bac abadakuŋ niini igeet Bɛnjimɛn kibeen Simiyan ci acabje ŋinaante neke. Maje naana mã kakuluz dɔl cigan noko, abon labak. Anyek kɔɔtɔ, eeci akɔm gi ci ka kutugu.”
14 E Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Ooti ni lɔgɔz o Jakob dizkenok been guruc ci meelik, ma avɔyi buk niigi Bɛnjimɛn Masirɛ. Mazi avɔ arum looc, ɔɔt eyeltek eleeti Josev.
15 E os homens tomaram aquele presente, e dinheiro em dobro em suas mãos, e a Benjamim; e levantaram-se, e desceram ao Egito, e apresentaram-se diante de José.
16 Mazi acin Josev Bɛnjimɛn, enek gabara ogin abɛk ceez nɛ, “Ooti ɔl nicoko ɔlɔ. Ɔɔtɔ otodoŋit taŋ ka kook kadaktowa buk naana kibeen nɔɔgɔ tedec waaz.”
16 Vendo, pois, José a Benjamim com eles, disse ao que estava sobre a sua casa: Leva estes homens à casa, e mata reses, e prepara tudo; porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Utugu ni gabarɛnti eci ona aduwakɛ Josev nɔɔnɔ o, ma akɔyi gɔtɔnɔgi Josev ɔlɔ.
17 E o homem fez como José dissera, e levou-os à casa de José.
18 Mazi akɔyi gabarɛnti nɔɔgɔ ɔlɔ, anyayit niigi ŋoliin, ma abaaban anɔ nɛ, “Anyaanet inoko ɔl ageet ŋina zooze ci guruc ci baal kajowa kabootɛ o. Arɔɔŋ ka kivita koŋoztozeyet ŋina ka kaamtawet zigire, ka kanycet ageet ɛlɛ kiziti mirɔk cigeec.”
18 Então temeram aqueles homens, porquanto foram levados à casa de José, e diziam: Por causa do dinheiro que dantes voltou nos nossos sacos, fomos trazidos aqui, para nos incriminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos, e a nossos jumentos.
19 Zin giye nico ivitak niigi gabaren o abɛk ceez tatok, ma anek nɔɔnɔ nɛ,
19 Por isso chegaram-se ao homem que estava sobre a casa de José, e falaram com ele à porta da casa,
20 “Manygɔn, kivitawa naaga ŋina rak baale lak codoi kavu kataala dayiin.
20 E disseram: Ai! senhor meu, certamente descemos dantes a comprar mantimento;
21 Mazi kamiirena waanice, kɔɔt kojoktowa kabootɛ guruc ogaacak baal kataalina e. Inoko zin kabadaya guruc niceke dook.
21 E aconteceu que, chegando à estalagem, e abrindo os nossos sacos, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos;
22 Ma kanyaana buk guruc oogi ci ka kataaltaya dayiin bodo. Alaŋ kagaya naaga ŋɛnɛɛn ci da amiironeket guruc kabootɛ o.”
22 Também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos nossos sacos.
23 Enek ni gabarɛnti nɔɔgɔ nɛ, “Má aŋolinu looc gaga. Anycaŋu baale guruc ugooc baal ataalinu e aneet ɛlɛ. Jook unooŋ een Jook o baatunooŋ nɛɛn ci amiironekuŋ igeet guruc kabootɛ o ka kizi guruc cugoocok.” Udunai ni niini Simiyan ceeze o cabiinto, ma aku anyek nɔɔgɔ.
23 E ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos tem dado um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro me chegou a mim. E trouxe-lhes fora a Simeão.
24 Ma akɔyi gabarɛnti nici gɔtɔnɔgi Josev ceeza, ma akɔ anyek nɔɔgɔ maam ci oonyi zɔɔ, ma adayiz niini zigire ugeec.
24 Depois levou os homens à casa de José, e deu-lhes água, e lavaram os seus pés; também deu pasto aos seus jumentos.
25 Aarta ni niigi kaal o ka kidizikti Josev kaboote ugeec. Ma arɛwi nɔɔnɔ, eeci agaac niigi Josev aku tedec ka kiiya kadaktɔ ki nɔɔgɔ ole cin o.
25 E prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer pão.
26 Mazi akɔ aku Josev kɔrɔk, anycek niigi nɔɔnɔ dizkenok cigin o, ma aloca ooti ŋaatin.
26 Vindo, pois, José à casa, trouxeram-lhe ali o presente que tinham em suas mãos; e inclinaram-se a ele até à terra.
27 Ma azaa niini nɔɔgɔ, ma anek nɛ, “Baale aduwakaŋ baatunooŋ ci izi matuwoc. Inoko abil niini ku? Ŋaan ɔɔŋ?”
27 E ele lhes perguntou como estavam, e disse: Vosso pai, o ancião de quem falastes, está bem? Ainda vive?
28 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Ii, ŋaan baatinaaŋ ɔɔŋ.” Ma bodo aloca niigi ooti ŋaatin.
28 E eles disseram: Bem está o teu servo, nosso pai vive ainda. E abaixaram a cabeça, e inclinaram-se.
29 Mazi acin Josev dole o yaatin een tutur kazi Bɛnjimɛn, enek nɔɔgɔ nɛ, “Gotonu baal aduwakaŋ een tutur e nɛɛn nici?” Ma anek niini Bɛnjimɛn nɛ, “Amayukin Jooi ineet ŋɛɛran.”
29 E ele levantou os seus olhos, e viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais novo de quem falastes? Depois ele disse: Deus te dê a sua graça, meu filho.
30 Ma ooŋ Josev nɔɔgɔ taman nɔkɔ, eeci ateedi nɔɔnɔ ziniz ŋaaten gɔtɔni, ma arɔɔŋ kook kutulu. Ook ni niini ceeze oman, ma akɔ alu ŋinaante.
30 E José apressou-se, porque as suas entranhas comoveram-se por causa do seu irmão, e procurou onde chorar; e entrou na câmara, e chorou ali.
31 Mazi akɔ adotiz luwanta, ɛɛk kɛbɛrɛ, ma aduŋnak bitaalin, ma agam ɛlɛ calaŋ alu. Ma aduwak niini gabara kanyaakta dayiin.
31 Depois lavou o seu rosto, e saiu; e conteve-se, e disse: Ponde pão.
32 Ma adake Josev tarabeze cin doon. Bodo gɔtɔnɔgja adake niigi tarabeze oman. Aje Masira o adake ŋinaante aŋɛra niigi eleeti kaavtiyɔ doon, eeci adiŋdiŋan niigi eleeti, ma alaŋ arɔɔŋ niigi kɔzɔltɔ ki ɔl ci Ibiro o, eeci apɛz niigi nɔɔgɔ kizi kaal ci labak.
32 E serviram-lhe à parte, e a eles também à parte, e aos egípcios, que comiam com ele, à parte; porque os egípcios não podem comer pão com os hebreus, porquanto é abominação para os egípcios.
33 Ma anyek Josev gɔtɔnɔgi kaavtiyɔ zedinta akana abuuwa zɛɛ been tir tutura. Mazi acin niigi eleeti azedi nɔkɔ, ibiirit nɔɔgɔ ooti giye ci anyekɛ Josev nɔɔgɔ kaavtiyɛ nɔkɔ o.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura, e o menor segundo a sua menoridade; do que os homens se maravilhavam entre si.
34 Ma aŋerek ɔl nɔɔgɔ dayiin tarabeze ci Josev o, ma anyaak ɔl Bɛnjimɛn dayiin lak tur kujuk gɔnɔgi. Ma adake niigi dook, ma awodɛ ki Josev, ma atalnɛ niigi dook.
34 E apresentou-lhes as porções que estavam diante dele; porém a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as porções deles todos. E eles beberam, e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.